Posts tonen met het label stallen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label stallen. Alle posts tonen

vrijdag 6 augustus 2021

Intermezzo – Dwarsdoorsnede (1)

Een wandeling van Vredepeel naar Merselo op Horst-sweet-Horst? Horst-sweet-Horst gaat toch over Horst aan de Maas? Klopt, maar deze wandeling is de eerste etappe van een wandeltocht van Peel naar Maas, diagonaal door de gemeenten Venray en Horst aan de Maas, met als eindbestemming Grubbenvorst. Vandaar.  


Op de grens van Noord-Brabant en Limburg, uiterste noordwestpunt van de gemeente Venray. Vredepeel heet het hier. Akkers, bossen, sluisje, klaterend water. Vredig inderdaad. Zelfs de bunker op de oever van het Defensiekanaal draagt bij aan de idylle. Quads en een hele stoet crossmotoren verpesten het feestje. De hel. Aan de wandel dan maar.


Peelontginningsgebied, nog geen zeventig jaar oud. Kaarsrechte, vers geasfalteerde wegen, akkers, weinig bomen, vergezichten, leegte. Alles ademt naoorlogse efficiëntie. Noordoostpolderachtig. Het stinkt. Geen levend wezen te bekennen. In de verte nog steeds het razend geweld van quads en crossmotoren. Om de paar honderd meter een boerderij. Enorme stallen. Koeien, vermoed ik op grond van de vormgeving van de stallen en op grond van de stank – koeienstallen stinken anders dan varkensstallen. Je ruikt ze alleen, de koeien, je ziet of hoort ze niet. Grasland in overvloed, géén koeien. Het ontbreken van prikkeldraad wijst erop dat dit geen tijdelijke situatie is. Steeds meer koeien treft hetzelfde lot dat varkens al enkele decennia treft: ze brengen hun hele leven in stallen door, niet zelden met uitzicht op een sappige groene wei. Zo dichtbij en toch zo ver weg. Een tantaluskwelling zou je het kunnen noemen. Of ziek cynisme.


Verderop toch koeien buiten, egaal zwarte kalveren. Semi-buiten dan: elk kalf heeft z’n eigen kalveriglo met daarvoor een uitloopruimte van enkele vierkante meters waarin het z’n kont net kan keren. Gele oormerken in beide oren. Waanzin. Ze kijken me aan. Denken ze hetzelfde als ik? Denken ze überhaupt?


Verder maar weer. Nog meer kaarsrechte wegen, vergezichten, akkers, grasland, stallen, stank. Nog steeds nauwelijks mensen, bomen, dieren. Zelfs nauwelijks vogels, op die blauwe reiger na dan die net zo hard van mij schrikt als ik van hem. Eén doffe ellende deze wandeling tot dusverre? Zo lijkt het misschien. Toch heeft m’n stemming er niet onder te lijden. Bloeien de mooiste bloemen niet op de mestvaalt? 


Vredepeel-centrum laat ik rechts liggen, links lonken bossen en daarachter de banlieue van Merselo. Nog een laatste gigastal, woedend hondengeblaf, de eerste vooroorlogse boerderij van vandaag. Dan de weldadige rust van het bos. Tijd voor een broodje op een bankje.

(Dit stukje verscheen afgelopen woensdag ook in Via Horst-Venray, zij het zonder foto’s)

woensdag 17 juni 2020

Intermezzo – Ryan (2)

Zo kenden we ‘m nog niet. Kwam het door de warmte? Door het late tijdstip? De lange vergaderduur? Hoe het ook zij, de altijd zo goedgemutste Ryan Palmen, burgemeester van Horst aan de Maas, die de gemeenteraad normaliter volkomen ontspannen en uitermate vaardig door zijn vergaderingen leidt, vloog vannacht rond een uur of één behoorlijk uit de bocht tijdens een voorbereidende raadsvergadering (klik hier en ga naar 4.36.00 uur).


Aan de orde waren raadsvragen van de SP over de al dan niet vermeende bevoordeling in 2010 van Raymond Knops (huidig staatssecretaris, toenmalig Tweede Kamerlid en voormalig gemeenteraadslid en wethouder van de gemeente Horst aan de Maas) bij de grondaankoop voor en bouw van zijn woning in Hegelsom.


De woning van Raymond Knops is gebouwd in het kader van de zogeheten Ruimte voor Ruimte-regeling. Ruimte voor Ruimte behoort tot de portefeuille van wethouder Rudy Tegels. Desondanks deed de burgemeester zelf onderzoek en voerde hij zelf het woord over de SP-vragen. Beetje vreemd. Wat me ook bevreemdde, maar misschien voorzien de vergaderregels hier niet in, was dat de burgemeester het voorzitterschap van de vergadering voor dit agendapunt niet tijdelijk overdroeg aan een vervanger.


Namens de SP voerde Paul Geurts het woord. Over de beantwoording van de eerdere SP-vragen vuurde hij een groot aantal nieuwe vragen af op de burgemeester. Die voorzag de vragen naar vermogen van een antwoord. Totdat hij Paul Geurts tot driemaal toe beschuldigde van vooringenomenheid:
1. ‘Als u de lijn volgt waarvan ik denk dat u er op zit, dan zal het nooit zo zijn dat een onderzoek dat niet uitkomt bij wat u vindt, u genoegdoening zal geven.’
2. ‘Volgens mij zit u op de lijn dat u het antwoord voor uzelf al heeft gegeven. Dat blijkt ook wel uit de manier waarop u deze vragen stelt.’
3. ‘Als er een uitkomst is die u niet bevalt, is mijn inschatting dat u altijd zult blijven zeggen dat er nog vragen zijn en dat de schijn van belangenverstrengeling niet is weggenomen.’
De pot verwijt de ketel dat ie zwart ziet van de rook: als hier íemand blijk geeft van vooringenomenheid is het de burgemeester zelf wel. En als het íemand niet past om vooringenomen te zijn is het een burgemeester wel. Insinueren dat een (burger)raadslid zich schuldig maakt aan iets zonder dat hij dat kan bewijzen, is een burgemeester onwaardig.


N.B. Overigens pleitte Paul Geurts volkomen terecht voor een onafhankelijk onderzoek naar het handelen van de gemeente in deze zaak. Iedereen zou daarbij gebaat zijn, Raymond Knops zelf waarschijnlijk nog het meest. Na nieuwe publicaties van NRC en De Limburger over deze zaak, nota bene tijdens de raadsvergadering, zou het wel heel vreemd zijn als dat onderzoek er niet komt.

donderdag 14 mei 2020

Intermezzo – Stinkend rijk worden

Henk Kemperman: ‘Iedereen voelt op zijn klompen (!) aan dat er een relatie is tussen intensieve veehouderij, corona en de volksgezondheid.’ Bart Cox: ‘De gezondheidseffecten van stank op de mens worden steeds manifester.’ Twan Hoeijmakers: ‘Er zijn volgens zogenaamde deskundigen al bewijzen dat Covid-19 harder toeslaat in gebieden met een hoge dierdichtheid.’ Eugenie Dings en Marc Vergeldt: ‘Er is een geitenstop in Limburg: en toch krijgt deze veehouder [in LOG Witveld] het voor elkaar om nog de vergunning te krijgen om geiten bij te plaatsen.’ Andries Brantsma: ‘Eigenlijk stinkt het bijna overal in Horst en het College van B&W vindt dat prima en wil het zo houden ook, want de ontwerp geurverordening houdt dit in stand.’


Allemaal citaten uit verschillende bijdragen in Hallo Horst aan de Maas van vandaag (klik hier). Het mag duidelijk zijn: de intensieve veehouderij beroert Horst aan de Maas. Niet alleen deze week, al jarenlang. En dan berichtte De Limburger gisteren en vandaag ook nog eens uitvoerig over de uitwassen bij mestverwerker Willems aan de Hoebertweg in America. Die verwerkt volgens de krant jaarlijks meer dan drie keer zoveel mest als vergund, heeft een illegale mestsilo en een defect mestbassin. Bovendien ontbreken hier en daar luchtwassers. Omwonenden klagen over stank, de Regionale Uitvoeringsdienst (RUD) maakt zich zorgen over de volksgezondheid.


‘Het moet afgelopen zijn dat de provincie Limburg maar van alles toestaat zonder handhavend op te treden. De laatste tijd komt Willems met allerlei overtredingen weg’, aldus de RUD. Als Willems de overtredingen niet snel ongedaan maakt, hangt het bedrijf volgens gedeputeerde Robert Housmans (PVV) een boete boven het hoofd die kan oplopen tot 640 duizend euro. Een farce natuurlijk, als je bedenkt dat het bedrijf aan de illegale mestverwerking opgeteld 1,5 miljoen euro heeft verdiend. Minstens even erg: een collega van Housmans, gedeputeerde Ruud Burlet (Forum voor Democratie), zal vandaag volgens De Limburger zijn goedkeuring hechten aan de aanvraag van Willems om de mestverwerkingscapaciteit op te voeren van 80 duizend tot 450 duizend ton. Bijna zes keer zoveel! Dat Willems de zaak in het verleden heeft bedonderd, lijkt Burlet niet te deren: ‘Het is ondernemers eigen dat ze vaak voor de muziek uitlopen.’


Toch is nog niet alles verloren: weigert de gemeente Horst aan de Maas een verklaring van geen bezwaar af te geven, dan gaat het feestje niet door. Waar weer tegenover staat dat de gemeente(raad) al sinds jaar en dag op de eerste rij wil zitten bij welk feestje dan ook. Of dat ditmaal anders zal zijn? Laten we hoop putten uit de woorden van wethouder Thijs Kuipers (D66+GroenLinks) in De Limburger:
‘Ik heb moeite met ondernemers die zich niet aan de regels houden. We worden beboet op de snelweg als we 5 procent te hard rijden, maar deze ondernemer doet 400 procent teveel. Minstens drie jaar lang heeft hij veel meer mest verwerkt dan is toegestaan. Het gezegde stinkend rijk worden heeft nu wel een gezicht gekregen.’

zondag 10 mei 2020

Intermezzo – Man met kettingzaag

Hoewel ik Horst aan de Maas met enige regelmaat van noord tot zuid en van west tot oost doorkruis, heb ik toch blinde vlekken: plekken waar ik zelden of nooit kom. Bijvoorbeeld het gedeelte tussen Tongerloseweg en Reindonkerweg van de Spoorweg in Hegelsom. Zoals de naam al doet vermoeden een weg langs het spoor. Lang en recht, veel verkeer, dodelijk saai. De weg aan de overzijde van het spoor (zonder straatnaambordje, volgens Google Maps is het de Tongerloseweg, ik zou eerder denken de Wachtpostweg) is even lang, een beetje minder recht, veel minder druk en een beetje minder saai. Dus fietste ik woensdag, onderweg richting Sevenum, over de Wachtpostweg. Daar kreeg ik spijt van toen ik aan de overzijde van het spoor, langs de Spoorweg, iets ontwaarde dat in Horst aan de Maas veel te zeldzaam is: graffiti! Dus Wachtpostweg tot het einde gefietst, spoorweg overgestoken en Spoorweg op. Tussen de Mevrouwsbosweg en de Langstraat volgde de beloning: een gevel van een verlaten stal vol met graffiti.


Van de ene kant kwalijk dat niemand het nodig heeft gevonden me op deze absolute aanwinsten voor Horst aan de Maas te wijzen, van de andere kant is er weinig dat op kan tegen het gevoel van het vinden van iets prachtigs waar je helemaal niet naar op zoek was.


Want prachtig zijn ze, deze stalmuurgraffiti. Met als absolute hoogtepunt de man met kettingzaag.


Ik durf zelfs te beweren dat dit de mooiste figuratieve graffito in Horst aan de Maas van de afgelopen jaren is. Toegegeven, die bewering heeft gezien het ontstellende gebrek aan figuratieve graffiti in deze gemeente een vrij groot in-het-land-der-blinden-is-eenoog-koning-gehalte, maar toch.  


Een man met kettingzaag en bebloed schort op de muur van een voormalige stal – is dit een statement? Een aanklacht tegen het doden van dieren? Of juist een verheerlijking ervan? Ik zou het dolgraag willen weten. Uit ervaring weet ik hoe lastig het is om met graffitisten in contact te komen, maar ik probeer het toch: Arm en/of Olaf, mochten jullie dit stukje lezen, laat dan alsjeblieft van je horen via horstsweethorst@gmail.com. Uiterste discretie gegarandeerd.


Voor tips over graffiti in Horst aan de Maas houd ik me sowieso te allen tijde aanbevolen. En ik zal proberen de Spoorweg in de toekomst minder te verwaarlozen. Misschien heb ik de potentie van de Spoorweg wel altijd onderschat.

woensdag 15 april 2020

Intermezzo – Vuile lucht (2)

Afgelopen zaterdag kreeg viroloog Marion Koopmans in De Limburger de vraag voorgelegd of ze voorstander is van het stoppen met megastallen. Haar reactie:
‘Je moet er in elk geval serieus naar kijken. Moet het wel zo? Kijken naar de prijs die we betalen voor het vooral gefocust zijn op het welzijn en de welvaart van mensen, van onszelf? Meer virus-uitbraken zoals we die nu beleven, is de prijs. Dat risico moet je dan willens en wetens gaan nemen. (…) Als je alleen maar vanuit de mens geredeneerd blijft groeien, steeds meer land inpikt, dan krijg je dat vroeg of laat op je bord.’

Diezelfde dag bepleitten 170 wetenschappers verbonden aan acht universiteiten een radicaal duurzamer en eerlijker Nederland. Eén van hun vijf voorstellen:
‘Overgang naar een circulaire landbouw, gebaseerd op het behoud van biodiversiteit, duurzame, veelal lokale voedselproductie, vermindering van vleesproductie en werkgelegenheid met eerlijke arbeidsvoorwaarden.’

Op Facebook (klik hier) reageerde John van Helden op een stukje dat ik hier afgelopen zaterdag publiceerde:
‘Wat ik mis in deze zurige discussie, is dat er echt vooruitgang gemaakt wordt als je die maar wil zien ook bij het Gemengd Bedrijf. Maak een afspraak om te gaan kijken! We hebben alles in onze handen of kunnen ervoor zorgen dat dingen verbeteren. En als je samen ontdekt wat beter kan gebeuren er mooie dingen. Zoals ook voor uitstoot van ammoniak en fijnstof door de IV. Er is toch niets leukers dan op zoek te gaan naar deze verbetering of verandering ... ander voer uit reststromen, zie en lees Kipster en Nijssen Granico mooie voorbeelden uit onze regio dat het anders kan, misschien nog niet helemaal zoals jullie willen Lotte en Wim dat begrijp ik maar wel een enorme verbetering. We leven met 17 miljoen mensen in Nederland en iedereen maakt keuzes voor of tegen IV, wereldwijd zie je een enorme toename van plantaardige vleesvervangers in alle geledingen dat betekent dat de vraagt toeneemt en er verandering op komst is, help mee als je in die verandering gelooft, want zurig zijn en zelfs blijven dat is het leven in mijn ogen niet waard, het is toch veel mooier om mee te werken aan de verandering waarin je zelf gelooft?’

De reactie van John maakt duidelijk dat ik blijkbaar niet duidelijk genoeg ben geweest. Zoals al vaker gezegd: ik geloof heel graag dat er bij het Nieuw Gemengd Bedrijf, bij Kipster, bij Nijssen Granico en ongetwijfeld op nog meer plaatsen vooruitgang wordt geboekt. Maar waar ik niet in geloof is het hele systeem. Ik geloof niet in het systeem waarin miljoenen dieren uitsluitend als product, als dingen met een economische waarde worden gezien. Ik geloof niet in een systeem dat dieren niet als levende wezens ziet. En ik geloof óók niet in een systeem dat mensen ziek maakt.


De verandering waarin John gelooft, beschouw ik als ‘minder van hetzelfde’. Minder van hetzelfde is inderdaad een vooruitgang ten opzichte van hetzelfde. Maar het is een misverstand van John om te denken dat ik net als hij geloof in minder van hetzelfde en dat ik het net als hij mooi zou vinden om daaraan mee te werken. Ik geloof namelijk niet in minder van hetzelfde. Ik geloof alleen in radicaal stoppen met deze waanzin. In díe verandering geloof ik en aan díe verandering wil ik graag meewerken.


Zie het als een pleister bij een wond. Die kun je stukje bij beetje lostrekken. Elk stukje en elk beetje dat je lostrekt doet pijn, de wond geneest niet en het duurt een eeuwigheid voor de hele pleister los is. Je kunt de pleister ook in één keer lostrekken. Dan ben je in één keer van de pijn af en de wond geneest veel beter en sneller.

zondag 7 oktober 2018

Intermezzo – Varkensbedrijf Hazenhorstweg

Drie weken geleden verscheen in Hallo Horst aan de Maas een ingezonden brief van twee bewoners van de Hazenhorstweg in Sevenum. Ze spraken daarin hun verontrusting uit over de dreigende uitbreiding met 1800 vleesvarkens van een varkensbedrijf ‘in onze achtertuinen’. Kern van hun betoog: doordat uit recent onderzoek van de universiteit van Wageningen is gebleken dat luchtwassers veel minder rendement hebben dan verondersteld, wordt het leefmilieu aan de Hazenhorstweg nóg slechter dan het al was. Bovendien:
‘De gemeente wil een vergunning afgeven op basis van verkeerde gegevens die de ondernemer heeft doorgegeven. (…) Wij vinden het dan ook onbegrijpelijk dat de overheid kiest voor de ondernemer die verkeerde informatie heeft verstrekt en de omwonenden opzadelt met stank, vervuiling en gezondheidsrisico’s.’
Afgelopen dinsdag was de brief onderwerp van gesprek in de gemeenteraadsvergadering (klik hier en ga naar 2.35.00 uur). D66+GroenLinks, PvdA en SP trokken fel van leer tegen de voorgenomen vergunningverlening. Ter illustratie enkele flarden uit het betoog van Richard van der Weegen (PvdA): ‘dossier met lange voorgeschiedenis’, ‘we delen de zorgen’, ‘grenst aan een natuurgebied’, ‘onbegrijpelijk dat dit kan in een landbouw-extensiveringsgebied’, ‘volstrekt niet duurzame oplossing’, ‘terechte zorgen over de aannames over de geuruitstoot’.


Verantwoordelijk wethouder Bob Vostermans (CDA) deed wat hij meestal doet: zich op de vlakte houden. Ter illustratie ook uit zijn betoog enkele flarden: ‘het is ingewikkeld’, ‘het is zowel voor de ondernemer als voor de buurtbewoners een probleem’, ‘de foutieve aannames over de geuruitstoot van luchtwassers zijn een landelijk probleem’, ‘het gaat om een vergunde situatie’, ‘er is geen juridische basis om te kunnen zeggen “We scheuren de vergunning door” want dan volgen schadeclaims’, ‘we gaan ernaar kijken’, ‘we hebben te dealen met een bestaande vergunning’, ‘ik wil een winstwaarschuwing afgeven’.


