Intermezzo – Ryan (2)

Zo kenden we ‘m nog niet. Kwam het door de warmte? Door het late tijdstip? De lange vergaderduur? Hoe het ook zij, de altijd zo goedgemutste Ryan Palmen, burgemeester van Horst aan de Maas, die de gemeenteraad normaliter volkomen ontspannen en uitermate vaardig door zijn vergaderingen leidt, vloog vannacht rond een uur of één behoorlijk uit de bocht tijdens een voorbereidende raadsvergadering (klik hier en ga naar 4.36.00 uur).

Aan de orde waren raadsvragen van de SP over de al dan niet vermeende bevoordeling in 2010 van Raymond Knops (huidig staatssecretaris, toenmalig Tweede Kamerlid en voormalig gemeenteraadslid en wethouder van de gemeente Horst aan de Maas) bij de grondaankoop voor en bouw van zijn woning in Hegelsom.

De woning van Raymond Knops is gebouwd in het kader van de zogeheten Ruimte voor Ruimte-regeling. Ruimte voor Ruimte behoort tot de portefeuille van wethouder Rudy Tegels. Desondanks deed de burgemeester zelf onderzoek en voerde hij zelf het woord over de SP-vragen. Beetje vreemd. Wat me ook bevreemdde, maar misschien voorzien de vergaderregels hier niet in, was dat de burgemeester het voorzitterschap van de vergadering voor dit agendapunt niet tijdelijk overdroeg aan een vervanger.

Namens de SP voerde Paul Geurts het woord. Over de beantwoording van de eerdere SP-vragen vuurde hij een groot aantal nieuwe vragen af op de burgemeester. Die voorzag de vragen naar vermogen van een antwoord. Totdat hij Paul Geurts tot driemaal toe beschuldigde van vooringenomenheid:

1. ‘Als u de lijn volgt waarvan ik denk dat u er op zit, dan zal het nooit zo zijn dat een onderzoek dat niet uitkomt bij wat u vindt, u genoegdoening zal geven.’

2. ‘Volgens mij zit u op de lijn dat u het antwoord voor uzelf al heeft gegeven. Dat blijkt ook wel uit de manier waarop u deze vragen stelt.’

3. ‘Als er een uitkomst is die u niet bevalt, is mijn inschatting dat u altijd zult blijven zeggen dat er nog vragen zijn en dat de schijn van belangenverstrengeling niet is weggenomen.’

De pot verwijt de ketel dat ie zwart ziet van de rook: als hier íemand blijk geeft van vooringenomenheid is het de burgemeester zelf wel. En als het íemand niet past om vooringenomen te zijn is het een burgemeester wel. Insinueren dat een (burger)raadslid zich schuldig maakt aan iets zonder dat hij dat kan bewijzen, is een burgemeester onwaardig.

N.B. Overigens pleitte Paul Geurts volkomen terecht voor een onafhankelijk onderzoek naar het handelen van de gemeente in deze zaak. Iedereen zou daarbij gebaat zijn, Raymond Knops zelf waarschijnlijk nog het meest. Na nieuwe publicaties van NRC en De Limburger over deze zaak, nota bene tijdens de raadsvergadering, zou het wel heel vreemd zijn als dat onderzoek er niet komt.

Intermezzo – Rituele dans

Wat ook wel mooi is, is dat Leon Litjens weer voor even terug is aan het front. De Hans Wiegel van Horst aan de Maas kwam na één gespreksronde tot de conclusie dat een coalitie van CDA, PvdA en D66+GroenLinks een ‘logische keuze’ is voor een nieuw gemeentebestuur. Waar Don Leon die logica vandaan tovert, is me vooralsnog onduidelijk. Ik ben een niet-ingewijde in de wetenschap van de logica. Desalniettemin zou ik een coalitie van CDA, PvdA en D66+GroenLinks eerder een ‘volstrekt onlogische keuze’ willen noemen. Bijvoorbeeld omdat Horst aan de Maas afgelopen woensdag een forse ruk naar rechts heeft gemaakt, terwijl de ‘logische keuze’ juist in tegenovergestelde richting tendeert. Bijvoorbeeld omdat de kiezers in feite groen licht hebben gegeven voor voortzetting van de coalitie van de afgelopen negen jaar van CDA, PvdA en Essentie. Bijvoorbeeld omdat met name PvdA en D66 elkaar de afgelopen periode de pis behoorlijk lauw hebben gemaakt.

