maandag 24 december 2012

Top 5 – Wittenhorster voetbaldieren

Voetbaldier. Speler of trainer die beweert niet zonder het voetballen te kunnen. Vaak zegt zo iemand: ‘Ik ben nu eenmaal een “voetbaldier”.’ Synoniem: voetbalbeest. (Arno Kantelberg, Voetbaltaal (Amsterdam 1997) p. 141)

Voetbaldier. Voetbalbeest; gepassioneerd voetballiefhebber en/of speler – ‘hij is een voetbaldier in hart en nieren’ (Groot voetbalwoordenboek van de Nederlandse taal (Baarn 2006) p. 214)

Ja hoor, ondanks alles, ze bestaan nog: voetbaldieren. Ze horen voetbal, ze eten voetbal, ze beminnen voetbal, ze stinken voetbal, ze lezen voetbal, ze praten voetbal, ze pissen voetbal, ze beschouwen voetbal, ze ruiken voetbal, ze voelen voetbal, ze poepen voetbal, ze drinken voetbal, ze ademen voetbal, ze vervloeken voetbal, ze léven voetbal. Overal vind je ze, de voetbaldieren. Horst-sweet-Horst vond ze bij Wittenhorst, observeerde ze en sprak ze. Hier komt-ie, de Horst-sweet-Horst top 5 van Wittenhorster voetbaldieren:

5.
‘Ja, misschien ben ik inderdaad wel een voetbaldier old school. Maar mag het alsjeblieft?’
 
4.
Type grote mond, klein hart. Niet te beroerd om jan en alleman op z’n flikker te geven, maar als de rechtsback van de E7 in de laatste minuut bij een 1-1 stand een penalty mist, is hij er als eerste bij om het jochie te troosten.

3.
‘Dat spitsje van de A3, dat wordt een hele grote. Niemand wil het geloven, maar neem van ons aan: als je al 32 jaar lang elke zaterdag de velden afstruint, krijg je er vanzelf een héél klein beetje kijk op, hoor. Ja, altijd samen. Nee, als onze vrouwen er niet achter stonden, was dat niet mogelijk geweest. Maar dat is de deal: wij voetballen, zij shoppen. Wanneer we ze dan zien? Nooit! Nee, grapje. Op eerste kerstdag en in jaren zonder EK of WK in juni. En dat is meer dan genoeg als je het ons vraagt.’

2.
Vers strootje in de mond, ogen samengeknepen tegen het felle zonlicht, bij voorkeur gehurkt zittend langs de lijn, paraplu naast zich in het gras geprikt voor het geval dat. Grossierend in happeliaanse wijsheden, maar tegenover Horst-sweet-Horst slechts te verleiden tot één uitspraak: ‘Als voetbal niet bestond, moesten ze het vandaag nog uitvinden.’
 
1.
‘Wat zeg je, oog ik niet als een voetbaldier? Hoor ik wel vaker. Iedereen heeft bij een voetbaldier altijd zo’n beeld van een wat sjofel type dat thuis niets te vertellen heeft. Klopt niks van. Ja, vroeger misschien. Maar het voetbaldier van vandaag de dag heeft echt wel wat meer in z’n mars. Als voetbaldier moet je er ook representatief uitzien, vind ik. Vandaar die stropdas. En je ziet, ook de digitalisering is aan het voetbaldier niet voorbijgegaan. Wat zeg je? Nee, aan namen heb ik niets, rugnummers moet ik hebben.’

Klein mysterie 409 – Muur (3)

Precies een maand geleden constateerde ik dat het er verdacht veel op leek dat met het plaatsen van een heuse poort
de nieuwe Muur van Stroucx na meer dan twee jaar van nijvere arbeid dan toch was voltooid. Dit heuglijk feit moest hier natuurlijk worden gemarkeerd met een stukje, al was het maar omdat ik de afgelopen jaren al tweemaal eerder (klik hier en hier) aandacht aan de muur had geschonken.
Maar daarna liep ik vast.
Moest ik weer teruggrijpen op de Grands Travaux van het vorige stukje? Toch maar niet: één keer is misschien nog een heel klein beetje leuk, een tweede keer wordt het echt vervelend.
Moest ik een lofzang houden op de oude Muur van Stroucx? Nee, had ik de eerste keer al gedaan, ik zou slechts in herhaling vervallen.
Moest ik een boos stukje schrijven waarin ik voor eens en voor altijd uit de doeken deed dat de nieuwe muur van Stroucx symbool stond voor de architectonische vertrutting die Horst de afgelopen decennia heeft getroffen? Ook niet, ofschoon dat van die architectonische vertrutting natuurlijk wel klopt. Maar de Muur van Stroucx is te klein om er het Horster neotraditionalisme aan op te hangen.
Moest ik het oneindige bouwproces van de nieuwe muur in verband brengen met het begrip ‘geduld’ en er vervolgens een filosofische duiding aan geven? Beslist niet: ik houd me het liefst verre van filosofische duidingen.
Moest ik een vergelijking trekken met het voetbalmuurtje en daarbij refereren aan de geitenkaas van Cruijff als hij gatenkaas bedoelt? Eigenlijk wel, maar misschien moest ik er ook maar eens van af om werkelijk alles in verband te brengen met voetbal.
Moest ik een badinerend stukje schrijven waarin ik me afvroeg of het niet mooi zou zijn om op die abaci nog wat nepklassiek beeldhouwwerk van bijvoorbeeld Europa Stock Tuindecoratie uit Siebengewald te zetten? Hoewel mijn vingers jeukten, besloot ik er toch vanaf te zien omdat me niet duidelijk is of die zuilen van de Ionische, Dorische of Korinthische orde zijn en ik zeker als gymnasiast genadeloos door de mand zou vallen bij een verkeerde inschatting.
Moest ik het stukje dan ophangen aan de twee vrouwen die terwijl ik er foto’s van aan het maken was tegen elkaar zeiden dat die muur toch zo’n prachtige poort had? Misschien wel, maar weet u, eigenlijk heb ik helemaal geen zin meer om ook nog maar iets over die stomme muur te schrijven.

maandag 17 december 2012

Klein mysterie 408 – Stadsdeel

Vorige week dinsdag vergaderde de gemeentelijke Commissie Ruimte. Op de agenda stonden interessante punten als het Sevenumse centrumplan en het gemeentelijk afvalbeleid. Helaas verhinderden andere bezigheden die avond dat ik de vergadering vanaf de publieke tribune kon volgen. Maar het mooie is dat er een gemeentelijke website is waar je al een dag later de volledige vergadering kunt terugbeluisteren. Je zit dan tegen dit scherm aan te kijken
en hoort ondertussen alles voorbijkomen. Je kunt terug- en vooruitspoelen en agendapunten die je niet interesseren overslaan. Ideaal!
Toch is het ook dan nog een hele zit, hoor, zo’n vergadering. Je moet je worstelen door passages als ‘Die 700 duizend euro, als je die terugbrengt naar de 3,8 miljoen in het begin, dan wordt die direct gedekt uit de voordelen. De rest van de kosten worden gedekt uit een voorziening van 2,6 miljoen die op rente gezet wordt, dus die groeit steeds een beetje aan. Daarvan worden steeds kosten afgehaald en daarmee zou dat 25 jaar lang geëxploiteerd kunnen worden.’
Je prijst je intussen gelukkig dat de commissieleden zo’n passage natuurlijk wél begrijpen.
Je verbaast je erover dat het feit dat de gemeente bouwproject de Heren van Zaerum deels zelf gaat financieren zó weinig vragen oproept bij de commissieleden.
Je mijmert wat over de vraag of de gemeenteraad zijn controlerende taken wel altijd naar behoren vervult en of de dames en heren zelf wel altijd ten volle begrijpen wat ze besluiten.  
Je hoort wethouder Driessen zeggen dat van de nieuw te bouwen winkels in Sevenum op dit moment al 59 procent is verhuurd. Je verwondert je daarover, omdat dat precies één procent te weinig is voor de benodigde zestig procent.
Je ergert je aan de veelgebezigde term ‘winkelplint’.
Je hoort wethouder Litjens zeggen dat over 59 procent van de nieuw te bouwen winkels in Sevenum al huurafspraken zijn gemaakt dan wel dat er gesprekken over gaande zijn. Je vindt dat dit wezenlijk afwijkt van wat wethouder Driessen enkele minuten eerder zei, maar staat daar blijkbaar alleen in, want er is geen commissielid dat om opheldering vraagt.
Je droomt weg bij het horen van een zin als ‘Verbetervoorstellen, maar binnen het raamwerk van het systeem.’
Je moet lachen om een zin als ‘Er zijn een aantal scenario’s van optimalisaties.’
Je veert op als je het CDA kritisch over het gemeentelijk afvalbeleid hoort zijn. Je vindt dat terecht, maar vraagt je af wanneer het CDA ook eens kritisch durft te zijn als het het beleidsterrein van een eigen wethouder betreft.
Je zakt als een pudding in elkaar als je iemand hoort zeggen ‘Die differentiatie is geen gevolg van sec het afvaltarief, maar van de combinatie van drie.’
Je wordt wild van het verhullend taalgebruik in een zin als ‘Er komt geen stijging voor de burger, er komt een verschuiving van het tarief.’
Je springt van wanhoop tegen het plafond bij het beluisteren van een zin als ‘Dan haal je toch in andere belastingtarieven je argumentatie weg om een tarifering te gaan differentiëren op je afvalsysteem.’
En dan, dan ga je uit verveling maar eens lezen wat er eigenlijk op dat scherm staat waar je nu al twee uur wat wezenloos naar zit te staren terwijl je luistert. Je begint aan jezelf te twijfelen. Je vraagt je af of er iets met je ogen aan de hand is. Je denkt dat je gek geworden bent. Maar nee hoor, het staat er toch echt:
De vraag is nu alleen nog of we een stadsdeel van Venlo of van Venray worden (of misschien al zijn geworden).

Klein mysterie 407 – Boekenkast

Altijd en eeuwig een dankbaar gespreksonderwerp op feesten en partijen: het dialect. Gisteren ook weer. Over boeken ging het. Meer in het bijzonder het ding waar je ze in opbergt, de boekenkast. Nog meer in het bijzonder de Horster boekenkast. Bokekást. En geen beukkást. En ook geen beukekást. Tenzij het een van beukenhout gemaakte kast betreft. Maar dan zeg je eerder ennen beuke kást. Een beuken boekenkast is daarom ennen beuke bokekást. Een beuken boekenkast om te huilen zo lelijk is ennen beuke bokekást um te böäke zoa lellik. Zeg dat maar eens tien keer achter elkaar.
Terug naar de bokekást. De vraag was waarom het bokekást is en geen beukkást dan wel beukekást. Had ik nou nog nooit bij stilgestaan. Moeilijk te bevatten is het inderdaad wel, zeker voor mij als niet-dialectoloog.
In het Nederlands is (of: lijkt?) het eenvoudig. Boek heeft als meervoud boeken; de kast is bestemd voor meerdere boeken en dus is het boekenkast. In het Horster dialect is het enkelvoud van boek book, het meervoud beuk; de kast is bestemd voor meerdere boeken en toch is het geen beukkást of – om het minder tongbrekend te laten zijn – beukekást. Zelfs de vergelijking met het Duits gaat in dit geval niet op: daar is het in het enkelvoud das Buch, in het meervoud die Bücher; de kast is bestemd voor meerdere boeken en dus is het Bücherschrank of Bücherregal.
Verder kwamen we niet – de Floriade, de Horster afvaltarieven en het voetbalgeweld moesten  óók hoognodig worden besproken. Toen ik er later verder over nadacht, leidde dat in eerste instantie tot niets, althans niet tot een verklaring voor bokekást. Wel tot een rijtje Horster woorden met de enkelvoudsvorm, de meervoudsvorm en de meervoudsvorm in een samenstelling:
paer (peer) – paere – paeremánd.
lieuw (leeuw) – lieuwe – lieuwevurbliëf.
moës (muis) – muus – moëzeval.
hoës (huis) – huus – hoëzemaert.
hoand (hond) – hund – hóndepension.
boëm (boom) – buëm – boëmeregister (of buëmregister?).
jas (jas) – jes – jasserek.
stool (stoel) – steul – stolendáns.
En toen vroeg ik me af: is op grond van genoemde voorbeelden de (vrij ingewikkelde) conclusie gerechtvaardigd dat Horster woorden die in het meervoud een klinkerverandering ondergaan, nog een tweede meervoudsvorm zonder klinkerverandering hebben, die alleen in een samenstelling aan het licht komt? Of bezondig ik me nu aan een Stapeltje en heb ik - natúúrlijk onbedoeld - alleen naar voorbeelden gevonden die in mijn kraam te pas komen? Gespreksstof genoeg voor het volgende feestje of partijtje dunkt me.

