Regelmatig heb ik hier geklaagd over het feit dat werk van professionele
kunstenaars uit Horst aan de Maas veel te weinig in de eigen gemeente te zien
is. Als dat dan een keer wél het geval is, kan ik het natuurlijk niet maken die
expositie aan me voorbij te laten gaan. Dus begaf ik me gistermiddag naar
Museum De Kantfabriek. Voor de expositie On a portrait. Die werk toont van
Jeanny van Lieshout (Horst 1957) en Roel Sanders (Horst 1964). Tot
en met morgen slechts.
Ze groeiden allebei op in de Hoofdstraat, ze waren zelfs buren. Allebei werden
ze beeldend kunstenaar, allebei genoten ze hun opleiding in Maastricht, allebei
legden ze zich vooral toe op de schilderkunst. En allebei maakten ze honderden
portretten. Een aanzienlijk deel daarvan is nu dus nog twee dagen te bewonderen
in De Kantfabriek.
Ondanks alle overeenkomsten tussen beide zijn er ook verschillen. Jeanny is activistischer,
wat het meest duidelijk tot uiting komt in Women’s lib(-eration) army, een
in 2012 begonnen reeks van intussen om en nabij achthonderd portretten van
vrouwen. Dit werk vormt een reactie op de uitsluitend uit mannenportretten bestaande
48 Porträte van Gerhard Richter.
Toch portretteert ook Jeanny mannen, bijvoorbeeld op haar beschilderde papieren
winkeltassen, mooi geëxposeerd op een ronddraaiend wit plateau onder de
titel ‘Shopdotcom’ of ‘Moneyland’.
Ook bij Roel ontbreekt het engagement niet, maar hij verpakt zijn maatschappijkritiek wat meer, niet zelden in naar het sarcasme neigende humor. De titels van de werken in zijn reeks Little Stories zijn daarentegen vaak weinig verhullend. In deze licht absurdistische tafereeltjes, veelal uitvergrote uitsneden van de alledaagse werkelijkheid, uit hij zijn verwondering over en kritiek op de dingen en de mens zoals ze zijn, zich vertonen, handelen.
Nog een verfrissende overeenkomst tussen Jeanny en Roel is hun zelfspot. De
titel van nummer 767 uit Jeanny’s Women’s lib(-eration) army spreekt wat
dit betreft boekdelen: Jeanny van Lieshout is koopziek. Of wat dacht u
anders van Roels zelfportret met de titel Fat bastard?
Lang verhaal kort: nog niet geweest? Ga dan alsnog!
Ook bij Roel ontbreekt het engagement niet, maar hij verpakt zijn maatschappijkritiek wat meer, niet zelden in naar het sarcasme neigende humor. De titels van de werken in zijn reeks Little Stories zijn daarentegen vaak weinig verhullend. In deze licht absurdistische tafereeltjes, veelal uitvergrote uitsneden van de alledaagse werkelijkheid, uit hij zijn verwondering over en kritiek op de dingen en de mens zoals ze zijn, zich vertonen, handelen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten