Intermezzo – Kasteelse Bossen

Soms vraag je je af waarom dingen zo moeilijk worden gemaakt. Neem nu de Kasteelse Bossen in Horst. Volgens de gemeente zijn daar ‘uitdagingen die om aandacht vragen’. En dus moest er een gebiedsprogramma komen. En dus gaf de gemeente Jan Jenneskens opdracht dat gebiedsprogramma op te stellen. Met als doel: ‘Gezamenlijk met stakeholders het gebied Kasteelpark ter Horst meer in balans brengen waardoor er een verbetering van sociale veiligheid, versterking van de groene kwaliteiten van het gebied en bevordering van de biodiversiteit ontstaat.’

Jan Jenneskens scheidde uiteindelijk een vier pagina’s tellend Gebiedsprogramma en een zes pagina’s tellend Uitvoeringsprogramma op (overigens zonder die te ondertekenen). Scherpe, duidelijke keuzes maakt hij daarin niet, er hangt eerder een geur van vlees noch vis omheen. Vreemd genoeg deed Jenneskens daarna op 20 februari in De Limburger in een interview met Eric Seuren wel allerlei ferme, kristalheldere uitspraken over de toekomst van de Kasteelse Bossen. Citaat:

‘Volgens Jenneskens moet het document voor balans zorgen in het bos- en parkgebied. Een plek waar mensen komen voor rust, groen en ontmoeten en niet voor groeiend toerisme met nieuwe initiatieven of evenementen. Van kasteelpark weer terug naar de Kasteelse Bossen. “De nieuwe uitbreiding van Mind Mystery past op basis van dit document niet, een box op de kasteelruïne of een uitbreiding van sportterreinen evenmin. En drie horecazaken in het gebied zijn echt genoeg”, somt Jenneskens op.’

Morgen bespreekt de gemeenteraad de toekomst van de Kasteelse Bossen aan de hand van het Gebiedsprogramma en het Uitvoeringsprogramma. Maar waarom moeilijk doen als het ook makkelijk kan? Neem niet die beide programma’s maar de uitspraken van Jan Jenneskens in De Limburger als uitgangspunt voor de bespreking. Zal je zien dat de voltallige gemeenteraad zich achter die uitspraken schaart. Ga vervolgens akkoord met de voorgestelde aanstelling van een gebiedsmanager die aan de slag gaat met de meest dringende zaken (denk onder meer aan aanpak verkeersproblemen, beheer strandbad, verlichting, toezicht, terugkeer afvalbakken). Beloof ten slotte plechtig om minimaal de komende tien jaar met je begerige vingers van de Kasteelse Bossen af te blijven. Bossen zijn bedoeld om bossen te zijn. Laat dat vooral zo blijven.

(En inderdaad: verban die naam Kasteelpark Horst nu eindelijk eens naar de eeuwige jachtvelden. Zoals Horst-sweet-Horst ruim vijftien jaar geleden al schreef (klik hier): ‘Er was een bos. Iemand (een hoteleigenaar) noemt dat park. Omdat hij het park noemt, gaan wij het ook park noemen. Vreemd.’)

Intermezzo – Horstensia 11 | Keukenafvalinzamelingsinformatiepakket

Object: doos
Materiaal: karton
Afmetingen (l x b x h): 21 x 15,5 x 3 cm
Gewicht: 44 gram (doos) / 267 gram (doos inclusief inhoud)
Datering: 2025
Uitgevers: Gemeente Horst aan de Maas en RD Maasland

Keukenafvalinzamelingsinformatiepakket. 38 letters, maar dan heb je ook wat. ‘Keukenafval, het begin van iets moois!!’ De schijnbare contradictie tussen afval en iets moois. Zet je toch even aan het denken. Vandaar waarschijnlijk dat één (of géén) uitroepteken niet volstond. ‘Open mij voor meer info!’ Aha, een sprekende doos. Past naadloos in de trend om objecten (‘Ik ben te huur’) en dieren (’Wij steken zomaar over’) te antropomorfiseren.

De doos oogt fris en fruitig, als een hapklaar brokje zelfs. Maar bij schrijver dezes leidt zo’n doosje altijd tot een acute vorm van openingsspanning. Zou het ditmaal wel lukken, iets openen zonder dat het ontaardt in blinde woede en beschadiging van het te openen object? We gaan het zien. Aan welke zijde beginnen? Eerst dat stickertje verwijderen (wijst zo’n stickertje trouwens niet op een gebrek aan vertrouwen van de fabrikant in z’n eigen product)? Wat dient er te gebeuren met de zijflapjes? Rustig blijven. Lukt niet. Blinde woede neemt alsnog de regie over.

Twee stickers, twee rolletjes van elk tien composteerbare plastic zakjes en de Afvalwijzer 2025 komen uit het doosje rollen.

‘Plaats uw container met de pijlen richting de rijbaan. Zo voorkomen we problemen met leegmaken.’ Moet je de stickers wel in de juiste richting plakken. Maar daarover hebben we gelukkig een aparte brief gekregen. ‘Lees goed in deze brief hoe u de stickers moet plakken.’

Zijdezachte zakjes, aaibaar. Rijkelijk voorzien van het kiemplant- en OK compost-logo. En het Horst aan de Maas-logo. Plus een onidentificeerbaar logo:

Maar het logoïstisch gezien eveneens nadrukkelijk aanwezige TÜV Austria heeft het allemaal goedgekeurd. Technischer Überwachungsverein. Dan moet het wel snor zitten.

Heerlijke teksten met een hoog we-kunnen-het-en-we-zijn-er-trots-op-gehalte. En een hoog uitroeptekengehalte. ‘Afval scheiden doen we samen.’ ‘Afval scheiden doen we in Horst aan de Maas al fantastisch en dat willen we samen zo houden!’ ‘Kampioen afval scheiden, bedankt!’ ‘Een geweldig resultaat dat we willen behouden!’

Uit de begeleidende brief: ‘In maart lopen er voorlopers mee die de containers controleren op de inhoud en de containers voor u op de juiste plek zetten.’ Houd het dan maar eens droog.

(Voor de oplettende lezer/kijker: de laatste twee foto’s zijn gemaakt na ontvangst van een nog intacte doos door een gulle gever die wel over de vereiste openingsvaardigheden beschikt.)

Intermezzo – Afval

‘Komend weekend wordt een weekend met veel reacties lezen’, schreef Roy Bouten vorige week vrijdag op zijn Facebookpagina (klik hier). De wethouder van afvalzaken voelde de bui al aankomen. Vrijdag maakte het gemeentebestuur namelijk bekend andere tarieven te willen gaan hanteren voor het ophalen van huisvuil. De wethouder heeft zich inderdaad niet hoeven te vervelen: de aankondiging leidde tot vele honderden reacties op diverse sociale media.

Hoezeer ik me ook over van alles en nog wat kan opwinden, dit thema laat me betrekkelijk koud. Eerlijk gezegd ben ik alleen maar blij dat ik zoiets onoplosbaars als het afvaltarievenprobleem niet hoef op te lossen. Voor elk zinnig argument valt wel een zinnig tegenargument te bedenken en met het oplossen van het ene probleem creëer je het volgende. Je doet het nooit goed, kunt het nooit goed doen.

Als je er zo relaxed in zit – om het maar eens populair uit te drukken – wordt het lezen van die stortvloed aan reacties vanzelf een feestje. Vanzelf ga je de reageerders ook indelen in categorieën. Zo heb je de alternatiefaandragers: ‘Maak een milieustraat’, ‘Laten ze eens beginnen om niet 2, maar 1 keer per week de die kleine groene kutemmetjes te laten ophalen’. Dan zijn er ook de defaitisten: ‘Dan kan men net zo goed alles bij elkaar gooien’, ‘Schandalig, dat vraagt om problemen door zwerfvuil’. De cynici zijn eveneens rijk vertegenwoordigd: ‘Zullen we nog meer rotzooi in de bossen gaan vinden. Goed bezig Horst aan de Maas.‘ Complotdenkers zijn er uiteraard ook: ‘Verbouwing gasthoes zal toch betaald moote weure. Zakkevullers!!!!’ Vergeet verder niet de we-gaan-er-meteen-maar-wat-andere-dingen-bijhalers: ‘En dan hebben ze het nog niet over die blauwe emmerdumpingen van drugsafval.’ Ook de we-worden-weer-eens-genaaiders ontbreken niet: ‘Het is net de belastingdienst hebben hebben hebben.’

Wat ik me altijd weer afvraag bij reacties op sociale media: hoe representatief zijn ze? Als reacties in overgrote meerderheid negatief zijn, betekent dit dan automatisch dat de gehele bevolking in overgrote meerderheid negatief is? Honderden reacties mag voor een gemeente als Horst aan de Maas een aanzienlijk aantal zijn, veel meer dan enkele procenten van de totale bevolking is het nu ook weer niet. Zal het die 95 procent die niet van zich laat horen worst wezen? Staan ze achter de plannen? Of hebben ze het moede hoofd in de schoot gelegd en denken ze ‘Mijn mening doet er toch niet toe’?

(Dit stukje verscheen eergisteren in iets andere vorm in Via Horst-Venray)

Ingezonden – Lieve Alex

Horst-sweet-Horst mag dan wel eens kritisch zijn over het doen en laten van Alex Janssen, het CDA-gemeenteraadslid heeft ook een grote schare fervente aanhangers. Jan Duijf (Kloosterstraat Horst) is er daar één van, zo blijkt uit diens ingezonden bijdrage.

Lieve Alex,

Ik schrijf jou deze brief, omdat ik ontiegelijk veel van je hou. Sinds jij na de laatste verkiezingen hebt gezegd dat je ‘gewoon’ zoveel van mensen houdt, ben ik gaan letten op de andere gemeenteraadsleden om te ontdekken of zich tussen hen misschien een mensachtige bevindt die net zoveel als jij om andere mensen geeft. Tot mijn grote opluchting was dat niet het geval: jij blijft mijn unieke, grote (mens)vriendelijke reus uit Hegelsom. Jij bent het enige raadslid met een groot hart: de anderen zoeken in het beste geval naar emotieloze, zakelijke oplossingen. Alsof het gevoel voor de medemens niet voorop zou moeten staan!

Jij bent geen populist, maar een doener. Jij praat attent met de slager die de politie al heeft ingeschakeld. Galante meerwaarde ten top. En jij zorgt heel alert voor orde door de wethouder te bellen op het moment dat onze breekbare samenleving aan vandalisme ten onder dreigt te gaan. Jij voorkomt persoonlijk dat drie keiharde, watjes van snotneuzen, die plantenbakken vernielen, die barsten van de spijt van hun daden, onze verbindende samenleving naar de kloten helpen. Jouw oproep tot verraad verdient navolging door alle weldenkende inwoners van onze gemeente. Verraad! Verraad! Verraad! Een gezondere manier van verbinden bestaat in deze wereld immers niet. Verraden uit liefde voor de geschonden plantenbak. Het is bijna een hoofse liefde. Zo edel. Bestaat iets mooiers of hogers in dit wereldse theater?

Zo’n geniale oproep kan alleen worden gedaan door iemand wiens blazoen brandschoon is of nog ouderwets te biecht gaat. Hoe het ook zij: jouw zieltje is of werd krijtwit, en jij hebt daarom het volste recht dit soort oproepen te doen. Jij schept orde en bent het vleesgeworden gezag. Jij slaat tenminste onbaatzuchtig op de trommel. Bewonderingswaardig hard. De manier waarop je ons tot kalmte maant en door deze zware tijden loodst. Heel beheerst en vooral vreselijk lief. Zo mooi dat jouw zachtaardige karakter pas via de sociale media volledig tot bloei komt. Hoe elegant je jezelf in de Hallo afkeert van onverantwoorde boosheid. En dat je de mensen die reageren allemaal persoonlijk bezoekt om het naadje van de kous te kunnen vatten. Doen. Doen. Doen. Het motto van onze Alex. Geweldig!

De conclusie moet zijn dat heel Horst aan de Maas van Alex houdt, want wat je zaait dat zul je natuurlijk ook oogsten.  Moorman zou wat meer respect voor jou moeten tonen.

Veel liefs,

Jan Duijf  Kloosterstraat

Intermezzo – Spoor van vernieling

‘Vloeken mag niet.... Maar nu doe ik het toch. Manmanman wat een kansloos volk. In dit geval een pluim als je iemand verraad die dit gedaan heeft. Zo’n volk verdind gewoën alle negatieve aandacht die mogelijk is. Zulk volk zijn vaak jarenlang een onbetaalbare energie verslindende ergernis voor de maatschappij. Aanpakken met of zonder veraoje.’

Aldus de zelfbenoemde Doener in Passie, de gepassioneerde voorvechter van de Positieve Power van het Positivisme, de onvermoeibare ijveraar voor Geen Bla Bla maar Tok Tok, de bevlogen creator van Gezamenlijkheid vanuit een Open Positieve Houding, de gedreven verspreider van Positieve Energie (klik hier). Als zelfs híj vervalt in gevloek, in gescheld, in een open negatieve houding, in woede, in geblaat, in een oproep tot klikken, in – excusez le mot – azijnpisserij, dan moet er iets aan de hand zijn. En er ís iets aan de hand: in de nacht van vrijdag op zaterdag is een spoor van vernieling door Horst (aan de Maas) getrokken. Planten uit plantenbakken getrokken, een blikvanger vernield, dat soort werk. Irritant inderdaad. Hoogst irritant.

Ook een gekozen volksvertegenwoordiger mag zijn ergernis uiten. Maar van een gekozen volksvertegenwoordiger mag je méér verwachten dan meehuilen met de wolven in het bos. Zeker als die gekozen volksvertegenwoordiger het als zijn missie ziet om mensen te verbinden, te inspireren, te stimuleren om mooie dingen te doen, in hun kracht te zetten. Een gekozen volksvertegenwoordiger die oproept om te focussen op wat wél kan, om te denken in mogelijkheden in plaats van beperkingen, om samen aan te pakken. Van zó’n gekozen volksvertegenwoordiger mag je verwachten dat hij zijn emoties ontstijgt. Dat hij het vuurtje niet verder aanwakkert. Dat hij zich niet bezondigt aan wij-zij-denken. Dat hij bezonnenheid toont. Dat hij zaken in een breder perspectief plaatst. Dat hij zich afvraagt of alle bezuinigingen op het jongeren- en bejaardenwerk waar zijn partij medeverantwoordelijk voor is, misschien bijdragen tot excessen. Dat hij het niet laat bij een oproep tot aanpakken en klikken. Dat hij komt met (suggesties voor) oplossingen, met (het begin van) een plan van aanpak. Want, hoe zei hij het ook alweer: ‘Positivisme trekt mensen aan en verbindt ze met elkaar.’

Planten uit plantenbakken trekken en een blikvanger vernielen getuigen van agressie. Diezelfde agressie spreekt uit de woorden van de Doener in Passie. Niet uit te sluiten valt dat de plantentrekker(s) en blikvangervernieler(s) berouw zullen tonen na het spoor van vernieling dat ze hebben getrokken. Hetzelfde geldt voor de Doener in Passie. Blijft de vraag of hij nu zelf de ware aard van het beestje heeft onthuld. Sowieso is het beter om eerst te denken en dan pas te Doen.

Klein mysterie 725 – Keukenafvalemmertjes

Donderdagmorgen, voor de ingang van parkeergarage Librije, aan de Groenewoudstraat in Horst (klik op de afbeeldingen om ze te vergroten):

Oogt als een geënsceneerde foto. Is het niet. Geloof me: dit is het gebruikelijke beeld op donderdagmorgen voor de ingang van parkeergarage Librije. Een aantal – twintig, op deze donderdagmorgen – groene keukenafvalemmertjes strak in het gelid, klaar om te worden geleegd. Telkens als ik ze passeer, moet ik me inhouden. Me inhouden om niet het zevende emmertje van links op het tweede emmertje van rechts te zetten. Om niet het emmertje waar die twee gele lussen uitsteken uit de rij te verwijderen en voor straf in de hoek te zetten. Om niet tussen de derde en vierde emmer van links een roze emmertje te zetten. Om niet al die emmertjes stuk voor stuk een vreselijke rotschop te geven. Tot op heden wint mijn wellevendheid het nog steeds van mijn recalcitrantie.  

Later diezelfde donderdag las ik in NRC Handelsblad een interview van Hester Carvalho met Jeff Tweedy, zanger van de Amerikaanse band Wilco. Fragment daaruit:

‘Als ik thuis in mijn auto door Chicago rij, zie ik de mensen hun vuilnis van twee hoog naar beneden gooien. Kijk om je heen en je ziet hoe hard en gevoelloos de wereld is. De cultuur is ontaard in veel opzichten, objectief gezien is het huiveringwekkend.’

Jeff heeft gelijk: het feit dat mensen in Chicago hun vuilnis van twee hoog naar beneden gooien zegt iets. Maar zegt het feit dat aan de Groenewoudstraat in Horst elke donderdagmorgen een groot aantal keukenafvalemmertjes strak in het gelid staat niet evenveel? Is de neiging tot ordening, tot netjes, tot uniformiteit, tot het hoofd niet boven het maaiveld durven uitsteken niet óók (al is het maar een heel klein beetje) beangstigend?

Hoe zou Jeff erover denken? Zou hij naar Horster toestanden verlangen? Of zou hij de Horster emmertjes net zo huiveringwekkend vinden als het naar beneden kieperen van vuilnis in Chicago? Weet je wat? Ik zal het ’m gewoon eens vragen. 

Top 5 – Exterieure Gasthoêstrappen

Over twee weken wordt in de gemeentelijke Commissie Samenleving ‘het eerste concept vlekkenplan’ van het te renoveren Gasthoês gepresenteerd. Het is nog slechts een vlekkenplan, een concept vlekkenplan bovendien, een eerste concept vlekkenplan zelfs, maar toch: het Gasthoês in zijn huidige verschijningsvorm heeft z’n langste tijd gehad. Daarom, nu het nog kan, de Horst-sweet-Horst top 5 van exterieure Gasthoêstrappen.

Als het Gasthoês namelijk iets is, dan wel een gebouw van trappen. In de eerste plaats van binnentrappen, met die zeventien (!) verschillende niveaus. Maar ook aan de buitenkant is het aantal trappen aanzienlijk. Een van de mooie dingen van ’t Gasthoês is dat je er helemaal omheen kunt lopen, wat het aantal buitentrappen betrekkelijk eenvoudig telbaar maakt. Ik kom tot negen, al sluit ik niet uit dat ik er hier of daar toch nog een heb gemist. Trappen in alle soorten en maten, waardoor het samenstellen van de top 5 me de nodige slapeloze nachten heeft gekost. Enfin, ik ben eruit, dus hier komt-ie, de Horst-sweet-Horst top 5 van exterieure Gasthoêstrappen:

5.

Dat je om het hele gebouw heen kunt lopen heeft niet alleen voordelen. Een nadeel is dat je met déze aanblik kunt worden geconfronteerd. Absoluut horrorscenario.

4.

Deze gaat op zeker verdwijnen, zo heeft verantwoordelijk wethouder Ger van Rensch al meerdere malen laten doorschemeren. Geen groot verlies, dunkt me. Met name de inham met die lullige gele, niet eens gecentreerde afvalbak heb ik nooit goed begrepen.

3.

De in onbruik geraakte toegang tot de lijken in de kast?

2.

Klassieke trap met sierlijk hekwerk. Samen met de identieke trap aan de tegenovergestelde zijde vermoedelijk de enige originele exterieure trap.

De fietsenklemmen aan de ene kant en het hekwerk dat de hellingbaan begeleidt aan de andere kant doen dan helaas weer veel teniet.

1.

Brandtrappen zijn doorgaans een noodzakelijk kwaad. In dit geval is het anders: deze wenteltrap is geen dissonant, voegt misschien zelfs wel iets toe. Zó elegant, zó speels, zó licht. Alleen jammer dat dat platform bovenaan noodzakelijk was. Die regenpijp daar links en dat rooster rechts, tussen eerste en tweede bouwlaag, díe zijn pas echt erg.

Overigens ben ik van mening dat het beste nieuws van afgelopen week was dat de gemeente Horst aan de Maas vierhonderd extra vluchtelingen gaat huisvesten. 

Intermezzo – Afvalbak

‘Met Grijsen Park & Straatdesign, goedemorgen.’

‘Ja, hier met Janssen van de gemeente Horst aan de Maas.’

‘Goedemorgen, meneer Janssen. Wat kunnen wij voor u betekenen?’

‘Vijf afvalbakken graag.’

‘Een ogenblik, meneer Janssen, dan verbind ik u door met onze divisiemanager afvalbakken.’

‘Goedemorgen meneer Janssen, u spreekt met Piet de Bruin, divisiemanager afvalbakken. Waarmee kan ik u van dienst zijn?’

‘Vijf afvalbakken graag.’

‘Waar had u aan gedacht?’

‘Hoezo “Waar had u aan gedacht”? Gewoon vijf afvalbakken.’

‘Maar meneer Janssen toch! Weet u dan niet dat wij een uitgebreid assortiment afvalbakken voor de openbare ruimte hebben? En wat dacht u? Allemaal royaal, uitnodigend en ergonomisch. Neem bijvoorbeeld de Constructo: robuust, modulair en gebruikersvriendelijk. De Constructo 100 heeft daarnaast nog een aantal extra’s, zoals een robuuste RVS slotstang met dubbele vergrendeling. De Constructo 65 heeft dan weer een optioneel afsluitbare bak in geval van verwachte calamiteiten. Bovendien is de Constructo 65 voorzien van een driekantslot. En wat betreft de panelen heeft u onder meer de keus uit een aluminium tranenplaat, een stalen noppenprofiel en glad RVS.’

‘…’

‘Wat ik u ook beslist kan aanraden is een Column. Column-afvalbakken combineren design met opslagcapaciteit. Lediging kan met een voertuig met kambelading. Ook niet weg: door de modulaire opbouw zijn alle onderdelen los te vervangen.’

‘…’

‘Maar u kunt natuurlijk ook voor een Estilo gaan. Die heeft een heel interessante inworpverkleiner, is eveneens robuust en functioneel en heeft bovendien als pre dat ie esthetisch inpasbaar is in de omgeving.’

‘…’

‘De Cubic 40 is dan weer bij uitstek geschikt voor bijzondere plekken, waar een mooi accent op zijn plaats is. De eigenzinnige, licht voorover hellende afvalbak kan worden voorzien van een bovenkant met zowel een ronde als een schuin opstaande inworpopening.’

‘…’

‘De Quadrat biedt uiteraard ook veel mogelijkheden. Hij werd niet voor niets meteen genomineerd voor de Nederlandse designprijzen. Absoluut een verrijking voor het straatbeeld. Heel bijzonder is ook de bovenkap van aluminium met een naturel uitstraling of anders een mooie passende poedercoating.’

‘…’

‘Meneer Janssen! Bent u daar nog?’

‘Ach, weet u meneer De Bruin, doe maar iets. Het zijn maar afvalbakken, hè? Als ze maar robuust zijn en een beetje duurzaam ogen, voor de rest maakt het allemaal niet uit. En aan design doen we hier al helemaal niet.’

‘Komt voor de bakker, meneer Janssen.’

Klein mysterie 458 – Afvalbakken

Bericht op de gemeentelijke website: ‘De laatste jaren hebben wij veel elementen in de openbare ruimte geplaatst. Denk hierbij aan: banken, prullenbakken, afzetpalen, afrasteringen, verkeersborden, bloembakken, plantvakken, bomen, hagen. De gemeente gaat de komende tijd een aantal van deze elementen verwijderen.’ Wat we het ene jaar opbouwen, breken we het volgende weer af. Openbare Werken (tegenwoordig Team IBOR geheten) als bezigheidstherapie, meer kan ik er niet van maken.   

Als eerste zijn de hagen aan de beurt, zo viel eerder te vernemen. Afvalbakken zijn het volgende slachtoffer. Op 25 juni heeft college van burgemeester en wethouders namelijk ingestemd (klik op '25.06.2013 notulen b&w') met de rapportage Afvalbakken in de openbare ruimte. Hooglijk geïnteresseerd in afvalbakken in de openbare ruimte heb ik me op de gemeentelijke website wezenloos gezocht naar de rapportage – zonder resultaat. Gelukkig heeft Dagblad De Limburger er wel beslag op weten te leggen. Dat berichtte donderdag: ‘Horst aan de Maas wil in het kader van het project “gemeente schoon” het aantal afvalbakken in de gemeente terugbrengen. Volgens de gemeente is er sprake van wildgroei en staan de openbare afvalbakken op willekeurige plaatsen. In Horst aan de Maas staan 575 afvalbakken, dat zijn er 13,7 per duizend inwoners. Samen worden die bakken 35.000 keer per jaar geledigd. Door er een aantal weg te halen en goed te kijken waar ze nuttig zijn, wil de gemeente bijdragen aan een fraaier beeld van de openbare ruimte.’

Je moet er maar opkomen: afvalbakken verwijderen in het kader van het project Gemeente Schoon.

Bedoeling van de hele operatie is volgens Dagblad De Limburger het aanzien van de gemeente te verfraaien. Dat impliceert dat de gemeente de afvalbakken als lelijk ervaart. Valt iets voor te zeggen. Maar in plaats van de lelijke afvalbakken te verwijderen zou je ze natuurlijk ook kunnen vervangen door mooie. Sla je twee verfraaiingsvliegen in één klap (schone én mooie openbare ruimte). ‘Hebben we geen geld voor’, zal de reactie wel zijn. Maar waarom laat je de huidige bakken dan niet bespuiten door lokale graffitikunstenaars, desgewenst onder deskundige leiding? Bespoten worden ze toch, laat het dan ook maar meteen goed gebeuren.

Toen vijf jaar geleden een kaalslag onder Griendtsveense afvalbakken plaatsvond, was kostenbesparing het voornaamste argument. Het lijkt me sterk dat uit de hand gelopen bezuinigingsdrift niet ook ditmaal een rol speelt. Een snelle rekensom leert dat bij 35 duizend jaarlijkse ledigingsmomenten en een geschatte gemiddelde aanrij- en ledigingstijd van vijf minuten per bak twee leden van Team IBOR een dagtaak hebben aan het ledigen van de afvalbakken. Stel dat je het aantal afvalbakken met een derde vermindert, dan leidt dat toch al gauw tot een jaarlijkse besparing van een eurootje of vijftigduizend. Klein bier? Ach, u moet maar zo denken: bij het compenseren van het miljoenenverlies van de Floriade is elke euro mooi meegenomen. 

Intermezzo – Verschnaufpause (7)

Een groot nadeel van een autoloos bestaan is dat het aanzienlijk lastiger is je bijdrage te leveren aan de milieuvervuiling. Van elke moderne en plichtsgetrouwe burger wordt immers verwacht dat hij z’n steentje bijdraagt aan de opwarming van de aarde. Frequent treingebruik zet helaas weinig zoden aan de dijk. Daarom voelde ik me gedwongen tot een rigoureuze stap: ik besloot voor het eerst van m’n leven een vliegreis te maken. Niet dat ik daar nou zoveel zin in had, maar plicht roept. Want: niets zo vervuilend als vliegen. Vorige week vrijdag was het zover. Bestemming: Sint-Petersburg. Een behoorlijk straatje om inderdaad, maar je moet toch wat ter compensatie van een half jaar niet autorijden.

Viel er nog wat te zien daar in het verre Rusland? Wat dacht je wat! Om te beginnen putdeksels in talloze variaties en met de meest fantastische patronen:

Kunnen we hier nog wat van leren. Andersom hangen de Petersburgse bloemen er wel erg slapjes bij vergeleken met die alhier:

Merk trouwens op dat die Petersburgse en Horster bakken wel bij een en dezelfde leverancier konden zijn aangeschaft:

Van het straatmeubilair aldaar was ik sowieso niet bijster onder de indruk: veel rechttoe rechtaan, weinig fantasievol, voor een dubbeltje op de eerste rang willen zitten. 

Al dient gezegd dat deze afvalemmer alle Horster soortgenoten naar de kroon steekt:

En de volkomen gedateerde eendimensionale gepersonifieerde dan wel geanimaliseerde figuratieve reclame-uitingen, die juist vanwege die oubolligheid tegelijkertijd ook wel weer charmant zijn, zijn er aanzienlijk opwindender dan in Horst aan de Maas:

Olifantenpaadjesliefhebbers zijn hier daarentegen weer beter af dan het – in tegenstelling tot wat je misschien zou denken – behoorlijk aangeharkte en vooral ontzettend dicht bebouwde Sint-Petersburg. Veel beter dan dit exemplaar heb ik ze niet gezien:

Vorig jaar in Frankrijk al gesignaleerd, ook in Sint-Petersburg alomtegenwoordig, maar in Horst nog altijd niet ten tonele verschenen: stoplichten voorzien van een digitale klok die aangeeft hoe lang het nog duurt voordat het licht weer op rood springt.

Ondoorgrondelijke verkeersborden heb je over de hele wereld, dus ook in Sint-Petersburg:

Grote vraag is natuurlijk wat je daar nou niet mag op die parkeerplaats voor de monstrueuze Izaäkkathedraal: ballonnen achter je auto aanslepen? De wolken die er voor het grijpen zijn (zie ook links naast het bord) aan je auto vastbinden en mee naar huis nemen? Of zou je er misschien toch je motor niet stationair mogen laten lopen? Maar hoe moeten de Russen dan hun bijdrage leveren aan de milieuvervuiling?

Actualisatie – Uitroeptekens Johan (2)

Terwijl VVV is gedegradeerd,

terwijl Wittenhorst niet is gepromoveerd,

terwijl een VVV-Wittenhorstderby in de topklasse dus minimaal tot 2015 op zich laat wachten, terwijl de al dan niet grootste aardbeienvlaai ter wereld de gemoederen beroert, terwijl de bloembakken in Grubbenvorst alweer zijn opgehangen, terwijl de bloembakken in Horst nog wachten op ophanging, terwijl aan de Herstraat vanmiddag een cafetaria is overvallen, terwijl de politie nog in het duister tast over de daders van die overval, terwijl Streekomroep Reindonk al meteen weet te melden dat de daders ‘tussen de 13 en 14 jaar oud en getint’ zijn zonder een bron te noemen, terwijl iemand onder verwijzing naar het bericht van Streekomroep Reindonk meent te moeten twitteren ‘Amper uit de luiers en met de baard in de keel, pubers plegen al een overval’ en terwijl een wethouder en een gemeenteraadslid dat dan meteen menen te moeten retweeten, stoethaspelt onze arme Johan nog altijd met z’n toetsenbord.

Want er was deze week weer nieuws te melden over het afvalbeleid van de gemeente Horst aan de Maas. En dan is Johan het aan z’n stand verplicht van zich te laten horen. Anderhalf jaar lang heeft ie op alle mogelijke websites en forums zitten zeuren en zeiken over de lullige groene emmertjes. Nu lijkt het er warempel op dat ze van het toneel gaan verdwijnen en nog is het niet goed: ‘Brigitte en afvalpannel is dit een afvallig pannel of komen ze nu met nog mindere oplossingen voor de dag zie de plastic zakken als stilte voor de storm in Horst. En dan niet te denken dat dit een prooi is voor baldadigheid. Oplossing is gewoon super eenvoudig terug naar die KLIKOOOOOOOOOOOOOOOOO!!! Birgitte kun jij lezen of ben je nu ?????? Dan hedde dit geemmer oak neet mier tjonge jonge jonge zeg.’

Z’n recordaantal O’s in het woord ‘kliko’ stond tot dusverre op 10. Met de 17 van deze week heeft Johan zichzelf dus ruimschoots overtroffen. Zorgwekkend is wel de terugloop van het aantal uitroeptekens. Waar er ooit 24 stonden, resteren er slechts 3. Magertjes is ook het 2 keer jonge achter tjonge. De 6 vraagtekens zijn min of meer in lijn met z’n eerdere prestaties. Ook de verbastering van de naam Birgit (ditmaal Brigitte en Birgitte) is als vanouds. Hoopgevend is verder dat zich getuige afvalpannel en pannel ook een probleem met de n begint te ontwikkelen.

Eerder heb ik lezers opgeroepen Johan een nieuw toetsenbord te bezorgen. Heeft weer eens tot niets geleid. Eigenlijk maar goed ook. Johan behoort intussen tot het Horster cultuurgoed en daar moeten we zuinig mee omspringen. Standbeeld voor JOOOOOOOOOOOhann!!!!!!!!!!