Top 5 – Met Jeroen Smedts bekeken en besproken Horster verkeerssituaties

Contacten met beleidsbepalers en -uitvoerders probeer ik zoveel mogelijk te vermijden. De kans dat ik begrip krijg voor hun handelen ligt dan immers levensgroot op de loer. Toch valt soms niet aan zo’n contact te ontkomen. Neem nu Jeroen Smedts. Besloot zijn uitvoerige reactie op mijn tweede stukje over de veranderde voorrangssituatie bij de op- en afritten van A73-afslag Horst-Noord (klik hier) met de woorden ‘Een heel interessant onderwerp waar ik desnoods zo nog een keer over door wil spreken’. Wat doe je dan? Iemand neemt de moeite uit te leggen hoe het zit, hint op een gesprek en die hint zou ik dan moeten negeren omdat ik het vermoeden heb dat hij beleidsbepaler dan wel -uitvoerder is? Zou wat al te kras zijn. Dus maakten we een afspraak. Zaterdag was het zover. Eerst een kennismakingsrondje met koffie, thee en gebak, daarna de weg op!

Mijn vermoeden bleek in elk geval juist te zijn: na een studie ruimtelijke ordening en planologie is Jeroen nu als verkeersdeskundige werkzaam bij een grote gemeente in het zuiden van onze provincie. Mijn vrees dat contact met beleidsbepalers- en uitvoerders leidt tot begrip bleek evenzeer gerechtvaardigd. Jeroen vertelde vol passie over de indeling van wegen in drie categorieën, over de ASVV, over de vaak lastige afweging tussen veiligheid en doorstroming, over het zo nu en dan moeten kiezen tussen twee kwaden, over het vooraf niet altijd helemaal kunnen overzien van de consequenties van bepaalde ingrepen, over de zestien miljoen verkeersdeskundigen die Nederland telt, over het eigenzinnige gedrag van fietsers en voetgangers en de onmogelijkheid (en soms ook onwenselijkheid) daarop te anticiperen. Verhelderend en leerzaam! Zo kweek je dus zelfs bij mij begrip, moet ik met enige tegenzin bekennen.

Waarna we een aantal bij mij vragen oproepende Horster verkeerssituaties ter plekke aanschouwden. Daaruit is deze Horst-sweet-Horst top 5 van met Jeroen Smedts bekeken en besproken Horster verkeerssituaties voortgevloeid (gerangschikt naar de mate waarin ze vragen bij mij opriepen):  

5. Sint-Josephstraat, Horst

Was er geen sprake van koudwatervrees bij de St. Josephstraatbewoners toen ze vorig jaar zo luidruchtig protesteerden tegen het gemeentelijk voornemen het doorgaand verkeer uit het centrum van Horst voortaan deels via hun straat te leiden (klik hier)? Jeroen, vurig aanhanger van een verkeersluw Gasthoêsplein, is het wel met me eens. De verkeersafwikkeling vanuit het centrum van Horst verloopt immers voornamelijk via de Americaanseweg. Als dan ook nog van de Sint-Josephstraat een eenrichtingsstraat wordt gemaakt, voorziet hij nauwelijks overlast, onder meer omdat de straat dan waarschijnlijk wordt versmald en het verkeer dus verder van de woningen af komt te rijden.

4. fietsstrook, Loevestraat, Horst

Is het niet vreemd dat de Loevestraat tussen Sint-Lambertusplein en Harrie Driessenstraat slechts aan één zijde een fietsstrook heeft? Fietsers uit de richting Sint-Lambertusplein maken geregeld gebruik van de fietsstrook, hetgeen uitdrukkelijk niet de bedoeling is. Jeroen zegt zich ook vaak over deze situatie te hebben verbaasd. Nu hij er nog eens nadrukkelijk naar kijkt, komt hij tot de conclusie dat gegeven de omstandigheden (een smalle straat) is gekozen voor de meest logische oplossing.  

3. aansluiting fietspad op rijweg, Broekhuizerdijk, Melderslo

De aanleg van een fietspad tussen Horst en Broekhuizen moest de veiligheid voor fietsers bevorderen, maar is op dit punt niet het omgekeerde het geval? En had de aansluiting op het fietspad voor fietsers uit de richting Horst niet vloeiender gemoeten (klik hier)? Jeroen ziet geen veiligheidsprobleem, zeker als fietsers uit de richting Broekhuizen zich aan de regels houden en geen gebruikmaken van het olifantenpaadje. En het verleggen van de grens van de bebouwde kom heeft de veiligheid bevorderd.

Wel is Jeroen het met me eens dat voor fietsers uit de andere richting de aansluiting op het fietspad vloeiender had gemogen.  

2. rotonde Jumbo, Sevenum

Is het niet volstrekt onlogisch dat rechtdoorgaande fietsers hier voorrang dienen te verlenen? ‘Nee, geen discussie mogelijk’, aldus Jeroen, ‘hier zijn gewoon de regels toegepast: buiten de bebouwde kom heeft gemotoriseerd verkeer op rotondes voorrang op fietsers.’ Hij vindt het wel vreemd dat fietsers geen voorrang genieten op de binnen de bebouwde kom gelegen rotondes Westsingel – Stationsstraat en Stationsstraat – Venloseweg – Meldersloseweg.

1. op- en afritten A73 afslag Horst-Noord

Is de situatie er door de veranderde voorrangsregels niet veel onveiliger op geworden? Als het gaat om fietsers die verkeer dat de autosnelweg verlaat voorrang moeten geven, ziet Jeroen weinig problemen. Anders is het met verkeer dat de autosnelweg oprijdt. Dat leidt voor de fietser tot een situatie waarin je ’m niet zou moeten willen brengen. Een oplossing heeft Jeroen zo 1, 2, 3 ook niet paraat. Drempels zijn hier sowieso uit den boze en ook van stoplichten is hij op voorhand niet erg gecharmeerd.

Ook Jeroen sneed overigens een in zijn ogen absurde verkeerssituatie aan. Daarover een volgende keer. En verder hebben we de afspraak gemaakt een keer samen door het centrum van Horst te lopen, waarbij Jeroen z’n stedenbouwkundige bril zal opzetten. Veel verder wil ik niet gaan in m’n contacten met beleidsbepalers en -uitvoerders.

Klein mysterie 599 – Fietsers (2)

Het stukje van vorige week over de veranderde voorrangssituatie bij de op- en afritten van A73-afslag Horst-Noord (klik hier en hier) heeft nogal wat losgemaakt: duizenden keren gelezen, tientallen reacties, veel bijval voor mijn standpunt (‘Voor fietsers is het er aanzienlijker onveiliger op geworden’), maar ook de nodige kritiek.

Opmerkingen over en weer over het (vermeend) roekeloze verkeersgedrag van automobilisten of fietsers laat ik voor wat ze zijn. Neem van een ervaringsdeskundige als ik aan: tegenover elke roekeloze automobilist staat een roekeloze fietser en andersom.

Verder pik ik er een paar kritische reacties uit. Om te beginnen die van een fiets- en brommerbestuurder, die zegt: ‘In de oude situatie werd ik bijna dagelijks van mijn fiets/brommer gereden. Nu het veranderd is, is het overzichtelijker, en krijg ik al 2dgn achter elkaar voorrang van de automobilist. Het is raar, maar werkt wel degelijk!’ Als fietser onderweg van en naar Aardbeienland heb ik afgelopen week tot tweemaal toe dezelfde ervaring opgedaan. Inderdaad bizar: je krijgt pas voorrang als je geen voorrang hebt. Het vervelende is alleen dat je nooit weet of elke automobilist er zo over denkt. Derhalve lijkt het me als fietser in de nieuwe situatie toch raadzaam te allen tijde te stoppen.

Dan de uitvoerigste reactie, van een zekere Jeroen, van wie het me niet zou verbazen als hij op de een of andere manier zijn brood verdient in de infrastructuur. Volgens Jeroen is het er voor fietsers niet onveiliger op geworden. ‘Het fietsverkeer uit de voorrang halen zorgt ervoor dat een auto die met volle snelheid van de snelweg afkomt, niet zo snel in conflict komt met een fietser die net op dat moment dezelfde afrit oversteekt. Deze automobilist is al met zoveel handelingen tegelijk bezig dat het in die situatie wenselijk is zo min mogelijk conflictpunten tegen te komen. De verantwoording wordt nu bij de fietser neergelegd die alleen maar hoeft te kijken of er iets uit de richting van de snelweg komt.’ Jeroen zou misschien gelijk hebben als het uitsluitend ging om verkeer dat de A73 verlaat. Maar hij vergeet voor het gemak dat het probleem juist het grootst is bij verkeer dat de A73 oprijdt. Dan moet de fietser zowel alert zijn op voertuigen die uit z’n rug komen als op voertuigen die hem van voren naderen. Bovendien moet hij een juiste inschatting maken van hun snelheid. Geef het de fietser maar te doen! De automobilist is hier veel beter voor geëquipeerd. Nogmaals: leg aan het begin van de opritten een drempel en de automobilist wordt wel gedwongen op z’n hoede te zijn voor fietsers. Pas als dat niet zo mocht zijn, zou wat mij betreft de oplossing aan de orde zijn die gemeenteraadslid Henk Weijs (CDA) deze week per tweet suggereerde: stoplichten (klik hier).

Terug naar Jeroen. Die gaat ook in op mijn bezwaren tegen het wijzigen van de voorrangsregels bij de rotonde bij Jumbo in Sevenum: ‘Dat de fietser bij de rotonde Jumbo uit de voorrang is gehaald is conform de richtlijnen die hieraan zijn gesteld (CROW): in de bebouwde kom in de voorrang, buiten de bebouwde kom uit de voorrang. In het kader van eenduidigheid en uniformering van rotondes. Inderdaad minder fijn voor fietsers, maar komt ten goede aan de verkeersveiligheid.’ Het mag conform de richtlijnen van CROW zijn, ik geloof er om dezelfde reden als hierboven geen snars van dat de situatie bij de betreffende rotonde ten goede is gekomen aan de verkeersveiligheid van fietsers. En die eenduidigheid en uniformiteit van CROW? Waarom hebben fietsers dan bijvoorbeeld op de binnen de bebouwde kom van Horst gelegen rotonde Venloseweg – Meldersloseweg – Stationsstraat géén voorrang?

Over de Greenport Bikeway schrijft Jeroen ten slotte: ‘Past helemaal in het kader van duurzaam veilig: stimuleren van de fiets, snel, veilig en comfortabel.’ Geloof ik graag, alleen is de Greenport Bikeway in mijn ogen volstrekt overbodig, althans op z’n minst het gedeelte tussen station Horst-Sevenum en Blerick.

Conclusie: het is Jeroen (en anderen) niet gelukt mij de logica van dit alles aan het verstand te peuteren. Waarmee niet is gezegd dat dit aan Jeroen ligt, misschien zijn mijn verstandelijke vermogens wel gewoon ontoereikend.

Overigens wel nog een correctie: gezeten in de trein ontdekte ik een dezer dagen dat de volstrekt overbodige Greenport Lane ’s avonds niet baadt in het licht (zoals ik vorige week beweerde). Maar gezeten in diezelfde trein ontdekte ik tevens dat de volstrekt overbodige en nog niet eens geopende Greenport Bikeway ’s avonds wel baadt in het licht. Mag u raden wat ik daarvan vind.  

Klein mysterie 597 – Fietsers

Tot de vele Horster verkeersonbegrijpelijkheden hebben voor mij altijd de drempels bij de A73-afslag Horst-Noord behoord. Geen drempels bedoeld voor auto’s, maar fietspaddrempels.

Rechtdoorgaand fietsverkeer op dezelfde weg, afdraaiend autoverkeer. Het leek me zo klaar als een klontje: die drempels waren op de verkeerde plaats geland, ze zouden niet op het fietspad moeten liggen maar op de op- en afritten van de A73. Ter beteugeling van de snelheid van het autoverkeer en ter vergroting van de veiligheid van het toch al zo kwetsbare fietspadverkeer.

Groot was dan ook mijn vreugde toen ik onlangs las dat de A73-afslag Horst-Noord twee achtereenvolgende weekeinden zou worden afgesloten vanwege werkzaamheden aan de op- en afritten: na vele, vele jaren zou deze grove misstand dan eindelijk worden rechtgezet.

Ik had het kunnen weten: weer eens volstrekt verkeerd gedacht. Terwijl ik hoopte op vermindering van het aantal Horster verkeersonbegrijpelijkheden, hebben de werkzaamheden juist geleid tot een vermeerdering. Het (rechtdoorgaand) fietspadverkeer dient voortaan voorrang te verlenen aan het (afdraaiend) autoverkeer.

De Heilige Koe wéér wat hoger op haar voetstuk gezet. De omgekeerde wereld natuurlijk. Druist in tegen alle logica. Maakt het er voor het fietspadverkeer alleen maar nóg onveiliger op. Fietspaddrempels zouden wellicht nog een heel klein beetje soelaas hebben kunnen bieden, maar geloof het of niet: die zijn nu juist weggehaald!

Schrijnend om te zien hoezeer ruim baan wordt gemaakt voor die volstrekt overbodige Greenport Bikeway, terwijl fietsers op plaatsen waar het er werkelijk toe doet, zoals hier, maar ook bij de rotonde nabij Jumbo in Sevenum, het onderspit delven. Schrijnend ook om te zien hoe die volstrekt overbodige Greenport Lane baadt in een zee van licht, terwijl fietspaden als die tussen Horst en Tienray, tussen Horst en Venray en tussen Horst en Venlo het zonder lantaarnpalen moeten stellen. Schrijnend ook om te zien hoezeer in het centrum van Horst de rode loper wordt uitgelegd voor de parkerende auto, terwijl de fietser maar moet zien waar-ie z’n vehikel kan neerkwakken.

Kan iemand me misschien eens de logica van dit alles aan het verstand peuteren?    

Actualisatie – Plateauperikelen (7)

Krijgt de Eerste Meterikse Drempeloorlog (2009-2013) een vervolg? Loopt het Bestand van de Speulhof op z’n einde? Wordt 2013 mogelijk toch niet als het jaar van de Vrede van de Meulewiek in de annalen bijgeschreven? Allemaal vragen die actueel zijn nu langs de Schadijkerweg liefst drie kastjes zijn geïnstalleerd. Niet dat ik het vermoeden heb dat die kastjes explosief materiaal bevatten, wel valt niet uit te sluiten dat ze een explosieve uitwerking hebben.

Nog maar eens een ultrakorte samenvatting van het voorafgaande: al vijf jaar zijn de (of in elk geval een aantal) bewoners van de Schadijkerweg verwikkeld in een ernstig conflict met de gemeente Horst aan de Maas over een verkeersplateau op de kruising Schadijkerweg – Bondserf. De gemeente wil een plateau – de bewoners willen geen plateau. Dat is waar het in essentie op neer komt. De bewoners zijn al jaren aan de winnende hand: het oorspronkelijke plateau werd eerst (in 2010) verlaagd en vervolgens (begin 2013) vervangen door iets dat op een plateau moet lijken, maar het niet is.

Mijn vrees was even dat deze Vrede van de Meulewiek het einde van de Eerste Meterikse Drempeloorlog zou betekenen. De drie kastjes doen me echter hopen dat we slechts met een korte wapenstilstand (het Bestand van de Speulhof) van doen hadden. Want laat ik er vooral duidelijk over zijn: als niet-belanghebbende, maar vooral als sensatiezoeker, ramptoerist en oorlogsverslaggever geniet voortzetting van de strijd mijn duidelijke voorkeur. 

Dagblad De Limburger berichtte op 23 maart van dit jaar dat de Schadijkerweg in plaats van het plateau enkele zogeheten straatjuwelen zou krijgen om de snelheid van het verkeer ter plekke te remmen. Een half jaar later is van die ongetwijfeld door de bewoners ongewenste straatjuwelen (waarom zou je wel straatjuwelen willen maar geen plateau?) nog geen spoor te bekennen. Wel staan er dus drie kastjes waaraan in totaal zes kabels ontspringen (op zich al eine Reise wert).

Ik neem aan dat kastjes en kabels bedoeld zijn voor verkeerstellingen waarmee de gemeente de noodzaak van de straatjuwelen hoopt aan te tonen. Waarom niet – net als in maart 2009 – kan worden volstaan met één kastje en twee kabels

is me een raadsel, maar ik heb niet de minste aandrang het op te lossen. Ik zou zeggen: hoe meer kastjes en hoe meer kabels, hoe meer cijfers, hoe meer mogelijke interpretatieverschillen van die cijfers en vooral hoe groter de kans op hervatting van de vijandelijkheden. En of we die dan de Tweede Meterikse Drempeloorlog dan wel de Straatjuwelenslag van de Schaak moeten noemen zal me eerlijk gezegd worst wezen.

Klein mysterie 467 – Bizarre barrière (2)

Het is tegenwoordig nogal in de mode voor een goed doel tegen een Zuid-Franse berg op te fietsen. Alpe d’Huzes en meer van dergelijke initiatieven, enfin u kent ze wel. Uit de grond van m’n hart: prachtig dat mensen dat zomaar doen. Wat ik me alleen weleens afvraag is waarom ze het altijd zo ver zoeken. Ook dichter bij huis zijn meer dan genoeg vergelijkbare sportieve uitdagingen te vinden. Het aangaan daarvan heeft bovendien als voordeel dat de bespaarde reis- en verblijfkosten ten gunste van het goede doel kunnen komen.

Nu zegt u natuurlijk: ‘Noem me dan eens één zo’n sportieve uitdaging dicht bij huis.’ Gelijk heeft u, al zou u moeten weten dat ik niet over een nacht ijs ga wanneer ik zoiets beweer. Met andere woorden: ik heb de afgelopen dagen her en der eens wat onderzoek gedaan en ben tot de conclusie gekomen dat ook in ons eigen Horst aan de Maas zo’n sportieve uitdaging te vinden is. Waar? In de Burgemeester Geurtsstraat. Wat lacht u nou? Nee, ik neem u niet in de maling, ik zou niet durven. Het gaat om deze door een man met trilby hoed geflankeerde fietsbarrière, gelegen aan het einde van de straat en aan het begin van een voetpaadje dat uitkomt op de Wittebrugweg:

Waar ’m nu de sportieve uitdaging in zit? Heel eenvoudig: met de fiets in de hand deze barrière zien te passeren, zonder dat u of uw fiets hiervan schade ondervindt. Nee, niet lachen. Ik geef u op een briefje: lukt het u deze hindernis te nemen zonder kleerscheuren, kettingbreuken, open beenwonden of dubbelgevouwen achterwiel, dan levert u een prestatie die hoger valt aan te slaan dan zes keer achter elkaar Alpe d’Huez opfietsen (opkruipen mag ook).

Ik mag mezelf na meer dan een half jaar autoloos door het leven gaan inmiddels een ervaren fietser noemen, maar mij is het ondanks talloze pogingen niet gelukt deze barrière ongeschonden te nemen: m’n fiets ligt op de schroothoop en ik zelf in de kreukels (klik op de pijl om het filmpje te starten):

U gelooft me niet, hè? Nou, neem dan zelf eens de proef op de som, daarna mauwt u wel anders. En kom me achteraf niet aan met het smoesje dat die barrière niet bedoeld is om met de fiets aan de hand te passeren: als ze érgens voor is bedoeld dan juist daarvoor.  

Actualisatie – Plateauperikelen (6)

23 februari 2009:

27 september 2010:

14 juni 2013:

Van de Spaanse Hoogvlakte via de Zuid-Limburgse plateaus naar de Noord-Duitse Laagvlakte. Aardrijkskunde in de praktijk, de afgelopen ruim vier jaar te beleven op het verkeersplateau op de kruising Schadijkerweg – Bondserf in Meterik. Van een plateau (2009) tot een verlaagd plateau (2010) tot een gesuggereerd plateau (2013). Op de voet gevolgd door Horst-sweet-Horst (klik voor de chronologie eerst hier en vervolgens hier, hier, hier, hier en hier).

De Eerste Meterikse Drempeloorlog (2008-2013). Zo zal het conflict over het plateau waarschijnlijk de boeken ingaan. Nadeel van met de neus bovenop de geschiedenis zitten is wel dat het niet altijd meevalt zaken juist te interpreteren. De toekomst zal bijvoorbeeld moeten uitwijzen of het conflict nu definitief is beslecht. Zo ja, dan kan 2013 als het jaar van de Vrede van de Meulewiek in de annalen worden bijgeschreven. Niet onmogelijk is echter dat we, zonder dat we ons daar op dit moment al van bewust zijn, nu slechts te maken hebben met een staakt-het-vuren. Dat zal later dan ongetwijfeld worden betiteld als het Bestand van de Speulhof (2013).     

Niet verder vertellen, maar persoonlijk hoop ik op een voortzetting van de strijd. Voor wat hoort wat, dus ik draag graag wat munitie aan. Zo kun je je afvragen of wel voldoende duidelijk is dat het hier niet langer een echt plateau maar een gesuggereerd plateau betreft. Een middagje observeren leerde me dat negentig procent van de bestuurders toch afremt en daarmee extra lawaai en trillingen veroorzaakt. En dat moest nu juist worden voorkomen! Luister bijvoorbeeld eens naar deze tractor:

Hoort u het? De bestuurder neemt bij de nadering van het (gesuggereerde) plateau duidelijk snelheid terug, hetgeen leidt tot een enorme geluidsexpansie. Wie zit daar nou op te wachten?

De beloofde straatjuwelen hebben misschien nog wel meer potentie om tot bron van conflict uit te groeien. Iedereen is namelijk groot voorstander van straatjuwelen, totdat blijkt dat ze voor zijn of haar deur zijn geprojecteerd. Daarom voorzie ik eerst ongebreidelde woede over het uitblijven van straatjuwelen, resulterend in de Meterikse Straatjuwelenopstand (2014). Die zal leiden tot de Pacificatie van de Crommentuijn (2015), waarbij wordt bepaald dat Meterik drie straatjuwelen krijgt. Daarna zal het dorp verdeeld raken in twee kampen: Juwelianen en Contrajuwelianen. Laatstgenoemden zullen geleidelijk de overhand krijgen. Een en ander zal culmineren in de Grote Meterikse Juwelenroof (2016).

Actualisatie – Plateauperikelen (5)

Enkele jaren geleden beleefde ik enorm veel plezier aan een conflict over een verkeersplateau tussen een aantal bewoners van de Schadijkerweg in Meterik en het Horster gemeentebestuur. Op 23 februari 2009 schreef ik bijvoorbeeld: ‘Wat het dispuut ook voor niet-belanghebbenden aantrekkelijk maakt om te volgen, zijn het soms onuitgesproken wederzijdse wantrouwen, de al dan niet ingehouden woede, de steken onder water, het gebezigde jargon, de niet geschuwde grote woorden én de ongewisse afloop.’

Het geschil ging over de vraag of het plateau al dan niet geluids- en trillingsoverlast veroorzaakte. ‘Welles’, zeiden de buurtbewoners; ‘nietes’, zei het gemeentebestuur. Nadat er heel wat water door de Kabroeksebeek was gevloeid en over en weer nog veel meer brieven waren geschreven, kwam er uiteindelijk een verrukkelijk compromis uit de bus: het plateau werd in september 2010 met enkele centimeters verlaagd.

Ik verkeerde in de veronderstelling dat de vijandelijkheden daarmee waren beslecht. Na het lezen van de besluiten van het gemeentebestuur van 12 maart jongstleden (klik op 12.03.2013) kreeg ik echter het vermoeden dat de strijd zich de afgelopen tweeënhalf jaar ondergronds, of in elk geval buiten mijn gezichtsveld heeft voortgezet. Het besluit ‘het kruispuntplateau in de Schadijkerweg te verlagen en aanvullende snelheidsremmende maatregelen te treffen’ wees daar althans op.

Een artikel afgelopen zaterdag in Dagblad De Limburger bevestigde dat vermoeden. Volgens verslaggever Leon Janssen had de verlaging van het plateau in september 2010 niet het gewenste effect. Daarop kwam het gemeentebestuur in april 2012 met het lumineuze idee van een nachtelijk oprijverbod van het plateau voor zwaar verkeer. De overlastgevende trillingen voor de buurtbewoners zouden zich namelijk vooral op de slaapkamers op de eerste verdieping voordoen. ‘Nietes’, zeiden de bewoners: óók in de woonkamer en óók overdag hadden ze last van de trillingen. Ze pleitten andermaal voor het verwijderen van het plateau. En nu heeft het gemeentebestuur hen dus hun zin gegeven. Want wat in het collegebesluit ‘verlagen’ heet, blijkt in werkelijkheid ‘verwijderen’ te zijn, zo blijkt uit het krantenartikel.

Alleen de afwijkende bestrating blijft gehandhaafd. ‘Op dat besluit is geen inspraak meer mogelijk’, aldus de krant. Dat is jammer. Maar gelukkig vormen de zogeheten straatjuwelen die het plateau gaan vervangen een potentiële nieuwe bron van conflict. Want zeg nou zelf: van zoiets krijg je toch nóóit genoeg?

Klein mysterie 308 – Rammelstroken

‘Domste uitvinding sinds de rammelstroken in sevenum …….’
Ik kan van dat discussieforum Stop Nieuw Afvalbeleid Horst aan de Maas vinden en zeggen wat ik wil, het draagt wel bij tot de uitbreiding van mijn woordenschat. Eind december kon ik ‘pennentikker’ er al aan toevoegen en sinds afgelopen donderdag is m’n vocabulaire dankzij een anonymus (moet ik dat er steeds bij blijven zeggen?) dus verrijkt met het begrip ‘rammelstroken’.

Persoonlijk vind ik ‘rammelstroken’ zeker zo mooi als ‘pennentikker’. Ik weet niet hoe het u vergaat, maar toen ik het woord zag, kreeg ik er meteen allerlei beelden bij. Van de Naamsesteenweg in Leuven, waar een eindeloze rij personenwagens voortrammelt achter een te zwaar beladen vrachtwagen. Van de peilloze treurigheid van eindeloze Noord-Brabantse macadamwegen (‘kedeng kedeng’). Van vervallen fabriekscomplexen in Sachsen-Anhalt waar de geur van bruinkool in de lucht hangt.

Wat ‘pennentikker’ wel voor heeft op ‘rammelstroken’ is dat het minder wijdverbreid is. Google op ‘rammelstrook’ of ‘rammelstroken’ en je hebt meer dan duizend hits. Al gauw kom je er dan achter dat rammelstroken overrijdbare betonverhardingen zijn, vaak toegepast aan de binnenzijde van rotondes

en bij gevaarlijke bermen.

Nu ik de betekenis van het begrip ken, ben ik ook in staat me er een mening over te vormen. Die is dat ik me aan van alles en nog wat kan ergeren en niet in de laatste plaats aan verkeersobstakels, maar dat rammelstroken nooit enige irritatie bij me hebben opgewekt. Een met een rammelstrook verbrede smalle weg ervaar ik zelfs als een genot – dat wil zeggen: als automobilist; als fietser is het een ander verhaal.
Getuige de forumreactie zijn er dus ook mensen (of moet ik zeggen Sevenummers?) die er anders over denken. Grote vraag is nu over welke Sevenumse rammelstroken de anonymus zich zo opwindt. De rammelstroken bij de diverse rotondes?

De rammelstroken langs de Blaktdijk?

Of zou hij of zij rammelstroken soms veel ruimer definiëren en alles wat een snelle verkeersdoorstroming verhindert als rammelstrook beschouwen? Zoals die inderdaad compleet belachelijke verhoogde rijbaanscheiding op de rotonde bij het AC-restaurant?

En die inderdaad godgeklaagde sluis op de Steeg?

En die wegversmallingen op de Beatrixstraat, De Donckstraat en Molenweg en 83 andere Sevenumse straten waarvan je inderdaad wild wordt?

Zo werkt dat dus: iemand hoeft maar het woord rammelstroken te laten vallen en ik kan een aantal persoonlijke frustraties van me afschrijven. Lang leve het discussieforum!

Klein mysterie 259 – Shared Space

Heel in het kort gezegd is Shared Space een concept dat is gebaseerd op de gedachte dat de verkeersveiligheid gebaat is bij zo min mogelijk verkeersborden en -lichten. Hoe minder regels, hoe minder ongelukken. Naar aanleiding van een bezoek aan Drachten, waar de openbare ruimte gedeeltelijk volgens de Shared Spaceprincipes is ingericht,

schreef ik op 18 april: ‘Vreemd dat dit concept zo weinig navolging heeft gekregen. Waarom is er bijvoorbeeld in Horst geen Shared Space-rotonde te vinden? Nooit overwogen? Gewogen en te licht bevonden? Waarom niet alsnog een poging gewaagd?’

Afgelopen vrijdag publiceerde het gemeentebestuur van Horst aan de Maas de voortgangsnotitie Innovatie als katalysator (klik hier en vervolgens op ‘Innovatie als katalysator voortgangsrapportage’). Daarin valt op bladzijde 11 te lezen: ‘We [passen] waar mogelijk het ‘shared space’ gedachtegoed toe door de openbare ruimte in te delen als verblijfsruimte en niet als verkeersruimte. De openbare ruimte is van iedereen, en mensen zijn samen verantwoordelijk voor een veilig en prettig gebruik daarvan. Alleen de meest basale regels gelden (rechts heeft voorrang etc.).

Dit is mogelijk binnen 30 en 60km/h-zones, waar weggebruikers onverwachte situatie kunnen verwachten en hier op in kunnen spelen. Omdat gebruikers meer zelf situaties moeten inschatten zijn weggebruikers alerter en voorzichtiger. Dit betekent concreet dat het aantal ongelukken afneemt. In de kernen Hegelsom, Melderslo, Kronenberg, Meterik en America kan ‘shared space’ integraal worden toegepast.’

De voordelen op een rijtje:
- ‘We verwachten hiermee 20 tot 25% van het totaal aantal borden weg te halen.’
- ‘Hiermee creëren we rust in het straatbeeld en minder werk en kosten voor de gemeente.’
- ‘We realiseren een besparing van ongeveer € 25.000 per jaar.’
- ‘Daarnaast is dit een belangrijke ontwikkeling om de betekenis van de Brillen zichtbaar te maken in de samenleving.’
Over de betekenis van dat laatste voordeel moeten we het een andere keer maar eens hebben, voor de rest word ik op m’n wenken bediend.

Of toch niet helemaal? Want in de notitie komt ook nog een ander scenario ter sprake: ‘Radicale aanpassing van bestaande regelgeving om zoveel mogelijk verkeersborden weg te halen. In dit scenario voeren we in de hele gemeente het ‘shared space’ gedachtegoed door. In alle kernen geldt een maximumsnelheid van 30km/h. Het buitengebied wordt een 60km/h-zone. We heffen voorrangswegen op en halen alle waarschuwingsborden weg.’ Hoewel hiermee zeventig procent van de verkeersborden zou verdwijnen, kiest het gemeentebestuur niet voor deze optie, met als argument: ‘Grote fysieke investeringen (tientallen miljoenen).’

Valt iets voor te zeggen. Toch doet dit ook een héél klein beetje de vraag rijzen of die beperkte invoering van Shared Space nu vooral is ingegeven door de overtuiging dat dit de beste oplossing is of toch in de eerste plaats door bezuinigingsdrift. Het ordinair verwijderen van verkeersborden chique verpakt als Shared Space?

Of bekijk ik het nu door de Verkeerde Bril? De Sneeuw Bril af en de Zonne Bril op? Of de Duidelijk Diepere Bril? Misschien moet ik toch eens de betekenis van die Brillen zien te doorgronden.