Top 5 – Bloembakken van Horster bedrijfsterreinisten die hun hakken in het zand hebben gezet

Een van de grotere misverstanden van deze tijd is dat bedrijfsterreinen netjes zouden moeten zijn. Bedrijfsterreinen als spiegel van de samenleving. ‘Zeg me hoe je bedrijfsterrein eruit ziet en ik vertel je hoe het gesteld is met jouw gemeente.’ Zoiets.

Bullshit. Werkelijk het allerlaatste wat een bedrijfsterrein moet zijn is netjes. Hoe rommeliger, onoverzichtelijker, onguurder en smeriger, hoe beter. Aangeharkt is het al op veel te veel plaatsen. Er moet toch ook ergens ruimte zijn voor schimmige zaakjes die het daglicht niet kunnen velen? Wat stelt een samenleving nou voor zonder plekken die je na zonsondergang beter kunt mijden? Wie wil nu leven in een maatschappij zonder rafelranden?

Model voor de hedendaagse bedrijfsterreinse netheid staat de bloembak. Op de bedrijfsterreinen van weleer waren bloembakken volstrekt uit den boze. ‘Een bloembak op een bedrijfsterrein’ was in die dagen het equivalent van ‘een vlag op een modderschuit’. Moest je niet willen. En terecht. Totdat op een dag de een of andere malloot op het onzalige idee moet zijn gekomen dat bedrijfsterreinen meer aaibaarheid behoefden. Waarna de bedrijfsterreinse bloembak zijn intrede deed. En aan een ongekende triomftocht begon. Want slechts een enkeling is niet gezwicht voor de dictatuur van de bedrijfsterreinse bloembak. Alle lof daarvoor. Daarnaast wil Horst-sweet-Horst graag eer betonen aan bedrijfsterreinisten die op een andere, minstens zo heldhaftige manier hun hakken in het zand hebben gezet. Namelijk door wél over te gaan tot de aanschaf van een bloembak, maar zich vervolgens niet of nauwelijks om de vulling ervan te bekommeren. Ook deze verzetsbeweging telt weinig leden. Zo heb ik er op het Sevenumse bedrijfsterrein tevergeefs naar gezocht. Daar barst het van zulke gruwelijke taferelen:

In Horst is het min of meer van hetzelfde laken een pak, met Limbraco

en Euroflor als meest pregnante voorbeelden.

Maar met veel pijn en moeite is het toch gelukt een Horst-sweet-Horst top 5 samen te stellen van bloembakken van Horster bedrijfsterreinisten die hun hakken in het zand hebben gezet. Komt-ie:

5. Fitklub, Stationsstraat

Bij gebrek aan beter, want die potten neigen wel heel erg naar netjes. Gelukkig ogen de struikjes enigszins troosteloos, al kan dat over enkele weken anders zijn.

4. VTI, Handelstraat

Komt meer in de richting. Wee degene die het waagt deze bloembak in originele staat te herstellen! Smetje zijn natuurlijk de vrij florissant ogende struikjes. 

3. Gebr. Janssen Staalbouw, Handelstraat

Vierkante bloembakken met een gewassengrindbekleding zijn van zichzelf al triest en doen het daarom goed op bedrijfsterreinen. En al helemaal als ze zijn gevuld met onbestemd groen.

2. Domiberia, Bedrijfsstraat

Robuuste jongen, al zouden kwaadwillenden er design in kunnen zien. Hoe het ook zij: de vulling maakt alles goed. Op de achtergrond z’n tweelingbroer.

1. Henk Bovee, Handelstraat

Ronde bloembakken met een gewassengrindbekleding zijn van zichzelf al triester dan vierkante en doen het daarom nog beter op bedrijfsterreinen. En al helemaal als ze zijn gevuld met onbestemd groen. En al helemaal in het kwadraat als ze aan de rand van een stenen vlakte staan. 

Intermezzo – Verschnaufpause (7)

Een groot nadeel van een autoloos bestaan is dat het aanzienlijk lastiger is je bijdrage te leveren aan de milieuvervuiling. Van elke moderne en plichtsgetrouwe burger wordt immers verwacht dat hij z’n steentje bijdraagt aan de opwarming van de aarde. Frequent treingebruik zet helaas weinig zoden aan de dijk. Daarom voelde ik me gedwongen tot een rigoureuze stap: ik besloot voor het eerst van m’n leven een vliegreis te maken. Niet dat ik daar nou zoveel zin in had, maar plicht roept. Want: niets zo vervuilend als vliegen. Vorige week vrijdag was het zover. Bestemming: Sint-Petersburg. Een behoorlijk straatje om inderdaad, maar je moet toch wat ter compensatie van een half jaar niet autorijden.

Viel er nog wat te zien daar in het verre Rusland? Wat dacht je wat! Om te beginnen putdeksels in talloze variaties en met de meest fantastische patronen:

Kunnen we hier nog wat van leren. Andersom hangen de Petersburgse bloemen er wel erg slapjes bij vergeleken met die alhier:

Merk trouwens op dat die Petersburgse en Horster bakken wel bij een en dezelfde leverancier konden zijn aangeschaft:

Van het straatmeubilair aldaar was ik sowieso niet bijster onder de indruk: veel rechttoe rechtaan, weinig fantasievol, voor een dubbeltje op de eerste rang willen zitten. 

Al dient gezegd dat deze afvalemmer alle Horster soortgenoten naar de kroon steekt:

En de volkomen gedateerde eendimensionale gepersonifieerde dan wel geanimaliseerde figuratieve reclame-uitingen, die juist vanwege die oubolligheid tegelijkertijd ook wel weer charmant zijn, zijn er aanzienlijk opwindender dan in Horst aan de Maas:

Olifantenpaadjesliefhebbers zijn hier daarentegen weer beter af dan het – in tegenstelling tot wat je misschien zou denken – behoorlijk aangeharkte en vooral ontzettend dicht bebouwde Sint-Petersburg. Veel beter dan dit exemplaar heb ik ze niet gezien:

Vorig jaar in Frankrijk al gesignaleerd, ook in Sint-Petersburg alomtegenwoordig, maar in Horst nog altijd niet ten tonele verschenen: stoplichten voorzien van een digitale klok die aangeeft hoe lang het nog duurt voordat het licht weer op rood springt.

Ondoorgrondelijke verkeersborden heb je over de hele wereld, dus ook in Sint-Petersburg:

Grote vraag is natuurlijk wat je daar nou niet mag op die parkeerplaats voor de monstrueuze Izaäkkathedraal: ballonnen achter je auto aanslepen? De wolken die er voor het grijpen zijn (zie ook links naast het bord) aan je auto vastbinden en mee naar huis nemen? Of zou je er misschien toch je motor niet stationair mogen laten lopen? Maar hoe moeten de Russen dan hun bijdrage leveren aan de milieuvervuiling?

Intermezzo – Verschnaufpause (6)

Zo, de afgelopen weken weer eens genoten van een Verschnaufpause. Om het langvingerig gilde niet op een idee te brengen, deed ik het met wekelijks twee Horst-sweet-Horststukjes voorkomen alsof ik gewoon op mijn post was. Niets was echter minder waar: die stukjes waren voorgefabriceerd en in werkelijkheid bevond ik me voornamelijk in Frankrijk (nota bene meestentijds op de fiets), maar ook even in België en Duitsland. Dat had als belangrijk nadeel dat ik niet kon inspringen op de Horster actualiteit. Daar stond tegenover dat ik de blik eens danig kon verruimen. Altijd en eeuwig Horst aan de Maas gaat op een gegeven moment ook benauwen.

De komende tijd kom ik nog wel terug op het een of ander, nu alvast enkele opmerkelijke bevindingen. In de eerste plaats rotondes. Ook Frankrijk is ervan vergeven. Rotondekunst kennen ze er eveneens. Bijvoorbeeld in L’Isle-sur-le-Doubs. Anders dan bij ons, maar toch kunst:

In Vittel befietste ik zelfs een rotonde met een niet toegankelijke brug van niets naar nergens:

Qua putdeksels valt er in Frankrijk aanzienlijk meer te genieten dan in Horst aan de Maas, zoals dit exemplaar in Saint-Nazaire-le-Désert bewijst:

Pronkstuk van een camping in het Belgische Neufchâteau: een originele PTT-telefooncel. Rood opgeschilderd helaas, dat dan weer wel:

Naar corpussen met blauwe lendendoek was het vergeefs zoeken. In Damloup, vlakbij de slagvelden van Verdun, trof ik wel een exemplaar met een felrode lendendoek aan:

Als liefhebber van voetbalstadions viel er eveneens het nodige te genieten. Met het stadion van Saulxures-lès-Vannes als meest pregnante voorbeeld:

Hier nog nergens tegengekomen, in Frankrijk ook slechts op één plaats: een stoplicht met een digitaal klokje dat de wachttijd aangeeft:

In Chézery kwam ik erachter dat er altijd plaatsen te vinden zijn met nóg lelijker bloembakken:

Zou je die bloembak kitsch kunnen noemen, de afvalbakken in Straatsburg zijn vooral functioneel:

Wat me tenslotte in Luik deugd deed, is dat de lokale autoriteiten het goede voorbeeld van Horst aan de Maas hebben gevolgd en zijn overgegaan tot de introductie van rinkelpijpen:

Top 5 – Adoptieopties

Wie het allemaal nog kan volgen, mag het zeggen: eerst moesten de bloembakken weg, toen kwamen er nieuwe bloembakken en nu kun je bloembakken adopteren. Ik citeer de gemeentelijke website: ‘De gemeente stelt de bloembak ter beschikking en de adoptant verzorgt dan zowel de aanplant evenals het onderhoud van de bak.’Adoptie is schijnbaar het nieuwe toverwoord. Twee weken geleden gingen de Horster rotondes al ter adoptie in de aanbieding. Dit maakt uiterst nieuwsgierig naar de volgende adoptieprojecten. Tijdens een bezoek aan Praag vorig jaar zag ik bijvoorbeeld al met eigen ogen hoezeer geadopteerde banken het straatbeeld kunnen opfleuren. Ook echt iets voor Horst aan de Maas.Maar er zijn warempel nog wel meer adoptieopties. Mijn top 5 van Horster adoptieopties, waaraan ik voor het gemak ook al de tekstjes voor op de gemeentelijke website heb gekoppeld:

5. Lantaarnpalen: wil je dat het ’s avonds een beetje verlicht is in je buurt? Zorg er dan maar mooi zelf voor. Tekst voor op de gemeentelijke website: De gemeente stelt de lantaarnpaal ter beschikking en de adoptant draait er dan een lamp in en zorgt voor het dagelijks aan- en uitfloepen van de verlichting.

4. Wegen: waarom zouden de adoptieopties zich eigenlijk moeten beperken tot straatmeubilair?Tekst voor op de gemeentelijke website: De gemeente stelt de spades ter beschikking en de adoptant zorgt dan voor aanleg, onderhoud en aankleding van de weg.

3. Wethouders: waarom zouden de adoptieopties zich eigenlijk moeten beperken tot straatmeubilair en infrastructuur?Tekst voor op de gemeentelijke website: De gemeente stelt de wethouder ter beschikking en de adoptant fungeert dan als buikspreker en voorziet de wethouder van onderdak, spijs en drank.

2. De politie: waarom zouden de adoptieopties zich eigenlijk moeten beperken tot straatmeubilair, infrastructuur en personen?Tekst voor op de gemeentelijke website: De gemeente stelt de politie ter beschikking en de adoptant zorgt dan voor huisvesting en bewapening van de agenten en bepaalt hun handelwijze.

1. De gemeente: waarom zouden de adoptieopties zich eigenlijk moeten beperken tot straatmeubilair, infrastructuur, personen en instituties?Tekst voor op de gemeentelijke website: De gemeente stelt de gemeente ter beschikking en de adoptant ziet dan vervolgens zelf maar wat hij ermee doet.

Top 5 – Sevenumse bloembakken

Gemeente en media hadden ze ons verkocht als zo’n beetje het zevende wereldwonder. Dus was ik vanochtend om acht uur ter plekke toen de ‘kolossale piramides van geraniums’ en hanging baskets ‘opgevuld met kleurige zomerbloeiers’ uit de vrachtwagen rolden. Kunt u zich voorstellen dat ik me een tikkeltje bekocht voelde?

Ook bij een tweede blik, later op de dag, was het er niet beter op geworden.

Trouwens: zijn die geraniumpiramides echt nieuw of stonden ze er verleden jaar ook al?

Een staaltje meesterlijke planning zorgde ervoor dat ongeveer op hetzelfde moment dat de komst van de geraniumpiramides werd aangekondigd, het nieuws doorsijpelde dat in Horst aan de Maas tachtig van de 106 gemeentelijke bloembakken gaan verdwijnen. Besparing, aldus Dagblad De Limburger van zaterdag: 440 uur werk en tweeduizend euro plantmateriaal. Vooral bloembakken in de gedaante van snelheidsremmers moeten het onderspit delven. Kon ik me helemaal in vinden, de meesterlijke ingezonden brief van Jan Derix in De Echo van Horst van 20 januari 2005 indachtig (klik op de afbeelding om haar te vergroten):

Om helemaal tot een afgewogen oordeel te komen besloot ik de gemeentelijke bloembakken toch ook nog maar aan een persoonlijke inspectie te onderwerpen. Ik koos daarvoor de voormalige gemeente Sevenum uit omdat ik uit het artikel in Dagblad De Limburger de indruk kreeg dat het merendeel van de gemeentelijke bloembakken zich daar bevindt. En ook om daar de door lokale bedrijven gesponsorde bloembakken te bekijken die behouden zouden moeten blijven. Dagblad De Limburger: ‘Alleen de bloembakken van bedrijven die niet meer bestaan, zouden weg kunnen, vindt de gemeente.’

Aanleiding voldoende dus om naar Sevenum af te reizen. Gelukkig maar. Want ik ben intussen omgedraaid als een blad in een bloembak. Behalve de bibliotheek moeten ook de bloembakken in Sevenum blijven! Zelfs de bloembakken in de gedaante van snelheidsremmers! Kan van die 2,8 miljoen euro voor de nieuwe klimaatregeling in het gemeentehuis echt geen tonnetje af om de Sevenumse bloembakken te redden?

 

Wat nu zo bijzonder is aan die Sevenumse bloembakken? Dat ze, op een enkele uitzondering na, op luttele vierkante meters vegetatietypen van over de hele wereld weten te verbeelden. Je vraagt je af hoe de gemeentelijke groenonderhouders dit in zo’n gering aantal uren (580 uur voor 106 bloembakken volgens Dagblad De Limburger) hebben weten klaar te spelen. Waarlijk een grootse prestatie!

Mijn top 5 van Sevenumse bloembakken, met vermelding van het vegetatietype waarvoor ze model staan:

5.

Peelstraat, Kronenberg. Verbeelding van de Mojavewoestijn in het zuidwesten van de Verenigde Staten, waar in de moordende hitte eigenlijk alleen cactussen weten te overleven.

4.

Beatrixstraat, Sevenum. Deze tweelingbak staat voor de oneindige, dorre steppes van Binnen-Mongolië.

3.

Meerweg, Kronenberg. Verbeeld is het landschap in de omgeving van Valdresflya in het midden van Noorwegen: ruig, kaal en met veel stenen en zwerfkeien uit de IJstijd.

2.

Meerweg, Kronenberg. Verbeelding van het Zuid-Limburgse hellinggrasland. Kijk ook hoe mooi het groen matcht met z’n omgeving.

1.

Raadhuisstraat, Sevenum. Deze bak staat symbool voor de schrale begroeiing in de Alpen boven de boomgrens.