Intermezzo – De Horster politiek

Alweer ruim twee maanden geleden dat ik nog eens heb geschreven over de Horster politiek. Ongewoon lang. Sommige mensen vragen zich zelfs af of er wat aan de hand is.

Ja, er is wat aan de hand: ik ben een beetje uitgekeken geraakt op de Horster politiek. Dat heeft onder meer te maken met:
- de verstikkende deken van zelfgenoegzaamheid waaronder de coalitiepartijen zich al jarenlang verstoppen;
- het onleesbare coalitieakkoord, dat bol staat van vaag- en managementtaal, vaak ook nog in het Engels (‘dashboard’, ‘triple helix’, ‘level playing field’, ‘LEAN-principes’, ‘upgraden’, ‘flagship-projecten’);
- het gezwabber van D66+GroenLinks tijdens de coalitieonderhandelingen;

- de plicht tot positiviteit, die de coalitiefracties de oppositiefracties opleggen. Als fracties al de noodzaak voelen elkaar plichten op te leggen, dan zou dat de plicht moeten zijn om te allen tijde kritisch te zijn;
- het verhulgelul dat moet verklaren waarom Horst aan de Maas nu met vijf wethouders zit opgescheept. Die vijf wethouders hebben natuurlijk niets te maken met de ambities van de nieuwe coalitie – zoals PvdA-fractievoorzitter Roy Bouten vorige week tijdens de raadsvergadering beweerde – maar alles met het feit dat de vier coalitiepartijen allemaal tevreden moesten worden gesteld. Zeg dat dan gewoon!

- de opmerking van D66+GroenLinks-fractievoorzitter Jim Weijs (nota bene het grootste talent in de Horster politiek) in de raadsvergadering van 8 mei dat ook hij nog veel vragen heeft over de gang van zaken rondom de verkoop van de Kasteelboerderij, maar dat wat zijn partij betreft dit dossier gesloten is. Het lijkt me juist de dure plicht van een gemeenteraadslid om elke vraag die hij of zij heeft te stellen. Waartoe zijn zij anders op aarde?
- de ogenschijnlijk kritiekloze omarming in het coalitieakkoord van initiatieven als Afslag 10 en Gezondste Regio 2025;

- de volstrekt ongehoorde schoffering van de kiezers door PvdA-lijsttrekker Birgit Op de Laak, die ondanks een enorm aantal voorkeursstemmen weigerde zitting te nemen in de nieuwe gemeenteraad en daarvoor tot op heden bij mijn weten geen verklaring heeft gegeven;

- de magere kwaliteit van het debat in de gemeenteraad. Illustratief in dit verband: de bespreking van het coalitieakkoord, vorige week tijdens de raadsvergadering. In een indrukwekkend betoog veegde SP-fractievoorzitter Bart Cox op een groot aantal punten beredeneerd en beargumenteerd de vloer aan met het akkoord. Ook Peter Elbers (VVD) betoonde zich kritisch over een aantal zaken. De fractievoorzitters van de coalitiepartijen hielden het vervolgens bij een korte reactie, waarbij de plicht tot positiviteit weer eens de boventoon voerde: ‘Laten we de komende vier jaren met de hele raad goed beleid maken’ (Bob Vostermans; CDA), ‘De SP en VVD hebben de verantwoordelijkheid om mee te denken en niet alleen in een afwachtende houding te blijven’ (Bram Hendrix; Essentie), ‘We gaan uit van de kracht van het collectief’ (Roy Bouten; PvdA).

Van die dingen.

Mocht hopelijk toch wel weer een keer hè, een positief-kritisch stukje?

Klein mysterie 754 – Birgit

Afgelopen dinsdag werd afscheid genomen van negen gemeenteraadsleden die niet terugkeren in de nieuwe gemeenteraad. Bij de namen van de afscheidnemers ontbrak die van de bij de verkiezingen net buiten de boot gevallen Richard van der Weegen (PvdA). Dat verbaasde me, maar in de veronderstelling dat hij verhinderd was om de bijeenkomst bij te wonen, schonk ik er verder geen aandacht aan.

Gisteren bij de beëdiging van de nieuwe gemeenteraad werd me ineens duidelijk waarom twee dagen eerder geen afscheid was genomen van Richard: hij blijft gewoon raadslid! Niet omdat de PvdA er alsnog een zetel bij heeft gekregen. Wel omdat Birgit op de Laak afziet van haar raadszetel. Birgit op de Laak, lijsttrekker en boegbeeld van de lokale PvdA. Stemmenkanon ook, want na Bob Vostermans (CDA) was ze samen met Bart Cox (SP) de kandidaat waarop vorige week woensdag de meeste stemmen zijn uitgebracht.

Ik vind het verbijsterend dat Birgit geen zitting wenst te nemen in de gemeenteraad. Wat ik zo mogelijk nog verbijsterender vind is dat ik tot dusverre nergens een verklaring van haar of de PvdA heb kunnen vinden voor haar besluit – en ik heb toch echt goed gezocht. Hebben de kiezers, of in elk geval haar kiezers, daar geen recht op? Of heb ik iets gemist en was al vóór de verkiezingen duidelijk dat ze een eventuele zetel in de gemeenteraad niet zou gaan bezetten?

Rrrrraaaarrrr.

Intermezzo – Kees (1)

Nog een week en dan zit het erop. Zegt ome Kees Horst aan de Maas vaarwel en zet ie koers richting Meierijstad. Ome Kees? Heilige Kees zal je bedoelen! Zomaar enkele reacties die het Brabants Dagblad optekende in Horst aan de Maas kort nadat op 27 september bekend was geworden dat de burgemeester van Horst aan de Maas, Kees van Rooij, was benoemd tot burgemeester van Meierijstad:    

‘Brabant kan er blij mee zijn. Hij had hier altijd veel begrip voor allerlei situaties. En het is een vrolijk mens.’ (Truus en Piet Maas)

‘Wij missen hem nu al.’ (Ger en Stan Everaerts)

‘Het is een heel betrokken man. Een groot gemis voor ons.’ (Jan Nabben)

‘We gaan een echte burgervader missen. Hij heeft zich prima van zijn taak gekweten.’ (Birgit op de Laak)

‘Hij weet altijd wat er speelt en is op de juiste momenten aanwezig.’ (Caroline Kortooms)

Elders regende het vergelijkbare loftuitingen. Heilige Kees dus? Het zou getuigen van hypocrisie als ik, als langjarig kritisch volger van de man en zijn daden, die vraag bevestigend zou beantwoorden. Wat dan wel? In mijn oordeel over burgemeester Van Rooij wil ik onderscheid maken tussen bestuurder Kees van Rooij en burgervader Kees van Rooij. Eerst het zuur, dan het zoet.

In het hierboven aangehaalde artikel uit het Brabants Dagblad zegt voormalig wethouder Leon Litjens over Kees van Rooij: ‘Hij geeft ruimte voor discussie, ook voor emoties als er mensen op moeilijke dossiers komen inspreken.’ Zoals wel vaker ben ik het compleet oneens met Don Leon. Ik heb de bestuurder Kees van Rooij juist altijd ervaren als iemand die beducht is voor openbare discussie. Kwam het in de raadzaal al zover, dan vond ik hem niet soepel maar krampachtig ageren: hij hield het steevast (te) kort, kapte (te) snel af en beriep zich (te) gemakkelijk op de regeltjes. Waardoor ik vaak met het gevoel bleef zitten dat er niet uitkwam wat er inzat.

‘Hij heeft een sterke focus op het bedrijfsleven’, zegt Leon verder in het Brabants Dagblad. Dat ben ik voor de verandering dan weer wel met hem eens. Zelf zou ik eerder zeggen: ‘Hij heeft een te sterke focus op het agrarische bedrijfsleven.’ De bestuurder Kees van Rooij heeft zich eerst en vooral een uiterst loyaal dienaar van het agrarisch belang betoond. Te loyaal, in mijn ogen. Terwijl ik hem op een ander vlak wel eens heb horen zeggen dat hij geen uitgesproken positie kon innemen omdat hij zichzelf zag als vertegenwoordiger van 40 duizend Horstenaren, meende ik altijd een lichte aversie te bespeuren als tegenstanders van de te intensieve veehouderij zich weer eens roerden. Kritische woorden uit zijn mond over de uitwassen in de agrarische industrie schieten me ook niet meteen te binnen. Sowieso opereerde hij naar mijn smaak soms te behoedzaam en voorzichtig, bijvoorbeeld toen het ging om de opvang van vluchtelingen. Hij wekte niet de indruk een bijzonder krachtig bestuurder te zijn, al geef ik meteen toe dat dat voor iemand die niet achter de schermen heeft kunnen kijken lastig te beoordelen is. Een burgemeester kan en mag niet te ver voor de troepen uitlopen, maar hij had wel degelijk steviger accenten kunnen leggen, dunkt me. Bestuurder Kees van Rooij: iemand die op de winkel heeft gepast. 

Over de burgervader Kees van Rooij ben ik aanzienlijk enthousiaster dan over de bestuurder Kees van Rooij. Voor zover ik het kan overzien, heeft de burgervader Kees van Rooij zich inderdaad prima van zijn taak gekweten. Zeer aimabel, open, gemakkelijk communicerend met mensen uit alle lagen van de bevolking, goedlachs, empathisch, doortastend in crisissituaties – vooral dat laatste lijkt me een heel sterk punt. Zijn opvolger zal er een zware kluif aan krijgen ome Kees in dit opzicht te evenaren, laat staan te overtreffen. 

En nu op naar de eerste vrouwelijke burgemeester van Horst aan de Maas!

Ingezonden – Dat gebeurt er (7) / Fijnstof

‘Fijnstof? Van de coalitie moet je het niet hebben om duidelijkheid te krijgen’, zo concludeert Andries Brantsma in een ingezonden bijdrage:

Fijnstof, geen interesse bij wethouder en coalitie

Door het niet willen of kunnen beantwoorden van vragen van D66 over fijnstofmetingen (rapport voor de gemeente door de provincie geschreven) maakte de verantwoordelijk wethouder duidelijk dat ze geen interesse had voor dit onderwerp. De anders bij zorgproblemen deskundig antwoordende wethouder trad hier anders op in de Commissie Ruimte van 2 november 2016. Ook de andere reacties maakten duidelijk: leren van fijnstofmetingen? Bij de coalitie geen interesse.

In het rapport betreffende fijnstof van de provincie werd genoemd dat de metingen op verzoek van de gemeente werden uitgevoerd in verband met grootschalige ontwikkelingen in de toekomst in Horst aan de Maas. De reactie van de wethouder was tweeledig. Het meetstation was een keuze en besluit van de raad (2010-2011), net als de plaats Hoogheide. Het was dus de raad die dat had gewild en daarmee wees de wethouder eigen interesse en zorg af. Voor een wethouder met gezondheid in de portefeuille een zorgelijke en zorgloze benadering. Dat de gerapporteerde gegevens erg algemeen zijn en ook voor de toekomst niets zullen verduidelijken was voor haar, gezien de reactie, geen echt probleem.

Behoefte om meer te leren van de gegevens was er ook niet, daar ze slechts verwees naar een presentatie van een jaar geleden over dit onderwerp die op de gestelde vragen ook geen antwoord zullen geven. Voor waarschijnlijk hoge fijnstofconcentraties in Horst, bij bijvoorbeeld de woningen bij A73? Geen interesse.

De CDA-woordvoerder in de commissie vond de vragen eigenlijk niet nodig. Het (langstzittende ) raadslid van Essentie vond dat er teveel vragen werden gesteld. Hij vond dat hij wel wist dat de vragen niet gesteld hoefden te worden omdat er dan weer nieuwe vragen zouden volgen. Hij is geen echt voorstander van het stellen van vragen door anderen.

De coalitie heeft destijds de doorslaggevende stem gehad in het besluit de fijnstofmetingen uit te voeren en de intentie wordt nu duidelijk. Het maakt een goede indruk naar buiten, maar probeer er niet van te leren of echt te begrijpen, dat was niet de bedoeling. Op die manier gaan we door met het meten van fijnstof en schrijven van rapporten die alleen iets zeggen over achtergrondgegevens en niets over wat voor de gemeente zelf echt van belang is.

Jammer, maar wel duidelijk. De reacties van de wethouder en de beide sprekers in de commissie maken duidelijk dat er bij de coalitiepartijen geen interesse voor fijnstof, de risico’s en het leren van de metingen is.

Fijnstof? Van de coalitie moet je het niet hebben om duidelijkheid te krijgen.

Andries Brantsma

Intermezzo – Wandeltocht

NS-wandeltochten die beginnen bij station Horst-Sevenum, leiden nog niet allerwegen tot grote vreugde. Monica Wesseling maakte van haar hart geen moordkuil in haar op 22 februari van dit jaar in Trouw verschenen recensie van de tweedaagse NS-wandeltocht Mariapeel. Twee veelzeggende citaten uit haar artikel: ‘Het platteland is afwisselend saai en regelrecht lelijk’ en ‘De omgeving van station Horst-Sevenum is met industrieblokken en “tijdelijk neergezette dingen” al net zo lelijk als die van grotere dorpen en steden.’

Ik schreef er een maand later een stukje over (klik hier). Wat ik toen niet wist, was dat de NS vijf dagen vóór de recensie van Monica een promotiefilmpje over een niet met name genoemde, eveneens op station Horst-Sevenum beginnende wandeling op YouTube had geplaatst. Had ik dat wel geweten, dan had ik er beslist melding van gemaakt. Het genante filmpje van 1.58 minuten is namelijk van een onovertroffen stupiditeit. Hoofdpersonen zijn een moeder en dochter uit Den Haag. Marjolein en Shakira, ook wel door het leven gaand onder de o zo guitige naam Spoordeelduo. Meer zal ik niet verklappen, kijk zelf maar:

Ook zo benieuwd of die Uggs het wel allemaal hebben overleefd? Ik werd zaterdag op het filmpje attent gemaakt door een tweet van stationsrestauratie De Staatsie: ‘Wandeltocht @Horstaandemaas in de aanbieding bij de ns. https://m.youtube.com/watch?v=urLq75hUy8M … @keeshcvanrooij @birgitopdelaak @BobVostermans :horstpromo!’

Horstpromo? Het is maar hoe je het bekijkt … Ik zie er niet eens De Staatsiepromo in, want uit het hele filmpje blijkt nergens dat Shakira het over De Staatsie heeft als ze zegt ‘echt effe ’n leuke plek om heel eve uit te ruste’. Maar goed, het woord Horstpromo(tie) hoeft maar te vallen of onze bestuurders beginnen te kwispelen. En dus werd de tweet van De Staatsie braafjes geretweet door de drie aangesprokenen, burgemeester Kees van Rooij en de wethouders Birgit Op de Laak en Bob Vostermans. Wat ik me dan afvraag: beschouwen zij zo’n filmpje daadwerkelijk als Horstpromotie of retweeten ze zo’n tweet mede in het kader van hun zelfpromotie zonder het filmpje ook maar een blik waardig te hebben gekeurd?  

Overigens (1) lijkt het er verdacht veel op dat de NS de tweedaagse wandeltocht Mariapeel intussen uit het aanbod heeft geschrapt. Alle links naar de wandeling lopen namelijk dood. Had Monica Wesseling misschien toch een heel klein beetje gelijk?

Overigens (2) hoeven wandelaars bepaald niet met de handen in het haar te zitten: zondag vindt in Swolgen een Aafjeswandeling plaats en dat is zowel Horstpromo als Swolgenpromo als Aafjespromo als BRaMpromo. Lees er hier en hier meer over.  

Klein mysterie 558 – Bibliotheek (12)

‘De gemeente streeft ernaar de kernfuncties voor de bibliotheek van de toekomst in deherontwikkeling van ’t Gasthoês op te nemen.’

Afspraak 14 in het ‘sociaal domein’ uit het Coalitieakkoord 2014-2018 Horst aan de Maas

‘Het ideaalplaatje’, noemde PvdA-fractievoorzitter Birgit op de Laak het vorige week in Dagblad De Limburger, de voorgenomen verhuizing van de restanten van de Horster bibliotheek naar ’t Gasthoês. ‘Het ideaalplaatje.’ Politiek is niet voor bange mensen en zo bezien is de beoogd wethouder uitstekend op haar plaats. Want het getuigt natuurlijk van lef, om na 25 jaar van onnavolgbaar bibliotheekbeleid nog te durven reppen van een ideaalplaatje.

Twee jaar geleden heb ik die bibliotheekchicanes al eens bondig samengevat, dus ik hoef ze niet opnieuw te memoreren (lees het stukje desgewenst hier na). Wat ik hier wel opnieuw wil memoreren is de oproep waarmee ik het stukje destijds afsloot: ‘Een met een parlementaire enquête vergelijkbaar instrument loslaten op het Horster bibliotheekhuisvestingsbeleid van de afgelopen twintig jaar.’ De noodzaak van zo’n onderzoek lijkt me de afgelopen jaren alleen maar toegenomen. Laat ’m maar verantwoording komen afleggen, toenmalig burgemeester Léon Frissen, die in 2002 verklaarde dat snelheid de enige afweging was om de bibliotheek in De Librije te huisvesten. Laat haar maar verantwoording komen afleggen, toenmalig wethouder Marcella Dings-Polderman, die in 2006 alle zorgen over de enorme kosten die de nieuwe huisvesting van de bibliotheek met zich meebracht, vrolijk wegwuifde. Laat ’m maar verantwoording komen afleggen, toenmalig VVD-gemeenteraadslid en huidig Essentie-gemeenteraadslid Eric Beurskens die al ruim tien jaar pleit voor huisvesting van de bibliotheek in ’t Gasthoês, maar toen het er in 2005 op aankwam uit politieke overwegingen doodleuk voor De Librije als nieuwe bibliotheeklocatie stemde.

Mocht het zover komen (wat niet bepaald in de lijn der verwachting ligt), zou zo’n onderzoek dan iets opleveren? Te vrezen valt dat de hoofdrolspelers vakkundig hun eigen straatje zouden schoonvegen. Maar als politiek werkelijk niet voor bange mensen is, dan lopen de dames en heren toch ook jaren na dato niet weg voor een kritische evaluatie van hun eigen handelen? En zijn ze – ook zonder zo’n onderzoek trouwens – toch ook bereid om schuld te bekennen? Kom op zeg, geef nou toch gewoon ruiterlijk en in het openbaar toe dat verkeerde keuzes zijn gemaakt. Alleen al zo’n erkenning zou mijn wat de bibliotheek betreft danig geschonden vertrouwen in de politiek behoorlijk kunnen opkrikken (mijn vergevingsgezindheid is groot). Is dat nu werkelijk teveel gevraagd? 

Klein mysterie 550 – Advies

Het hele weekend zitten wachten op Wil Janssen. Maar ook de nieuwe Horster informateur wenst blijkbaar geen gebruik te maken van de hem door Horst-sweet-Horst aangeboden diensten als koffiejuffrouw, notulist of neutraal waarnemer bij de coalitiebesprekingen. Zijn afwijzing biedt wel de kans nog eens terug te blikken op het advies dat (pre-)informateur Leon Litjens afgelopen woensdag afscheidde. Een hoogst curieus document. En wel hierom:

1. de informateur beveelt een coalitie aan van CDA, PvdA en SP. Tegelijkertijd laat hij blijken weinig vertrouwen te hebben in de SP, deelt hij een aantal sneren uit richting SP (‘nee-partij’, ‘harde manier van oppositie’, ‘protestpartij’) en laat hij vergelijkbare waardeoordelen over z’n eigen CDA achterwege;

2. de informateur zegt dat door de ‘harde manier’ van oppositie voeren van de SP in het verleden ‘met name richting het CDA’ extra inzet nodig is om chemie te laten ontstaan tussen CDA en SP. Maar is die extra inzet niet evenzeer nodig door de diepe minachting die het CDA altijd ten toon heeft gespreid ten opzichte van de SP?

3. de informateur concludeert dat ‘vernieuwing een positief effect zou kunnen hebben op de politiek en de cultuur in Horst aan de Maas’. Mede daarom adviseert hij de mogelijkheden van een coalitie van CDA, PvdA en SP te onderzoeken. Mocht dat tot niets leiden dan raadt hij voortzetting van de huidige coalitie van CDA, Essentie en PvdA aan. Maar als vernieuwing zo’n belangrijk argument is, waarom is de tweede optie dan niet een coalitie van Essentie, PvdA en SP? Of waarom is dat zelfs niet de eerste optie?   

4. het positieve aspect van vernieuwing ziet de informateur blijkbaar niet als het gaat om de verdeling van de portefeuilles: ruimte, financiën en verenigingen wil hij toebedelen aan het CDA – zoals de afgelopen twaalf eeuwen te doen gebruikelijk – en ‘mens en samenleving’ aan PvdA en SP ‘om op die manier iedereen in zijn kracht te zetten’;

5. de informateur acht een coalitie die steunt op 16 van de 27 zetels (60 procent!) een te smalle basis. Zelfs als dat zo zou zijn: kun je niet met evenveel recht zeggen dat een sterke oppositie gewenst is?

6. een van de argumenten van de informateur om de PvdA bij de coalitie te betrekken, is de kennis en ervaring van PvdA-lijsttrekker Birgit op de Laak. Die kan namelijk van groot belang zijn voor ‘de nieuwe coalitie en voor de gemeenschap’. Ik onderschrijf die woorden, maar als de informateur werkelijk meent wat hij zegt, dan zou een advies Birgit op de Laak tot formateur te benoemen voor de hand hebben gelegen (overigens is het per definitie onzekere wethouderschap misschien wel niet de meest ideale functie om iemand met blijkbaar buitengewone capaciteiten aan je te binden);

7. politiek is volgens de informateur ‘people-business’: ‘Het gaat er dus om dat partijen en met name de leiders elkaar weten te vinden. Als dat gebeurt, dan volgt de inhoud vanzelf.’ Dus eigenlijk gewoon maar afschaffen, die politieke partijen?

De informateur eindigt zijn advies met de mededeling dat hij te allen tijde bereid is aanvullende toelichting te geven. ‘Nou, graag, laat maar komen!’, zou ik willen zeggen, ongetwijfeld in naam van een grote schare Horst-sweet-Horst-lezers.

Wanneer vernemen we trouwens iets van de gemoedstoestand van Essentie? Voelt Essentie zich in z’n kuif gepikt dan wel op z’n pik getrapt door het advies van Don Leon? Stilletjes hoop ik daar wel op: het zou mijn droomcoalitie van Essentie, PvdA en SP aanzienlijk dichterbij brengen.

Klein mysterie 541 – Gemeenteraadskandidaten (4)

Nadat ik eerder al reacties van Essentie en SP (klik hier) en D66 (klik hier) had ontvangen op mijn vragen over de kandidatenlijsten voor de gemeenteraadsverkiezingen (klik hier), zijn nu ook de antwoorden van het CDA en de PvdA binnen.

Van CDA-lijsttrekker Bob Vostermans ontving ik de volgende reactie:

Hoi Wim,

Naar aanleiding van je vragen kan ik namens het CDA kort antwoorden. Bij het CDA is de lijstvolgorde niet bepalend.  Kandidaten die met voldoende voorkeurstemmen gekozen worden gaan plaatsnemen in de gemeenteraad, men kan anderen dus ‘inhalen’.  Leon Litjens heeft aangegeven om als lijstduwer op de lijst te willen staan en zal geen zitting nemen in de gemeenteraad. Ik ben als lijsttrekker trots dat we in zoveel dorpen enthousiaste mensen hebben gevonden!

Mvg Bob Vostermans

PvdA-lijsttrekker Birgit op de Laak heeft nog minder woorden nodig:

Wim,

Bij PvdA is lijstvolgorde in principe volgorde van zetelbezetting. Een en ander kan overruled worden doordat een lager geplaatste kandidaat met voorkeur gekozen wordt. Wij respecteren voorkeurszetels. Iedere kandidaat op onze lijst is daadwerkelijk verkiesbaar als raadslid. De lijsttrekker is beoogd wethouder.

Groet,
Birgit

Ik wil alle partijen hierbij bijzonder hartelijk danken voor de duidelijkheid die zij met hun antwoorden hebben geschapen. Twee weken geleden schreef ik dat ik het zou betreuren als de gemeenteraad van Horst aan de Maas het de komende periode zou moeten stellen zonder de inbreng van bijvoorbeeld Leon Litjens (CDA, nummer 26), Eric Beurskens (Essentie, nummer 7), Paul Geurts (SP, nummer 23), Andries Brantsma (D66, nummer 3) en Richard van der Weegen (PvdA, nummer 3). Nu weten we:

- dat het uitgesloten is dat Leon Litjens een zetel zal gaan bezetten;

- dat Eric Beurskens met voorkeurstemmen kan worden gekozen, maar ook zomaar buiten de boot kan vallen als een andere, lager genoteerde Essentie-kandidaat méér voorkeurstemmen weet te behalen (het blijft overigens een raadsel waarom een van de beste Horster raadsleden zo laag genoteerd staat);

- dat Paul Geurts alleen in de gemeenteraad belandt als de SP een monsterscore behaalt;

- dat Andries Brantsma met voorkeursstemmen kan worden gekozen en zijn zetel ook daadwerkelijk gaat bezetten; dit in tegenstelling tot een aantal lager genoteerde D66-kandidaten;   

- dat Richard van der Weegen met voorkeurstemmen kan worden gekozen, maar ook zomaar buiten de boot kan vallen als een andere, lager genoteerde PvdA-kandidaat méér voorkeurstemmen weet te behalen.

Doe woensdag uw voordeel met deze wetenschap!

Intermezzo – Groendebat

Prachtige zondag, meer dan twintig graden, dus waar ga je dan naar toe? Juist, naar het Groendebat in de Houthuizermolen in Lottum!

De kortste fietsroute gaat volgens de routebeschrijving in Google Maps via de Meerlosebaan. Lijkt me sterk, maar als Google het zegt is het zo. Onderweg in elk geval een nouveauté in de gemeenteraadscampagne meegepikt:

Eenmaal gearriveerd bij de molen volgt de eerste domper als een CDA-raadslid opmerkt dat hij in Melderslo nog honderd meter achter me fietste en nu de koffie al bijna achter de kiezen heeft. Volgende keer dus gewoon weer m’n eigen kompas volgen en niet dat van Google. Een tweede domper volgt meteen daarop als een ander CDA-raadslid me bijna om de hals vliegt om me te complimenteren met ‘dat leuke stukje laatst’, dat nu juist helemaal niet leuk bedoeld was. En dan moet het Groendebat nog beginnen.

Wat het Groendebat eigenlijk is? Een debat over het buitengebied van Horst aan de Maas en alles wat daaraan vast hangt. Georganiseerd door Groengroep Sevenum, ondersteund door andere ‘groene’ Horster verenigingen. Geleid door Carla Brugman (GroenLinks-politica) en Geert Claessens (voorzitter KnopenLopen Sevenum). Deelnemers: de lijsttrekkers van CDA, D66, Essentie en PvdA en de nummer 2 van de SP. Aantal belangstellenden: naar schatting zestig à zeventig.

Belangrijk aan zo’n debat schijnt altijd te zijn dat het waardig verloopt. Nou, wees gerust, het was een waardig debat: respect voor elkaar, tutoyeren, geen verwijten, elkaar laten uitpraten, geen rancune enz. En ondanks de warmte trokken de deelnemers hun fluwelen handschoenen niet uit. Scherp was het daarom niet, verrassend al evenmin en veel inhoudelijk nieuws viel er ook niet te halen (of het zou moeten zijn dat windmolens tot een hoogte van tweehonderd meter de komende jaren wel eens een hot item in Horst aan de Maas zouden kunnen worden en dat D66 geen bezwaar heeft tegen windmolens zolang ze maar niet in het buitengebied komen te staan). Dat het debat desondanks niet verveelde, had te maken met de vaardige leiding en de gekozen opzet, die nauwelijks nietszeggende pr-praatjes toeliet. Hopelijk een voorbeeld voor de nog komende debatten.

Hoe ze het deden? Laten we ze kort even langs lopen. Meest dominant aanwezig was Birgit op de Laak (PvdA). Goed gebekt, ad rem, sterk in het debat, alleen wat mij betreft iets te veel anderen de les lezend. Bram Hendrix (Essentie) is de man van het onversneden rechtse geluid: het was ondernemer voor en ondernemer na. Niet helemaal mijn smaak, wel klare taal, vol verve gebracht en eveneens bijzonder bedreven in het debat. Henk Kemperman (D66) is juist meer het bedachtzame type, iemand die – ook in de gemeenteraad – wel eens enige twijfel laat doorklinken. Heel menselijk, maar in de politiek ben je dan een gemakkelijke prooi voor anderen. Anthony van Baal (SP) is duidelijk minder een scherpslijper dan zijn lijsttrekker Thijs Coppus, huldigt wel even uitgesproken standpunten, maar is minder bekwaam in het behendig pareren van de schimpscheuten die de SP altijd, en dus ook in het Groendebat, ten deel vallen. Resteert Bob Vostermans, de vers vanuit Velden ingevaren lijsttrekker van het CDA. Blijkt uit het beste CDA-hout gesneden: de kerk in het midden laten, veel én-én en zowel-als. Vindt alles wat niet mooi is fantastisch en alles wat niet fantastisch is mooi. ‘Radicaal in het midden’, zei hij zelf, maar dat ‘radicaal’ kun je gerust weglaten. Wel rap van de tongriem gesneden en intussen goed ingevoerd. In het debat werd hij nauwelijks beproefd.   

Donderdag in Grubbenvorst: nieuwe ronde, nieuwe kansen.

Oh ja, de debatdeelnemers – met het oog op de door hen bepleite duurzaamheid allemaal afzonderlijk per auto afgereisd naar de Houthuizermolen – plantten ook nog een boom.

Intermezzo – Buurtkorfoprijplank (3)

Zit er verdorie een bekende Horstenaar in het vaarwater van Horst-sweet-Horst! Ik zeg eerlijk: als ik dat zielige, miezerige, hypocriete mannetje dan wel vrouwtje voor de wielen krijg, kan ik niet instaan voor de gevolgen!

Ik zal proberen m’n emoties te beteugelen en u objectief als altijd verslag te doen van het gebeurde. Daar gaan we: op 15 juli lanceerde Horst-sweet-Horst een wedstrijd voor de beste tuinkorfoprijplank van Horst aan de Maas. Prijs: een supertoffe buurtkorfoprijplankbewaker. Bedoeling van de actie was nu eens op een andere manier de aandacht te vestigen op het juiste gebruik van de tuinkorf, de korf waar Horst aan de Maas zo trots op is. De wedstrijd was in die zin een groot succes dat liefst 73 inzendingen binnenkwamen. Minder fraai was dat geen enkele daarvan aan de toch heus niet zo strenge eisen voor een buurtkorfoprijplank voldeed (lees ze voor de aardigheid hier nog maar eens na). Dit betekende dat de prijs helaas niet kon worden uitgereikt. Horst-sweet-Horst sprak de hoop uit dat de Horstenaren hierin een stimulans zouden zien het komend jaar knoerendhard aan hun buurtkorfoprijplank te gaan werken, zodat die volgend jaar wel in aanmerking zou komen voor de prijs.

Tot zover geen vuiltje aan de lucht. Maar nu komt het. Vorige week maandag reikte wethouder Birgit Op de Laak de eerste prijs uit voor de beste buurtkorf in Horst aan de Maas (een gemeentelijke wedstrijd die geheel toevallig samenviel met de Horst-sweet-Horstwedstrijd voor de beste buurtkorfoprijplank). Getuige de gemeentepagina van deze week in Hallo Horst aan de Maas gaf de wethouder daarbij hoog op van de gemeentelijke wedstrijd, die zelfs had geleid tot spin-off: ‘Onze actie leidde tot een ludieke variant: een bekende Horstenaar besloot zijn eigen ‘wedstrijd’ op touw te zetten voor de beste buurtkorfaanrijplank waarbij een buurtkorfoprijplankbewaker kon worden gewonnen.’ Nou vraag ik je: een bekende Horstenaar die de Horst-sweet-Horstwedstrijd compleet met buurtkorfoprijplankbewaker kopieert, maar dan in een ludieke variant! Je moet het lef maar hebben! Wat een zielige, miezerige, hypocriete streek!

Aan de Horst-sweet-Horstwedstrijd was helemaal niets ludieks. Horst-sweet-Horst heeft juist de schurft aan ludieke acties. Buurtkorfoprijplanken lenen zich bovendien helemaal niet voor ludieke acties. Met buurtkorfoprijplanken spot je niet. Buurtkorfoprijplanken zijn een uiterst serieuze zaak. Horst-sweet-Horst distantieert zich dan ook nadrukkelijk van deze ludieke variant. Sterker: Horst-sweet-Horst voelt zich door de ludieke variant van de bekende Horstenaar aangetast in zijn eer en goede naam en beraadt zich op juridische stappen.

In welke hoek we de bekende Horstenaar moeten zoeken? Ik heb een stevig vermoeden, zou dat ook het liefst van de daken schreeuwen, maar uit strategische overwegingen houd ik zijn (inderdaad geen haar) naam voorlopig nog maar even voor mezelf.      

Actualisatie – Uitroeptekens Johan (2)

Terwijl VVV is gedegradeerd,

terwijl Wittenhorst niet is gepromoveerd,

terwijl een VVV-Wittenhorstderby in de topklasse dus minimaal tot 2015 op zich laat wachten, terwijl de al dan niet grootste aardbeienvlaai ter wereld de gemoederen beroert, terwijl de bloembakken in Grubbenvorst alweer zijn opgehangen, terwijl de bloembakken in Horst nog wachten op ophanging, terwijl aan de Herstraat vanmiddag een cafetaria is overvallen, terwijl de politie nog in het duister tast over de daders van die overval, terwijl Streekomroep Reindonk al meteen weet te melden dat de daders ‘tussen de 13 en 14 jaar oud en getint’ zijn zonder een bron te noemen, terwijl iemand onder verwijzing naar het bericht van Streekomroep Reindonk meent te moeten twitteren ‘Amper uit de luiers en met de baard in de keel, pubers plegen al een overval’ en terwijl een wethouder en een gemeenteraadslid dat dan meteen menen te moeten retweeten, stoethaspelt onze arme Johan nog altijd met z’n toetsenbord.

Want er was deze week weer nieuws te melden over het afvalbeleid van de gemeente Horst aan de Maas. En dan is Johan het aan z’n stand verplicht van zich te laten horen. Anderhalf jaar lang heeft ie op alle mogelijke websites en forums zitten zeuren en zeiken over de lullige groene emmertjes. Nu lijkt het er warempel op dat ze van het toneel gaan verdwijnen en nog is het niet goed: ‘Brigitte en afvalpannel is dit een afvallig pannel of komen ze nu met nog mindere oplossingen voor de dag zie de plastic zakken als stilte voor de storm in Horst. En dan niet te denken dat dit een prooi is voor baldadigheid. Oplossing is gewoon super eenvoudig terug naar die KLIKOOOOOOOOOOOOOOOOO!!! Birgitte kun jij lezen of ben je nu ?????? Dan hedde dit geemmer oak neet mier tjonge jonge jonge zeg.’

Z’n recordaantal O’s in het woord ‘kliko’ stond tot dusverre op 10. Met de 17 van deze week heeft Johan zichzelf dus ruimschoots overtroffen. Zorgwekkend is wel de terugloop van het aantal uitroeptekens. Waar er ooit 24 stonden, resteren er slechts 3. Magertjes is ook het 2 keer jonge achter tjonge. De 6 vraagtekens zijn min of meer in lijn met z’n eerdere prestaties. Ook de verbastering van de naam Birgit (ditmaal Brigitte en Birgitte) is als vanouds. Hoopgevend is verder dat zich getuige afvalpannel en pannel ook een probleem met de n begint te ontwikkelen.

Eerder heb ik lezers opgeroepen Johan een nieuw toetsenbord te bezorgen. Heeft weer eens tot niets geleid. Eigenlijk maar goed ook. Johan behoort intussen tot het Horster cultuurgoed en daar moeten we zuinig mee omspringen. Standbeeld voor JOOOOOOOOOOOhann!!!!!!!!!!  

Top 5 – Alternatieven voor de worst-stok-babbelmethode

Vorige week dinsdag was er voor de gemeenteraad een themabijeenkomst belegd over duurzaamheid. Volgens de aankondiging op de gemeentelijke website zouden er video-opnamen van worden gemaakt. Zal best, alleen kan ik ze niet terugvinden op de website. Tot overmaat van ramp hebben de lokale en regionale media bij mijn weten ook niet over de bijeenkomst bericht. Gelukkig hebben we Twitter nog. Via diverse accounts (klik bijvoorbeeld hier, hier en hier) is doorgesijpeld dat een inspirerende bijdrage werd geleverd door Pepik Henneman, directeur en oprichter van Meneer de Leeuw, ‘werkplaats voor innovatie en maatschappelijke verandering’.

Op advies van Pepik gaat de gemeente Horst aan de Maas een nieuwe methode toepassen om tot duurzaamheid te komen: de worst-stok-babbelmethode. Néé, nou niet allemaal meteen beginnen te lachen. En néé, dit verzin ik niet ter plekke. Op verzoek heeft wethouder Birgit op de Laak – in een tweet – zelfs keurig verwoord waar de worst-stok-babbelmethode voor staat: ‘Worst voorhouden (Whats in it for me) Stok: achter de deur (maatregel) Babbelen: in gesprek komen leidt tot co-creatie!’

De wethouder betitelt de worst-stok-babbelmethode als geniaal. Het spijt me voor haar, maar de wethouder loopt dan toch wat achter op de feiten: de worst-stok-babbelmethode was tot voor kort inderdaad leidend op duurzaamheidsgebied. De ontwikkelingen op dit terrein gaan echter razendsnel, waardoor er intussen veel effectievere, goedkopere en vooral duurzamere toepassingen voorhanden zijn. Mijn top 5 van alternatieven voor de worst-stok-babbelmethode:

5. de krent-hengel-blaasmethode: krent (currant in the pudding); hengel (middel); blazen: een luchtstroom veroorzaken leidt tot synergetische flow!

4. de lucifer-vulpotlood-pepmethode: lucifer (walking fire); vulpotlood (feedback); peppen: gezamenlijk peptalken leidt tot out of the box denken!

3. de vlieger-kurkentrekker-zwaaimethode: vlieger (kite goes up); kurkentrekker (stimulans); zwaaien: groeten door je arm op te steken en heen en weer te bewegen leidt tot name-dropping!

2. de goudrenet-emmer-gorgelmethode: goudrenet (apple a day); emmer (impuls); gorgelen: de keel spoelen leidt tot mindmappen!  

1. de gevarendriehoek-brilpoetsdoekje-trapmethode: de gevarendriehoek (watch out); brilpoetsdoekje (doorzicht); trappen: een harde stoot met je voet geven leidt tot doorpakken!

Klein mysterie 439 – Nieuw Gemengd Bedrijf (5)

Geweldig nieuws voor alle tegenstanders van het Nieuw Gemengd Bedrijf toen woensdag bleek dat de Raad van State de milieuvergunning voor de megastal heeft vernietigd omdat de provincie de ontwerp-milieuvergunning in de verkeerde editie van De Trompetter heeft gepubliceerd. Gedeputeerde Patrick van der Broeck mocht dan wel balen, mijn dag kon niet meer kapot. Ook in huize Bouten en huize Coppus moet gejuich zijn opgegaan. Toch raakten beide tegenstanders van het Nieuw Gemengd Bedrijf vrijdag op Twitter heftig met elkaar in conflict. Over en weer vlogen de beschuldigingen van leugens over tafel.

In feite komt het erop neer dat Thijs Coppus (SP) collega-raadslid Roy Bouten (PvdA-PK) verwijt dat de PvdA medeverantwoordelijk is voor de megastal. Onzin volgens Roy: de fractie is altijd tégen geweest. Maar de wethouder altijd vóór, aldus Thijs.

Bron van de ruzie is de gemeenteraadsvergadering van 12 februari 2008 waarin werd besloten over het collegevoorstel de komst van het Nieuw Gemengd Bedrijf goed te keuren. De PvdA-fractie stemde na een urenlang debat tegen; PvdA-wethouder Arie Stas stond achter het collegevoorstel (of liet althans niet in het openbaar blijken er bezwaar tegen te hebben). Volgens Thijs had de PvdA-fractie toen het vertrouwen in haar eigen wethouder op moeten zeggen (waardoor het college zou zijn opgeblazen). Volgens Roy getuigt de opstelling van fractie en wethouder juist van dualisme en bovendien was er evengoed een raadsmeerderheid vóór de megastal.

Formeel heeft Roy gelijk, zowel wat betreft het dualisme als de raadsmeerderheid. De vraag is alleen waar het dualisme ophoudt en de eigen geloofwaardigheid in het geding komt. Met andere woorden: waar wordt een grens gepasseerd? Niet bij scheefliggende stoeptegels, zoveel mag duidelijk zijn. Maar ook niet bij een megastal, waarbij volksgezondheid, ethiek en meer van dat soort toch vrij fundamentele zaken op het spel staan? De vraag stellen is haar beantwoorden. Als zoiets essentieels al geen aanleiding meer is voor (op z’n minst) een minderheidsstandpunt in het college, wat dan nog wel? De conclusie kan in mijn ogen inderdaad niet anders zijn dan dat de PvdA door haar instemmende wethouder medeverantwoordelijk is voor de komst van de megastal.

Schnee von gestern. Maar irgendwie ook von heute: intussen is de PvdA(-PK) met een nieuwe wethouder vertegenwoordigd in het gemeentebestuur. Die staat achter besluiten die het Nieuw Gemengd Bedrijf dichterbij brengen (of laat althans niet in het openbaar blijken er bezwaar tegen te hebben), terwijl de fractie die besluiten juist (meestal) aanvecht. En daar fietsen dan ook nog de PvdA-Tweede Kamerfractie (tegen; klik ook hier) en het Limburgse college van Gedeputeerde Staten met twee PvdA-gedeputeerden en de Statenfractie tussendoor. Vreemde, contraproductieve spagaat die al vanaf de vorming van dit gemeentebestuur om een toelichting schreeuwt. Die is er nooit gekomen. Nog is het daarvoor niet te laat. Is dit eigenlijk geen mooi moment om duidelijkheid te scheppen?

Klein mysterie 412 – Textielcontainers

Eerst de feiten:
1. Twee weken geleden maakte de gemeente Horst aan de Maas bekend dat ze ging samenwerken met ‘een nieuwe partij’ voor de inzameling van textiel. Inderdaad zijn de groene containers van ReShare, een onderdeel van het Leger des Heils,

afgelopen week overal in Horst aan de Maas vervangen door lichtblauwe van Sam’s Kledingactie, dat kleding inzamelt voor Cordaid Mensen in Nood.

2. Afgelopen vrijdag opende De Volkskrant met een artikel waarin wordt gezegd dat een groeiend aantal gemeenten een vergoeding vraagt voor het plaatsen van containers voor de inzameling van textiel. Dit vanwege de sterk gestegen prijzen voor textiel.

3. Een dag later berichtte Dagblad De Limburger dat Noord-Limburgse gemeenten charitatieve organisaties eveneens laten betalen voor het plaatsen van containers voor gebruikte kleding. Oók Horst aan de Maas. Verantwoordelijk wethouder Birgit op de Laak (PvdA-PK) zegt in het artikel: ‘Die social return [mensen uit de sociale werkvoorziening die worden ingezet bij de kledinginzameling], het goede doel en de prijs waren voor ons redenen om voor Sam’s Kledingactie te kiezen. Afval is geld waard, er kan dus voor betaald worden. En of de gebruikte kleding nu naar een charitatieve inzamelaar gaat of een commerciële, ze komt toch op dezelfde plek terecht.’

Wat moeten we hier nu van vinden? Wat moet ík hiervan vinden? Lastige vraag die me het hele weekeinde heeft gekweld (vervelend gevolg van voetballoze weekeinden) en waarmee ik m’n naaste omgeving tot vervelens toe heb lastiggevallen. Uiteindelijk ben ik tot de conclusie gekomen dat ik het geloof ik toch wel heel vreemd vind dat de gemeente Horst aan de Maas gaat verdienen aan de inzameling van tweedehands textiel. En wel hierom:

1. dat de gemeente de kosten die ze maakt in rekening brengt, akkoord, maar waarom zou ze geld moeten verdienen aan mijn tweedehands spullen? Als ik u gratis en voor niets een door mij gelezen boek geef, vraagt de gemeente u daar toch ook geen geld voor?

2. is het zelfs in een (helaas) kapitalistische maatschappij als de onze niet pervers je voor te doen als een weldoener als er niets te halen valt en op het moment dat je flink kunt beuren je handje op te houden?

3. waarom gaat de opbrengst van de oudpapierinzameling wel naar goede doelen? Omdat de opbrengst van oud papier minder is dan die van textiel? En wat dan als de prijzen van oud papier ook sterk gaan stijgen?

4. de gemeente Horst aan de Maas presenteert zich nadrukkelijk als een millenniumgemeente. Millenniumgemeenten dragen bij aan acht internationale afspraken die de armoede in de wereld moeten halveren. Zij doen dit onder meer door duurzaam beleid en eerlijke handel. Charitatieve organisaties laten betalen voor de inzameling van textiel lijkt me te botsen met de doelstellingen van millenniumgemeenten;

5. wethouder Op de Laak heeft misschien wel gelijk als ze zegt dat, ongeacht of de kleding nu naar een charitatieve inzamelaar gaat of een commerciële, gebruikte kleding op dezelfde plek terechtkomt. Maar daar is het toch niet om te doen? Het gaat er toch om dat een commerciële inzamelaar per definitie zoveel mogelijk geld in eigen zak wil stoppen en een charitatieve inzamelaar per definitie goed wil doen?

Slotconclusie: als je wilt dat een zo groot mogelijk deel van de opbrengst van je tweedehands textiel naar een goed doel gaat, zou je wel gek zijn als je het in een op Horster gemeentegrond geplaatste container stopt.

Corrigeer me maar als mijn redenering niet klopt. Vaak is het fijn om gelijk te hebben; in dit geval zou ik het geloof ik fijn vinden ongelijk te hebben.