Intermezzo – Factsheet

Siert een Horst-sweet-Horst-foto zomaar ineens het omslag van het gezaghebbende, onvolprezen Factsheet gemeenteraad Horst aan de Maas 2024! Veel verder kan je het als eenvoudig blog nauwelijks schoppen.

Het Factsheet gemeenteraad Horst aan de Maas 2024 (klik hier om het te bekijken en lezen) barst van de cijfers en feiten over het doen en laten van de gemeenteraad in het bijna voorbije jaar. Ter illustratie: ‘De totale vergadertijd bedroeg 44 uur en 57 minuten! Dit is een absoluut record sinds er vanaf 2010 metingen worden verricht. (…) Zoals beloofd hebben we dit jaar ook de lengte van de schorsingen bijgehouden, namelijk in het totaal 2 uur en 53 minuten. Die moeten we dus eigenlijk van de bovenstaande totale vergadertijd aftrekken.’

Anders dan de titel doet vermoeden, heeft de Factsheet ook een hoog anekdotisch gehalte. Zo valt over de vergaderingen van het presidium (dat bestaat uit de burgemeester, de griffier en de fractievoorzitters) te lezen: ‘Bij de eerste vergadering van Jacky Relouw op 13 mei, zinspeelde John Jenniskens er op, dat hij altijd van Jan Wijnen snoepjes kreeg. Dat was voor Jacky reden om de bijeenkomst daarna een grote pot snoep voor John mee te nemen, onder de voorwaarde dat hij dit deelde met de overige leden van het presidium. Het heet dan ook “John’s presidium participatie potje”.’

Het Factsheet heeft elk jaar een thema. Ditmaal is dat ‘de kleurrijke raad’. Wie bracht de griffie, die het Factsheet samenstelt, eigenlijk op dit idee? Horst-sweet-Horst! Lees mee: ‘De foto op de voorkant is van Horst Sweet Horst, maar eigenlijk ook van ons. Het is deze foto die de griffie op het idee van het thema bracht.’

‘Kleurrijk’ is geen term waarmee ik het gemeenteraadsjaar 2024 zelf zou willen karakteriseren (los van het feit dat deze raad vrij kleurarm is). ‘Zwartwit’ is een begrip dat eerder bij me opkomt. Terecht constateert de griffie in het Factsheet dat de tegenstellingen in het debat dit jaar ‘nog scherper en harder’ zijn geworden. Elke vergadering weer was de raadszaal gevuld met schrille, hoge tonen die door de lucht vlogen, driftkikkers die elkaar naar het leven stonden, sneren die links en rechts zonder enige terughoudendheid werden uitgedeeld en kemphanen en -hennen die elkaar met het grootste plezier de maat namen. Met als onvermijdelijk gevolg: ondersneeuwende inhoud.

Ten slotte: de Horst-sweet-Horst-prijs voor de meest raadselachtige uitspraak gedaan door een gemeenteraadslid gaat dit jaar naar John Jenniskens (CDA). Bij de behandeling van het allerlaatste agendapunt van de allerlaatste raadsvergadering van 2024 sprak John de volgende, zelfs voor Horst-sweet-Horst niet te duiden woorden: ‘Ik vind die motie voor mij overbodig en daarmee in z’n algemeenheid overbodig.’ 

Intermezzo – Gemeenteraadsvergadering

Na 2 uur, 22 minuten en 42 haperde de techniek even. Met als gevolg enkele seconden van zeldzame schoonheid op het beeldscherm:

Enkele seconden van troost als beloning voor de kijker die niet al lang was afgehaakt en het kon opbrengen de gifbeker tot de allerlaatste druppel leeg te drinken. Verwacht hier geen genuanceerd verhaal over de ontluisterende gemeenteraadsvergadering van gisteravond. Zou te veel eer zijn. Als gemeenteraadsleden elkaar bij voortduring zwart maken, in de haren zitten en vliegen afvangen, hoef ik van mijn hart ook geen moordkuil te maken.  

Goh, wat heb ik me geërgerd aan Jan Wijnen, het PvdA-gemeenteraadslid dat nooit thuis heeft gegeven in het Californiëdebacle en desondanks nog altijd denkt hierover anderen de les te moeten lezen. Bescheidenheid is ook een deugd.

Goh, wat was ik verbijsterd door de motie van wantrouwen die de oppositiepartijen wilden indienen tegen het college van burgemeester en wethouders. Zoveel nieuwe wandaden had het college toch niet op z’n geweten sinds de vorige motie van wantrouwen, twee weken geleden?

Goh, wat vond ik het een zwaktebod dat de oppositie de motie van wantrouwen eigenhandig degradeerde tot een motie van afkeuring. Een verklaring voor het waarom besteedde initiatiefnemer Joep Peeters (VVD) uit aan Alex Janssen (Doen!). Waarom klaarde hij dat klusje niet zelf?

Goh, wat was ik totaal uit het veld geslagen toen ik Alex Janssen vervolgens hoorde zeggen: ‘Ik heb het idee en het gevoel dat bestuurders en het college en ook mensen uit de raad uit hun lijden verlost moeten worden. De dingen stapelen zich op en volgens mij moeten wij als raad nu een daad stellen.’ Een daad stellen? Deze ongekend krachtige woorden van de zelfbenoemde voorvechter van het positivisme rechtvaardigden slechts één daad: een motie van wantrouwen. Als je zo’n grote broek aantrekt, is een motie van afkeuring ongelooflijk slappe hap.

Goh, wat moest ik meewarig glimlachen toen burgemeester Ryan Palmen als een derderangs acteur de vermoorde onschuld acteerde, nadat Imke Emons (BVNL) had geïnformeerd naar het beginmoment van het interpellatiedebat dat ze had aangevraagd over de jongste verwikkelingen in de Californiëdeal.

Goh, wat was ik verbouwereerd toen Isis Rozendaal werd geïnstalleerd als burgerraadslid. Na moeder Nathalie (gemeenteraadslid) en vader en zedenprediker André (burgerraadslid) is dochter Isis nu de derde volksvertegenwoordiger van de familie Rozendaal. Hoe lang zou het nog duren voordat de familie Rozendaal een raadsmeerderheid heeft verworven?

Goh, wat heb ik me gestoord aan Jacky Relouw (PvdA) die parmantig en met grote stelligheid tegensprak dat een rechterlijke uitspraak over de Californiëdeal vorige week woensdag had plaatsgevonden, terwijl dit vonnis wel degelijk op woensdag werd uitgesproken.

Goh, wat voelde ik me gekwetst door Alex Janssen toen ik hem hoorde zeggen ‘Ik heb de pet op van de mensen buiten’. Ik ben zo’n mens buiten, maar ik heb Alex verdomme nooit toestemming gegeven mijn pet op te zetten. Waar haalt hij in vredesnaam het lef vandaan?