Ingezonden – Visie veehouderij: een neuslengte zicht

Horst-sweet-Horst ontving een ingezonden bijdrage van Andries Brantsma over de Visie Veehouderij van de gemeente Horst aan de Maas die vorige week door een ruime raadsmeerderheid werd aangenomen (alleen D66+GroenLinks, Groep Emons en SP stemden tegen):

Visie Veehouderij Horst: een neuslengte zicht

Met Tegels minder regels. De slogan, waarmee de in Horst aan de kant geschoven Rudy Tegels in Provinciale Staten kwam en werd opgeleid door topbestuurders Mackus, Koopmans en Driessen. Macht en  netwerk gaan boven kennis.

Toen wethouder Vostermans vertrok ging wethouder Tegels verder met het niet invullen van de Visie Veehouderij. Aanpak: kijk op neuslengte. Bekijk het kortetermijnbelang van grote veehouderijen. Vergeet het belang voor de wereld van je kinderen en kleinkinderen. Begraaf het rentmeesterschap. Met intensief LLTB-contact werd een visie geboren. Geheel in lijn met de LLTB-visie van Kees van Rooij. Leeg en eenzijdig.

Wat is dan die visie en wat brengt het? Raadslid Yvonne Douven: ‘Zie het als een kinderkleurplaat. Je hebt geen bouwtekening maar je weet wat je wilt.’ Vergelijk dit met de wethouder-visie. Zie het als een zwartwit krabbeltje, met een onherkenbaar figuur. Geen beeld, geen richting. En dan doelen formuleren? Dat wordt voortzetten van doelloos dwalen.

De raadsfracties: mevrouw Douven (VVD): De visie heeft niet echt inhoud. Daar kun je dus niet op tegen zijn: watte mevrouw Douven?
Heer Weijs (CDA): We zijn de besten van de wereld. Zo dachten ze met de VVD ook over de energietransitie en nu is de hele windmolenindustrie in buitenlandse handen. Maar ‘beste’ geldt niet alleen voor Horst maar moet bekeken worden over de hele keten. Enkele (heel grote) bedrijven bezoedelen de goede naam van de veehouderij door overlast en negeren van regels. Correct heer Weijs; doe daar dan iets aan!! Past overigens wel bij minder regels van Tegels.
Essentie ziet de visie zitten (die visie zonder inhoud van mevrouw Douven). De zorgen zouden voor deze partij dezelfde moeten zijn als bij de Kleefsedijk, maar dit zal nu geen stemmen opleveren is mogelijk de overweging.
Jan Wijnen (PvdA) spreekt zorgen uit en denkt aan de geurnormen en zoekt vele verbeteringen. Consistent als altijd spreken ze tegen maar stemmen voor.
Zorg voor klimaat, natuur, gezondheid en stankoverlast wordt eigenlijk alleen door SP en D66+GroenLinks uitgesproken. Goede boterham voor de boeren wordt breed gedeeld.

Er is hoop: De wethouder beweert uit de notulen van gemeentelijk overleg uit 2019 met de GGD te verklaren dat een geurnorm regionaal moet worden vastgesteld. Zijn neus zal dus wel groeien en daarmee zijn blikveld. Gevolgen van deze Tegels-visie:

• Geen voortgang. Wethouder blijft met Weijs steken in van schaalvergroting.
• Geurverordening gebruiken we wel rondom Meerlo om meer te mogen stinken, maar een verbetering voor burgers moet regionaal.
• De wanorde moet eerst op orde en dus trekken we slapende vergunningen pas over vele jaren in. Dus meer vee.
• Intern salderen laat de veestapel en dus mest- en overlastprobleem groeien.
• De stankruimte wordt voorlopig helemaal  volgebouwd.

Eindresultaat? Over enkele jaren een nog grotere saneringsronde.

Praktijkresultaat Tegelvisie: warm saneren met grote kosten aan een kant van Meerlo en uitbreiden met evenveel dieren aan de andere kant. Visie? Wethouder, raadsleden, dat is kortzichtig. U laat boeren, burgers, klimaat, natuur en nageslacht in de steek. Wegschuiven van regels is des Tegels, niet voor de raad.

Nog nooit zover geweest met een visie volgens de wethouder. Geen meter opgeschoten wethouder. De opbouw van een inhoudsvolle visie is bij u in verkeerde handen. U laat de jeugd, boeren en burgers barsten.

Andries Brantsma

Ingezonden – Toeslagaffaire ook in Horst aan de Maas?

Horst-sweet-Horst ontving de volgende ingezonden bijdrage van Andries Brantsma:

Toeslagaffaire ook in Horst aan de Maas?