Thijs Lenssen (SP) vond dat er sprake was van een nieuwe situatie nu blijkt dat de huidige vergunning is verleend op basis van gegevens die niet kloppen. ‘Maar die vlieger gaat niet op, er is geen sprake van een nieuwe situatie, dat hebben we juridisch laten uitzoeken’, aldus de wethouder. Nu handhavend optreden noemde hij ‘ingewikkeld’.


Gelukkig wensten D66+GroenLinks, PvdA en SP zich niet neer te leggen bij deze prietpraat. Ze eisten inzage in de juridische adviezen. Of het ergens toe zal leiden? Ik vrees van niet. Zolang het tegendeel niet is bewezen, ga ik er vanuit dat ook deze coalitie, ondanks alle mooie woorden in het coalitieakkoord, de intensieve veehouderij ruim baan zal geven. Tekenend in dit verband is dat CDA en Essentie zich niet mengden in de discussie.

donderdag 13 september 2018

Intermezzo – Gele bergen

prachtige nazomeravond
stukje rennen om het Meterikse Veld

Crommentuijnstraat

verblindende laagstaande zon

Bergsteeg
(aka Mountain Lane)

leegte
in de verte de molen
de kerk
links de Gaelen Baerg
(of wat er nog van rest)
jeugdidylle
rechts grote varkensstallen
daarachter grote gaele bergen


het zal toch niet?
meer, meer, meer
groter, groter, groter

zandweg dwars door het Meterikse Veld

leegte
achter de bomen verdwenen zon
links mais
rechts de grote varkensstallen
daarachter de grote gaele bergen


het moet haast wel
meer, meer, meer
groter, groter, groter

houdt het dan nooit op?

vrijdag 2 februari 2018

Intermezzo – De Twee Heiden

Nog ruim anderhalve maand en de gemeenteraadsverkiezingen zijn weer in het land. Je merkt het nog niet aan alles, wel al aan veel. Politieke partijen en hun vertegenwoordigers manifesteren zich bijvoorbeeld met de dag nadrukkelijker op de sociale media. De eerste ludieke acties hebben alweer plaatsgevonden (klik hier en hier). Ongetwijfeld zal het ook niet lang meer duren of het straatbeeld wordt opgefleurd door verkiezingsborden. En geheid dat markten en andere evenementen de komende weken niet verschoond zullen blijven van canvassende politici.


Dat de verkiezingen in aantocht zijn, merk je ook aan de opkomst van de twee heiden. Inderdaad: leefbaarheid en duurzaamheid. Sinds jaar en dag de twee favoriete kooswoordjes van politici. Van links tot rechts, welteverstaan. Want ze mogen elkaar de koppen inslaan over veel en van alles, over één ding zijn de dames en heren het eens: zonder leefbaarheid en duurzaamheid is dit land, is de gemeente Horst aan de Maas reddeloos verloren.


Nooit lees je dat de leefbaarheid of de duurzaamheid worden beschuldigd, overgeslagen of uitgelachen. Niemand is tegenstander van de twee heiden, de twee heiden hebben louter voorstanders. De twee heiden, en dan vooral duurzaamheid, zijn dan ook betrekkelijk holle, betekenisloze begrippen. Wat het des te gemakkelijker maakt er aanhanger van te zijn. Maar vraag om een definitie van duurzaamheid en je krijgt minstens tien verschillende antwoorden. Wat het des te gemakkelijker maakt om precies dat antwoord eruit te pikken dat in jouw kraam van pas komt.


Buiten verkiezingstijd zijn de twee heiden veel minder populair. Want buiten verkiezingstijd komt het aan op keuzes maken en prioriteiten stellen. Dán moeten de twee heiden concurreren met begrippen als ondernemersklimaat, werkgelegenheid en agro-economie. Dán delven leefbaarheid en duurzaamheid doorgaans het onderspit. Dán krijgen de omwonenden van Ashorst slechts verdomde weinig steun in hun strijd tegen de aantasting van de leefbaarheid en duurzaamheid in hun woonomgeving. Dán is de komst van een gigantische mestverwerker aan de Horsterweg in Grubbenvorst ineens een uitgemaakte zaak, ook al worden de leefbaarheid en duurzaamheid er ernstig door ondermijnd. Dán blijkt pas hoe serieus de twee heiden in de politieke werkelijkheid van alledag worden genomen.

N.B. Dit stukje verscheen eerder in beknoptere vorm in ViaHorstaandeMaas.

donderdag 7 december 2017

Intermezzo – Eén groot agrarisch industrieterrein

Afgelopen zaterdag publiceerde NRC Handelsblad een interview van Jannetje Koelewijn met Geert Mak, die in 1996 wereldberoemd werd in Nederland met Hoe God verdween uit Jorwerd. In het interview trekt Mak een vergelijking tussen Amsterdam en Jorwerd.


Mak: ‘In Amsterdam ziet men nu de waarde van het verleden, men gaat er steeds preciezer mee om. Nee, de melancholie die ik vroeger bij Amsterdam voelde, voel ik nu bij het Friese platteland, bij de Greidhoeke.’
Koelewijn: ‘Waar Jorwerd in ligt.’
Mak: ‘In een van oorsprong heel mooi klassiek cultuurlandschap met prachtige terpdorpen. De afgelopen twee, drie decennia is het behoorlijk aan gort geholpen. Een kennis van me in Jorwerd wilde een fietsenhokje neerzetten, nou, de gemeente lag meteen dwars. Maar elke boer die een joekel van een stal in het landschap wil flikkeren krijgt binnen drie weken toestemming. Dan moet hij er wel bomen omheen planten, maar die regel wordt nergens gehandhaafd. De Greidhoeke wordt één groot agrarisch industrieterrein waar babymelkpoeder voor de Chinese markt wordt geproduceerd.’


‘Klassiek cultuurlandschap’, ‘aan gort geholpen’, ‘joekel van een stal in het landschap flikkeren’, ‘toestemming’, ‘bomen omheen planten’, ‘nergens gehandhaafd’, ‘één groot agrarisch industrieterrein’: dit doet me allemaal ergens aan denken.


Geert Mak wordt er behalve melancholisch ook woedend van (net als ik). Maar hij heeft ook hoop (net als ik): ‘Goddank begint er nu wel een tegenbeweging op gang te komen.’


Als we nu eens zouden kunnen afspreken dat iedereen die zich verzet
tegen het Nieuw Gemengd Bedrijf,
tegen Ashorst,
tegen een megastal aan de Kleefsedijk,
tegen de stankoverlast van Monaghan en Hofmans aan de Hamweg,
tegen een vergister van 600 duizend ton mest aan de Horsterweg in Grubbenvorst
en tegen nog een hele reeks agrarisch-industriële ontwikkelingen in Horst aan de Maas

bij de komende gemeenteraadsverkiezingen nu eens een keer niet op het CDA stemt, dan zou de wereld er in Horst aan de Maas al meteen heel anders uitzien. 

woensdag 13 september 2017

Intermezzo – Megastal Kleefsedijk (5)

Een dezer dagen meer over de gemeenteraadsvergadering van gisteravond, die ik zou willen betitelen als ‘bewogen’. Voor nu alvast de teksten die werden uitgesproken door vier insprekers over de voorgenomen bouw van een megastal aan de Kleefsedijk in Sevenum, over varkensbedrijf Ashorst aan de Veld Oostenrijk in Horst, over het Nieuw Gemengd Bedrijf in Grubbenvorst en over de intensieve veehouderij in Horst aan de Maas in het algemeen. Het is niet de bedoeling om voortaan alle teksten van insprekers in de gemeenteraad te publiceren op Horst-sweet-Horst, maar ik vind dit wel een mooie aanvulling op de hier vorige week gepubliceerde bijdragen van insprekers uitgesproken in de Commissie Ruimte van 30 augustus. De insprekers van gisteren dank ik hartelijk voor het feit dat ik de door hen uitgesproken tekst hier mag publiceren.  
Peter Strijbosch, inspreker namens de Werkgroep Behoud Woonomgeving De Paes:

Stel, ik heb een adviesbureau. Er komt een Brabantse ondernemer naar mij toe met de vraag: ‘Wat zijn, denk jij, de kansen voor mij om een top modern, milieuneutraal varkenshouderijbedrijf met alles erop en eraan te vestigen in Horst?’
‘Dan zit je goed in Horst’, zeg ik. ‘Want Brabant zit op slot en hier in Horst hebben ze een LOG, doen ze niet te moeilijk over eventuele uitbreiding als je al een bedrijf hebt, en mocht je bedrijf onder de provincie vallen, dan schrijven ze wel een brief van geen bedenkingen. Verder hebben ze daar een gemeenteraad waarvan het CDA de grootste partij is, die de intensieve veehouderij omarmt, met in het kielzog vaak ook de PvdA en Essentie. Zorg wel dat je de SP en D66 niet te veel in het harnas jaagt.’
‘Hoe moet ik dat doen?’, vraagt de ondernemer.
Ik zeg: ‘Gewoon vergunning aanvragen en tegen de omwonenden zeggen dat alles beter wordt en je gebruik maakt van de best beschikbare technieken (BBT). Ook al zijn die niet altijd wetenschappelijk onderbouwd want in Horst gelooft niet ieder raadslid in de uitspraken van professoren.’
De vergunning wordt verleend en vlak voor de bouw komt de ondernemer weer naar mij toe en zegt dat hij tot nieuwe inzichten is gekomen: ‘Ik wil het groter maken dan vergund en meer activiteiten uitvoeren op gebied van mestverwerking.’
Ik zeg: ‘Geen probleem, gewoon doen. In Horst wordt toch niks afgebroken en zolang jij uitzicht hebt op legalisering kun jij gewoon doorgaan met je illegale activiteiten en heb je géén last van handhaving.’
Het bedrijf wordt gebouwd en binnen een maand na ingebruikneming komen de eerste klachten van de omwonenden. De omwonenden melden dit bij bureau Handhaving en al snel constateert men dat dit bedrijf wel een maatje te groot is voor de ambtenaren van Horst/Venray en dat de omwonenden zich maar moeten melden bij de provincie.
Situatie verbetert niet. Omwonenden vragen een gesprek aan bij de burgemeester en die stelt voor een handhavingsverzoek in te dienen.
Zo gezegd zo gedaan. Handhavingsrapport wordt opgemaakt en nu blijkt dat er nog meerdere activiteiten niet kloppen.
Provincie geeft aan dat er een revisie/legalisatievergunning moet komen. Ik adviseer mijn ondernemer maar meteen in die vergunning ook plannen ter verdubbeling van de mestverwerking mee te nemen.
Deze boerenslimheid gaat de omwonenden te ver, met als gevolg dat er een Bestuurlijk Overleg moet komen met provincie. gemeente, ondernemer en omwonenden.
Na 8 Bestuurlijke Overleggen is er radiostilte???? Omwonenden worden niet meer uitgenodigd, ondanks meerdere verzoeken.
Ondertussen moet er in de gemeente ook een nieuw bestemmingplan buitengebied komen. Omwonenden constateren in het
voorontwerp bestemmingsplan buitengebied, dat het bedrijf inmiddels de status van regionale mestverwerking heeft gekregen, terwijl alleen vergunning is verleend voor mestverwerking van eigen bedrijf. De ambtenaar was van mening dat alle vergunningen hiervoor reeds verleend waren. Nu constateren ze in het ontwerp bestemmingsplan buitengebied dat regionale mestverwerking er nog gewoon instaat.

Geacht college en raadsleden. Waar blijven jullie met de zorgplicht voor de bewoners? In dit geval bedoel ik de bewoners van de Venrayseweg en Veld Oostenrijk. Ook hebben zich reeds bewoners van de Norbertuswijk gemeld en medewerkers van het Dendron College beginnen zich langzaam ook zorgen te maken. Wordt het na meer dan 5 jaar niet eens tijd om Ashorst alleen maar activiteiten te laten uitvoeren die vergund zijn en de illegale praktijken (economische delicten) stop te zetten? Hoe lang mag uitzicht tot legalisering duren en moeten de inwoners nog in de stank zitten met alle negatieve effecten voor hun gezondheid?
Zorg eerst dat de woon-, werk- en leefomgeving acceptabel wordt zoals voorgeschreven en de ondernemer zich aan de afspraken houdt. Stop met de schijnbewegingen in het bestemmingsplan buitengebied. Wees eerlijk en duidelijk, houd je aan de feiten en de wet. Laat zien dat je de zorgplicht voor de inwoners even serieus neemt als het lot van 1 ondernemer.

Ik dank je voor de aandacht en sta open voor advies.
Geert Ambrosius, burger van de gemeente Horst aan de Maas:

Mijn naam is Geert Ambrosius. Tot voor kort woonde ik op enkele honderden meters van het vleesindustriebedrijf Ashorst. Nu woon ik aan de rand van het centrum Horst, waar de stank van Ashorst ook waarneembaar is. Bij nader onderzoek en navraag bij Wijkcomité Norbertus blijkt dat vele dorpsgenoten deze stank ook ervaren. Alleen weten de meesten niet wat het precies is en waar het vandaan komt.
Waarom ik hier sta? Tijdens de laatste commissievergadering ben ik erg geschrokken omdat dat de spelregels verschillend gehanteerd werden door de voorzitter. Mag je nu wel of geen politiek betoog houden van de voorzitter? Zit daar iets achter?
Toch was het goed dat een commissielid wel de ruimte kreeg om een betoog te houden. Van hem kregen onder andere de burgers eindelijk eens te horen dat zij ondeskundig zijn en andere betrokkenen vreselijke dingen zeiden.
Ik, burger, lees meerdere RIVM-onderzoeken over Veehouderij en Gezondheid Omwonenden. Daarin wordt gewaarschuwd voor de effecten van de intensieve veehouderij en met name van de grote vleesindustriële bedrijven, zoals fijnstof wat ons enkele maanden van ons leven kost en een stukje kwaliteit van leven.
De Gemeentelijke of Gemeenschappelijke Gezondheidsdienst (afgekort GGD) en de Geneeskundige Hulpverleningsorganisatie in de Regio Nederland (afgekort GHOR) achten het daarom raadzaam om op basis van de huidige  onderzoeksresultaten nu al maatregelen te nemen om de gezondheidsrisico’s te beperken.
Dit laatste staat er toch echt voorzitter. Begrijp mij goed, meneer de voorzitter. We houden net als u van de agrarische sector. We hebben haar nodig. Geen twijfel, die sector moet kansen krijgen. Maar wel op de juiste schaal en rekening houdend met de omgeving. De vraag is of deze vleesindustriële bedrijven wel rekening houden met de omgeving. Veel voorbeelden geven aan dat dit niet het geval is, met steun van deze gemeente en provincie.
Zo werd ook gezegd door het commissielid dat een omgevingsdialoog na 10 jaar wel erg moeilijk was geworden. Daar heeft hij een punt. In een dialoog wordt geluisterd en dat luisterend oor is er niet in Horst aan de Maas en Limburg.
Het bestuur zou vooruit moeten denken. Maar wat wij zien, en daar komt het verzet vandaan, is dat men weigert dat te doen. Men weigert een visie te ontwikkelen. Het lijkt wel of men in een auto zit en in het zicht van een bocht denkt: nou ja, wij kunnen altijd nog rustig nadenken als wij in die bocht tegen een boom staan.
Het is dit gedrag dat ons zorgen baart. De laatste Commissievergadering was een hele openbaring. In Horst aan de Maas krijgt elke vleesindustrieel zoals we zien, steeds weer alle ruimte.
Ik hoop, en velen met mij, dat men de visie van de SP en D66 gaat volgen. Ik richt mij naar Essentie en de PvdA: laat zien dat je wel met het oog op morgen besluiten durft te nemen en niet visieloos achter het CDA blijft aan hobbelen.
Bij Ashorst ziet men de nieuwe feiten ook nog niet. De vleesindustrieel kijkt naar de winst van vandaag, een boer kijkt echt vooruit, met gezond boerenverstand. In Horst aan de Maas kiest men nog steeds voor de vleesindustrieel waar niets vanzelf, maar met allerlei regels moet worden afgedwongen die vervolgens worden overtreden.
Ik kies voor de gezonde boerenbedrijven met oog voor een gezonde leefomgeving en ik vraag u beleefd, doch dringend, om dit ook te doen.
Dank voor uw aandacht.
Edwin Michiels, inspreker namens de LLTB gemeente Horst aan de Maas:

Mijn naam is Edwin Michiels. Ik sta hier vandaag als vertegenwoordiger van de LLTB-leden in de gemeente Horst aan de Maas, specifiek de leden met een bedrijf in de Intensieve Dierhouderij. Toch wil ik u vanavond ook aanspreken als inwoner van deze gemeente die naast zijn functie bij de LLTB ook samen met zijn vrouw een agrarisch bedrijf heeft waar onder andere de dierhouderij deel van uitmaakt.
In de Commissie Ruimte van 30 augustus jongstleden hebben verschillende werkgroepen hier in deze raadszaal hun zorgen uitgesproken naar aanleiding van een principeverzoek van één initiatief in de gemeente Horst aan de Maas. We hebben begrip voor de zorgen die in deze zaal geuit zijn. Zorgen die wij delen, problemen die wij erkennen maar vooral ook zorgen waarvoor we samen met onze omgeving een oplossing willen vinden. Zonder draagvlak in de maatschappij heeft de agrarische sector geen toekomst en daarin hebben zowel de sectoren als collectief maar zeker ook iedere individuele ondernemer een verantwoordelijkheid te nemen.
Ik doe op u allemaal een dringend beroep: ben in staat een oordeel te geven op individueel niveau. De hele discussie escaleert en wordt geprojecteerd op een hele sector. Ondernemers en hun gezinnen die in harmonie leven en werken met hun buren en leefgemeenschap, zij die zich inspannen om die goede relatie te behouden, dreigen de dupe te worden van deze discussie. Het lijkt mij dat dit niet de bedoeling kan en mag zijn, niet van u als raad maar ook niet van de diverse werkgroepen rondom Intensieve Veehouderijprojecten in Horst aan de Maas. Ik wil u allen vragen niet langer te spreken over de sector maar over specifieke gevallen. Veroordeel niet degenen die in de discussie niet thuishoren.
Ik daag u als raad uit om boven de partijen te gaan staan. Om vooral te luisteren en zich over alle aspecten te laten informeren alvorens te oordelen. Maar vooral hoop ik dat eenieder in deze gemeente, ondernemer zowel als burger, een raad aantreft die plannen en projecten beoordeelt zonder welk vooroordeel dan ook.
Dankuwel.
Teus Hagen, inspreker namens vereniging Behoud De Parel:

Vereniging Behoud de Parel is voor boeren maar tegen de vleesindustrie zoals NGB, Ashorst en Klevar. Behoud de Parel, Behoud Woonomgeving de Paes en de Werkgroep Kleefsedijk gebruiken al meer dan 10 jaar hun boerenverstand in het belang van een betere leefomgeving en minder ziektedruk voor alle burgers. Op talloze manieren hebben de verschillende bewonersgroepen geprobeerd het bestuur van Horst aan de Maas tot inkeer te brengen. Maar vele rechtszaken, acties van bewoners, inspraak, publicaties, petities en wat dies meer zij veranderde niets aan de voorkeur van dit college van B&W vóór megastallen.
Brabant, nieuws van gistermiddag: Inspectierapport IBT Omgevingsrecht van juni 2017. Bij 9 gemeentes zijn 15 veehouderijen bezocht: het schortte heel veel aan: monitoring (10 van 15), gemeentelijke handhaving (10 van 15), en houden aan vergunningseisen (12 van 15).
De Horst aan de Maas gemeente werd gedwongen een aantal keren handhavend op te treden, de bouw van megastallen werd op z’n minst vertraagd, omdat de gemeente haar vergunningverlening slecht had onderbouwd. Maar écht een bewonersvriendelijk beleid bleef uit. Want de gemeente blijft star en haar slogan getrouw: ‘Alles voor de grote ondernemer’.
Zoals onder andere blijkt uit onderzoek van Behoud de Parel heeft het fijnstofniveau de bovengrens van inmiddels achterhaalde EU-normen in onze regio bereikt. Het niveau is niet voldoende omlaag gegaan om nieuwe vestiging van de vleesindustrie in de regio toe te staan. Het RIVM toonde aan dat er teveel gezondheidsproblemen door intensieve veehouderijen ontstaan. Ondertussen is de aangekondigde themabijeenkomst van de gemeenteraad met als thema de gezondheidseffecten van de Intensieve Veehouderij er na maanden nog steeds niet. Ontwikkelingen gaan echter onverminderd voort en het door Milieudefensie aangespannen kort geding vorige week maakt duidelijk dat de overheid actie moet ondernemen om overschrijding van de luchtkwaliteitsnormen te voorkomen.
Het borrelt en het vertrouwen van burgers in B&W is – zeker ten aanzien van haar beleid jegens de intensieve veehouderij – helemaal weg. Een en ander zal ongetwijfeld impact hebben op het stemgedrag in deze gemeente in maart 2018. Maar het gemeentebestuur kan haar koers nog steeds wijzigen. En de raad kan B&W daartoe dwingen. Er zijn mogelijkheden te over:
- de vestigingsvergunning voor het varkensdeel van het NGB kan zonder problemen vernietigd worden. Zie de brief van Behoud de Parel hierover.
- de feitelijk nieuwe vestiging aan de Kleefsedijk kan tegengehouden worden. Hou je aan je oorspronkelijke belofte. Zie de informatie van de Werkgroep Kleefsedijk en de motie van vanavond.
- de uitstoot van Intensieve Veehouderijbedrijven kan reëel gemeten worden. Zie de brief van Behoud de Parel.
- de luchtkwaliteit in de diverse buurten kan gemonitord worden. De initiatieven van Behoud de Parel samen met GGD, RIVM, en andere burgerinitiatieven zijn er al. Sluit daar bij aan.

Kom als gemeentebestuur tot een actieplan om het beleid ten aanzien van de vestiging van intensieve veeteelt in deze regio op korte termijn te herzien en staak vooralsnog de medewerking aan nieuwe vestigingen van intensieve veehouderij in deze regio. Megabedrijven expanderen tot de ballon knapt en dan zitten wij en Nederland met de brokken. Nu is er voor de gemeente de kans om bij te dragen aan het landsbelang door de verbetering van de luchtkwaliteit. Dat wordt door de EU geëist en nu ook door de rechter opgelegd. Minder vee en de maximumsnelheid naar 100 km/h is al een goede start.
Horst wil de gezondste gemeente zijn in 2025. Het hier voorgestelde biedt de kans om je als gemeente als zodanig te profileren. Zo lopen we straks niet achter de feiten aan.
Of moeten we straks constateren van ‘hadden we maar …’? Het is aan u…

zaterdag 15 juli 2017

Intermezzo – Ome Kees en z’n maatjes (1)

‘Alles biologisch kost zes keer zo veel land’ – twitterde (klik hier) onze burgemeester Kees van Rooij gisteren parmantig. Nee, geen eigen inzicht, maar opgewarmde kost: het betreft een uitspraak van voedseltechnoloog Louise Fresco, vijf jaar geleden gedaan in een interview met het Volkskrant Magazine (klik hier). Gisteren uit de mottenballen getwitterd (klik hier) door ene Kees Maas – volgens zijn twitterbio ‘ondernemer, agrariër, marktanalist, multimedia’ – en meteen gretig geretweet door allerlei CDA- en VVD-hotemetoten, onder wie de onvermijdelijke Limburgse CDA-gedeputeerde Ger Koopmans. En natuurlijk onze eigenste Kees. Hoppatee, statement gemaakt, de agrarische achterban kan weer rustig op één oor gaan liggen.  
‘Alles biologisch kost zes keer zo veel land’ – welja, laten we dus maar gewoon voortgaan op de huidige weg? Gewoon voortgaan met de uitputting van de bodem? Gewoon voortgaan met de beschamende omgang met dieren? Gewoon voortgaan met de steeds grotere grootschaligheid? Gewoon voortgaan met het wegbulldozeren van familiebedrijven? Gewoon voortgaan met de ongekende hoeveelheden chemische bestrijdingsmiddelen? Gewoon voortgaan met het verneuken van het landschap? Gewoon voortgaan met het produceren van stank? Gewoon voortgaan met het welbewust nemen van volksgezondheidsrisico’s?  
‘Alles biologisch kost zes keer zo veel land’ – zomaar enkele koppen van kranten- en internetartikelen van de afgelopen weken die ome Kees en z’n maatjes niet hebben ge(re)tweet: ‘Vegetarisch vlees: er is een wereldwijde voedselrevolutie op komst’ (Volkskrant, 12 juli), ‘Zullen we het eens hebben over de enorme veedichtheid in Nederland?’ (Trouw, 4 juli),  ‘Als we de insecten kwijtraken, ontstaat er echt chaos’ (Trouw, 2 juli), ‘Gruwelijk dierenleed in slachthuizen maakt huidige vleesproductie onhoudbaar’ (Follow the money, 28 juni), ‘De lobby voor de intensieve veehouderij is nietsontziend’ (Trouw, 28 juni), ‘Dierenartsen in opstand tegen dierenleed in de veehouderij’ (Zembla, 27 juni), ‘Waterbedrijven slaan alarm: mest bedreigt drinkwaterwinning’ (Trouw, 24 juni). 
‘Alles biologisch kost zes keer zo veel land’ – Michiel Bussink op 26 september 2013 in Trouw (klik hier): ‘Vorig jaar heb ik Fresco in een interview grondig ondervraagd over haar stelling “biologisch kost zes keer zoveel grond”. Ze moest daarin uiteindelijk toegeven dat ze die alleen baseerde op een onderzoek in de tarweteelt, zonder daarin de negatieve externe effecten van de gangbare landbouw (vervuiling, overbemesting, ontbossing, overconsumptie) mee te wegen. Ze gaf toe dat als je naar de biologische landbouw in zijn geheel kijkt, het plaatje heel anders wordt.’
‘Alles biologisch kost zes keer zo veel land’ – hoe gepast is het eigenlijk dat een burgemeester van een agrarische gemeente bij uitstek zo’n controversiële uitspraak (re)tweet? Terwijl het nota bene een beleidsterrein betreft dat niet tot z’n portefeuille behoort?
‘Alles biologisch kost zes keer zo veel land’ – weet ik dan precies hoe het verder moet? Nee. Wat ik wel weet is dat CDA’ers rentmeesterschap hoog in het vaandel hebben staan. Is voortgaan op de huidige weg rentmeesterschap? Of is voortgaan op de huidige weg après nous, le déluge?

maandag 21 december 2015

Klein mysterie 686 – Hoëgers huuske (3)

Belangrijk nieuws over het Hoëgers huuske!
Om even uw geheugen op te frissen: aan de oneindige leegten van de Bloemvenweg in America staat een gebouwtje dat me al jaren intrigeert. Wie heeft het gebouwd? Welke functie had het? Vanwaar dat nummerbord? Vanwaar dat sierlijke windvaantje waarin een anker en het jaartal 1943 zijn uitgespaard?
Toen de voorzitter van de Werkgroep Oud America, Hay Mulders, me in januari 2012 opmerkzaam maakte op het windvaantje en bovendien onthulde dat het gebouwtje in de volksmond Hoëgers huuske heet, besloot ik er een stukje aan te wijden (klik hier). Daarop ontving ik een reactie van Joost Claassens die zich afvroeg of het misschien een Wehrmachthuisje was geweest (klik hier). Onderzoek in het gemeentearchief wees uit dat dit bijzonder onwaarschijnlijk was (wat een specialist op dit gebied onlangs bevestigde). Daarna bleef het stil. Totdat iemand twee jaar later, in januari 2014, helaas anoniem, reageerde op het stukje waarin ik inging op de suggestie van Joost. Hij of zij verschafte veel licht in de duisternis:
Hoëgers huuske werd door de vorige eigenaars Hoëgers Keet genoemd. Na de familie Hoogers was de aan de Bloemvenweg wonende familie Van den Munckhof de eigenaar. Benummering is waarschijnlijk omdat de familie Hoogers bij al haar zeer grote akkers in de omgeving een soortgelijke keet had. Die keet aan de Bloemvenweg had een bovenverdieping die er nou uit is doch men kan de balkgaten nog zien in de muren. In het voorjaar had de familie Hoogers een grote groep mannen die gingen ploegen met meerdere paarden en ploegen. Aangezien men lange dagen maakte en de afstand tot thuis groot was bleven de paarden en de mannen overnachten in de keet.’
En nu, wéér bijna twee jaar later, ontving ik via Hay Mulders een werkelijk prachtige reactie met wonderlijke details van Hay Geurts. Opnieuw vallen een aantal puzzelstukjes in elkaar. Lees en geniet mee: 
‘Omstreeks 1900 waren er in Horst verschillende bierbrouwerijen, waaronder die van de familie Hoogers. De familie Hoogers had een carréboerderij in het centrum van Horst (hoek Wilhelminaplein – Jacob Merlostraat). Nu staat hier het gemeentehuis.
Het woonhuis lag aan het Wilhelminaplein. Aan de Jacob Merlostraat, tegenover de Herstraat, was een ronde toegangspoort, waardoor men op de binnenplaats kwam. Deze binnenplaats was aan alle zijden bebouwd met huis en schuren.
Bierbrouwer Hoogers bracht zijn biervaten rond met paard en wagen. Om genoeg trekpaarden te hebben, fokte Hoogers ook met deze paarden. Zodoende hadden ze natuurlijk ook merries en veulens. Deze dieren werden ’s zomers geweid in de Reining in America. Hier bezat de familie 10 hectare grond. Dit werd toen de Raam genoemd. Tegenwoordig ligt hier de Bloemvenweg.
Het weiland was afgezet met betonnen palen met prikkeldraad. Bovenop deze palen stond een scheepsanker. Dit was een verwijzing naar de bierbrouwerij van Hoogers, die Het Anker heette. Ook in de ijzeren toegangshekken zat een smeedijzeren anker.
Het in beton gestukadoorde schuurtje aan de Bloemvenweg stamt af van de familie Hoogers, vandaar ook het vlaggetje met het anker erop. Wanneer dit schuurtje is gebouwd en of hier eerder ook een gebouwtje heeft gestaan, weet ik niet. Wel weet ik dat op het voorste perceel, dat hoger was, hoogstamappelbomen hebben gestaan. Hiertussen graasden de paarden. In de zomer werd hier ook gehooid. Uit verhalen van mijn familie weet ik dat de familie Hoogers in lange zwarte jassen met hoge hoeden op en witte boorden om, vanuit Horst kwam hooien. Jassen, hoeden en losse witte boorden werden aan een boom gehangen en daarna werd met de hooivork het hooi gedraaid. De kruiken bier die ze bij zich hadden koelden ze in de put. Regelmatig werd uit deze kruiken gedronken. Daardoor werd er gedurende de middag niet veel hooi meer gedraaid maar was het vooral goed slapen onder een appelboom.
Bij ruilverkaveling Reining heeft Jos Hoogers (hij was landbouwer en geen bierbrouwer) zijn grond in 1967 verkocht aan de ruilverkaveling. Deze grond is toen opgesplitst en verdeeld onder verschillende nieuwe grondeigenaren.’
Geweldig! Dank aan Hay en Hay! Ik denk dat we het kleine mysterie van het Hoëgers huuske hiermee wel als opgelost mogen beschouwen. Wéér een hoofdstuk(je) toegevoegd aan de toch al rijke geschiedenis van Horst aan de Maas.