‘De villa Sonneheerdt (Venloseweg 9; circa 1950) is een goed voorbeeld van
een naoorlogse villa in traditionalistische stijl.’ Te lezen op bladzijde
164 van het deel Limburg uit de reeks Monumenten in Nederland,
uitgegeven in 2003. Waarmee de bouwstijl is geduid.
Sonneheerdt mist wat kleur
op de wang. Het oogt ondanks de vele ramen enigszins hermetisch. Sonneheerdt
zou gebaat zijn geweest bij enkele bomen. En bij meer ruimte. Dat vooral. Had Sonneheerdt
twintig meter verder van de weg gelegen, met een perfect getrimd gazon ervoor
en zonder dat witte optrekje ernaast dat z’n naam (Bagatelle) eer
aandoet, dan was Sonneheerdt helemaal het mannetje geweest. Nu moet Sonneheerdt
het vooral van z’n naam hebben. Sonneheerdt: ‘zonnige haard’, ‘zonnig huis’, zoiets.
Hoewel een enkeling beweert dat Vondel het woord heeft gemunt, lijkt het niet
veel ouder dan een eeuw. Geboren uit een hang naar nostalgie, naar verheerlijking
van een verleden waarvan het de vraag is of het ooit heeft bestaan. Een hang
van alle tijden, zie hedendaagse equivalenten als Heerstate en Kercke Veld
State.
Alom schoten de Sonneheerdts en Sonnehaer(d)ts uit de grond. Bekendste Sonneheerdt:
een blindeninstituut in Ermelo, geopend in 1926. Nauwelijks te geloven dat die
naam niet cynisch was bedoeld.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten