Klein mysterie 774 – Abri’s

Let je even niet op, zijn ze verdorie ineens verdwenen …

Ik heb het uiteraard over de afgedankte abri’s die de oevers van de Gubbels Vijver in Broekhuizenvorst sinds jaar en dag opsierden. Enig schuldgevoel bekruipt me: waarom heb ik, in de wetenschap dat de vijver midden in het reactiveringsgebied van de oude Maasarm lag, de afgelopen jaren dan ook geen oogje in het zeil gehouden? Van de andere kant: het kan toch niet zo zijn dat ik de enige ben die de teloorgang van het betonnen erfgoed in Horst aan de Maas pijn doet?

‘Maar we hebben de betonnen abri’s in Meerlo, Swolgen en Tienray toch nog?’, zal deze of gene wellicht opmerken. Klopt. Maar hoe lovenswaardig hun behoud en hoe fraai hun aanblik ook is, de beschildering van die abri’s doet toch afbreuk aan hun oorspronkelijke kale schoonheid.

Puristen zullen nu ongetwijfeld tegenwerpen dat de abri’s langs de Gubbels Vijver eveneens beschilderd waren. Ook dat klopt. Maar omdat die beschildering egaal en in een niet-schreeuwerige kleur was aangebracht, schemerde in deze abri’s het origineel toch aanzienlijk meer door.

Wat ook klopt, is dat de Gubbels Vijver-abri’s er niet al te florissant meer bijstonden. Maar alles is te herstellen, zelfs afbrokkelend beton, dus het verval lijkt me geen overtuigend argument om die abri’s dan maar naar een andere wereld – in dit geval de betonhemel – te helpen.

Zijn ze dan inderdaad naar een andere wereld geholpen? Ik moet eerlijk bekennen dat ik dat niet weet. Maar iets zegt me dat het wel eens heel slecht kon zijn afgelopen met deze abri’s. Net als met de Gubbels Vijver zelf trouwens, die ten prooi is gevallen aan het geweld van de reactivering van de oude Maasarm.

Of vergis ik me en liggen de abri’s ergens in een loods te wachten op betere tijden? Of, nog mooier, zijn ze gerestaureerd en zijn ze een tweede leven begonnen aan de oever van een andere visvijver?

Wie het weet, mag het zeggen!      

Top 5 – Positieve kanten aan de vernieling van enkele Hegelsomse en Sevenumse abri’s (‘bushokjes’)

In de nacht van woensdag op donderdag trokken vandalen op de Stationsstraat in Hegelsom en de Horsterweg in Sevenum een spoor van vernieling. Onder meer een digitaal aankondigingsbord en het glas van vier abri’s (ook wel ‘bushokjes’ genoemd) moesten het ontgelden. Na het bekend worden van dit nieuws (klik hier) overspoelde een vloedgolf van verontwaardiging Horst aan de Maas. Op Facebook werd het opsporingsbericht van de politie bijvoorbeeld bijna 450 keer gedeeld en leidde het tot meer dan vijftig overwegend heftige reacties (klik hier).

Zoals bekend is Horst-sweet-Horst altijd geneigd de zaken van de zonnige zijde te bezien. Niets zo gruwelijk of er zitten ook positieve kanten aan. Bij bovengenoemde vernielingen is dat niet anders. De samenstelling van de Horst-sweet-Horst top 5 van positieve kanten aan de vernieling van enkele Hegelsomse en Sevenumse abri’s bleek bij een overschot aan positieve kanten zelfs nog een hele klus. Toch is het na lang wikken en wegen gelukt. Komt-ie:

5. De transparantie van de betreffende abri’s was spreekwoordelijk. Zo spreekwoordelijk dat het met de regelmaat van de klok voorkwam dat mensen met hun snufferd tegen het abriglas aanliepen. Dat is er nu gelukkig niet meer bij.   