Graag roep ik nog even de gemeenteraadsverkiezingen van 2014 in herinnering. De SP was de grote winnaar. De informateur heette ook toen Leon Litjens. Destijds was zijn logische keuze een coalitie van CDA, PvdA en SP, hoewel de informateur in z’n advies allerlei sneren uitdeelde richting SP (klik hier). Die coalitie zou er dan ook niet komen, waarna het verwijten regende aan het adres van de SP, die zou weglopen voor het nemen van verantwoordelijkheid.

Is Don Leon choreograaf van dezelfde rituele dans als vier jaar geleden? Is de ‘logische keuze’ van vandaag de inleidende beschieting die bedoeld is om D66+GroenLinks kwijt te raken en vervolgens te besmeuren met pek en veren? Waarmee de weg alsnog wordt vrijgemaakt voor de aloude coalitie van CDA, PvdA en Essentie?

Of gaat het ditmaal dan toch anders? Gaat het dan toch meer om de poppetjes dan om de inhoud? En is Eric Beurskens (Essentie) de Paul Geurts (SP) van vier jaar geleden: een door de anderen niet gepruimde wethouderskandidaat?

Ik houd het vooralsnog op het eerste scenario. Al weet je het met Don Leon nooit. Wat hij dan weer gemeen heeft met het Orakel van Diever.

Intermezzo – Paul Geurts

En ja hoor, Paul Geurts is weer eens het pispaaltje. Heeft in zijn strijd voor behoud van zwembad De Berkel uit de school geklapt over de plannen voor een sportzone in de Kasteelse Bossen. Foei toch. Dat iedereen die plannen al grotendeels kende, doet niet ter zake. ‘Tendentieus, niet integer en een onwaardige manier van handelen’, zo citeerde De Limburger deze week de initiatiefnemers van de sportzone naar aanleiding van Pauls actie. Kan het voormalige SP-gemeenteraadslid het mee doen. En zo gaat het nu al een jaartje of veertig. Ziekenhuis Horst, Nieuw Gemengd Bedrijf, zwembad De Berkel en noem het allemaal maar op: Paul heeft er standpunten over die de gevestigde orde niet welgevallig zijn en vervolgens maakt de gevestigde orde Paul zwart. Geijkt patroon.

Ik ben geen SP-lid. Ik ben (meestal) geen SP-stemmer. Ik ben het lang niet altijd eens met Paul. Ik betwijfel of hij een groot tacticus is. Ik vraag me af of hij altijd de juiste methoden hanteert. En toch heb ik een zwak voor Paul. Omdat hij zich nooit aan de gevestigde orde heeft geconformeerd. Omdat hij strijdt met open vizier. Omdat hij er geen moeite mee heeft de spelbederver te zijn. Omdat hij in tegenstelling tot zoveel anderen nooit het moede hoofd in de schoot heeft gelegd. Omdat hij wars is van achterkamertjespolitiek. Omdat hij nooit deel heeft willen uitmaken van het old boys network dat regelt dat Horst aan de Maas de grootste megastal van Nederland krijgt, dat regelt dat de Kasteelboerderij voor een schijntje wordt verpatst, dat regelt dat de Floriade naar Noord-Limburg komt, dat vervolgens regelt dat alle Floriadepijnen worden weggemasseerd, dat regelt dat zwembad en sporthal De Berkel verdwijnen, dat regelt dat ergens in de Kasteelse Bossen een nieuw zwembad komt, dat regelt dat ’t Gasthoês een cultuurtempel wordt, dat regelt dat het gemeentebestuur naar zijn pijpen danst.

Tot die kongsi – tegenwoordig ook wel opererend onder het mom van ‘burgerparticipatie’ – heeft Paul Geurts dus nooit willen behoren. Horst aan de Maas heeft dringend behoefte aan méér Paul Geurtsen.

Intermezzo – Ziekenhuis Horst moet blijven

Bij het fotograferen van Hof te Berkel stuitte ik gisteren ook op het voormalige Sint-Antoniusziekenhuis. Het Sint-Antoniusziekenhuis dat in verregaande staat van ontbinding verkeert. Triest om een gebouw dat ooit zo machtig was nu zo weerloos te zien. Triest - zoals eerder gezegd - dat zelfs maar de gedachte dat het gebouw misschien wel het behouden waard was nooit in de hoofden van onze vroede vaderen is opgekomen. (Klik op de foto's om ze te vergroten.)

Het Sint-Antoniusziekenhuis zal voor mij eeuwig verbonden blijven met de actie Ziekenhuis Horst Moet Blijven. Nog geen vijf jaar na de opening dreigde in 1973 alweer sluiting voor het ziekenhuis. Horst en omgeving kwamen massaal in opstand. In mijn herinnering was elke Horster auto in die dagen voorzien van een witte strook met daarop in zwarte letters de tekst ‘Ziekenhuis Horst moet blijven’.

Mijn vader behoorde tot de actievoerders van het eerste uur. Hij liet een hele archiefdoos vol documentatie na over de strijd voor behoud van het ziekenhuis. Gisteren ontrukte ik die doos voor even aan de vergetelheid. 

Vergeelde krantenknipsels. Langharig tuig. Een rapport van het Progressief Aktiecentrum met op de voorzijde een citaat van Karl Marx. Allerlei nota’s, anti-nota’s, rapporten en anti-rapporten. 1200 naar minister-president Joop den Uyl gestuurde briefkaarten. Een actievoerder die ook vandaag de dag nog altijd in de contramine is. Steunbetuigingen aan het actiecomité van mensen die de schrijfkunst nauwelijks machtig waren. Dirk de Vroome, alias De Rooie Reus. Verslagen van actiebijeenkomsten. Een symbolische begrafenis. Handgeschreven actieplannen. Een actievoerder die later zelf voor lange tijd op het pluche zou belanden. Een bezetting van de bestuurskamer van het ziekenhuis. Mannen met baarden. Een demonstratie op een maandagmiddag om twee uur met duizend deelnemers.

Lijsten met handtekeningen van duizenden sympathisanten. Tien tips voor de sluiting van kleine ziekenhuizen, een ‘ludieke handleiding’ aangeboden aan verantwoordelijk staatssecretaris Hendriks.

Strijdbaarheid, strijdbaarheid, strijdbaarheid. Een hele archiefdoos vol.

Wordt met de sloop van het ziekenhuis ook een tijdperk ten grave gedragen? Zijn het tekenen des tijds, het betrekkelijk geringe verzet tegen de sluiting van de bibliotheek in Grubbenvorst, tegen het minimaliseren van de bibliotheek in Sevenum, tegen de mogelijke verdwijning van het Horster zwembad, zelfs tegen de komst van een megastal? Heeft strijdbaarheid plaatsgemaakt voor apathie? Idealisme voor cynisme? Collectivisme voor idealisme?

Zeker na het doornemen van zo’n doos is het verleidelijk die vragen stuk voor stuk met ‘ja’ te beantwoorden. Zoals altijd ligt het natuurlijk een stuk genuanceerder. In de jaren zeventig zat beslist niet iedereen in het verzet en mensen met idealen en de bereidheid daarvoor te strijden zijn nog altijd niet van de aardbodem verdwenen. Toch kan ik enige heimwee naar die tijd niet onderdrukken. Suzanne Raes had last van hetzelfde gevoel en maakte er vorig jaar een schitterende, ontroerende en zeer herkenbare (althans voor mij) documentaire over (klik hier; kijken MOET). 

‘Wij geloven in de droom van die andere samenleving en die droom zal nooit sterven’, hoor je Joop den Uyl ergens aan het begin van de documentaire zeggen. ‘Die droom zal nooit sterven’ – maar veel leven zit er intussen toch niet meer in. Treurig. 

Klein mysterie 541 – Gemeenteraadskandidaten (4)

Nadat ik eerder al reacties van Essentie en SP (klik hier) en D66 (klik hier) had ontvangen op mijn vragen over de kandidatenlijsten voor de gemeenteraadsverkiezingen (klik hier), zijn nu ook de antwoorden van het CDA en de PvdA binnen.

Van CDA-lijsttrekker Bob Vostermans ontving ik de volgende reactie:

Hoi Wim,

Naar aanleiding van je vragen kan ik namens het CDA kort antwoorden. Bij het CDA is de lijstvolgorde niet bepalend.  Kandidaten die met voldoende voorkeurstemmen gekozen worden gaan plaatsnemen in de gemeenteraad, men kan anderen dus ‘inhalen’.  Leon Litjens heeft aangegeven om als lijstduwer op de lijst te willen staan en zal geen zitting nemen in de gemeenteraad. Ik ben als lijsttrekker trots dat we in zoveel dorpen enthousiaste mensen hebben gevonden!

Mvg Bob Vostermans

PvdA-lijsttrekker Birgit op de Laak heeft nog minder woorden nodig:

Wim,

Bij PvdA is lijstvolgorde in principe volgorde van zetelbezetting. Een en ander kan overruled worden doordat een lager geplaatste kandidaat met voorkeur gekozen wordt. Wij respecteren voorkeurszetels. Iedere kandidaat op onze lijst is daadwerkelijk verkiesbaar als raadslid. De lijsttrekker is beoogd wethouder.

Groet,
Birgit

Ik wil alle partijen hierbij bijzonder hartelijk danken voor de duidelijkheid die zij met hun antwoorden hebben geschapen. Twee weken geleden schreef ik dat ik het zou betreuren als de gemeenteraad van Horst aan de Maas het de komende periode zou moeten stellen zonder de inbreng van bijvoorbeeld Leon Litjens (CDA, nummer 26), Eric Beurskens (Essentie, nummer 7), Paul Geurts (SP, nummer 23), Andries Brantsma (D66, nummer 3) en Richard van der Weegen (PvdA, nummer 3). Nu weten we:

- dat het uitgesloten is dat Leon Litjens een zetel zal gaan bezetten;

- dat Eric Beurskens met voorkeurstemmen kan worden gekozen, maar ook zomaar buiten de boot kan vallen als een andere, lager genoteerde Essentie-kandidaat méér voorkeurstemmen weet te behalen (het blijft overigens een raadsel waarom een van de beste Horster raadsleden zo laag genoteerd staat);

- dat Paul Geurts alleen in de gemeenteraad belandt als de SP een monsterscore behaalt;

- dat Andries Brantsma met voorkeursstemmen kan worden gekozen en zijn zetel ook daadwerkelijk gaat bezetten; dit in tegenstelling tot een aantal lager genoteerde D66-kandidaten;   

- dat Richard van der Weegen met voorkeurstemmen kan worden gekozen, maar ook zomaar buiten de boot kan vallen als een andere, lager genoteerde PvdA-kandidaat méér voorkeurstemmen weet te behalen.

Doe woensdag uw voordeel met deze wetenschap!

Klein mysterie 538 – Gemeenteraadskandidaten (2)

Drie vragen stelde ik de in Horst aan de Maas aan de gemeenteraadsverkiezingen deelnemende partijen vorige week:

1. Is de lijstvolgorde bepalend bij de bezetting van de gemeenteraadszetels die uw partij na de verkiezingen van 19 maart toekomen? Zo nee, hoe wordt de bezetting van de zetels dan wel bepaald?

2. Gaan kandidaten van uw partij die op grond van het aantal op hen uitgebrachte voorkeursstemmen recht hebben op een raadszetel die zetel ook bezetten? Zo ja, geldt dit voor alle kandidaten van uw partij?

3. Staan er op de kandidatenlijst van uw partij ook kandidaten die op voorhand kenbaar hebben gemaakt geen zitting te zullen nemen in de gemeenteraad? Zo ja, welke kandidaten betreft dit?

De SP reageerde bij monde van voorzitter Paul Geurts als eerste:

Beste Wim,

Voor de SP geldt dat de lijstvolgorde bepalend is (zoals ook vermeld in het verkiezingsprogramma) bij het invullen van de raadszetels, die ons toebedeeld worden door de kiezers op woensdag 19 maart. Dat hebben we bij voorgaande verkiezingen zo gedaan en dat gebeurt bij de SP ook bij de landelijke en provinciale verkiezingen zo. Daar hebben wij – zo denken wij – goede redenen voor. De commissie die de lijst (en dus ook de lijstvolgorde) samengesteld heeft, heeft gekeken naar de kwaliteiten/deskundigheden, die de verschillende kandidaten met zich mee brengen, de verhouding tussen mannen en vrouwen, de woonplaats van de verschillende kandidaten, enzovoorts. Op basis daarvan is een mix tot stand gebracht, waarmee we een kwalitatief sterke gemeenteraadsfractie kunnen vormen, mits de volgorde van de lijst gevolgd wordt. Die fractie kan het beste de standpunten en de visie van de SP in de raad vertegenwoordigen. Uiteindelijk wordt door de mensen gestemd op de partij (in ons geval de SP) omdat zij – onder andere via het verkiezingsprogramma – weet welke standpunten verwacht kunnen worden. Dat hangt bij de SP niet af van een specifiek persoon. De door de commissie opgestelde lijst is voorgelegd aan de leden van de SP Horst aan de Maas en die lijst (en de lijstvolgorde) is door de leden unaniem goed gekeurd.

Overigens is het van belang daar nog iets aan toe te voegen. Als SP vinden we het belangrijk dat we niet alleen in de gemeenteraad actief zijn, maar óók buiten de gemeenteraad. Gemeenteraadsleden van de SP gaan dan ook vaak samen met de actieve leden van de SP de straat op, om samen met burgers actie te voeren voor belangrijke zaken (denk aan het behoud van het Horster zwembad). De mensen op de SP-lijst die straks niet gekozen worden (al hopen we natuurlijk dat er zoveel mogelijk mensen van de lijst in de raad komen, zodat er een grotere kans is, dat we onze opvattingen kunnen realiseren), blijven ook na de verkiezingen actief voor de gemeenschap in Horst aan de Maas. Net zoals de gemeenteraadsleden. In die zin zijn de raadsleden voor de SP net zo belangrijk als de actieve leden buiten de gemeenteraad. Bij de SP heb je daarmee de garantie dat je niet alleen rondom de verkiezingen iets hoort van de SP, maar ook meteen de dag na de verkiezingen.

Tot slot: alle kandidaten op de verkiezingslijst van de SP hebben een verklaring ondertekend, waarin zij verklaren het eens te zijn met de uitgangspunten, zoals ze hiervoor verwoord zijn. De beste manier om de SP-kandidaat van jouw voorkeur in de raad te krijgen is er voor te zorgen dat de SP heel erg veel stemmen krijgt. Dan komen alle kandidaten in de gemeenteraad.

Met vriendelijke groet,

Paul Geurts

(Voorzitter SP Horst aan de Maas)

PS: Als je op de SP stemt weet je zeker dat – als we één zetel meer krijgen dan de huidige vijf zetels – er evenveel vrouwen als mannen de SP vertegenwoordigen in de gemeenteraad. Ook dát vinden wij belangrijk.

Bram Hendrix, lijsttrekker van Essentie, was aanzienlijk korter van stof, maar even duidelijk:

Hoi Wim,

Dank voor je mail en vragen! Ik lees je blog regelmatig, ook regelmatig met een glimlach erbij!
Wat betreft je vragen kan ik kort zijn: wij volgen de ‘wettelijke regels’. Dus personen die met voorkeursstemmen worden gekozen, kunnen andere kandidaten op de lijst 'inhalen'.  Wij hebben geen kandidaten die er per definitie niet in willen.

Groeten!
Bram

De campagne voerende top van de PvdA-kandidatenlijst kwam ik zaterdag toevallig tegen in de buitenwijken van Sevenum. Uit een mondelinge reactie meende ik te mogen opmaken dat de PvdA min of meer hetzelfde handelt als Essentie. Een schriftelijke reactie zou volgen, maar heb ik vooralsnog niet ontvangen.

D66-voorman Henk Kemperman heeft me telefonisch laten weten met een schriftelijke reactie te komen. Blijft over het CDA. Nog geen levensteken van ontvangen. Zo moeilijk zijn die vragen toch niet?