Oorzaken toeslagaffaire
Ondoordachte wetgeving, Rutte-doctrine, onvolledig informeren, niets noteren. Weinig aandacht voor verbeteringsprocessen, geen controle, door regering en kamer. Lankmoedige houding richting bestuurders. Geen menselijke maat. De achtergronden van de toeslagaffaire.

Vergelijking met Horst aan de Maas
Ondoordachte wetgeving is in Horst te vergelijken met ondoordachte kaderstelling. Zie de kaders voor het zwembad en het Gasthoês. In de tijd verschuiven die of worden vergeten of zijn gewoon niet haalbaar. Leidend zijn opwellingen van bestuurders zoals een oplopende theatervloer terwijl de kosten al gierend uit de klauw lopen. Is het zwembad dan het slachtoffer van de Gasthoês-wensen van de wethouder?

Rutte-doctrine, onvolledig informeren, niets documenteren
Onvolledig informeren. Een jarenlang probleem in Horst aan de Maas. Al uit de tijd van burgemeester Van Rooij. Niet nakomen van afspraken voor verbetering hield deze tekortkoming in stand. Voor Horst aan de Maas geldt de Rutte/van Rooij-doctrine. Van Rooij regelde met manipulatie om niets op te lossen.

Niets documenteren. De basis voor oncontroleerbaarheid
Hier schaart wethouder Tegels zich keurig achter zijn oude leermeester. We kunnen dus spreken van een Rutte/van Rooij/Tegels-doctrine. Bij niets noteren hoef je geen bewijs te vernietigen, je zorgt dat er nooit bewijs komt. Wethouder Tegels kent deze truc. In een gesprek met twee gedeputeerden maakt hij zelf helemaal geen aantekeningen, zijn ambtenaar maakte onleesbare en onvolledige notities. Zo hoef je jezelf nooit te verantwoorden.

De controle
Controle is mogelijk door het beoordelen van de verbetermogelijkheden in lopende processen. Zo zijn fouten en het aanhouden van de menselijke maat te herkennen. Als voorbeeld het VTH (Vergunningen Toezicht en Handhaving) jaarverslag. Het college gebruikt in het jaarverslag de Big8. De Big 8 blijkt echter niet meer dan een PoeHa verhaal. Onderzoek wees uit dat in het jaarverslag de hele exercitie niet echt heeft plaatsgevonden, er geen input is geweest en dus niets is uitgekomen. Kennen college, directie en topambtenaren dit proces? Verbeteren en ontdekken van misstanden zal zo niet plaatsvinden. Jaarverslagen voor zoete koek aannemen door de raad is een extra bedreiging omdat alles dan in stand blijft.

Lankmoedigheid
Het Californië-verhaal heeft laten zien dat waardeloze en onvolledige voorstellen van de wethouder geen enkele consequentie hebben. Alternatieve locaties ontkend en verzwegen. Overal een doodzonde, maar niet in Horst aan de Maas.

Ongelijke behandeling en geen menselijke  maat
Zichtbare ongelijkheid  in behandeling tussen groot en klein. Geen enkele  aandacht voor slecht woon- en leefmilieu. De burger of kleine ondernemer moet vechten voor een vergunning. De gemeente werkt zich uit de naad voor vergunningen van grote bedrijven en beschermt deze tegen het innen van dwangsommen of stort ze zelfs terug. De burger en kleine ondernemer moeten vechten voor hun recht. Bekend bij de raad.

Vergelijk dit met de Toeslagaffaire en concludeer:

Alle voorwaarden voor een langdurige ongelijke behandeling zijn voorhanden en vinden ook plaats in Horst aan de Maas.

Bedenkelijk, droevig, gevaarlijk en misleidend. Alles zit in het Horster politieke systeem.

Andries Brantsma

Intermezzo – Arbeidsmigranten

‘Limburg wil Polen juist niet kwijt’, luidde de kop boven een artikel in de Volkskrant van 4 juni 2011. Horst aan de Maas speelde daarin een hoofdrol: ‘Koploper bij het verleiden van arbeidsmigranten is fusiegemeente Horst aan de Maas, die van plan is huizen die al lang te koop staan op te kopen en te verhuren aan Oost-Europeanen. De woningcorporatie draagt bovendien bij in de kosten voor een taalcursus Nederlands voor Poolse huurders.’ Martin Delhij, toenmalig teamleider van Wonen Limburg in Horst: ‘Het scheiden van werk en wonen is belangrijk om ze te laten blijven. De navelstreng met de werkgever moet worden doorgeknipt. Wonen is in onze opvatting ook deelnemen aan de samenleving, meedoen. Voor ons is de Pool een gast en geen last’. Toenmalig burgemeester Kees van Rooij: ‘We hebben ze keihard nodig om ons welvaartsniveau op peil te houden.’

Hoe staan de zaken een kleine tien jaar later? Polen en andere Oost-Europeanen zijn nog altijd nodig om ons welvaartsniveau op peil te houden. Maar leegstaande huizen opkopen en aan Oost-Europeanen verhuren? Scheiden van wonen en werk? Taalcursussen? Deelnemen aan de samenleving? Mooie woorden die stuk voor stuk niet zijn waargemaakt.

De praktijk is nog altijd dat arbeidsmigranten een speelbal zijn van hun werkgever. Werken onder mensonwaardige omstandigheden, veel te lange dagen moeten maken en geen toeslagen ontvangen voor overwerk en werk op onregelmatige tijden zijn nog altijd schering en inslag. Ziek of slachtoffer van een arbeidsongeval? De werkgever probeert zich zo snel mogelijk te ontdoen van zijn werknemer.

De almacht van de werkgever wordt nog vergroot door het feit dat hij doorgaans nog steeds de huisvester is van zijn personeel. Ongestraft kan hij woekerprijzen vragen voor het recht op een bed en voor het gebruikmaken van een wasmachine en andere faciliteiten. Werknemers delen veelal een kamer. Van privacy is geen moment sprake, ook al vanwege het alomtegenwoordige cameratoezicht. Taalcursussen en integreren zijn niet in het belang van de werkgever, dus waarom zou hij daarin investeren? Bovendien: waar zouden zijn werknemers de tijd en de energie vandaan moeten halen om na al dat werken ook nog eens een nieuwe taal te leren en te integreren?    

Wie bijvoorbeeld z’n Facebookposts van de afgelopen maanden volgt, weet dat verantwoordelijk wethouder Roy Bouten (PvdA) barst van de ambities wat betreft arbeidsmigranten. Wat zou het mooi zijn als hem gaat lukken waarin al zijn voorgangers de afgelopen 25 jaar faalden.

Wat niet bij voorbaat optimistisch stemt, is hoe de wethouder een misstand denkt aan te pakken waarop hij onlangs stuitte (klik hier): de schuilplekken in deze gemeente – ‘van bepaalde stukken bos tot een lege champignonkelder’ – waar dakloze arbeidsmigranten onder mensonterende omstandigheden verblijven. De wethouder ziet het als opdracht voor de gemeente het Rijk te blijven aansporen om toezicht te houden op naleving van de huisvestingsplicht (de plicht van een werkgever om een arbeidsmigrant nog twee weken na ontslag huisvesting aan te bieden). Dat duidt op een wel héél magere ambitie. Het is immers de gemeente die telkenmale vergunning verleent voor het bouwen van al dan niet grootschalige huisvesting voor arbeidsmigranten door werkgevers. Dat feit alleen al maakt de gemeente medeverantwoordelijk.

Waarom neemt de gemeente bijvoorbeeld niet de huisvestingsplicht over zo lang werkgevers blijven verzaken en het Rijk niet kan of wil toezien op die plicht? Is dat niet het minste wat we kunnen doen voor mensen die keihard nodig zijn om ons welvaartsniveau op peil te houden?

Intermezzo – Stank (2)

als je continu in de stank zit
ruik je niet meer dat het stinkt

stront laat je van je afglijden
ja, je stinkt
maar niemand die het ruikt

je besmeurt je marionetten met stront
ja, dat stinkt
maar niemand die het ruikt

je doet geen deksel op de beerput
ja, dat stinkt
maar niemand die het ruikt

je stopt de beerput zo vol als je wilt
ja, dat stinkt
maar niemand die het ruikt

je leegt de beerput nooit
ja, dat stinkt
maar niemand die het ruikt

je legt de rode loper uit
voor de grootste stinkerd van allemaal
ja, dat stinkt
maar niemand die het ruikt

met je vriendjes bedenk je plannetjes
om mensen in de stank te laten wonen
ja, dat stinkt
maar niemand die het ruikt

met je vriendjes bedenk je plannetjes
om zelf goedkoper in de stank te gaan wonen
ja, dat stinkt
maar niemand die het ruikt

met je vriendjes en je marionetten schreeuw je van de daken
dat het in 2025 nergens zo lekker stinkt als bij ons
ja, dat stinkt
maar niemand die het ruikt

met je vriendjes en je marionetten geef je de grootste stinkerd van allemaal een prijs
ja, dat stinkt
maar niemand die het ruikt

tegen iemand die zegt dat het stinkt
zeg je dat hij het niet begrijpt
want je ruikt niet dat het stinkt

tegen iemand die zegt dat het niet stinkt
zeg je dat hij het tenminste begrijpt
want je ruikt niet dat het stinkt

want als je continu in de stank zit
ruik je niet meer dat het stinkt

Klein mysterie 766 – Nieuw Gemengd Bedrijf (8)