4. De vandalen zijn zo netjes geweest hun frustraties bot te vieren op dingen. Mensen, dieren, planten: allemaal bleven ze gespaard.

3. Mét glas waren de abri’s bij tropische temperaturen een hel, zónder glas zijn ze op dagen als vandaag hemels. Heerlijk verkoelend briesje en schaduw op de koop toe. Wat wil je nog meer?

2. Met hun actie zorgen de vandalen voor een substantiële impuls voor de door de bouwcrisis zo zwaar getroffen glasboeren.

1. De strooptocht van de vandalen vestigt weer eens de aandacht op de onvoorstelbare lelijkheid van de abri’s in onze contreien. En die aandacht is alleen maar positief: hopelijk worden de verantwoordelijken nu eindelijk wakker en halen ze de fantastische betonnen abri’s, die ik me herinner uit de jaren zeventig en waarvan er nu enkele staan te verpieteren bij een visvijver in Broekhuizenvorst,

uit de mottenballen.

Top 5 – Genaaste Horst-sweet-Horstfoto’s

Zo af en toe bereikt mij een verzoek van iemand die een Horst-sweet-Horstfoto voor het een of ander wil gebruiken. Zo vroeg iemand uit Melderslo twee jaar geleden of het goed was als deze foto van ‘ons mooie bushokje’ in de plaatselijke carnavalskrant kwam te staan.

Eerder had al eens de medewerker van een niet nader te noemen vrouwelijke christendemocratische Limburgse Europarlementariër geïnformeerd of hij misschien de originele versie van onderstaande ‘prachtige foto’ kon krijgen. Ze was namelijk ‘bestemd om in te lijsten en in ons kantoor op te hangen’. 

Ik voel me altijd zeer vereerd door zulke verzoeken en verleen zonder uitzondering toestemming, óók aan (medewerkers van) CDA-politici.

Andersom komt het ook wel eens voor dat ik ergens Horst-sweet-Horst foto’s aantref zonder dat mij van tevoren om goedkeuring is gevraagd. In rond Nederlands heet dat diefstal. Het vreemde is dat mijn ervaring leert dat vooral (min of meer) professionele media hier heel bedreven in zijn. Dat is vreemd omdat juist die professionele media vaak een disclaimer op hun website hebben staan. Zie bijvoorbeeld Streekomroep Reindonk: ‘Aan alle materialen op de website, zoals teksten, afbeeldingen, fotomaterialen, illustraties en andere grafische materialen, namen en logo’s zijn intellectuele eigendomsrechten verbonden, en met betrekking tot haar eigen intellectuele eigendomsrechten behoudt Streekomroep Reindonk zich alle rechten hiervoor. Het is niet toegestaan om de hiervoor genoemde materialen te verveelvoudigen of voor commerciële doeleinden openbaar te maken, tenzij Streekomroep Reindonk hiervoor haar schriftelijke toestemming verleent.’ Dagblad De Limburger en Hallo Horst aan de Maas van hetzelfde laken een pak. Ze weten precies hoe het hoort, alleen handelen ze er zelf niet naar. En dat vind ik dus vreemd.

Mijn top 5 van door media genaaste Horst-sweet-Horst-foto’s:

5.

Echt wat je noemt een prutsfoto. Desondanks op 3 oktober 2012 door Streekomroep Reindonk gepubliceerd op zijn website. Na een reclamatie mijnerzijds verwijderd, zonder verder nog een reactie te hebben ontvangen.

4.

Ik kan het niet meer helemaal reconstrueren, dus het kan ook deze foto zijn geweest:

In elk geval trof ik op 12 oktober 2009 een van deze twee Horst-sweet-Horstfoto’s aan op de website van Hallo Horst aan de Maas. Ze werd na een reclamatie verwijderd, zonder dat ik verder nog een reactie ontving.

3.

Op 1 februari 2011 werd deze foto nota bene zowel door Dagblad De Limburger als Hallo Horst aan de Maas genaast. Bij allebei gereclameerd. Hallo bood excuses aan en verwijderde de foto; Dagblad De Limburger bood excuses aan en vroeg of de foto gehandhaafd mocht blijven als er ‘Horst-sweet-Horst’ onder kwam te staan. Dat mocht en bericht en foto zijn nog altijd op de website van Dagblad De Limburger te vinden.

2.

Dagblad De Limburger bleek hardleers: een maand na de foto van de verpleegstersflat verscheen deze foto van een Ger Driessenbillboard op de website. Boze e-mail gestuurd, nederige excuusmail teruggekregen.

1.

Niet op 1 omdat het de mooiste foto is, wel omdat ze me de meeste ergernis bezorgt. Op 10 januari gepubliceerd op de website van Streekomroep Reindonk. Mede omdat ik geen reactie had ontvangen op mijn e-mail na de publicatie van de nummer 5 van deze top 5, besloot ik voor de verandering maar eens zonder verdere toelichting een rekening te sturen. Reactie, een kwartier later: ‘Dank voor uw bericht. Bij de gebruikte foto werd de naam van de bron daadwerkelijk vermeld. Wij hebben de foto inmiddels vervangen. Excuses voor het ongemak.’ Ik heb teruggemaild dat ik geen ‘bericht’, maar een rekening had gestuurd. Die moet nog altijd worden voldaan. En voor alle duidelijkheid, hoewel het er eigenlijk niet toe doet: de naam van de bron stond níet vermeld bij de foto.

Dat het allemaal ook anders kan, bewijst InHorst. Nadat dat ooit om de ‘gunst’ vroeg een Horst-sweet-Horstfoto van het voormalige klooster in Tienray te mogen gebruiken, spraken we af dat InHorst ongevraagd foto’s van Horst-sweet-Horst mag plukken zolang er maar een bronvermelding bij komt te staan. Dus zo’n boeman ben ik nou ook weer niet.

Klein mysterie 191 – Abri

‘Dorpsraad Melderslo wil bushokje verkopen’, luidde de subkop boven een artikel in de gedrukte versie van Hallo Horst aan de Maas van deze week. Wat is blijkens het weekblad het geval? Eind 2007 verzoekt busmaatschappij Veolia om plaatsing van een abri (door Hallo consequent bushokje genoemd) aan de Massenweg in Melderslo. Kosten: tienduizend euro. Gemeente en dorpsraad scheuren elk vijfduizend euro af en begin 2008 heeft Melderslo z’n abri. Eind 2008 besluit Veolia de reguliere lijndienst te veranderen in een belbuslijn. Sindsdien wordt er nog slechts hoogstzelden een reiziger bij de abri gesignaleerd (behalve als de fotograaf van Hallo langskomt – dan staan er ineens maar liefst drie wachtenden). De dorpsraad wil Veolia nu vragen Melderslo voortaan links te laten liggen en is van plan de abri te verpatsen.Opmerkelijk. Meestal is het juist een dorpsraad die pleit voor een bushalte terwijl de busmaatschappij er geen brood in ziet. Nog opmerkelijker is dat de betreffende lijn (63; van Lottum naar Meterik) van de Melderslose dorpsraad best mag blijven voortbestaan, als Melderslo in de toekomst maar wordt overgeslagen. Vanwaar deze handelwijze? Gelukkig hoef ik niet zelf op zoek te gaan naar een antwoord maar geeft Hallo de verklaring: de dorpsraad wil de plaatselijke studenten tegemoetkomen. Het simpele feit dat er een bus is die – zij het na een belletje – een keer per uur in Melderslo stopt, berooft Melderslose studenten van een fietsvergoeding die kan oplopen tot negentig euro per maand, aldus de secretaris van de dorpsraad. Nooit geweten dat studenten recht hebben op een fietsvergoeding, maar dit verklaart inderdaad veel. Welke dorpsraad zou het immers op z’n geweten willen hebben studenten duizend euro per jaar door de neus te boren? Hulde aan de Melderslose dorpsraad!Toch blijf ik ook met enkele vragen zitten. Waarom hebben dorpsraad en gemeente eigenlijk ooit ingestemd met de halte? Waarom investeerden ze tienduizend euro in plaatsing van de abri? Bestond die fietsvergoeding voor studenten toen nog niet? Of is hier sprake van voortschrijdend inzicht?
Nog vreemder is dat de dorpsraden van andere dorpen die lijn 63 aandoet, zoals Lottum en Meterik, niet op de bres springen voor hun studenten. Of zou die fietsvergoeding soms alleen gelden voor Melderslose studenten? Mocht dit laatste niet het geval zijn, waarom zijn er dan überhaupt nog (bel)buslijnen op het platteland? Of is elders de bejaardenlobby sterker dan de studentenlobby?Hoe het ook zij, als ik de Melderslose dorpsraad was, zou ik die abri als de wiedeweerga van de hand doen (zou de gemeente als medefinancier trouwens geen recht hebben op een deel van de opbrengst?), want gelet op het bovenstaande zou de markt voor uitgerangeerde abri’s wel eens razendsnel verzadigd kunnen zijn.

Top 5 – Meerlo-Wanssumse abri’s

Vorige week zijn in Venray voor de zoveelste keer vernielingen aangericht aan kunstwerken in de openbare ruimte. Uitermate triest natuurlijk dat je als gemeente op een dergelijke manier wordt gestraft voor je vooruitstrevende kunstbeleid. ‘De schade wordt verhaald op de daders’, kondigde de verantwoordelijke wethouder, Patrick van den Broeck, afgelopen week aan in het Venrayse weekblad Peel en Maas. Prima, geen problemen mee. Toch wringt er iets aan de woorden van de wethouder. Want wie gaf enkele weken eerder, tegen alle afspraken in, toestemming om een in een kunstwerk omgetoverde abri in Blitterswijck te slopen? Juist: de gemeente Venray. ‘We wisten niet dat het om zo’n bijzonder bushokje ging.’ Een slap excuus, ongeloofwaardig bovendien. Want zelfs kunstleken en kunsthaters herkennen een fleurige, met Afrikaanse taferelen en een bus beschilderde abri onmiddellijk als iets bijzonders. Omdat het hoogstwaarschijnlijk zelfs Afrikaanse magiërs niet zal lukken het Blitterswijckse bushokje terug te toveren, zou het de dader – de gemeente Venray dus – sieren als hij ter compensatie een flink bedrag over zou maken op de rekening van Stichting Ontwikkelingssamenwerking (SOS) Meerlo-Wanssum. Het waren namelijk jongeren van die stichting die in 2005 en 2009 drie betonnen en vier ijzeren abri’s in de voormalige gemeente Meerlo-Wanssum onder deskundige leiding beschilderden om zo aandacht te vragen voor het werk van SOS. Nu zijn er dus nog zes over, waarvan vijf in de nieuwe gemeente Horst aan de Maas. Vijf? Precies genoeg voor een top 5, hoewel een oom van mij met droge ogen durft te beweren dat je minimaal zes items nodig hebt voor een top 5 en hoewel het aanbrengen van een rangorde in zo’n sympathiek project eigenlijk zonde is. Maar wat moet, moet en het maakt mijn waardering voor elke participerende kunstenaar er absoluut niet minder om. Hier komt ie:

5. Monseigneur Aertsstraat, Swolgen:
4. Hoofdstraat, Meerlo:
3. Monseigneur Aertsstraat, Swolgen:
2. Hoofdstraat, Meerlo (dat vervelende opschrift, min of meer op het dak van de bus, zou wat mij betreft trouwens overschilderd mogen worden – en de schade verhaald op de daders):
1. Swolgenseweg, Tienray: