Mała tajemnica 316 - Stigma

Dlaczego nie mogę po prostu wziąć kawałek opublikowany w języku polskim? Jako mały gest. Do was, moi wierni czytelnicy polskich Horster, pasek pod sercem przeszywający. Albo do ciebie, mój wierny czytelnik polski Horster, cheer do kłucia, będę wyjścia.

Z tej okazji mam pod lupę blisko domu. W swoim drugim domu: Meterikse kościół. Od wczoraj zrobiłem wspaniałe odkrycie. Nie w samym Kościele, ale kilka metrów przed północnej zewnętrznej ścianie. Spójrz, tutaj:

Na pierwszy rzut oka nic specjalnego: ściana, brzydki jasny i ciemny szary przewód, stojak magazyn, Holly Bush, ściółka, rozkładające się liście. I - te zdjęcia trudno odróżnić - drewniany słup z cala lub trzydzieści, czterdzieści. Drewniany słup z czymś czerwonym na jej temat. Krew? Ketchup? Serpentine pozostaje? Nie, nie, nie! Co wtedy? Tekst! Oglądać i czytać razem:

Pręt z listem nie przedstawiło żądań przyjazny odpadów psa. Kawałek rzemiosła cię wyrzucić, tak niesamowicie piękne! Dotykanie również, bo ślady walki z listu, który poprzedza pręt musiało pójść. Patrz na przykład różne przestrzeń między literami ("Gee n h on den p oep au b"), h i pierwszej p, które są wyższe niż innych, a nie cięte paski. Każdy pies, nawet z najdrobniejszej przyzwoitości w swoich czw z głowy musiałby się tu zrobić kupę. Miejmy nadzieję, że jesteś nadal zgadzają się ze mną?

Czy nie słyszysz mnie wczoraj również z zadowoleniem? Dlaczego? Że 4-1 oczywiście VVV. Nie, nie byłem stroną tam w Doetinchem. Czy zawsze patrz: raz wygrali na wyjeździe grę, nie jestem kurwa z. To rzecz: te tak zwane Super Rolnicy uznali za konieczne, aby dopasować przeciwko grze VVV ryzyka wytłumaczyć. Najbardziej spokojne kibiców na ziemię więc wiążące do autobusu. Zrozumiesz, że jest pod moją godność. O kijem etykiet, piętnować i nie mówi!

Czy wiesz, że jeśli rzeczywiście HorstsweetHorst@gmail.com pójść na wszystko, co masz i Horst Horst Egipcjan chce stracić? Infolinia? Nie, raczej nie wspominając.

Tak, to było o tym. Przepraszam za słabą polskim, słowniki online są naprawdę lepsze. Widzę teraz, że gdybym z powrotem tłumaczenie z języka polskiego na język niderlandzki jest bardzo mało piwa jest. Czy zgadzasz się, gdybym ale holenderski tłumaczenie późno naśladowania? Być może to było bliżej inspekcja również nieco stygmatyzując ci kawałek w języku polskim do naczyń.

Klein mysterie 316 – Stigmatisering

Waarom zou ik niet gewoon eens een stukje in het Pools publiceren? Als kleine geste. Om jullie, mijn trouwe schare Horster Poolse lezers, een riem onder het hart te steken. Of om jullie, mijn trouwe schare Poolse Horster lezers, een hart onder de riem te steken, daar wil ik vanaf zijn.

Voor de gelegenheid heb ik het maar eens dicht bij huis gehouden. Bij jullie tweede thuis: de Meterikse kerk. Daar deed ik gisteren een prachtige ontdekking. Niet in de kerk zelf, maar enkele meters vóór de noordoostelijke buitenmuur. Kijk, hier:

Op het eerste gezicht niets bijzonders: een muur, een lelijke licht- en donkergrijze pijp, een bladkorf, een hulststruik, zwerfvuil, halfvergane bladeren. En – op deze foto nauwelijks te onderscheiden – een houten paaltje van een centimeter of dertig, veertig. Een houten paaltje met iets roods erop. Bloed? Ketchup? Serpentineresten? Nee, nee, nee! Wat dan wel? Een tekst! Kijk en lees mee:

Een met een lettertang vervaardigd vriendelijk verzoek hier geen hondenpoep te deponeren. Een stukje huisvlijt om u tegen te zeggen, zó onvoorstelbaar mooi! Aandoenlijk ook, vanwege de sporen van de worsteling met de lettertang die eraan vooraf moet zijn gegaan. Zie bijvoorbeeld de onderling afwijkende ruimte tussen de letters (‘Gee n h on den p oep au b’), de h en de eerste p die hoger staan dan de overige letters en de niet helemaal recht afgeknipte strookjes. Elke hond met ook maar een greintje fatsoen in z’n donder zou het uit z’n hoofd moeten halen hier een hoopje te doen. Dat zijn jullie hopelijk toch wel met me eens?

Hebben jullie me gisteren trouwens niet horen juichen? Waarom? Om die 4-1 van VVV natuurlijk. Nee, ik was niet van de partij daar in Doetinchem. Zul je altijd zien: winnen ze een keer een uitwedstrijd, ben ik er verdomme niet bij. Dat zit zo: die zogenaamde Superboeren vonden het nodig de wedstrijd tegen VVV tot een risicowedstrijd te verklaren. De meest vredelievende supporters ter aarde daarmee verplichtend tot een busreis. Jullie zullen begrijpen dat dat beneden mijn waardigheid is. Over etiketten plakken, stigmatiseren en uitsluiten gesproken!

Wisten jullie eigenlijk al dat je bij HorstsweetHorst@gmail.com terecht kunt voor alles wat je over Horst en de Horstenaren kwijt wilt? Een meldpunt? Nee, zo zou ik dat liever niet willen noemen.

Zo, dat was het wel zo’n beetje. Excuses voor het slechte Pools, die onlinewoordenboeken zijn echt voor verbetering vatbaar. Ik zie nu dat als ik het uit het Pools terugvertaal naar het Nederlands er wel bijzonder weinig van te brouwen valt. Zijn jullie het ermee eens als ik toch maar een Nederlandse vertaling laat volgen? Misschien was het bij nader inzien ook wel een beetje stigmatiserend jullie een stukje in het Pools voor te schotelen.

Intermezzo – Alaaf! (2)

Carnaval. Dat betekent gewijzigde winkelopeningstijden. En dat betekent een briefje op het winkelraam. En dat betekent keuzes maken.
Tussen de c

en de k.

Tussen ‘de’

en geen ‘de’.

Tussen Nederlands

en dialect.

Tussen ‘vasteloavend’

en ‘vastenaovend’.

Tussen hoofdletter

en kleine letter.

Tussen aan elkaar

of los.

Tussen handgeschreven

en getikt.

Tussen sober

en frivool.

Tussen diagonaal

en met een kromming.

Tussen fijn,

geweldig

en prettig.

Tussen een afsluiting met

of zonder punt.

Maar laat alsjeblieft één ding duidelijk zijn:

Actualisatie – Officieuze straatnamen (8)

Carnaval, dus een mooie gelegenheid iets te doen aan een enorme achterstand op het gebied van melding maken van officieuze straatnaamborden. Eerst maar eens een officieus officieus straatnaambord. Officieus officieus of niet, het is wel het grootste straatnaambord ooit door mij in Horst aan de Maas waargenomen. Waarschijnlijk nog een dag of twee te vinden nabij de splitsing Jacob Poelsweg – Griendtsveenseweg in America:

Dan over naar de officiële officieuze straatnaambordjes. Daarbij doet zich het wonderlijke feit voor dat de buurdorpen Meerlo en Tienray beide beschikken over een Thiesenpedje. In Meerlo verbindt het de Hoofdstraat met de Julianastraat;

in Tienray ligt het in het verlengde van de Kerkhoflaan.

Vader en zoon? Twee broers? Zou wel heel onwaarschijnlijk zijn. Wie het weet, mag het wat mij betreft zeggen.

In Grubbenvorst ligt te midden van enkele naar heide vernoemde straten ’t Heideröndje,

door mij in eerste instantie aangezien voor ’t Helderöndje, een benaming die wat meer ruimte tot interpretatie had geboden. Noteer trouwens op de achtergrond weer die voor Horst aan de Maas zo kenmerkende combinatie van gewaagde land art en fantasieloze notariswoningarchitectuur.

Volgende in het rijtje van vergeten officieuze straatnaamborden is de

gelegen aan het Raaieind, eveneens in Grubbenvorst. Oogt verdacht officieel, is het echter niet. Over de vraag of op de y geen puntjes thuishoren zou je nog kunnen discussiëren. Buiten kijf staat dat ‘laan’ aan ‘Kleinraay’ vastgeplakt zou moeten worden. Of bezie ik het dan allemaal teveel door een officiële bril?

Verder naar het

in Broekhuizenvorst. Lees hier hoe Leopold in 1993 min of meer bij toeval pastoor in Broekhuizenvorst werd. Het opmerkelijke aan het straatnaambordje is dat het de voornaam van de zeereerwaarde heer bevat. Bij mijn weten uniek voor naar geestelijken vernoemde (officiële dan wel officieuze) straten in Horst aan de Maas.

Zo, althans een beetje van de achterstand is hiermee ingelopen. Want, nee, we zijn er nog lang niet. Ik heb hier bijvoorbeeld nog tips liggen van Chrétien, Ger en Peter. Eeuwenoud, maar ik moet er nog altijd achteraan. Wanhoop niet, heren, eens komt het moment. Biedt misschien ook de kans stil te staan bij een onlangs verdwenen officieus straatnaambordje.

Top 5 – Toekomstige CDA-vergaderlocaties

Mensen zijn van nature geneigd altijd het slechte te denken. Zo krijg ik vaak de vraag voorgelegd waarom ik zo anti-CDA ben. ‘Ik anti-CDA?’, is dan steevast mijn reactie. Werkelijk onbegrijpelijk. Als er één partij is die m’n sympathie kan wegdragen, is het het CDA wel. Echt, ik heb het beste voor met de christendemocraten. Zit men in de problemen, dan ben ik vaak de eerste (en niet zelden de enige) die verschillende oplossingsrichtingen aandraagt. Op dit weblog zijn daarvan tal van voorbeelden aan te wijzen.

Mijn affiniteit met de partij hoeft me er uiteraard niet van te weerhouden haar kritisch te volgen. Het aloude Duitse gezegde Was sich liebt, das neckt sich doet hier weer eens opgeld. Ook dat valt aan de hand van vele bijdragen op Horst-sweet-Horst te illustreren.

Dat voor het goede begrip even vooraf. Dan nu over naar de actualiteit. Afgelopen vrijdag en zaterdag hield het CDA z’n halfjaarlijkse fractieweekend in Horst. Marja van Bijsterveldt-Vliegenthart, Gerd Leers, Ruth Peetoom, Maxime Verhagen, Sybrand van Haersma Buma, Marlies Veldhuijzen van Zanten-Hyllner: allemaal waren ze van de partij. En laten we vooral ook de local heroes Raymond Knops en Ger Koopmans niet vergeten. In de beste CDA-tradities kwam ook de Horster carnavalsprins Guido I nog even langs om wat onderscheidingen uit te reiken. In zijn gezelschap: de local heroes Leon Litjens en Kees van Rooij. À ge ma leut het.

Terwijl Kamerleden en bewindslieden zich met het hier en nu verpoosden, was ik, immer constructief meedenkend, alweer bezig met de toekomst. Want hoe moet dat bij het volgende CDA-fractieweekend in Horst? Nu was het Parkhotel nog de plaats van handeling, maar wat als de CDA-Tweede Kamerfractie – laten we vooral de realiteit onder ogen zien – na de volgende verkiezingen is gedecimeerd tot een clubje van een man of vier, vijf? Dan zou een fractieweekend in het Parkhotel slechts getuigen van grootheidswaanzin. Dus heb ik me, uit liefde voor de partij, de afgelopen dagen het hoofd gebroken over toekomstige Horster CDA-vergaderlocaties. Regeren is immers vooruitzien.

Mijn top 5 van toekomstige Horster CDA-vergaderlocaties:

5. Het vermeende ‘Hoëgers huuske’ aan de Bloemvenweg in America.

Donker genoeg om duistere zaakjes te regelen, groot genoeg om het hele prinselijk gezelschap van de Turftreiers in te ontvangen.

4. Het Risseltkapelletje aan de Gastendonkstraat in Horst.

Terug naar de wortels. Misschien ook wel de ideale manier om van die steile protestanten af te komen.

3. Trafohuisje aan de Schadijkerweg in Meterik.

Ideaal om al het geritsel eens flink te laten knetteren.

2. Jachthut aan de Blaktdijk in Kronenberg.

Mocht Henk Bleker tot de blijvertjes behoren (ik heb m’n twijfels) dan is deze locatie beslist aan te raden omdat hij hier het nuttige met het aangename kan verenigen.

1. Telefooncel aan de Hoebertweg in America.

Transparantie verzekerd en de varkensstallen op de achtergrond staan garant voor een oude vertrouwde geur.