Op 11 augustus 2008 dook het Nieuw Gemengd Bedrijf (een te bouwen megastal voor meer dan dertigduizend varkens en meer dan een miljoen kippen aan het Witveld) voor de eerste keer op in de kolommen van Horst-sweet-Horst (klik hier). Het Nieuw Gemengd Bedrijf zou er nooit meer uit verdwijnen. Het zal er voorlopig ook nog wel even in blijven.

Twee weken geleden was het Nieuw Gemengd Bedrijf, en in het bijzonder de uitstootreductie van luchtwassers, weer eens onderwerp van gesprek in de gemeenteraad (klik hier en ga naar 1.12.00). Vooral Richard van der Weegen (PvdA), het op dit punt best ingevoerde gemeenteraadslid, en verantwoordelijk wethouder Eric Beurskens (Essentie) kruisten de degens. Uit beider betogen een aantal passages. Oordeel ditmaal maar eens zelf.  

Richard van der Weegen:

‘Het knelpunt zijn de slecht presterende luchtwassers. Het lijkt erop dat de gemeente gewoon accepteert dat de geurbelasting fors toeneemt als gevolg van veel slechter presterende luchtwassers. Het is te goedkoop om te zeggen dat de provincie hierover gaat. Was het niet de gemeente die in 2008 opdracht gaf aan Blonk Milieu Advies om het duurzame en innovatieve karakter van het NGB hard te maken? We lezen in dat rapport: “Met het gebruik van luchtwassers zal het kiemniveau in de uitgaande lucht sterk worden gereduceerd.” Of: “De stallen van het NGB zullen worden uitgerust met combiluchtwassers die ammoniak, geur en fijnstof filteren.” Tachtig procent reductie! De GGD bevestigde in 2012 met een gezondheidskundige risicobeoordeling dit overwegend positieve beeld. “Een minimaal extra gezondheidsrisico”, was de conclusie. Op basis daarvan zijn toen politiek vergaande conclusies getrokken. En later ook juridisch vergaande conclusies. Met een toename van 25 duizend varkens op die locatie toch minder fijnstof, minder ammoniak, minder geur. Het leek te mooi om waar te zijn: méér dieren, minder belasting.’

‘Jarenlang is ons door uw college en ook door de provincie Limburg voorgehouden dat sturen op dierenaantallen helemaal niet nodig was. Weet u dat we er bijna in gingen geloven? Dat het allemaal te mooi was om waar te zijn, bleek op 3 april vorig jaar. Toen kwam de staatssecretaris met het rapport Evaluatie geurverwijdering door luchtwassystemen bij stallen. De luchtwassers blijken vele malen slechter te presteren. Natuurlijk hebben we oog voor bestaande bedrijven die dit niet in één keer kunnen aanpassen. Maar bij het NGB is het volstrekt anders. Er zijn nog geen dieren, er is nog geen uitstoot en er is nog geen geurbelasting. Het betreft hier de grootste veefabriek van Nederland. In 2007 liep iedereen van enthousiasme over. Van minister tot wethouder tot gedeputeerde. Zelfs de toenmalige burgemeester slaagde er niet in zijn enthousiasme te verbergen. Miljoenen aan subsidies werden verstrekt. Want het NGB was duurzamer dan duurzaam. Nemen diezelfde bestuurders ook nu hun verantwoordelijkheid?’

‘Feitelijk kunnen we alle onderzoeken, MERS en andere uitspraken door de papierversnipperaar halen. In het Witveld werken we nu willens en wetens mee aan het verder om zeep helpen van ons milieu en worden de risico’s voor de volksgezondheid er in ieder geval niet kleiner op. En het gaat er zeker meer stinken. En met het houden van dieren op deze schaal kunnen we een milieuramp niet uitsluiten.’

Eric Beurskens:

‘Het is niet helemaal zeker dat de uitkomsten uit het onderzoek naar de luchtwassers wel kloppen. Voelt de gemeente zich verantwoordelijk voor de volksgezondheid van de burgers? Ja. Is die hogere uitstoot toelaatbaar? Nee, in de basis niet, laten we daar eerlijk over zijn. Maar hebben we een alternatief dat we op dit moment kunnen aanbieden, waarbij we niet in eerste instantie van plan zijn bedrijven stil te leggen? Dat laatste zou u ook niet moeten willen, want dan legt u een hele sector op slot. Maar dat hier iets moet gebeuren is voor ons duidelijk, is voor de provincie duidelijk en is voor het ministerie duidelijk. Het duurt alleen wel erg lang.’

‘We hebben nog niet overwogen de bouw stil te leggen en we hebben nog geen opdracht tot onderzoek gegeven.’

Richard van der Weegen:

‘U haalt onmiddellijk het bedrijfsbelang aan: “We zouden niet moeten willen dat een bedrijf wordt stilgelegd.” Nee, natuurlijk niet. Maar we zouden ook niet moeten willen dat hier een milieuramp ontstaat met enorme overlast voor de omgeving. De besluiten van destijds hebben we genomen op basis van heel andere aannames.’

‘Natuurlijk is het ontoelaatbaar dat daar in deze omvang dieren komen zo lang hier geen goede oplossing voor is. Het is een ontoelaatbaar risico om er al dieren in te zetten voordat we zeker weten dat er een hele goede oplossing is. Dit gaat niet over klein geld, dit gaat over enorme aantallen dieren, waarover we in het verleden richting samenleving hebben gezegd “Het wordt er allemaal beter op, beste samenleving. Dít is de goede manier om in de toekomst dieren te houden.” Nu moeten we ook onze verantwoordelijkheid hierin nemen.’

‘We zijn erg verbaasd dat u de GGD nog geen opdracht heeft gegeven voor het gezondheidsonderzoek. Laten we alsjeblieft vaststellen of er gezondheidsrisico’s zijn vóórdat er ook maar één dier in de stallen van het NGB zit.’

Intermezzo – 2017

Minst actieve boerderij: Kasteelboerderij
Trouwste Horst-sweet-Horst-liker: Frank Schijven
Nadrukkelijkst onnadrukkelijk aanwezig: Ger Driessen
Witste hekwerk: Smaalbrughekwerk

Apartste monumentonthulling: 7 oktober in Kronenberg
Fantastischte festival: WaaRomney
Onbegrepenste Horster woord: brötele

Inspirerendste club: Zeen
Langharigste bladkorf: Mevrouwsbosweg, Hegelsom

Vaardigste regels-aan-de-laars-lapper: Van Dijck Groenteproducties
Parmantigste naam: Grandorse
Mildst gekruid: Mild Gekruid
Minst gelezen Horst-sweet-Horst-stuk: Little Italy in America
Bijzonderste kunstwerk: Sanne Aben op WaaRomney

Bedreigdst: het Horster landschap
Horst-sweet-Horst het vaakst het bloed onder de nagels vandaan halende Horster politicus: Raymond Knops (voor het 76e jaar op rij)
Meest gelezen stuk op Horst-sweet-Horst: top 5 – Braakplakkaten hedenmorgen waargenomen in het Horster centrum
Burgervaderst: Kees van Rooij
Koninklijkste kerstversiering: Spoorstraat 10, Tienray

Vetste palletbouwwerkkunstenaar: Micky Verhaegh
Betreurdste eik: Meerweg, Kronenberg

Favorietste trein: gifttrein
Gecraqueleerdste zeikton: Zwarte Plakweg, America 

Bedenkelijkste raadsdebat: Kloosterhofdebat
Veelbelovendste gemeenteraadslid: Jim Weijs
Misbruiktste woord: verrommeling
Gemistste buis:

Strijdbaarst: Andries Brantsma
Chillste danceparty: The Village Warehouse
Coolste pakkers: zwerfafvalpakkers
Verrassendste borduurkunstkunstwerk: Dissection HK11049-16pix1/9L van Erik van Maarschalkerwaard

Overbodigste station: Grubbenvorst
Heiligste ex-Horstenaar: ome Kees
Out of the picturest: Afslag 10
Apartste Horster De Stijl-hommage: Zwarte Plakweg, America

Geprefereerdste dop: wieldop
Gezaghebbendste gemeenteraadslid: Eric Beurskens
Intrigerendste gebouw: blijft nog even geheim

Intermezzo – Kees (2)

De Limburger publiceerde afgelopen donderdag een afscheidsinterview met onze voormalige burgemeester, kersvers ereburger en trots Bronzen Wijsneusbezitter Kees van Rooij. Ik knipte er enkele fragmenten uit, plakte die op een A4-tje en schreef er mijn commentaar bij (klik vooral op de afbeelding om haar te vergroten en je zult zien dat het dan nog te lezen valt ook, althans als je bereid bent er een beetje moeite voor te doen ... ). 

