Intermezzo – In eigener Sache (5)

Blogger, het programma dat dit weblog aanstuurt, heeft er afgelopen week tot tweemaal toe vele uren uitgelegen. Vermoedelijk is dat er de oorzaak van dat minimaal twee reacties op de stukjes van vorige week (een op ‘Vuilnisman’ en een op ‘AFCA’) zijn verdwenen en waarschijnlijk ergens rondzweven in cyberspace. Ik heb dus geen censuur toegepast, bied de inzenders namens Blogger excuses aan en vraag hen hun reactie nogmaals te versturen.

Nu ik het toch over reacties heb: hierbij mijn reactie op een aantal reacties van de afgelopen weken:

@ Peter Meijers die denkt dat Ger Driessen het Horster cultuurhistorisch erfgoed is dat in de oorlog vernietigd is en nu met een nieuwe functie herontwikkeld moet worden: hoewel hij zelf afgelopen zaterdag in Dagblad De Limburger verklaarde een paar maanden te willen wachten voor hij een beslissing neemt over z’n toekomst, doet intussen het hardnekkige gerucht de ronde dat Ger Driessen opvolger van z’n opvolger wordt.

Ik geloof daar trouwens niets van: Napoleon is toch veel te groot voor Veldheim?

@ Zeverzak die vermoedt dat station Helenaveen het te herontwikkelen in de Tweede Wereldoorlog vernietigde cultuurhistorisch monument is: er bestaan inderdaad plannen station Helenaveen (dat in Griendtsveen lag) te herbouwen. Alleen: station Helenaveen is in 1945 gesloopt, nadat het al in 1938 was gesloten. Dit nog even los van de vraag of een station een cultuurhistorisch gebouw is.

@ Roy Bouten die reageert op het stukje over de AFCA-stickers en –graffiti: als ik de suggestie heb gewekt dat Roy Bouten verantwoordelijk is voor die stickers en graffiti, dan betreur ik dat.

Sowieso vind ik die AFCA-plak- en -spuitactiviteiten niet zo bezwaarlijk. Het zou pas echt erg zijn geweest als het PSV-aanhankelijkheidsbetuigingen had betroffen. Ajax en Roy gefeliciteerd - en als VVV in de play-offs tegenstanders treft van het niveau van het FC Twente van gisteren, dan zit het met de prolongatie van het eredivisieschap wel goed.

@ Erwin Smits die het nadeel van een top 5 van populaire berichten vindt dat iedereen die berichten als eerste aanklikt en ze dus steeds populairder worden: ik zie er geen enkel nadeel in als berichten populair zijn. En als mensen toch achter hun pc zitten, kunnen ze net zo goed populaire berichten op Horst-sweet-Horst lezen als de Ger Driessentapes bekijken.

@ iedereen die zich heeft uitgesproken over het stukje over de sluiting van TerugBlik: dank. Eindelijk eens lezers die reageren op lezers. Willen jullie daar vooral mee doorgaan? Ik smul van die verhalen over opgedroogde snotjes, oorsmeer en voetbalshirts met zweet, kwijl en huidschilfers. Overigens heb ik alle schuldgevoelens overboord gegooid en zaterdag een bezoek gebracht aan TerugBlik. Zeverzak liet me gewoon binnen, maar na z’n reactie van afgelopen woensdag twijfelde ik daar ook niet meer aan. Dit was de rijke oogst:

Intermezzo – TerugBlik (2)

Schuldgevoel, heeft u daar ook wel eens last van? Ik heb er sinds afgelopen donderdag weer mee te kampen. Aanleiding is deze miniadvertentie in Hallo Horst aan de Maas:

Finito voor de eerste (?) en enige Horster tweedehandsboekenwinkel (lijkt me, hoewel Word het woord rood onderkringelt, beter dan tweede handsboekenwinkel – dan zou namelijk de indruk kunnen ontstaan dat de boekenwinkel tweedehands is, en dat is niet het geval: de boeken zijn tweedehands). Dat doet pijn. Elke verschraling van het boekenaanbod in Horst doet pijn. Temeer omdat het boekenaanbod in Horst toch al zo schraal is.

Zonder dat ik weet waarom TerugBlik sluit, zou een gebrek aan klandizie zomaar een van de redenen kunnen zijn. Als in een kleine kern de laatste kruidenier het niet langer kan bolwerken, schreeuwen de dorpsbewoners doorgaans moord en brand. Terwijl ze al jaren hun boodschappen doen bij de Albert Heijn twintig kilometer verderop. Zouden ze met z’n allen misschien een héél klein beetje medeoorzaak zijn van de sluiting van hun laatste dorpswinkel? Typisch gevalletje van eigen schuld dikke bult.

Ik wil niet verhelen dat ik altijd wat heb neergekeken op die dorpsbewoners. Sinds afgelopen donderdag realiseer ik me dat ik zelf geen haar beter ben. Mijn boekenkasten heb ik de afgelopen maanden aangevuld met boeken die ik kocht of bestelde bij Bruna, De Slegte, De Tribune (zoals bekend de beste boekenwinkel van Nederland), Selexyz, bol.com, boekwinkeltjes.nl en nog zo wat (web)winkels. Mijn laatste bezoek aan TerugBlik dateert van 4 december 2010. Mijn destijds aan de eigenaar gedane belofte om mijn overtollige en dubbele boeken aan hem te schenken, heb ik nooit ingelost. Dus ik kan me wel gaan beklagen over de verdwijning van de enige Horster tweedehandsboekenwinkel, ik ben er op z’n minst medeschuldig aan. Dat voelt niet goed, kan ik u verzekeren.

Behalve met een schuldgevoel zadelt de aanstaande sluiting van TerugBlik me ook op met een dilemma. Kan ik het maken alsnog een bezoek aan de winkel te brengen, nu alle boeken weggaan tegen een korting van vijftig procent? Of is dat onkies? Bezondig ik me dan aan lijkenpikkerij? Van de andere kant: als ik me niet vertoon, blijven die deeltjes van De kleine geschiedenis van Limburg

waarschijnlijk helemaal onverkocht. Zou daar iemand bij gebaat zijn? Misschien vrijdag of zaterdag met de staart tussen de benen toch eens een kijkje gaan nemen. Mocht de eigenaar me briesend van woede de toegang tot z’n winkel ontzeggen, dan kan ik hem geen ongelijk geven.

Actualisatie – TerugBlik

Wonder boven wonder hebben de vorige week zondag in de Schoolstraat doorstane ontberingen ook nog tot iets moois geleid. Zoals ik al schreef klaarde m’n gemoed danig op van de fraaie tekst die ik aantrof in de etalage van tweedehands boekenwinkel TerugBlik. M’n enthousiasme daarover uitte ik niet alleen op deze plaats maar tevens in een e-mail aan de winkeleigenaar. Die bedankte mij op zijn beurt voor het compliment. Verder deelde hij mee dat hij zelf regelmatig korte verhaaltjes schrijft en dat hij, nadat hij mijn blog ‘eens had bekeken’, tot het besluit was gekomen er zelf ook een te maken. Hij liet er bepaald geen gras over groeien: al diezelfde dag (1 februari) was www.zeverzak.blogspot.com in de lucht. Intussen staan er vijf stukjes op, over uiteenlopende onderwerpen als oma’s snoeptrommel, de verpakkingsterreur, liefde voor auto’s en kauwgumresten op trottoirs (‘stoepplakkers’). Bijzonder lezenswaardig!En zo maakt Horst-sweet-Horst school. Al is het uiteraard ook weer niet de bedoeling dat ZeverZak Horst-sweet-Horst overvleugelt. Wel goed, maar niet gek.

Intermezzo – TerugBlik (1)

Zondagmorgen. Negen uur. IJzige wind. Zwaarbewolkt. Vijf graden vorst. Zul je altijd zien: heb ik eindelijk besloten om, in navolging van Frans van Schoonderwalt, de Schoolstraat aan een nadere analyse te onderwerpen, krijg je dit. Maar een man een man, een woord een woord. Fototoestel mee, handschoenen aan, pen en papier in de binnenzak van de jas en stappen maar. Ik moet en ik zal die Schoolstraat klein krijgen. Huisnummer 59, Acu-Balance. Even noteren wat er precies op dat bord aan het begin van de oprit staat. Pen en papier, zaten die niet in m’n broekzak? Nee dus. In de vrij lege jaszak linksonder dan? Ook niet. Wacht, eerst even die druppel wegpoetsen die zo irritant aan m’n neus bungelt. Natuurlijk, pen en papier had ik in de binnenzak van m’n jas gestopt. De meest onpraktische plaats die je maar kunt bedenken, te meer omdat die binnenzak een klittenbandsluiting heeft die zich alleen met grof geweld laat openen. Pen doet het niet. Wel godverdegodver. Foto maken dan maar. Verder. Weer een neusdruppel. Bij nummer 51 doet de pen het nog steeds niet. Wat een lelijkheid trouwens. Neusdruppel. Zou de Schoolstraat de lelijkste straat van Horst zijn? Foto maken van straatnaambordje. Batterij leeg. Neusdruppel. Wonder boven wonder heb ik gedacht aan reservebatterijen. Handschoenen uit. Neusdruppel. Nieuwe batterijen. Maïskolven boven de voordeur op nummer 35. Foto van maken? Durf ik niet. Bang om te worden betrapt. Noteren dan maar. Pen doet het nog altijd niet. Neusdruppel. Wat een lelijke voortuintjes hier zeg. En dan al die rolluiken. En geparkeerde auto’s. Neusdruppel. Waarom ben ik in vredesnaam juist vandaag aan deze exercitie begonnen? Schone zakdoek. Niet opgeven, gewoon doorgaan. Einde van de straat komt in zicht. Neusdruppel. Je zult hier maar wonen, in deze afzichtelijke straat. Verkeersdrempel. Bladkorf. Rolluik. Neusdruppel. Vreemd dat je zo’n hekel kunt krijgen aan een straat. Lelijk voortuintje. Nog een lelijk voortuintje. Neusdruppel. Het lelijkste voortuintje van allemaal. Rolluik. Totaal deprimerend casino. Neusdruppel. Einde Schoolstraat. Hè, hè, dat hebben we gehad. Oversteken. Veemarkt. Tweedehands boekenwinkel TerugBlik. Neusdruppel. En dan ineens hangt daar in de etalage dit (klik op de afbeelding voor een vergroting):Literatuur met een grote L of niet, deze, door De Peel in brand van Rowwen Hèze geïnspireerde tekst deed me op slag alle ellende en ergernissen van de voorgaande drie kwartier vergeten.
Nooit geweten trouwens dat Peyton Place op zaterdag werd uitgezonden.