Lodewijk Burghout, voormalig directeur van Californië BV, had een tijd lang een werkplek op het gemeentehuis van Horst aan de Maas. Hoe zat dat nu eigenlijk?
‘De lijnen waren kort. Dit komt ook omdat dhr. Burghout als directeur van een deelneming van de gemeente veel met de gemeente te maken had en enige tijd kantoor hield in het gemeentehuis.’Aldus onderzoeksbureau Necker op bladzijde 96 van het rapport Onderzoek betrokkenheid Horst aan de Maas bij ontwikkeling zonnevelden Californië B.V.
‘Voor zover ons bekend heeft dhr. Burghout nooit kantoor gehad in het gemeentehuis.’Aldus het college van burgemeester en wethouders in antwoord op een schriftelijke vraag van de fractie Hart voor Horst aan de Maas
‘Het is op z’n minst niet handig dat Californië een postadres, ik zeg met nadruk géén werkplek, in dit huis had.’Aldus wethouder Eric Beurskens (Essentie) tijdens de gemeenteraadsvergadering van 4 september
‘Het college heeft in de beantwoording van vragen aangegeven dat: “voor zover ons bekend heeft dhr. Burghout nooit kantoor gehad in het gemeentehuis”. Dit moeten wij corrigeren. Uit ambtelijke informatie blijkt dat dit wel het geval is geweest.’Aldus het college van burgemeester en wethouders
‘De heer Burghout heeft sinds december 2022 geen toegang tot een werkplek in het gemeentehuis.’Aldus het college van burgemeester en wethouders in antwoord op een schriftelijke vraag van de fractie Hart voor Horst aan de Maas
‘Wat ons opviel in de beantwoording: de heer Burghout heeft sinds december 2022 geen toegang meer tot een werkplek in het gemeentehuis. December 2022… Als ik terugkijk naar het rapport van Necker zou de heer Burghout sinds mei 2021 geen directeur meer zijn geweest van Californië BV. Kan er iets meer duidelijkheid worden gegeven waarom de heer Burghout blijkbaar nog wel toegang had tot een werkplek?’Aldus gemeenteraadslid Rob Driessen (BVNL) in een vraag aan burgemeester Palmen tijdens de raadsavond
‘Nee, eerlijk gezegd niet. (…) Als u mij vraagt hoe zit het precies, ik weet het niet.’Aldus burgemeester Palmen in antwoord op de vraag van Rob Driessen
‘Dat is wel bijzonder natuurlijk. We hebben het over een lange periode, anderhalf jaar, dat er hier iemand rondloopt die geen directeur is, maar wel toegang heeft tot een werkplek.’Aldus Rob Driessen in reactie op het antwoord van burgemeester Palmen
‘Wat ik me zou kunnen voorstellen, is dat hier een antwoord wordt gegeven dat niet zozeer op de heer Burghout ziet – het staat er wel overigens – maar op Californië BV. (…) Op het moment dat de heer Burghout geen directeur meer was van Californië BV kan ik me heel goed voorstellen dat de heer Burghout hier geen werkplek meer had, maar dat dit wel nog gold voor Californië BV. Maar ik wil dat met liefde uitzoeken om het precies scherp te stellen.’Aldus burgemeester Palmen in reactie op de reactie van Rob Driessen
Na 2 uur, 22 minuten en 42 haperde de techniek even. Met als gevolg enkele seconden van zeldzame schoonheid op het beeldscherm:
‘Het is op z’n minst niet handig dat Californië een postadres, ik zeg met nadruk géén werkplek, in dit huis had.’Aldus wethouder Eric Beurskens (Essentie) tijdens het debat dat de gemeenteraad vorige week woensdag met burgemeester en wethouders voerde over een rapport over de zogeheten Californiëdeal (klik hier). Zoals genoegzaam bekend mag zijn, kocht de directeur van Californië BV, Lodewijk Burghout, daarbij als privépersoon en ver beneden de marktprijs grond van zijn eigen werkgever. Grond waarop hij vervolgens twee zonneparken aanlegde. De gemeente Horst aan de Maas, indirect aandeelhouder van Californië BV, stond erbij, keek ernaar en legde de rode loper uit voor Burghout.
Woensdag debatteerde (klik hier) de gemeenteraad van Horst aan de Maas over het rapport over de zogeheten Californiëdeal. Wie verwacht hier op Horst-sweet-Horst een beredeneerde analyse en doorwrochte conclusies aan te treffen, kan beter nu stoppen met lezen. Ook twee dagen na de bijna vijf uur durende treurige vertoning in het gemeentehuis kan ik er nog steeds geen coherent verhaal van maken. Ik volsta voor nu met dertien citaten uit het debat en mijn commentaar daarop. Op een ander moment misschien meer, maar misschien ook niet.
‘Het rapport wordt op 4 september a.s. openbaar gemaakt. Dit zal in de ochtend geschieden, zodat ook publiek en andere geïnteresseerden tijdig kennis kunnen nemen van het rapport. Van een situatie waarbij het publiek volstrekt onwetend is voor wat betreft de inhoud, hoeft dan ook geen sprake te zijn.’Aldus het gemeentebestuur van Horst aan de Maas op 20 augustus. ‘Het rapport’ is het rapport van bureau Necker over de Californiëdeal (klik hier) dat vanavond in een speciale gemeenteraadsvergadering wordt besproken.
Vandaag blijkt wat die vrome praatjes van 20 augustus waard zijn: helemaal niets. Ook
twee uur voor het begin van de gemeenteraadsvergadering is het rapport nog altijd niet
openbaar gemaakt. Dat publiek en andere geïnteresseerden tijdig kennis zouden kunnen
nemen van het rapport blijkt dus lulkoek te zijn geweest.
Woensdag behandelt de gemeenteraad van Horst aan de Maas een rapport van Bureau Necker over de omstreden gronddeal in glastuinbouwgebied Californië. U weet wel, die deal waarbij Lodewijk Burghout, de directeur van Californië BV, als privépersoon ver beneden de marktprijs grond kocht van zijn eigen werkgever. Het rapport van Necker werd op 3 juli aangeboden aan de gemeenteraadsleden, maar wordt pas woensdag openbaar gemaakt. De gemeente legde op 4 juli uit waarom: ‘Hiermee wordt voorkomen dat in het zomerreces over het rapport in de pers en sociale media al veel meningsvorming ontstaat, waar de raad(sleden)en college(leden) niet op kunnen reageren, omdat de openbare behandeling pas later plaatsvindt.’
Eerst over die geheimhouding: waarom is het zo erg als er
meningsvorming ontstaat in pers en sociale media? In het geval Californië komt
alle eer toe aan pers en sociale media. Zonder hun feitenonderzoek en
meningsvorming zou het nooit tot een onderzoek zijn gekomen. De gemeenteraad zou
ook dankbaar moeten zijn voor reacties in pers en sociale media op het rapport.
Die zouden de raad juist kunnen helpen bij zijn eigen meningsvorming. En dat raadsleden
en collegeleden niet zouden kunnen reageren blijkt onzin te zijn: burgemeester
Ryan Palmen veegde gisteren al zijn straatje schoon in De Limburger.
Deze week maakte de provincie Limburg een grote hoeveelheid documenten openbaar (klik hier) over wat ze zelf ‘het dossier Californië’ noemt: de omstreden gronddeals tussen grondbedrijf Californië BV en zijn toenmalig bestuurder Lodewijk Burghout. Je kunt dat inderdaad ‘het dossier’ noemen – ‘de kwestie’, ‘de zaak’, ‘de affaire’ of ‘het schandaal’ doet de werkelijkheid meer recht. Maar dit geheel terzijde.
‘Gedeputeerde Staten hebben in het dossier Californië van begin af aan ingezet op transparantie. Onze insteek was, en is, om de onderste steen boven te krijgen in het dossier Californië. In het kader van zorgvuldigheid, ook naar andere betrokken partijen, zijn wij eerder terughoudend geweest in het openbaar maken van (delen van) informatie.’Waarom die alinea zo grappig is? Omdat Gedeputeerde Staten vanaf het begin transparantie schuwden in ‘het dossier Californië’ en juist hun uiterste best deden een rookgordijn op te trekken. Van een ‘insteek’ om de onderste steen boven te krijgen viel lange tijd niets te bespeuren – pas nu de kat in het nauw komt, worden wat pogingen gedaan enkele tegels te lichten. Maar minstens zo grappig is dat Gedeputeerde Staten hun bewering dat ze ‘van begin af aan’ hebben ingezet op transparantie in de derde zin van de geciteerde alinea eigenhandig vakkundig ondergraven met de erkenning dat ze eerder terughoudend zijn geweest in het openbaar maken van informatie.
‘Daar waar in het document de naam, de handtekening/paraaf en/of andere persoonsgegevens van een derde en/of ambtenaren onleesbaar is gemaakt, zijn wij tot het oordeel gekomen dat openbaarmaking van deze informatie ertoe leidt dat zijn of haar persoonlijke levenssfeer in geding komt, en dat aan die omstandigheid zodanig gewicht moet worden toegekend dat het belang van openbaarmaking daarvoor moet wijken.’Conclusie: met de zelfbenoemde zorgvuldigheid van Gedeputeerde Staten is het al net zo treurig gesteld als met de zelfbenoemde transparantie.
Toch nog maar eens grondbedrijf Californië. U weet wel, dat bedrijf dat in 2019 en 2020 grote stroken grond in tuinbouwgebied Californië onderhands en tegen een zeer lage prijs verkocht aan haar eigen toenmalig directeur, Lodewijk Burghout. Die liet vervolgens op die percelen twee zonneparken aanleggen. Wat hierbij van belang is, is dat de provincie Limburg en de gemeenten Horst aan de Maas, Venlo en Venray indirect (namelijk via Greenport BV) aandeelhouder zijn van grondbedrijf Californië.
Je vraagt om alle notulen van de aandeelhoudersvergaderingen van Ontwikkelbedrijf
Greenport Venlo BV. En wat krijg je na 387 dagen (55 weken) eindeloos lang wachten? Uitsluitend de
notulen van de aandeelhoudersvergaderingen van Ontwikkelbedrijf Greenport Venlo BV uit 2021,
2022 en 2023. En die zijn dan ook nog eens bijna volledig zwartgelakt, met
uitzondering van een enkele passage die betrekking heeft op Californië BV.
Komt ie, de hoogst exclusieve Horst-sweet-Horst top 5 van al dan niet volledig
zwartgelakte bladzijden uit de notulen van de aandeelhoudersvergaderingen van Ontwikkelbedrijf Greenport Venlo BV uit 2021, 2022 en 2023, gerangschikt naar hun het-is-een-puur-genot-voor-het-oog-qua-compositie waarde:
5.
4.
Gisteren was het precies een jaar geleden dat ik de gemeente Horst aan de Maas verzocht
om mij inzage te geven in de notulen van de aandeelhoudersvergaderingen van
Ontwikkelbedrijf Greenport BV. Ik diende dat verzoek in in het kader van de Wet
Open Overheid (Woo).
Gisteren was het precies 270 dagen (bijna 9 maanden, bijna 39 weken) geleden
dat ik bij de gemeente Horst aan de Maas een bezwaarschrift indiende tegen haar
besluit om mij geen inzage te geven in de notulen van de
aandeelhoudersvergaderingen van Ontwikkelbedrijf Greenport BV.
Gisteren was het precies 168 dagen (bijna 6 maanden, precies 24 weken) geleden
dat de gemeente Horst aan de Maas me liet weten naar verwachting in de loop van
november een beslissing te nemen over mijn bezwaarschrift.
Gisteren was het precies 127 dagen (ruim 4 maanden, ruim 18 weken) geleden dat
de gemeente Horst aan de Maas me liet weten ‘dat ons college naar verwachting
in de loop van januari een beslissing op uw bezwaarschrift zal nemen’.
Gisteren was het precies 83 dagen (bijna 3 maanden, bijna 12 weken geleden dat
de gemeente Horst aan de Maas me liet weten: ‘Wij hopen en streven ernaar om u
in februari de beslissing op bezwaarschrift toe te zenden.’
Gisteren was het precies 64 dagen (ruim 2 maanden, ruim 9 weken) geleden dat de
gemeente Horst aan de Maas me liet weten: ‘Op 20 februari a.s. vindt een
algemene vergadering van aandeelhouders plaats waarin de ambtelijke lijn, over
hoe in dit geval om te gaan met het verzoek tot openbaarmaking van de gevraagde
notulen, ook bestuurlijk wordt besproken. We hopen dat dan over het e.e.a. een
duidelijk standpunt wordt ingenomen, zodat wij als Horst aan de Maas verder
kunnen met de voorbereiding van de beslissing op het bezwaarschrift en jou in
dat kader ook duidelijkheid kunnen geven hoe wordt omgegaan met het al dan niet
(gedeeltelijk) openbaar maken van de notulen.’
Gisteren was het precies 41 dagen (ruim 1 maand, bijna 6 weken) geleden dat de
gemeente Horst aan de Maas me liet weten: ‘We hopen in de loop van maart een
beslissing te kunnen nemen op uw bezwaarschrift.’
Vandaag was ik het gezeik moe. Ik heb de gemeente per aangetekende brief gesommeerd
me uiterlijk vrijdag 19 april om 12.00 uur na precies 284 dagen (ruim 9 maanden,
bijna 41 weken) in kennis te stellen van haar besluit over mijn bezwaarschrift.
(Klik hier, hier, hier, hier, hier en hier voor eerdere
stukjes over mijn Woo-verzoek)
Horst aan de Maas, 15 maart 2024
Geachte burgemeester, beste heer Palmen,
‘Ik weet het gewoon niet. U kunt het college daarover vragen, maar ik weet
het gewoon niet, hoe die zaak over dat Woo-verzoek behandeld is. Ik weet het
gewoon niet. Geen idee.’ Zo reageerde u dinsdag in de gemeenteraadsvergadering
op vragen van mevrouw Spreeuwenberg van Perspectief. Haar vragen gingen over
een Woo-verzoek van een blogger uit Horst. Hij had daarin om inzage gevraagd in
de notulen van de aandeelhoudersvergaderingen van Ontwikkelbedrijf Greenport BV.
(Kijk desgewenst hier even terug en ga naar 2.57.20 voor de vragen van mevrouw
Spreeuwenberg en naar 3.04.27 voor uw reactie daarop.)
U heeft geen idee, u weet het gewoon niet. Kan gebeuren, overkomt iedereen wel
eens. Maar weet u? Ik kan u helpen! Het gelukkige toeval wil namelijk dat ik
die blogger ben. Met alle plezier praat ik u hier even bij over de behandeling
van dat Woo-verzoek. Op hoofdlijnen dan, ik wil niet al teveel beslag op uw
tijd leggen.
Bijna een jaar geleden, op 4 april 2023, diende ik dat Woo-verzoek om inzage in
de notulen van de aandeelhoudersvergaderingen van Ontwikkelbedrijf Greenport BV
in. Na enkele maanden ontving ik bericht van een van uw ambtenaren dat mijn
verzoek was afgewezen. Tegen dat besluit diende ik een bezwaarschrift in. Dit kwam
aan de orde in een hoorzitting van de onafhankelijke commissie voor de
behandeling van bezwaarschriften en klachten. Die commissie oordeelde dat ze
pas een besluit kon nemen als ze de notulen van de aandeelhoudersvergaderingen mocht
inzien. Uw ambtenaren hadden daar weinig trek in. Misschien herinnert u zich
nog dat ze naar uw mening vroegen en dat u toen schreef: ‘Ik heb er geen
moeite mee om de notulen ter inzage te verstrekken aan de commissie. Ik herhaal
hier nog maar een keer dat we überhaupt óf het verzoek van dhr. Moorman door
moeten leggen naar de plek waar het hoort (het zijn niet onze notulen) of
anders die notulen gewoon moeten verstrekken (…). Ik ben van mening dat we hier
transparant(er) in kunnen zijn. Ik begrijp niet zo goed waarom we ons in dezen
lijken op te stellen “met de instituties”.’
Uiteindelijk kreeg de commissie inzage in de notulen. Daarna kwam ze tot de
conclusie dat de gemeente de notulen aan mij diende te verstrekken. Uw ambtenaren
waren daar niet zo blij mee. In samenspraak met de overige aandeelhouders van Ontwikkelbedrijf
Greenport BV besloten ze op 14 december – ruim acht maanden na de indiening van
mijn Woo-verzoek – om een second opinion op het advies van de commissie
te vragen. De uitkomst van die second opinion is mij helaas niet bekend (u ziet:
ook ik heb soms geen idee). Ik heb wel het sterke vermoeden dat ook de second
opinion is dat ik inzage dien te krijgen in de notulen. Drie weken geleden
ontving ik namelijk van een van uw ambtenaren het volgende bericht: ‘Zowel
het ontwikkelbedrijf als de aandeelhouders hebben kennis genomen van het advies
van de bezwarencommissie en kunnen instemmen met de (gedeeltelijke)
openbaarmaking van de notulen.’ U zult denk ik wel begrijpen dat ik
sindsdien elke dag reikhalzend uitkijk naar de komst van de postbode, maar ook
na drie weken heeft die mij nog altijd niet gebracht waar ik op hoop.
Zo, nu heeft u enigszins een idee en weet u in grote lijnen hoe de vlag erbij
hangt. Mocht u geïnteresseerd zijn in meer gedetailleerde informatie over de
behandeling van mijn Woo-verzoek dan ben ik uiteraard graag bereid u een keer
verder bij te praten. Wellicht ten overvloede wijs ik u er ten slotte op dat ik
op mijn weblog enkele malen over de ontwikkelingen betreffende mijn Woo-verzoek
heb geschreven. Klik daarvoor hier, hier, hier, hier en hier.
Met vriendelijke groet,
Wim Moorman
Op 4 april vorig jaar vroeg ik de gemeente Horst aan de Maas in het kader van de Wet open overheid (Woo) om mij inzage te geven in de notulen van de aandeelhoudersvergaderingen van Greenport BV. Over wat er daarna gebeurde publiceerde ik op 3 januari hier een stukje. Kort samengevat: de gemeente besloot op 6 juni de gevraagde notulen niet aan mij te verstrekken. Daarop diende ik op 9 juli een bezwaarschrift in tegen dit besluit. Dit werd op 19 september behandeld in een hoorzitting van de onafhankelijke commissie voor de behandeling van bezwaarschriften en klachten. Het enige dat ik daarna nog van de gemeente hoorde was dat ze, tegen alle wettelijke bepalingen in, meer tijd nodig had voor een besluit.
‘Na bestudering van de informatie waar door bezwaarmaker om is verzocht, komt de commissie tot de conclusie dat het college ten onrechte besloten heeft om de gevraagde informatie niet openbaar te maken. (…) De notulen worden niet aangemerkt als vertrouwelijk aan de overheid meegedeelde bedrijfs- of fabricagegegevens. (…) Het bezwaar is gegrond.’
‘Aangezien de Wet open overheid ons verplicht om in dit geval elke aandeelhouder en het ontwikkelbedrijf in de gelegenheid te stellen om daarover hun zienswijzen te geven en vervolgens een bestuurlijk besluit moet worden genomen over de te nemen beslissing op uw bezwaarschrift, voorzien wij bij nader inzien (en in tegenstelling tot wat is aangegeven in de e-mail van 29 november jl.) dat het niet lukt om dit in januari af te ronden. Wij hopen en streven ernaar om u in februari de beslissing op bezwaarschrift toe te zenden. Wij zullen u van dit proces op de hoogte houden.’
2023 was voor mij ook het jaar van mijn eerste Woo-verzoek aan de gemeente
Horst aan de Maas. En ook het jaar van mijn tweede Woo-verzoek aan de gemeente
Horst aan de Maas. Niet geheel uitgesloten dat ik er ooit een boek over ga
schrijven. Voor nu een beknopt feitenrelaas. (Voor de goede orde: een
Woo-verzoek is een vraag om openbaarmaking van informatie die zich bij de
overheid bevindt. Dit is geregeld in de Wet open overheid (Woo).)
4 april: ik dien een Woo-verzoek in bij de gemeente Horst aan de Maas waarin ik vraag om alle notulen van de
aandeelhoudersvergaderingen van Greenport BV plus alle besluiten van het
gemeentebestuur betreffende Californië BV.
24 april: bericht van de gemeente dat het niet lukt om binnen de wettelijke
beslistermijn van vier weken een besluit te nemen over mijn verzoek. De
gemeente verlengt de beslistermijn conform de wet met twee weken, tot 16 mei.
11 mei: bericht van de gemeente: ‘Het lukt ons helaas niet om uiterlijk op
voornoemde datum een besluit te nemen op uw verzoek. Daarvoor bieden wij u onze
excuses aan! Wij doen ons best om uiterlijk aan het einde van deze maand een
besluit op uw verzoek te nemen.’ En verder: ‘Met betrekking tot de
gevraagde verslagen/notulen van de aandeelhoudersvergaderingen van Greenport BV
merk ik op dat die niet aan u zullen worden verstrekt.’
31 mei: nog altijd geen besluit.
6 juni: bericht van de gemeente dat ze heeft besloten mij de besluiten van het
gemeentebestuur betreffende Californië BV te verstrekken. En verder: ‘De
gevraagde verslagen van de aandeelhoudersvergaderingen van Ontwikkelbedrijf
Greenport Venlo B.V. zijn weliswaar in ons bezit, maar worden niet aan u
verstrekt.’
9 juli: ik dien een bezwaarschrift in tegen het niet verstrekken van de notulen
van de aandeelhoudersvergaderingen van Greenport BV.
15 augustus: uitnodiging van de gemeente voor een hoorzitting van de
onafhankelijke commissie voor de behandeling van bezwaarschriften en klachten
op 19 september.
19 september: hoorzitting waarin de gemeente en ik onze standpunten toelichten.
De onafhankelijke commissie zal vervolgens een advies geven aan het
gemeentebestuur over de afhandeling van het bezwaarschrift. ‘U ontvangt deze
beslissing, samen met het advies van de commissie, uiterlijk 10 oktober 2023.
Als deze termijn niet haalbaar is mag deze met 6 weken worden verdaagd. Mocht
dit het geval zijn dan stellen wij u tijdig hiervan op de hoogte.’
10 oktober: nog altijd geen beslissing.
12 oktober: ik ontvang een 9 oktober gedateerde brief van het gemeentebestuur. ‘Omdat
de behandeling van uw bezwaarschrift meer tijd vergt dan aanvankelijk gedacht
werd, lukt het ons niet om vóór 10 oktober 2023 een besluit te nemen. Wij maken
daarom van de mogelijkheid gebruik die artikel 7:10 Algemene wet bestuursrecht
biedt, om het nemen van de beslissing op uw bezwaarschrift met 6 weken uit te
stellen tot 21 november 2023.’
21 november: nog altijd geen beslissing.
26 november: ik mail naar de gemeente over het uitblijven van een beslissing. ‘Tot
mijn grote teleurstelling werd de termijn van 10 oktober niet gehaald. Tot mijn
grote ergernis is blijkbaar ook de termijn van 21 november niet gehaald. Tot
mijn grote woede heeft u mij daarvan niet in kennis gesteld.’
29 november: mail van de gemeente. ‘Wij willen onze excuses aanbieden voor
het feit dat het ons niet is gelukt om tijdig, dat wil zeggen uiterlijk 21
november 2023, een beslissing op uw bezwaarschrift te laten nemen. Wij
begrijpen uw teleurstelling dat u hierover niet tijdig bent geïnformeerd. Op 13
november jl. ontvingen wij het advies van de bezwarencommissie. Wij moeten ook
met de andere aandeelhouders bespreken hoe om te gaan met de vertrouwelijkheid
van de verslagen. Dit overleg zal pas op 13 december plaatsvinden. Dit betekent
dat ons college naar verwachting in de loop van januari een beslissing op uw
bezwaarschrift zal nemen. Mocht dat bij nader inzien onverhoopt niet lukken,
dan zullen wij u daarover berichten.’
29 november: ik dien een nieuw Woo-verzoek in bij de gemeente Horst aan de Maas: ‘Ik vraag hierbij om inzage
in alle documenten, (gespreks)verslagen, mails, whatsappberichten en andere
correspondentie aanwezig ten gemeentehuize inzake het Woo-verzoek van W.J.
Moorman dd 4-4-2023.’
29 november: bericht van de gemeente: ‘Uw Woo-verzoek hebben wij op 29 november
2023 ontvangen. U krijgt binnen 4 weken een reactie van de gemeente.’
30 november: ik mail de gemeente over de op 29 november van haar ontvangen
mail. ‘Mijn communicatie met de gemeente Horst aan de Maas over mijn
Woo-verzoek van 4 april kenmerkt zich door een aaneenschakeling van
onzorgvuldigheden van de zijde van de gemeente. Daarvoor worden dan in sommige
gevallen excuses aangeboden. Vervolgens gaat men dan weer over tot de orde van
de dag. Uw excuses zou ik pas als oprecht ervaren als u had laten blijken dat
die excuses zich ook vertalen in daden. Bijvoorbeeld door gewoon uitvoering te
geven aan het advies van de bezwaarcommissie. Of door mij, in afwachting van
het besluit van het college en ter compensatie van het overschrijden van de
wettelijke beslistermijn door de gemeente, alvast het advies van de
bezwarencommissie toe te zenden. In plaats daarvan laat u mij weer minimaal
twee maanden lijdzaam afwachten.’
27 december: de vier weken waarbinnen de gemeente zou reageren op mijn
Woo-verzoek van 29 november zijn verstreken zonder dat ik een reactie heb
ontvangen.
3 januari: ook ruim 25 weken na het indienen van mijn bezwaarschrift en zes
weken na de overschrijding van de wettelijke beslistermijn over mijn
bezwaarschrift heeft de gemeente nog altijd geen besluit genomen over mijn
bezwaarschrift. Ook een week na het verstrijken van de wettelijke
reactietermijn op mijn Woo-verzoek van 29 november heb ik nog altijd geen
reactie ontvangen. Op mijn mail van 30 november heb ik evenmin een reactie
ontvangen.
Tussenconclusie: Something is rotten in the State of Denmark.
Vorige week schreef ik hier dat ik zowel bij de gemeente Horst aan de Maas als de provincie Limburg had gevraagd om inzage in de notulen van de aandeelhoudersvergaderingen van Greenport BV. Dit in de hoop daarin informatie aan te treffen over de omstreden gronddeal van Grondexploitatiemaatschappij Californië. Ik had daarbij een beroep gedaan op de Wet open overheid (Woo; voorheen Wet openbaarheid van bestuur ofwel Wob).
Op 14 november van het afgelopen jaar onthulde de NRC dat Grondexploitatiemaatschappij Californië in 2019 en 2020 grote stroken grond in tuinbouwgebied Californië onderhands en tegen een zeer lage prijs had verkocht aan haar eigen directeur, Lodewijk Burghout. Via zijn eigen bedrijf voor zonne-energie liet Burghout vervolgens op die percelen twee zonneparken aanleggen. De provincie Limburg en de gemeenten Horst aan de Maas, Venlo en Venray zijn betrokkenen in deze zaak omdat ze indirect (namelijk via Ontwikkelbedrijf Greenport BV) aandeelhouder zijn van Grondexploitatiemaatschappij Californië.
Als ik boos of gefrustreerd ben helpt het soms om erover te schrijven. Wie weet heb ik daar dit keer ook baat bij.
‘Het lukt ons helaas niet om uiterlijk op voornoemde datum [16 mei] een besluit te nemen op uw verzoek. Daarvoor bieden wij u onze excuses aan! Wij doen ons best om uiterlijk aan het einde van deze maand een besluit op uw verzoek te nemen.’Leuk en aardig, die excuses, alleen rept de wet niet van excuses. Wel van termijnen en procedures die in acht moeten worden genomen. En dat doet de gemeente in dit geval niet. Misschien zou ik hiervoor nog enig begrip kunnen opbrengen als de gemeente had gemotiveerd waarom het tijdig nemen van een besluit niet lukt en op grond van welke wetsbepaling het besluit opnieuw is uitgesteld. Maar dat doet de gemeente niet. Daarom is er bij mij geen begrip. Wel boosheid en frustratie. De overheid verlangt van mij dat ik me aan de wet houd. Andersom mag ik dan ook van de overheid verlangen dat zij zich eveneens aan de wet houdt. En ik heb stellig de indruk dat ze dat in dit geval niet doet. Of zie ik misschien toch een of ander uitzonderingsregeltje in de wet over het hoofd?
‘Met betrekking tot de gevraagde verslagen/notulen van de aandeelhoudersvergaderingen van Greenport BV merk ik op dat die niet aan u zullen worden verstrekt. In het nog te nemen besluit op uw Woo-verzoek zullen wij, onder verwijzing naar de toepasselijke uitzonderingsgrond van de Woo, onderbouwen waarom de verslagen niet openbaar worden gemaakt en derhalve ook niet aan u verstrekt zullen worden.’
NRC Handelsblad onthulde op 14 november dat Grondexploitatiemaatschappij Californië in 2019 en 2020 grote stroken grond in het gebied Californië onderhands en tegen een zeer lage prijs heeft verkocht aan haar eigen directeur, Lodewijk Burghout. Via zijn eigen bedrijf voor zonne-energie liet Burghout er vervolgens twee zonneparken aanleggen.