Intermezzo – Kees (1)

Nog een week en dan zit het erop. Zegt ome Kees Horst aan de Maas vaarwel en zet ie koers richting Meierijstad. Ome Kees? Heilige Kees zal je bedoelen! Zomaar enkele reacties die het Brabants Dagblad optekende in Horst aan de Maas kort nadat op 27 september bekend was geworden dat de burgemeester van Horst aan de Maas, Kees van Rooij, was benoemd tot burgemeester van Meierijstad:    

‘Brabant kan er blij mee zijn. Hij had hier altijd veel begrip voor allerlei situaties. En het is een vrolijk mens.’ (Truus en Piet Maas)

‘Wij missen hem nu al.’ (Ger en Stan Everaerts)

‘Het is een heel betrokken man. Een groot gemis voor ons.’ (Jan Nabben)

‘We gaan een echte burgervader missen. Hij heeft zich prima van zijn taak gekweten.’ (Birgit op de Laak)

‘Hij weet altijd wat er speelt en is op de juiste momenten aanwezig.’ (Caroline Kortooms)

Elders regende het vergelijkbare loftuitingen. Heilige Kees dus? Het zou getuigen van hypocrisie als ik, als langjarig kritisch volger van de man en zijn daden, die vraag bevestigend zou beantwoorden. Wat dan wel? In mijn oordeel over burgemeester Van Rooij wil ik onderscheid maken tussen bestuurder Kees van Rooij en burgervader Kees van Rooij. Eerst het zuur, dan het zoet.

In het hierboven aangehaalde artikel uit het Brabants Dagblad zegt voormalig wethouder Leon Litjens over Kees van Rooij: ‘Hij geeft ruimte voor discussie, ook voor emoties als er mensen op moeilijke dossiers komen inspreken.’ Zoals wel vaker ben ik het compleet oneens met Don Leon. Ik heb de bestuurder Kees van Rooij juist altijd ervaren als iemand die beducht is voor openbare discussie. Kwam het in de raadzaal al zover, dan vond ik hem niet soepel maar krampachtig ageren: hij hield het steevast (te) kort, kapte (te) snel af en beriep zich (te) gemakkelijk op de regeltjes. Waardoor ik vaak met het gevoel bleef zitten dat er niet uitkwam wat er inzat.

‘Hij heeft een sterke focus op het bedrijfsleven’, zegt Leon verder in het Brabants Dagblad. Dat ben ik voor de verandering dan weer wel met hem eens. Zelf zou ik eerder zeggen: ‘Hij heeft een te sterke focus op het agrarische bedrijfsleven.’ De bestuurder Kees van Rooij heeft zich eerst en vooral een uiterst loyaal dienaar van het agrarisch belang betoond. Te loyaal, in mijn ogen. Terwijl ik hem op een ander vlak wel eens heb horen zeggen dat hij geen uitgesproken positie kon innemen omdat hij zichzelf zag als vertegenwoordiger van 40 duizend Horstenaren, meende ik altijd een lichte aversie te bespeuren als tegenstanders van de te intensieve veehouderij zich weer eens roerden. Kritische woorden uit zijn mond over de uitwassen in de agrarische industrie schieten me ook niet meteen te binnen. Sowieso opereerde hij naar mijn smaak soms te behoedzaam en voorzichtig, bijvoorbeeld toen het ging om de opvang van vluchtelingen. Hij wekte niet de indruk een bijzonder krachtig bestuurder te zijn, al geef ik meteen toe dat dat voor iemand die niet achter de schermen heeft kunnen kijken lastig te beoordelen is. Een burgemeester kan en mag niet te ver voor de troepen uitlopen, maar hij had wel degelijk steviger accenten kunnen leggen, dunkt me. Bestuurder Kees van Rooij: iemand die op de winkel heeft gepast. 

Over de burgervader Kees van Rooij ben ik aanzienlijk enthousiaster dan over de bestuurder Kees van Rooij. Voor zover ik het kan overzien, heeft de burgervader Kees van Rooij zich inderdaad prima van zijn taak gekweten. Zeer aimabel, open, gemakkelijk communicerend met mensen uit alle lagen van de bevolking, goedlachs, empathisch, doortastend in crisissituaties – vooral dat laatste lijkt me een heel sterk punt. Zijn opvolger zal er een zware kluif aan krijgen ome Kees in dit opzicht te evenaren, laat staan te overtreffen. 

En nu op naar de eerste vrouwelijke burgemeester van Horst aan de Maas!

Top 5 – Braakplakkaten hedenmorgen waargenomen in het Horster centrum

Teleurstelling over het aanstaande vertrek van onze zo geliefde burgemeester? Woede over het aanbrengen van een zebrapad op het Sint-Lambertusplein? Ontgoocheling over het naderende einde van de herfstvakantie? Protest tegen het uitblijven van openbare toiletten? Verontwaardiging over het afhaken van actiecomité ‘t Zwembad mót bliève bij de besprekingen over een nieuw Horster zwembad? Frustratie over het afserveren van Raymond Knops? Verbolgenheid over het feit dat er dit jaar geen Horster Oktoberfest is?

Of zou het een combinatie van deze (en mogelijk andere factoren) zijn geweest die Horst de afgelopen nacht zo extreem hevig en massaal heeft doen vomeren / overgeven / kotsen / braken (svp doorhalen wat niet in uw vocabulaire past)? Zelfs de onoplettende voorbijganger kan het niet zijn ontgaan: het centrum van Horst lag vanochtend bezaaid met braaksel. Horst-sweet-Horst liep er niet aan voorbij, draaide er niet omheen, maar ging erboven hangen. En dat allemaal om u een lol te doen en u slechts enkele uren later al te kunnen verblijden met de exclusieve Horst-sweet-Horst top 5 van braakplakkaten hedenmorgen waargenomen in het Horster centrum. Komt ie:

5.

Aangetroffen bij een niet nader te noemen Chinees-Indisch restaurant in het centrum van Horst. Waarmee ik niets wil suggereren.

4.

Eveneens aangetroffen bij een niet nader te noemen Chinees-Indisch restaurant in het centrum van Horst. Waarmee ik eveneens niets wil suggereren.

3.

Het aan voelen komen en dan toch nog de tegenwoordigheid van geest hebben om jezelf naar het ZOPO-monument te slepen en daar een passend eerbetoon te brengen aan het roemruchte jongerencentrum van weleer. Lintje voor deze anonieme braakengel (©Eric Caspers)!

2.

De eruptie van de Vesuvius verbleekt bij wat hier moet zijn gebeurd. Tot op (handgemeten) 1,93 meter van het episch centrum van deze uitbarsting trof ik nog braakselspatten aan.

1.

Deze overgever heeft nog net op tijd de estheet in zichzelf weten wakker te kussen. Fantastisch werkstukje dat op formidabele wijze één is weten te worden met zijn omgeving en er een organisch onderdeel van is geworden.

Als dit er érgens uit moest, dan hier en nergens anders. Perfect op z’n plaats. 

Top 5 – Schandelijk mishandelde The Village Warehouse-posters

Organiseer je een leuk feestje, lukt het je om daarvoor de nieuwste culturele hotspot van Horst aan de Maas (vergeet dat hele f…ing Gasthoês) te reserveren, vind je illustere namen als Tokolony, Beppie Kraftwerk, Ramses 3000, Lucky Done Gone en niet te vergeten Torus bereid om het feestje op te luisteren, ontwerp je een mooie poster waarop die nieuwste culturele hotspot in al zijn glorie schittert, verspreid je die poster in groten getale, en dan blijken ineens allerlei mensen er lol in te hebben die posters naar de gallemiezen te helpen. 

Waar heeft The Village Warehouse dat in godsnaam aan verdiend? In elk geval niet aan zijn – mij onbekende – tekstschrijver. Want hij/zij is briljant, getuige bijvoorbeeld deze aankondiging van Beppie Kraftwerk:

‘Als penningmeester van The Village kun je erop tellen dat Beppie Kraftwerk weet hoe hij je money makers kan laten shaken met een vettig doorzak-sausje waar de FEBO geheid mee voor het (bami)blok staat. Gewapend met een ananas en een palm in de hand, trilt hij uw zweet tegen de wand.’ 

Supervet! (Al doet die laatste zin me overigens nóg sterker twijfelen of ik – ook al sta ik op de guestlist (klik hier) – me wel moet willen onderwerpen aan de marteling die The Village Warehouse heet.)

Terug naar die posters. Schandelijk natuurlijk, dat gebrek aan respect voor zo’n eerbiedwaardig festijn. Voor straf daarom de Horst-sweet-Horst top 5 van schandelijk mishandelde The Village Warehouse-posters, inclusief de nodige naming and shaming van de daders. Komt ie:

5.

Gefrustreerd zijn over het vertrek van ome Kees? Ok, maar om je frustraties op deze manier bot te vieren? Hoogst verwerpelijk!

4.

Wim Kok bedacht ooit de term ‘de randen van de nacht’ om vliegtuiglawaai aan het begin en einde van de nacht te legitimeren. Maar zo heilig als de randen van de nacht zouden moeten zijn, zo heilig zijn ook de randen van The Village Warehouse-posters.

3.

Typisch gevalletje bejaarden op strooptocht. Met die oudjes van tegenwoordig valt werkelijk geen land meer te bezeilen.

2.

Overplakken? Wat denkt Zomaarpop wel? Uit Oirlo nota bene! Waar ligt dat? Ooit van gehoord? Als ik The Village Soundsystem was zou ik m’n optreden stante pede cancellen.

1.

Ongetwijfeld het werk van een verzamelaar. De schaamteloosheid ten top. Tegelijkertijd: is er een grootser eerbetoon denkbaar?

Top 5 – Potentieel heikele puntjes tijdens de gemeenteraadsvergadering van afgelopen dinsdag (2)

Maandag publiceerde ik de Horst-sweet-Horst top 5 van potentieel heikele puntjes tijdens de gemeenteraadsvergadering van morgen (klik hier). De onvolprezen Omroep Reindonk vond er een dag later overduidelijk een inspiratiebron in (klik hier) – enfin, beter goed gejat dan slecht bedacht.

Ter zake nu: de agenda van de gemeenteraadsvergadering bevatte dus op voorhand voldoende explosief materiaal. Kwam dat ook tot ontploffing? Amper, misschien dat hier en daar wat blikschade werd aangericht, meer niet. Het patroon was als vanouds: de coalitiepartijen CDA, Essentie en PvdA die de gelederen gesloten hielden en D66 en SP die inbeukten op het gemeentebestuur en de coalitiepartijen. Alvorens op de details in te gaan, behoor ik nog wel even te melden dat mijn voorspelling dat burgemeester Kees van Rooij weer z’n uiterste best zou doen het allemaal snel snel en kort kort te houden, niet uitkwam: de vergadering duurde ruim vier uur.

Maar wat was nu de uitkomst van de raadsvergadering op de agendapunten die ik maandag als ‘potentieel heikel’ had gekwalificeerd?

5. Gasthoês

Moet de gemeenteraad eindelijk instemmen met een krediet van 12,5 miljoen euro voor de verbouw van ’t Gasthoês, wordt dit punt op het laatste moment van de agenda gehaald! Illustratief voor de ongekende rommeligheid die dit dossier vanaf het begin kenmerkt. Gênant.   

4. Van Dijck Groenteproducties

Wel op de agenda, maar geen van de 27 gemeenteraadsleden wenste het woord te voeren over de landschappelijke inpassing van Van Dijck Groenteproducties (en de dubieuze rol die het bedrijf, de gemeente en de Commissie Ruimtelijke Kwaliteit daarin speelden). Onbegrijpelijk. En dan maar klagen dat mensen geen vertrouwen meer hebben in de politiek.  

3. Kasteelboerderij

‘Gaat Jim Weijs (D66) een onafhankelijk onderzoek eisen naar de gang van zaken rond de verkoop van de Kasteelboerderij?’, zo vroeg ik me maandag af. Ja, Jim Weijs, eiste inderdaad een onafhankelijk onderzoek, daarin gesteund door de SP. Maar Jim Weijs kreeg geen poot aan de grond en wekte slechts irritatie en woede bij de coalitiepartijen en verantwoordelijk wethouder Bob Vostermans. Waardoor D66 en SP nu vermoedelijk de strijd zullen staken. Terwijl niet alle vragen zijn beantwoord, zo erkenden ook de coalitiepartijen. Rrrraarrrrrr. 

2. Zwembad

Tot vermoeiens toe bleef Frank Spreeuwenberg (SP) z’n mederaadsleden erop wijzen dat ze tijdens het spel de spelregels aan het veranderen waren, hetgeen ze uiteindelijk schoorvoetend erkenden – ze konden ook moeilijk anders. Je hoeft geen helderziende te zijn om te voorspellen dat de tussentijds gewijzigde spelregels leiden tot een nieuw zwembad in de sportzone. Ook hiervoor geldt: onnavolgbaar proces, waarbij wensdenken het lijkt te gaan winnen van het nuchtere boerenverstand. 

1. Megastal Kleefsedijk

Maandag vroeg ik me af of Essentie en PvdA het zouden aandurven om het CDA te isoleren. Een dag later bleek dat het CDA zich niet laat isoleren! Twee weken geleden in de vergadering van de Commissie Ruimte had het er nog alle schijn van dat het CDA het gemeentebestuur zou steunen in zijn besluit om medewerking te verlenen aan de bouw van een megastal aan de Kleefsedijk in Sevenum. En nu vormde het CDA doodleuk onderdeel van een raadsbreed front dat het gemeentebestuur dwong die medewerking in te trekken. Goed om te constateren dat ook het CDA op het gebied van de intensieve veehouderij eindelijk tot inkeer is gekomen! Nu nog volhouden!