Intermezzo – NK Tegelwippen (2)

Bij het passeren van het Horster gemeentehuis aan de zijde van de Jacob Merlostraat bespeurde ik de afgelopen tijd telkens enige ergernis bij mezelf: steeds vaker stonden steeds meer auto’s illegaal geparkeerd op de beklinkerde voetgangerszone naast het gemeentehuis. Op Goede Vrijdag was het ineens anders. Van geparkeerde auto’s geen spoor. Integendeel, sterke mannen waren druk bezig honderden klinkers te verwijderen uit de voetgangerszone. Met groot genoegen sloeg ik dit tafereeltje gade: weg met die stenen!

Het centrum van Horst is de voorbije twee decennia herschapen in een steenwoestijn. Voor de andere dorpskernen van de gemeente Horst aan de Maas geldt hetzelfde. Voor vrijwel elke Nederlandse dorps- en stadskern eveneens. Versteenwoestijning als toonbeeld van Nederlands conformisme. Waar je ook komt: overal grauwe, ongure vlakten waar de wind vooral ’s winters vrij spel heeft en de veelbezongen oer-Hollandse gezelligheid ver te zoeken is.

Een positief gevolg van de klimaatverandering is dat de steenwoestijnen mogelijk hun langste tijd hebben gehad. Om de ontwoestijning te bevorderen is vijf jaar geleden het NK Tegelwippen in het leven geroepen. Daarbij gaan gemeenten in het hele land met elkaar de strijd aan: wie wipt de meeste tegels? Want, aldus de website van het NK Tegelwippen: ‘Wanneer tegels worden vervangen door gras, bloemperken, bomen en geveltuinen, wordt Nederland meer klimaatbestendig, behaaglijker voor insecten en dieren, koeler op warme dagen én veel mooier.’

Venray nam vorig jaar voor het eerst deel aan het kampioenschap. Het aantal van 550 gewipte tegels stak schril af tegen dat van winnaar Venlo: 414.395. De rangorde wordt trouwens bepaald op basis van het TPI, het aantal gewipte tegels per duizend inwoners. Het TPI van Venray bedroeg verleden jaar 12,61; dat van Venlo 4070,8.

Dit jaar heeft Venray concurrentie gekregen van het debuterende Horst aan de Maas (Horst-sweet-Horst schreef er hier eerder al over). In de tussenstand (klik hier) heeft Venray inmiddels een flinke voorsprong genomen op zijn aloude rivaal: met 1935 gewipte tegels (TPI: 44,38) overklast het Horst aan de Maas, dat niet verder komt dan 34 gewipte tegeltjes (TPI: 0,8). Wat de vraag oproept wanneer die honderden (schat ik) gewipte klinkers bij het Horster gemeentehuis in de tussenstand worden verwerkt. Sowieso: met een dosis gezond chauvinisme als motivator moet het toch mogelijk zijn die Piëlhaze in Venray in dit opzicht een vies poepje te laten ruiken?

(Dit is een sterk gewijzigde versie van het stukje dat vorige week verscheen in Via Horst-Venray)

Intermezzo – NK Tegelwippen (1)

Spannende dag morgen! Dan wordt namelijk bekendgemaakt welke gemeente Nederlands kampioen Tegelwippen 2024 is geworden! Venlo zou daarbij wel eens hoge ogen kunnen gooien: onze grote buurman was tot voor kort koploper in de tussenstand. Nu al staat vast dat dit jaar in totaal in Nederland 5.552.043 tegels zijn gewipt. Fijn detail: de telling geschiedt op basis van TPI (gewipte Tegels Per 1000 Inwoners). Nog fijner detail: de echte sterspelers, de ‘wippers’, maken kans op verschillende prijzen.

Wie het NK Tegelwippen in 2024 in elk geval niet gaat winnen is de gemeente Horst aan de Maas, die niet tot de deelnemers behoorde. Tot zover het slechte nieuws. Het goede nieuws is dat ons college van burgemeester en wethouders inmiddels alle seinen op groen heeft gezet voor deelname aan het NK Tegelwippen 2025! Het college deed dit in Raadsinformatiebrief 24.073 (klik hier).

Wat Raadsinformatiebrief 24.073 zo geweldig maakt, is de toewijding die eruit spreekt. Aan alles lees je af hoe zorgvuldig het college alle argumenten voor en tegen deelname aan het NK Tegelwippen 2025 uiterst zorgvuldig tegen elkaar heeft afgewogen. Dat burgemeester en wethouders niet over een nacht ijs zijn gegaan blijkt bijvoorbeeld uit het feit dat ze te rade zijn gegaan bij de gemeente Venlo: ‘Uit navraag over hun deelname en succes blijkt dat er met name veel tegels gewipt zijn vanuit gemeentelijke (reconstructie)projecten. Die gewipte tegels tellen namelijk ook mee voor het NK Tegelwippen. Het aandeel gewipte tegels vanuit particulieren in Venlo is relatief klein (< 8%).’ Maar dit laatste zegt niets over het daadwerkelijk aantal gewipte tegels door particulieren, zo benadrukt het college: ‘Doordat niet iedere inwoner dit zelf registreert (met foto’s), worden zeker bepaalde hoeveelheden gewipte tegels door inwoners gemist in het totaal resultaat.’

Toch acht het college ‘puur de losse deelname’ aan het NK Tegelwippen niet zinvol. ‘Maar kun je het NK Tegelwippen inzetten als communicatiemiddel om bestaande en nieuwe mogelijkheden voor inwoners om hun tuin en woonomgeving te vergroenen, dan is deelname zeker aan te bevelen.’ Het NK Tegelwippen past, aldus het college, namelijk prima in het rijtje van Waterklaarbus en Steenbreek-gemeente.

Voor het geld hoeven we het NK Tegelwippen 2025 niet te laten: met 25 duizend euro ben je wel klaar. En daar zijn dan nota bene de kosten van de Tegeltaxi al bij inbegrepen! Tegelwippers maak je borst maar nat!

Soms heb ik de neiging god op m’n blote knieën te bedanken voor het feit dat ik inwoner van Horst aan de Maas mag zijn.

Horst in oude ansichten (2) – Gebr. Van Doornelaan

Frisheid. Rust. Ruimtelijkheid. Strakke vormgeving, geen overbodige franje. Een idylle in zwartwit. Of zie ik het te gekleurd? Misplaatste nostalgie van een kind van de Norbertuswijk?

‘Gebr. Van Doornelaan.’ Inderdaad. Maar minstens zoveel Schutroedeplein. Zielloos plein, toen al. Bestrating in de trant van een parkeerplaats. Terwijl het geen parkeerplaats was. Mooie betonnen bloembakken, in een wat curieuze opstelling.  

Op de achtergrond de BLO in aanbouw.

Het braakliggend terrein rechts zou later plaatsmaken voor zielloze garageboxen en nog ziellozer woningen. Fungeerde dat braakliggend terrein niet tijdelijk als trapveldje? Twijfel. Stond op dat braakliggend terrein niet tijdelijk een frietkot? Minder grote twijfel. Uiterst rechts de een jaar of tien geleden helaas gesloopte maisonnettes. Lag daarnaast geen trapveldje? Nauwelijks twijfel.

Glansrijke winnaar van de strijd om de hoogste antenne is de antenne van, beredeneerd gokje, Van Stratum, pal naast de tweede lantaarnpaal van links. Strakker dan strak, die twee middelste lantaarnpalen. Pronkstukken van de wijk.

Twee jongetjes in korte broek op het helderwitte trottoir. Ze staren naar een vrouw met kinderwagen die flaneert over het Van Doornelaan-asfalt. Tafereel dat aanzienlijk aan allure zou hebben gewonnen zonder die twee geparkeerde auto’s. Een winkelboulevard had het moeten worden, de Van Doornelaan. Het bleef bij tekentafelwerkelijkheid.  

Intermezzo – Tegelwippen

Je kunt niet alles weten. Toen begin maart, in de aanloop naar de gemeenteraadsverkiezingen, in Sevenum banners verschenen met het opschrift ‘Tegels eruit, groen erin’, beschouwde ik dat als een originele verkiezingsleus, refererend aan CDA-lijsttrekker Rudy Tegels en de behoefte aan een groener beleid in Horst aan de Maas. Niet meer en niet minder. Twee maanden later is Tegels eruit (dat wil zeggen: er zelf uitgestapt) en ben ik er inmiddels achter dat ‘Tegels eruit, groen erin’ veel meer is dan een originele verkiezingsleus.

‘Tegels eruit, groen erin’ is een slogan van een beweging die vanuit Amsterdam langzaam Nederland aan het veroveren is. Een beweging die ook wel bekendstaat onder de naam Operatie Steenbreek. Leidende gedachte erachter: minder stoeptegels leiden tot een groener, gezonder, biodiverser en klimaatbestendiger land. Waaraan ik graag zou willen toevoegen: minder stoeptegels leiden ook tot meer olifantenpaadjes, tot minder gebruik van het onzalige Roundup, tot minder van die gekmakende azijnstank in trottoiromgevingen. Allemaal liever vandaag dan morgen.

Onder het motto ‘Elke tegel telt’ zijn de afgelopen jaren overal in den lande initiatieven ontstaan om tegenwicht te bieden aan de verregaande verstoeptegelingsdwang die Nederland al vele decennia lang teistert. Sinds vorig jaar is er zelfs een heus Nederlands Kampioenschap Tegelwippen. Deelname staat open voor zowel gemeenten als particulieren. Op de lijst van deelnemende gemeenten ontbreekt de naam van Horst aan de Maas. Zoals alle gemeenten die de Gezondste Regio vormen schitteren door afwezigheid.

Gebeurt er hier dan helemaal niets op tegelwipgebied? Toch wel: vorig jaar organiseerde Groengroep Sevenum een Actie Steenbreek in Sevenum, Evertsoord en Kronenberg. En twee weken geleden begon Wijkplatform Noord-West in samenwerking met Wonen Limburg in Venray een Actie Tegelwippen. Als eerste werd de Bevrijdingsweg onder handen genomen. Hoe toepasselijk. Als aardoppervlak eindelijk bevrijd zijn van die ellendige stoeptegels boven je hoofd.

Op het moment zijn overal in Noord-Limburg nieuwe coalities in de maak. Minst gewild is traditiegetrouw de post Wethouder van Scheefliggende Stoeptegels. Het aanzien van deze wethouder zou in één klap een enorme boost krijgen als aan diens takenpakket voortaan ook het beleidsterrein Te Wippen Stoeptegels zou worden toegevoegd.

Alle stoeptegels de wereld uit, om te beginnen uit de Gezondste Regio. 

(Dit stukje verscheen vandaag in iets andere vorm ook in Via Horst-Venray)

Intermezzo – Sint-Lambertusplein

Oude ansichten zijn interessant, iets minder oude ansichten misschien nog wel interessanter. Zoals deze:

Het Sint-Lambertusplein in Horst, op basis van de auto’s naar schatting een kleine vijftig jaar geleden, begin jaren zeventig. Auto’s inderdaad, al het verkeer wurmde zich destijds door het centrum van Horst. Parkeren was nog geen probleem: meer lege dan volle parkeervakken. Wel lastig manoeuvreren, zeker in de vakken voor de gevelwand. Klassieke elegante lantaarnpalen, prachtige gele verkeerszuilen met blauwe pijl, kettingen die dwongen tot oversteken via het zebrapad. Geen mensen. Wel trottoirs. Ongeschonden plantenbakken. Bomen ontbreken. Geen schreeuwerige reclame, geen kouwe drukte. Wat zat er ook alweer in het pand uiterst links? Een bank? Daarnaast juwelier Op de Laak. Daarnaast Woninginrichting Geurts. Daarnaast? Tabakswinkel Coenders? Of zat die één huis verderop? Dan het (oud) gemeentehuis, met aansluitend een pand in vergelijkbare stijl, waarin enkele jaren later bar Schitspool zijn intrek nam. Daar weer naast twee woonhuizen. Zat in het meest rechtse later niet een bank? Uiterst rechts is nog een fragment zichtbaar van het pand van kapper Louis Kleeven. Voor de Volkswagen rechts een kwart van een bank die uitzicht bood op de historische dorpspomp.

Iets minder oude ansichtkaarten worden nog interessanter als je ze vergelijkt met de huidige situatie. Vandaag gefotografeerd, eveneens vanaf het trapje naar de zijingang van de Sint-Lambertuskerk:

Groen, groener, groenst. De vier plantenbakken op een rij hebben plaats moeten maken voor bomen. Wel twee nieuwe plantenbakken, ongeschonden. Auto’s zijn taboe – één dissonant. De bestrating lijkt te herinneren aan de parkeervakken. Lompe lantaarnpalen, van elke elegantie ontdaan. Verkeerszuilen vallen nu uitsluitend nog te aanschouwen in een enkel Horster voortuintje. Wel een zebrapad. Geen kettingen die dwingen tot oversteken via het zebrapad – kettingen, ook al zo’n verdwijnend cultuurfenomeen. Wel mensen. Geen trottoirs. Onrust voor de rechter gevelwand met bankjes, stoelen, fietsen. De betonnen zuilen voor het pand uiterst links zijn weggewerkt. Het pand van voorheen juwelier Op de Laak is witgekalkt. Woninginrichting Geurts heeft plaatsgemaakt voor de bombast van Kruidvat. De ook al witgekalkte Hema doet de oorspronkelijke eenheid van de gesloten gevelwand helemaal teniet. Van de soberheid van de rechter gevelwand resteert ook al weinig – het pand naast het voormalige gemeentehuis is zelfs onherkenbaar. De historische dorpspomp heeft plaatsgemaakt voor een fontein – waar is de historische dorpspomp eigenlijk gebleven? 

Intermezzo – Cul-de-sac (1)

Gisteren. Ik zie dat Peter Janssen me een bericht heeft gestuurd. Als Peter Janssen me een bericht stuurt is het meestal interessant en altijd grappig. Snel kijken dus: ‘Op de Dentjesweg is een rotonde aangelegd en een cul-de-sac.’ Interessant en grappig inderdaad, zo blijkt uit de foto die hij meestuurt:

Een heuse cul-de-sac erbij in Horst aan de Maas! Geweldig dat Peter me dit stuurt. Nog geweldiger dat hij zich blijkbaar van twee Horst-sweet-Horst-stukjes van zes en vijf jaar geleden (klik hier en hier) mijn voorliefde voor cul-de-sacs herinnert. Voor degenen die die stukjes hebben gemist en niet weten wat een cul-de-sac is: volgens mijn eigen definitie is een cul-de-sac een doodlopende straat waar voertuigen aan het einde kunnen keren, idealiter in een ronding.

Ik spring op de fiets om op de Dentjesweg poolshoogte te gaan nemen. Meteen zie ik dat rotonde en cul-de-sac onderdeel zijn van een groter geheel. Tegenvaller: twee jongetjes zijn er aan het steppen. Dat betekent dat ik maar beter kan vertrekken: onbekende man van middelbare leeftijd met twee jongetjes in z’n buurt kan argwaan wekken.

Enkele uren later keer ik terug. Geen kleine jongetjes ditmaal, dus ik kan in alle rust genieten van het vele tientallen meters lange circuit dat hier op de trottoirs is aangelegd, compleet met verkeersborden en allerlei geschreven aanwijzingen. Ik maak een reeks foto’s.

‘Wat ben jij aan het doen?’ Aiaiai, daar zul je het verdomme hebben: de twee jongetjes van eerder op de middag.

‘Ik ben foto’s aan het maken.’

‘Oh!’

‘Hebben jullie dit gemaakt?’

‘Ja.’

‘Wat ontzettend mooi zeg! Wanneer hebben jullie dit gemaakt?’
‘Vanmorgen.’
‘Daar zullen jullie wel heel lang aan hebben gewerkt.’

Jongste jongetje: ‘Nee. We waren met heel veel. Mama heeft ook meegeholpen.’

Oudste jongetje: ‘Maar ik moest ook nog voor school werken. Papa zei dat ik een bladzijde was vergeten.’

Het ligt op mijn lippen om te zeggen dat hij maar niet te veel en te hard voor school moet werken, maar ik kan me nog net inhouden – papa zou wel eens niet gediend kunnen zijn van zulke gezagsondermijnende opmerkingen. Ze racen weg op hun step. Ik maak nog wat foto’s en ontdek een tweede cul-de-sac.

Als ik weg wil fietsen komt het jongste jongetje nog een praatje maken.

‘Ik heb een dief gezien.’

‘Zo zeg, een dief? Dat is niet zo mooi!’

‘Nee. En nu ga ik hem vangen.’

Top 5 – Afgelopen week in Horst aan de Maas waargenomen stoepkrijttekeningen en -teksten (3)

En alweer een nieuwe nummer 1 voor de top 5 van afgelopen week in Horst aan de Maas waargenomen stoepkrijttekeningen en -teksten!

Of moeten we zeggen twee aanvullingen?

Hoe dan ook: twee uur geleden naast elkaar aangetroffen in de Schoolstraat in Horst, onderweg naar het dezer dagen iets minder bruisende Horster centrum. Het kleurrijke werk is zonder enige twijfel de grootste tekening die ik de afgelopen week in Horst aan de Maas ben tegengekomen – en geloof me, ik heb er heel wat gezien. Eigenlijk alleen te fotograferen met een keukentrapje. Of nog beter: een drone.

Het is een coproductie van zo'n beetje het hele gezin Lucassen-van Dijk, vertellen Lieve en Aukje die staan na te genieten van hun werk. In de loop van de ochtend zijn ze begonnen, twee uur later waren ze klaar, Bor en Joop met de gestileerde weergave van twee mannen, Lieve en Aukje met de grote tekening. Of hun werk ook een titel heeft? Daar hebben ze nog niet over nagedacht. ‘Onderwaterwereld misschien?’, oppert Aukje.

Of ik de kleine, door Bor en Lieve gemaakte tekening ook heb gezien? Die van de omtrek van hun handen waarvan ze mannetjes hebben gemaakt? Nee, die is me ontgaan. Niet zo heel vreemd misschien: als we gaan kijken constateren ze tot hun spijt dat de tekening nu al nauwelijks meer te onderscheiden is.

Het zou spelbederf zijn hen nu te vragen of ze denken dat er na de voorspelde regen van morgen nog veel van de tekeningen over zal zijn. Gentleman als ik ben vraag ik dat dus niet, ook met in m’n achterhoofd de tegeltjeswijsheid die ik gisteren in de Herstraat aantrof:

P.S. Klik hier en hier voor de eerste twee afleveringen van de top 5 van afgelopen week in Horst aan de Maas waargenomen stoepkrijttekeningen en -teksten

Top 5 – Afgelopen week in Horst aan de Maas waargenomen stoepkrijttekeningen en -teksten (2)

Het kan zijn dat ik op de verkeerde plaatsen kom, maar ik heb de stellige indruk dat mijn oproep van afgelopen maandag aan ouders en stoepkrijtfabrikanten (‘Voorziet ons kroost van deugdelijk stoepkrijt! Juist nu!’) tot op heden niet het gewenste effect heeft gehad.

Het is overigens niet alleen het snelle verkleuren dat me parten speelt bij het interpreteren van stoepkrijtcreaties. Ook de duiding van de teksten vind ik soms lastig. Sommige teksten zijn cryptisch, al dan niet bewust, andere doen me vanwege hun onontcijferbaarheid twijfelen aan het niveau van het hedendaagse schrijfonderwijs. Die onontcijferbaarheid hebben ze dan weer gemeen met het merendeel van de uitingen van graffitisten. Zijn de stoepkrijters van vandaag de graffitisten van morgen?

Genoeg geleuterd, laat ik gewoon overgaan tot de openbaarmaking van een nieuwe top 5 van afgelopen week in Horst aan de Maas waargenomen stoepkrijttekeningen en -teksten, waarbij alle tekeningen en teksten ex aequo op 1 zijn beland (bijzondere tijden vragen om bijzondere spelregels). Komt ie:

1. Gebroeders Van Doornelaan, Horst

Altijd weer de vraag bij zulke tekeningen: is na het maken van de contouren het krijt in het varken blijven steken? Inkleuren zou in dit geval ontsierend zijn.

1. De Sondert, Sevenum

Afhang 1 in Horst heeft een stoepkrijtspeurtocht aan de hand van rekensommen (klik hier). Op het wegdek van  De Sondert in Sevenum is een stoepkrijtopdrachtenroute uitgezet. De opdrachten variëren van ‘Geef het poppetje een kus’ (zie foto) tot ‘Lach als een monster’ tot ‘Ren door het … [onleesbaar]’ tot ‘Schreeuw als een meisje’.

1. Gebroeders Van Doornelaan, Horst

Van Elly Reijnders ontving ik foto’s van enkele teksten die voor de ingang van basisschool De Twister zijn aangebracht: ‘Jullie zijn onze leerKRACHT’, ‘Goedemorgen! Wij missen jullie!’, ‘Een goede leerkracht is het halve (t)huiswerk’. De vraag of dit kinderteksten zijn, lijkt me overbodig.

1. Klassenweg, Sevenum

De foto van dit prachtige werkstuk (‘Vrije vogel’) van Evi en Siem ontving ik van Helmie van de Riet (waarvoor dank).

1. Van Stepraethstraat, Sevenum

Fietsend door de Van Stepraethstraat zie ik een tekening die me wel héél erg aan die van Evi en Siem aan de Klassenweg doet denken. ‘Dat kan’, aldus Ellen Verheijen, die buiten staat en graag bereid is uitleg te verschaffen over dit werk dat haar kinderen Fem en Sjuul samen met buurtgenoten hebben gemaakt. ‘Een aantal docenten van het Blariacumcollege wilde op een creatieve manier aan de collega’s laten zien hoe ze de eigen kinderen bezighouden terwijl er ook online les gegeven moet worden. De zes letters die in Sevenum en op andere plaatsen in Noord-Limburg zijn gemaakt, vormen samen het woord Team HV, de naam van het team waarin de betreffende docenten werkzaam zijn.’ Toch kan ik in de tekening van Evi en Siem geen letter herkennen. Ellen: ‘Klopt: zij hebben twee tekeningen gemaakt: die waarvan jij een foto hebt en een letter.’

1. Dr. Van de Meerendonkstraat, Horst

‘Liefde voor iedereen.’

Top 5 – Afgelopen week in Horst aan de Maas waargenomen stoepkrijttekeningen en -teksten (1)

Mondkapjes, beademingsapparatuur, steriele handschoenen, toiletpapier: waaraan is géén gebrek dezer dagen? Een gebrek dat in de berichtgeving tot dusverre wat onderbelicht is gebleven, is het gebrek aan deugdelijk stoepkrijt. Ik weet: het belang van stoepkrijt zinkt in het niet vergeleken bij dat van mondkapjes, beademingsapparatuur, steriele handschoenen en toiletpapier. Toch is het ook van niet te onderschatten belang dat kinderen en jongeren zich creatief kunnen blijven uiten. Deugdelijk stoepkrijt helpt daarbij. Maar er is een nijpend gebrek aan deugdelijk stoepkrijt, zo werd me  afgelopen week duidelijk tijdens mijn fietstochten door Horst aan de Maas.

Waar ik ook kwam, aan stoepkrijttekeningen en -teksten geen gebrek. Alleen: als ze niet meer helemaal vers van de pers zijn, is het vaak verdomde lastig ze überhaupt nog te kunnen onderscheiden. En dat is doodzonde, want het merendeel van die tekeningen en teksten verdient het niet om meteen weer in de vergetelheid te raken. Daarom bij dezen de oproep aan ouders en fabrikanten: voorziet ons kroost van deugdelijk stoepkrijt! Juist nu!

Een top 5 van afgelopen week in Horst aan de Maas waargenomen stoepkrijttekeningen en -teksten is geen sinecure. Ik wil namelijk geen enkele jeugdige stoepkrijttekenaar of -tekstschrijver voor het hoofd stoten. En ongetwijfeld is het aantal tekeningen en teksten dat ik níet heb gezien veel en veel groter dan het aantal dat ik wel heb gezien. Desondanks, met alle mogelijke voorbehouden: de exclusieve Horst-sweet-Horst top 5 van afgelopen week in Horst aan de Maas waargenomen stoepkrijttekeningen en -teksten:

5. Monseigneur Verstraelenstraat, Sevenum

Kinderen mogen van mij (bijna) alles. Toch zou het zonde zijn als iemand op het idee zou komen deze tekening te gaan inkleuren.

4. Nieuwe Baan, Tienray

Dat bedoel ik nu met ondeugdelijk stoepkrijt: Myrthe en Jenne hebben een prachtige verbeelding gemaakt van De ruimte en een dag later resteert er slechts een slap aftreksel van het origineel.

3. Bosstraat, Hegelsom

ende
int
ziele
is
wei
dit
start

Een readymade op de Bosstraat in Hegelsom. Niet-Nederlandstalige kinderen die zich proberen te bekwamen in het Nederlands? Of Nederlandstalige kinderen die zich proberen te bekwamen in het niet-Nederlands?

2. Frans Woltersstraat, Leopold Haffmansstraat, Pieter Belsstraat en Waterstraat, Horst

‘Afhang 1’ heet deze buurt geloof ik officieel. Doet er niet toe. Wat er wel toe doet: hier heeft iemand een speurtocht uitgezet aan de hand van rekensommen. Op elke straathoek kom je er dit soort sommetjes tegen.

Ook mooi: dit is wél deugdelijk stoepkrijt, ook na vijf dagen is het merendeel nog zicht- en leesbaar.

1. Sint-Odastraat, Melderslo

Een feest voor de ogen. Absoluut meesterwerkje van Imke en Fenna.

Vrijdag gefotografeerd. Hopelijk is er nog iets van over.

P.S. Betere, andere, mooiere stoepkrijttekeningen en -teksten gezien? Stuur een foto naar horstsweethorst@gmail.com of reageer met een foto op Facebook.

Top 5 – Americaanse attentietegels

Qua Horster stoeptegels en stoeptegelteksten zal de op enkele plaatsen in Sevenum waar te nemen hond-in-de-goottegel (klik hier) voorlopig wel onovertroffen blijven.

Dit neemt niet weg dat elk initiatief om de Horster trottoirs wat op te leuken waardering en steun verdient. Zelf heb ik in het verleden wel eens geopperd om trottoirbanden op te sieren met Horster zegswijzen (klik hier) en om die vreselijke staande reclameborden in het Horster centrum te vervangen door geschilderde stoepreclame (klik hier). Paarlen voor de zwijnen uiteraard.

Enfin, sinds enkele weken telt Horst aan de Maas toch tien nieuwe stoeptegels die het aanzien beslist waard zijn. Ze heten attentietegels en liggen in America, vijf in de Nusseleinstraat en vijf in de Pastoor Jeukenstraat. Elke tegel bevat een historische zwart-wit foto, gemaakt ongeveer op de plaats waar nu de tegel ligt, met een verklarende tekst (klik op deze en de volgende afbeeldingen om ze te vergroten).   

De tegels zijn genummerd, maar de logica in die nummering ontgaat me. Of is er geen logica? Zo ja, waarom zijn ze dan genummerd?

Een ander heel klein puntje van kritiek betreft tegel nummer 10, gelegen aan het uiteinde van de Nusseleinstraat. Die bevat een gezicht op de Nusseleinstraat in 1951.

Mooie foto, daar niet van, maar op deze plek was wat mij betreft een historische foto van het Groene Kruisgebouw van Lei Martens (klik hier) toch echt meer op z’n plaats geweest.

Genoeg gezeurd, hier komt-ie, de Horst-sweet-Horst top 5 van Americaanse attentietegels:

5. Flauw, flauw, flauw, maar ik kon het niet laten: tegel nummer 9 (aan de Pastoor Jeukenstraat) ligt aan het uiteinde van een parkeervak. En dan krijg je dit:

Gelukkig kent America geen parkeerplaatsgebrek, zodat ik enkele dagen later toch de hele tegel kon bewonderen:

4.

De poserende mannen en vrouwen staan er als versteend bij. De in de Tweede Wereldoorlog zwaar beschadigde rechtertoren van de kerk werd na de bevrijding niet meer herbouwd.

3.

De Nusseleinstraat is vernoemd naar Martin Nusselein, het eerste hoofd van de openbare lagere school in America (1888-1905). Bij de school werd een onderwijzerswoning voor hem gebouwd, maar Martin bleef doodleuk zeventien jaar lang vanuit z’n woonplaats Horst op en neer naar America fietsen of lopen. 

2.

Waar nu café Boëms Jeu ligt, bevond zich eertijds het Stationskoffiehuis. Op het bord aan de muur staat als aanbeveling: ‘Hier waarschuwt men voor het vertrek der treinen’. Links het geboortehuis van Huub van Doorne, een van de grondleggers van de DAF.

1.

In het eerste pand links zetelde vijftig jaar lang herenkapper Teun van Heijster, blijkens het onderschrift ‘bekend om zijn altijd dampende sigaar en zijn zgn. Teunkapsels’. Teunkapsels. Kaal? Hanenkam? Bebop? Permanent?