Hevige online-verontwaardiging afgelopen week over het kappen van een monumentale
beuk langs de toegangsweg tot station Horst-Sevenum. De beuk verkeerde in
slechte staat en vormde een bedreiging voor de veiligheid. Aldus de
deskundigen. ‘Hoezo slechte staat? Hoezo veiligheid? We worden weer eens
belazerd door de gemeente Horst aan de Maas’, was de teneur op sociale media. Tja.
Bij gebrek aan eigen deskundigheid ben je overgeleverd aan die van deskundigen.
Dus zonde van die beuk maar begrijpelijk. De toegangsweg tot het station heeft
toch al niet meer de allure van weleer: daarvoor zijn er de afgelopen decennia
teveel monumentale bomen verdwenen. Wat ooit een statige laan was, is verworden
tot een ordinaire weg die wordt geflankeerd door wat bomen. Overigens heeft ook
de sloop van de aan het begin van de toegangsweg gelegen villa Bellevue –
ergens in het laatste kwart van de vorige eeuw – afbreuk gedaan aan de bekoring
van de toegangsweg.
Wat is het dan een geluk dat Horst aan de Maas elders wel nog kan bogen op een
stationslaan in volle glorie. Tienray bezit misschien wel de stationslaan aller
stationslanen. Meter of tweehonderd lang, kaarsrecht, breed, onverhard, aan
weerszijden een rij bomen op gelijke afstand van elkaar, gesloten bladerdak. Je
waant je honderd jaar terug in de tijd.
Enige minpuntje: het zijn geen beuken die de laan omzomen maar Amerikaanse
eiken, om en nabij de veertig als ik het wel heb, aangeplant tussen 1920 en
1930 volgens de Bomenstichting. Daar staat dan weer als pluspunt tegenover dat
beide rijen bomen worden geflankeerd door beukenhagen. Ze worden niet meer
onderhouden, maar het pad tussen Amerikaanse eiken en beuken werd ooit druk
bewandeld, aldus dorpshistoricus Harrie Raaijmakers: ‘Tijdens Mariafeesten
kwamen ongeveer een eeuw geleden duizenden pelgrims met de trein in Tienray
aan. Over de middenweg reden de koetsen af en aan en de voetgangers liepen aan
de beide zijkanten. Dat is hier en daar nog goed te zien.’
Wat Tienray verder voor heeft op Horst-Sevenum, is dat het
uit 1873 daterende voormalige stationskoffiehuis bewaard is gebleven.
Koesteren, deze idylle.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten