Klein mysterie 711 – Objectief Nederland (2)

Horst-sweet-Horst is een weblog over Horst aan de Maas. Dus als Objectief Nederland (klik hier voor de eerste Horst-sweet-Horst-bijdrage hierover) geen foto’s uit Horst aan de Maas zou hebben bevat, was het hier nooit ter sprake gekomen. Goddank bevat Objectief Nederland wél foto’s uit Horst aan de Maas. Vier zelfs. Vier foto’s die me voor een raadsel stellen sinds ik het boek vrijdag met de post ontving. Waar zijn ze genomen? Beter: waar precies zijn ze genomen?

Zoals het merendeel van de foto’s in Objectief Nederland tonen ook de ‘Horster’ foto’s vooral veel leegte. Knappe jongen/meisje die de maakplaats van de foto’s (uit 1974, in zwart-wit en afgedrukt op klein formaat) zonder verdere duiding weet te identificeren. Gelukkig is die duiding er wel, kan ook nauwelijks anders gezien de welhaast wetenschappelijke manier waarop Reinjan Mulder te werk is gegaan bij zijn project. En toch: die duiding is wat mij betreft net niet exact genoeg.

Mulder bepaalde van 52 topografische kaarten het middelpunt en reisde vervolgens naar deze 52 plekken om er telkens vier foto’s te maken, één in elke windrichting. Eén van de kaarten die hij gebruikte was 52D Helenaveen. Zelf ben ik in het gelukkige bezit van de uitgave 2004 van 52D Helenaveen. Hoewel meetkunde nooit in mijn vakkenpakket heeft gezeten, ben ik er toch vrij zeker van dat het middelpunt van mijn 52D Helenaveen zich enkele tientallen meters ten westen bevindt van de plaats waar de Kulbergweg een bocht van negentig graden in oostelijke richting maakt (klik op de afbeelding om haar te vergroten).

We bevinden ons hier in het grensgebied van America en Kronenberg, enkele honderden meters ten zuidwesten van golfbaan De Golfhorst.

Is dit ook de plaats waar Reinjan Mulder op 9 mei 1974 zijn vier foto’s maakte? (Klik op alle volgende afbeeldingen om ze te vergroten.)

Moet in elk geval in de buurt zijn, met name gezien de in westelijke richting genomen foto, waarop onder meer de Midden Peelweg en twee hoogspanningsmasten vallen te onderscheiden.

Is het ook de precieze plaats? Daarover heb ik lichte twijfel. En wel hierom:

1. is het middelpunt van mijn 52D Helenaveen ook het middelpunt van de 52D Helenaveen die Reinjan heeft gebruikt?

2. de vier foto’s zijn getiteld ‘Horst’. Maar de Kulbergweg behoorde in 1974 tot de gemeente Sevenum – de grens met de toenmalige gemeente Horst lag honderd meter verder naar het noorden;

3. tweehonderd meter ten noordoosten van de Kulbergweg kwam vanaf het eind van de jaren zestig vuilstortplaats Zuringspeel tot ontwikkeling. In tegenstelling tot wat je zou verwachten, valt op de in noordelijke richting genomen foto niets te herkennen dat aan een vuilstortplaats doet denken;

4. NRC Handelsblad berichtte vorige week woensdag uitvoerig over Objectief Nederland. Het artikel wordt geflankeerd door een kader met het kopje ‘Wat veranderde er op de punten van Mulder?’ Citaat: ‘Op de locaties nabij Horst en Rotterdam hebben koeien plaats gemaakt voor sportfaciliteiten.’ Sportfaciliteiten? Ongetwijfeld doelt de NRC op de golfbaan. Maar die ligt enkele honderden meters ten noordoosten van de bocht in de Kulbergweg.

Als er iemand is die duidelijkheid kan verschaffen, is het natuurlijk Reinjan Mulder zelf. Bij dezen nodig ik hem uit met mij (en eventuele andere belangstellenden) een keer de precieze plaats te bezoeken waar hij op 9 mei 1974 zijn vier foto’s maakte. Kulbergweg revisited?

Top 5 – Horster zachte g’s

Wie ook weer helemaal terug in de belangstelling is, is de zachte g. Lange tijd was de zachte g weg vom Fenster. Wat wel even wennen was – sinds mensenheugenis had de zachte g op ieders lippen gelegen. Weliswaar als geliefd pispaaltje, maar ook schampere aandacht is aandacht. Daar konden de bolle d, de hardgekookte f en de beduimelde v nog een puntje aan zuigen. Over hen hoorde je nooit iemand. Maar om onverklaarbare redenen trof de zachte g ineens hetzelfde lot. Plotseling sloeg niemand nog acht op de zachte g, er werd zelfs niet langer meewarig gedaan over de zachte g. Wat een behoorlijk hard gelag was voor de zachte g.

Maar ziedaar, even onverhoeds als de zachte g aan ieders aandacht was ontsnapt, is ze nu weer ins Rampenlicht gerückt. We mogen gerust stellen dat we dezer dagen de revival van de zachte g beleven. Neem alleen al de laatste twee pagina’s van Dagblad De Limburger van vandaag.

Ik kom tot 23 zachte g’s, al valt niet uit te sluiten dat ik er hier of daar een over het hoofd heb gezien.

‘Er is niks mis met de zachte g.’

‘Voor Limburgers is de zachte g een echte achilleshiel.’

‘De zachte g is het kenmerk dat de essentie van de Limburger afbeeldt met alle bijbehorende stereotypen.’

‘De zachte g hoort niet tot de nationale norm.’

‘De zachte g buiten de provincie is confronterend.’

‘Het ongemakkelijke gevoel over de zachte g buiten de provincie loslaten.’

En zo gaat het nog even door. Calimgero lässt recht herzlich grüßen. Een minderwaardigheidscomplex is er niets bij. Kijk anders ook even op de Facebookpagina van Ton van Reen (klik hier). 

Nu de zachte g weer gouden tijden tegemoet lijkt te gaan, kan Horst-sweet-Horst natuurlijk niet achterblijven. Horst-gladdeweg-Horst als nieuwe naam vond helaas geen genade bij de directie. Een Horst-sweet-Horst top 5 van Horster zachte g’s kon er gelukkig nog wel net mee door. Komt-ie:

5. Midden Peelweg, America

4. Gasthuisstraat, Horst

3. Zwarte Plakweg, America

2. De Gats, Sevenum

1. Bosstraat, Hegelsom

Top 5 – Horster golfbanen

Komend weekend weer de open golfdagen.

Heeft u er net zo verlangend naar uitgezien als ik? De open golfdagen luiden toch elke keer weer het heerlijke seizoen van het dolce far niente in. Aangenaam zonnetje, zorgen zijn voor morgen, polo, bermuda en softspikes aan, hup de cabrio in en op naar de course! En weet u wat het mooie is? Waar je vroeger stad en land moest afreizen er een te vinden, is nu zelfs Horst aan de Maas voorzien van een rijk geschakeerd aanbod aan banen. Die-Qual-der-Wahl-achtige taferelen liggen dan ook nadrukkelijk op de loer. Maar Horst-sweet-Horst zou Horst-sweet-Horst niet zijn als het u geen helpende hand zou bieden. Daarom hierbij de exclusieve Horst-sweet-Horst top 5 van Horster golfbanen:

5. De Golfhorst, America

Landelijk gelegen baan met achttien holes en grote hoogteverschillen. Dit vereist wel een goed gedoseerde slag om naar een hoger gelegen green te spelen. Longhitters moeten zich beheersen of ze moeten er helemaal voor gaan, precisiespelers kunnen hun hart ophalen met goedgeplaatste approaches. Absoluut hoogtepunt is hole 3, een par 5 over 467 meter. De Golfhorst valt te prefereren boven De Peelse Golf in Sevenum, die een aanzienlijk minder toegankelijke indruk maakt.

4. Voetgolf, Sevenum

Gloednieuwe baan, achttien holes van tien tot honderd meter, met elk een verschillende afstand, par en hindernissen. Uiteraard te bespelen zonder GVB. De tees zijn gelukkig aangepast aan de grootte van de bal. Met adembenemende vergezichten op het voortrazende verkeer op de A67. Oordopjes zijn gratis bij het clubgebouw verkrijgbaar. Een tegenvaller is wel het ontbreken van een drivingrange en een stroke-index.

3. Boerengolf Maria-hoeve, America

De greenkeeper geniet hier ongetwijfeld al vele jaren van zijn pensioen, al doet dit niets af aan de charme van deze baan die misschien nog het best kan worden omschreven als ‘robuust’. Het meenemen van een spotter is wel een absolute must. De eveneens aan te bevelen neusknijpers zijn in ruime mate voorhanden in het clubgebouw. Handicarts dienen over een behoorlijk motorvermogen te beschikken.

2. Boeren- en frisbeegolf ’t Brugeind, Meerlo

Het boerengolf verschilt hier niet wezenlijk van dat bij Maria-hoeve, al zijn de roughs bij ’t Brugeind misschien nog wel mooier. Frisbeegolf heeft als voordeel dat de club thuisgelaten kan worden. Daar staat dan weer tegenover dat een helm onontbeerlijk is omdat het target nog wel eens wil worden gemist. Pitchen is hier een ware sensatie, droppen moet als het even kan worden vermeden.    

1. Schrobbergolf, Melderslo

Horst-sweet-Horst durft gerust de stelling aan dat je nergens ter wereld beter kunt schrobbergolfen dan op de spic-and-span-baan van camping D’n Eykelenbosch. De greens zijn hier werkelijk om door een ringetje te halen en de fairways zijn eveneens onberispelijk. Pluspunt is ook de chipping green, waar de chips kunnen worden geoefend: chippen is zoals bekend een van de moeilijkste onderdelen van schrobbergolf. Neem wel uw eigen schrobber mee (bij voorkeur een Kärcher PS 40 Power), want met de Gardena Cleansystem Comfort die je bij het clubhuis krijgt aangereikt, is het bijzonder lastig faden.