Intermezzo – Kater

Wat een genante vertoning zeg, die gemeenteraadsvergadering van dinsdagavond. Dan heb ik het niet alleen over de zoveelste episode skatebaanschande (waarover PvdA-PK-raadslid Roy Bouten intussen nieuwe schriftelijke vragen heeft gesteld), maar bijvoorbeeld ook over een wethouder die op het onbeschofte af (anders kan ik het niet noemen) antwoord geeft op aan hem gestelde vragen (klik hier en vervolgens op agendapunt 7) en een burgemeester die na een schorsing van de vergadering weigert te wachten totdat de raad weer voltallig is. Daar hield ik dus, zonder dat ik ook maar een druppel alcohol gedronken had, een fikse kater aan over. Maar dan is er gelukkig nog Galatasaray om die kater weg te spoelen.Cim Bom speelde gisteren in Mönchengladbach tegen aartsrivaal Fenerbahçe. Lang getwijfeld of ik dat reisje van drie kwartier wel moest maken: de tijden dat ik – per definitie oninteressant – vriendschappelijk voetbal live bezocht of op televisie bekeek, liggen ver achter me. Uiteindelijk toch maar besloten om te gaan. En het moet gezegd: het was alweer even geleden dat ik zo’n goed besluit had genomen.34.191 toeschouwers, naar schatting 99 procent Turks of van Turkse afkomst. De ene helft van het stadion roodgeel (Galatasaray), de andere blauwgeel (Fenerbahçe). Een orkaan van geluid al tijdens de warming-up.

Na een kwartier vier gele kaarten en een rode (Selçuk Şahin; Fenerbahçe). Gejoel. Na een half uur 1-0 voor Fenerbahçe (Santos). Vuurwerk vanuit het Fenerbahçe-vak.

Waarschuwing van de stadionspeaker. Meer vuurwerk. Wedstrijd gestaakt.

Oorverdovend gefluit. Wedstrijd hervat. Meer gele kaarten. Politie. Ritmisch handgeklap. Overtredingen. Vuurwerk. Flitsen van de klasse van Arda Turan. Meer vuurwerk. Meer overtredingen. Uitdagend gezang. Meer politie. Uitblinker Alex (Fenerbahçe) uit de wedstrijd geschopt. Hels gebrul. Vuurwerk.Waarschuwing van de stadionspeaker. Overtredingen. Steeds grotere druk van Galatasaray. Gezang. Overtredingen. Nog meer politie. Weer een gele kaart. Vuurwerk.Geen waarschuwing meer van de stadionspeaker. Vrije trap Arda Turan op de lat. Woest gekrijs. Vuurwerk. Waarschuwing van de stadionspeaker. Overtredingen. Laatste minuut. Kopbal Arda Turan net over. Afgelopen. Uitzinnige vreugde (Fenerbahçe).

Stilte (Galatasaray). Gelukkig is er meer tussen hemel en aarde dan genante gemeenteraadsvergaderingen.

Klein mysterie 180 – Galatasaray (1)

Hé, wat doen die Turkse jongemannen daar in het Horster struikgewas?En die?En die?Zal ik het verklappen? Ze proberen een glimp op te vangen van de training van Galatasaray. Hun Galatasaray.

Dat hebben wij (en zij) weer: komt er eens een topclub naar Horst, krijg je ‘m niet te zien. Sportpark Ter Horst is dezer dagen een onneembare vesting, alleen toegankelijk voor spelers, begeleiders en (vooral) beveiligers van Galatasaray. En voor de in groten getale aanwezige pers. Het gepeupel is veroordeeld tot een plaats in de coulissen. Zomaar rustig achter de hekken de training van hun favorieten gadeslaan, is er voor de talrijke Duits-, Belgisch- en Nederlands-Turkse supporters van Cim Bom (heerlijke bijnaam) niet bij. Beleefd doch dringend worden ze door de security verzocht zich te verwijderen.Duidelijk is nu in elk geval dat overweging 2 (‘De overdadige aanwezigheid van bordjes die onbevoegden de toegang tot sportpark Ter Horst ontzeggen’) van mijn top 5 van Galatasarayoverwegingen om in Horst een trainingskamp te beleggen, de doorslag heeft gegeven. Alleen als de spelersbus – ja, de driehonderd meter van trainingsveld naar hotel worden per bus afgelegd – arriveert bij het Parkhotel en spelers en begeleiders de tien meter tussen de uitgang van de bus en de ingang van het hotel wandelend dienen te overbruggen, doet zich voor de fans een fotomoment voor. Daar wordt dan ook gretig gebruik van gemaakt. Wie zou ook de kans op een foto met Arda Turan laten schieten, zeker nu de sterspeler naar verluidt op het punt staat om te verkassen naar Bayern München? En hoe vaak doet zich nu de gelegenheid voor om Frank Rijkaard in Horst op de gevoelige plaat vast te leggen? De laatste keer was vermoedelijk 25 jaar geleden, daarom liet Horst-sweet-Horst zich dit buitenkansje niet ontglippen:Waarom hangt – zo vroeg ik me zaterdag al af – rondom het veertiendaags bezoek van Galatasaray aan Horst toch zo’n waas van geheimzinnigheid? Eerst mocht de naam van het hotel waar de ploeg verblijft niet naar buiten worden gebracht en nu zijn er geen pottenkijkers welkom bij de trainingen. ‘Allemaal uit angst voor een aanslag’, hoorde ik vanochtend iemand opperen. Met alle respect, maar dat lijkt me onzin. Tactische training? Evenzeer onzin, zeker in deze fase van het seizoen. Nee, ik denk eerder dat het te maken heeft met behoefte aan rust en niet-behoefte aan opdringerige supporters. Kan ik me nog iets bij voorstellen ook.Maar al die hekken zijn toch juist bedoeld om die eventuele opdringerigheid te weren? Waarom moeten die fans – duizenden zijn het er nu ook weer niet – zelfs áchter de hekken worden weggejaagd? Zou er een betere manier zijn om je als topvoetbalclub van je aanhang te vervreemden?