Klein mysterie 406 – Floriade (3)

Van die Floriade kun je zeggen wat je wilt, maar ook in de maanden daarna valt er veel plezier aan te beleven. Want zeg nu zelf: u grist die krant toch ook elke morgen van de deurmat om te lezen of Paul nog altijd het weer de schuld geeft, of Hubert er nog steeds in slaagt z’n stoepje schoon te vegen, of Antoin de zwartepiet ditmaal toespeelt aan de Raad van Commissarissen, of Kees volhardt in z’n ontkenning dat hij meer wist, of Leon het weer eens allemaal bagatelliseert. Genieten toch? Als dat nu die beroemde spin-off is, zeg ik: ‘Laat maar komen, liefst karrenvrachten vol en graag een beetje snel.’
Wist u trouwens dat het met die spin-off helemaal snor zit? Ger Driessen onderbrak er vorige week dinsdag zelfs z’n al twee maanden durende twitterpauze voor: ‘Floriade: een half miljard spin-off, 10 a 15 miljoen extra investeringen, 8 miljoen tekort in exploitatie. Wat hapert hieraan?’ Als er iemand is die het kan weten, is het Ger wel. Geweldig toch? Jammer dat hij dat half miljard niet ergens onderbouwt, dan hadden we nog harder kunnen lachen.
Wat overigens wel eens uw valkuil zou kunnen zijn, is dat u de neiging heeft spin-off als iets puur materieels te zien. Fout! Daarom is het ook zo goed van de gemeente Horst aan de Maas dat ze ons afgelopen week op de gemeentepagina in Hallo Horst aan de Maas nog eens heeft uitgelegd waar spin-off nu eigenlijk voor staat:
Boodschap: ach, die euro’s zijn maar bijzaak, spin-off is meer een gevoel, iets ongrijpbaars, in wezen is spin-off heel zen. Heerlijk toch?
Nou we toch bezig zijn: prijst u zich ook zo gelukkig dat u niet in Venray woont? Zit de gemeenteraad me daar toch te mouwen over die luttele negen miljoentjes. En die arme wethouder Loonen maar in een spagaat verkeren tussen vertrouwelijke informatie stilhouden en z’n informatieplicht aan de gemeenteraad. Meelijwekkend toch?  
U bent het hopelijk toch ook met me eens dat we het in Horst aan de Maas weer eens allemaal veel beter doen? Hier houdt de gemeenteraad zich tenminste muisstil. En wat fantastisch van de gemeente dat ze juist nu een website lanceert die de Floriade onder de kop Wat was het mooi, Horst aan de Maas en de Floriade 2012! alle lof toezwaait die haar zo toekomt. Want: ‘De gemeente Horst aan de Maas is trots op de wijze waarop zij zich aan de wereld heeft getoond.’ En wees ervan overtuigd: ‘We hebben met zijn allen samengewerkt en woorden naar daden omgezet, en daar zullen we nog lang de vruchten van plukken.’ Briljant toch?

maandag 10 december 2012

Klein mysterie 405 – Floriade (2)

Je gaat het pas zien als je het door hebt. JC heeft weer eens gelijk. Tot mijn schande moet ik bekennen dat het bij mij een jaartje of tien heeft geduurd voordat ik het door had. Maar sinds drie dagen heb ik het door. En wel helemaal.
Het begon met een artikel in De Volkskrant van afgelopen vrijdag over allerlei onverklaarbare taferelen die zich dit voorjaar in Overijsselse bussen afspeelden. Zo doken in een streekbus tussen Zwolle en Coevorden ineens horden Chinese toeristen op, vertoonde zich in een Zwolse stadsbus plotseling een muziektrio genaamd De Blauwe Vingers en voerde in een derde streekbus Meneer Mishta, een mysterieuze ziener, actie tegen de algehele verzuring. Niet één dag, maar drie maanden! Niemand kon het verklaren, Overijssel stond op z’n kop. Totdat De Volkskrant vrijdag onthulde dat het allemaal doorgestoken kaart was: de Chinese toeristen waren ingehuurd, De Blauwe Vingers was een gelegenheidstrio en Meneer Mishta is een acteur. Allemaal in het kader van een kunstproject bedoeld om forensen anders naar hun omgeving te laten kijken. Slechts een klein groepje ingewijden wist ervan en de buschauffeurs speelden het spelletje braaf mee. Geniaal!
En toen had ik het dus door. De Floriade is van hetzelfde laken een pak! Alleen geen kunstproject van drie maanden, maar van een dikke tien jaar. Geniaal in het kwadraat! Half Limburg moet in het complot hebben gezeten, alleen: ik zag het niet. Maar ja, je gaat het dus pas zien als je het door hebt. En nu heb ik het dus door.
Tien jaar lang acteren in een toneelstuk, een onvoorstelbaar knappe prestatie. Al kan ik me ook voorstellen dat er bij de hoofdrolspelers sprake is van enige opluchting: tien jaar lang acteren in hetzelfde stuk gaat je niet in je kouwe kleren zitten en op een gegeven moment is de uitdaging er wel af.
Voor alle acteurs wenkt nu een zonnige toekomst. Paul Beck kan zich eindelijk ontdoen van dat vlinderdasje en zich verdienstelijk maken bij De Efteling of anders wel het Sprookjesbos. Leon Litjens, verlost van de verplichting om de andere dag te roeptoeteren over spin-offeffecten, kan ongetwijfeld een directiefunctie bij het Nieuw Gemengd Bedrijf tegemoet zien. Thijs Coppus, die al die tijd de bad guy heeft moeten acteren, gun ik nu eens een rol als knuffelbeer. Ook Leon Frissen en Ger Driessen, beiden op een gegeven moment uit het script geschreven, komen ongetwijfeld goed terecht. Leon Frissen heeft zich inmiddels bekwaamd in het debiteren van diepzinnige gedachten op Twitter. Ger Driessen heeft in het recente verleden bewezen zich als een vis in het water te voelen in het filmwereldje. Resteren al die CDA-gemeenteraadsleden die een half jaar lang al twitterend de loftrompet over de Floriade moesten steken. Ik durf er veel om te verwedden dat voor hen elders wel weer een figurantenrol is weggelegd. Is ze op het lijf geschreven.
Geconfronteerd met de onthulling van De Volkskrant reageerde journalist Matthijs Oppenhuizen van Stentor Sallands Dagblad vrijdag als volgt: ‘Ik ben dus eigenlijk voorgelogen? Ik baal dat ik er met open ogen ben ingetuind en niet de waarheid heb achterhaald, maar ik vind het wel een sterk en ludiek project.’ Het zouden mijn woorden over de Floriade kunnen zijn. Sinds vrijdag weet ik dat elke cent, elke euro van die tientallen Floriademiljoenen het ten volle waard is geweest. Je gaat het inderdaad pas zien als je het door hebt.

Top 5 – Horster milkers

Een onuitroeibaar misverstand wil dat niet-Randstedelingen in het algemeen en Limburgers in het bijzonder altijd achter de feiten aanhollen. De Randstad trendsettend, de rest van Nederland trendvolgend – dat idee. Hoe anders is de werkelijkheid. Neem nu milken, of op z’n Engels milking, een gebruik dat erin bestaat dat je in het openbaar een pak melk over je heen gooit. In Engeland is het op het moment een rage en inmiddels heeft het fenomeen ook de zelfbenoemde voorhoede van hip Holland bereikt. Op YouTube is het een hit, de kranten staan er vol van, op Twitter is het trending en eerstdaags zal het ongetwijfeld in De Wereld Draait Door opduiken (als het daar tenminste niet al opgedoken is; ik volg dat programma niet zo).
Vreemd allemaal. In Horst milken we namelijk al eeuwenlang. Ik heb het voor de aardigheid nog even opgezocht: de oudst bekende schriftelijke vermelding van milken in Horst dateert uit 1369. In Sevenum (1308) en Lottum (1293) waren ze er zelfs nog iets eerder bij. In de daaropvolgende eeuwen kende milken hier perioden van bloei en verval. Zo luidde het Franse milkverbod van 1807 bijna het einde in, terwijl het herstel van de bisschoppelijke hiërarchie in 1853 juist een enorme stimulans voor het milken betekende. En in de twintigste eeuw mag het aantal Horster milkers dan enigszins zijn teruggelopen, anno 2012 milkt een groot deel van de bevolking van Horst aan de Maas nog altijd onverdroten voort. Hoogste tijd derhalve voor een top 5 van Horster milkers:

5. Zwanenheikes Trina uit Lottum:
‘Milken is bij ons een echte familietraditie. Een dag niet gemilkt is een dag niet geleefd, zeg ik altijd maar. Zonder milken was ik geheid geen 93 geworden.’

4. Boet van den Akker uit Griendtsveen:
‘Ik was altijd een echte stresskip. Totdat iemand me adviseerde te gaan milken. Had ik jaren eerder moeten doen. Milken geeft zó veel rust en verdieping! Mijn leven heeft er een nieuwe dimensie door gekregen.’

3.  Daisy de Fauwe uit Meterik:
‘Weet je, de halfvolle van de Aldi is de beste. De magere van Jan Linders gaat trouwens ook nog wel. Alleen de volle van Lidl, die moet je nooit pakken. Da’s pas bocht. Ja, hoor, ik heb ze allemaal uitgeprobeerd.’

2. Trevor Sykes uit Hegelsom:
‘Yeah, I used to be an asphalter. But then I came across this milking, or miiileke as they call it here. I gave up asphalting and turned into a milking advisor. And be assured: great profits!

1. Flöves Marie uit Sevenum met in haar arm haar pasgeboren zoon Chris:
‘Jarenlang trouw milken heeft mij een zoon gebracht. Je gelooft het misschien niet, maar een man is er niet aan te pas gekomen.’ 

Marie had er overigens geen enkel bezwaar tegen dat we haar en kleine Chris filmden tijdens een van hun milksessies:

P.S. Wist u dat milken in de Randstad alweer een opvolger heeft gekregen in porten? Doen wij hier al sinds 1032.

Actualisatie – Telefooncellen (2)

Peter Janssen, ja alweer Peter, mailde me onlangs dat ik het stukje over telefooncellen van 13 september 2010 kon actualiseren. Hij voelde het namelijk als zijn droeve plicht mij te informeren over het verscheiden van de waarschijnlijk laatste nog in werking zijnde openbare telefooncel in de buitenlucht van Horst aan de Maas. En wel die op het vakantiepark dat eertijds Loohorst heette, twee jaar geleden nog door het leven ging onder de verschrikkelijke benaming Sunparks Limburgse Peel en intussen bekendstaat onder de nauwelijks minder verschrikkelijke naam Center Parcs Limburgse Peel. Op 11 september 2010 zag het er nog zo uit:
Op 27 november 2012 legde Peter dit trieste tafereel vast op de gevoelige plaat:
Noteer: telefooncel verdwenen, rode brievenbus vervangen door een oranje.

Niet verder vertellen, en zeker niet tegen Peter, maar ondanks alle droefenis is er ook nog een lichtpuntje. Want voor het eerst in ruim twee jaar kan ik weer eens die prachtige Latijnse spreuk uit de kast halen voor dit staaltje cultuurbarbarij: sic transit gloria mundi. Wat dat betekent? Probeer daar zelf maar eens achter te komen.

maandag 3 december 2012

Klein mysterie 404 – Niet poepen (3)

Staat u me toe dat ik er weer eens een paar hondenpoepfrustratiebordjes in gooi? Niks zo irritant als hondenpoep – niks zo mooi als bordjes waar de hondenpoepfrustratie vanaf druipt.

Peter Janssen (ja altijd weer Peter Janssen, hij is een van mijn topinformanten) attendeerde me een tijdje terug op een interessant bordje in Sevenum (ja, altijd weer Sevenum, een echte hondenpoepfrustratiebordjeshotspot). Te vinden aan de Krouwelstraat. Hoewel hij een foto meestuurde, vond ik dat ik het aan m’n stand verplicht was ook zelf een kijkje te gaan nemen. Ik kan u verzekeren dat ik bepaald geen spijt heb van die mezelf opgelegde verplichting.
Aan de Krouwelstraat ligt iets wat ik als een semiopenbare schildpaddenvijver zou willen omschrijven. Die is op zichzelf al eine Reise wert, maar dat geldt dubbel en dwars voor het houten bordje dat is bevestigd aan het om de vijver geplaatste hek:
Dat ‘schijten’ is mooi, zonder uitroeptekens zijn zulke bordjes niet compleet en een verwijzing naar zielige kindertjes doet het altijd goed. Maar wat dit bordje pas echt opstuwt in de hondenpoepfrustratiebordjeshiërarchie is natuurlijk dat ‘non de ju!!’. Heerlijk! Zou eeuwig zonde zijn als het bordje ooit zou verdwijnen, dus ik roep bij dezen alle honden uit de buurt op regelmatig een lekkere bolus te blijven draaien bij de schildpaddenvijver.
Nadere inspectie van de directe omgeving van de schildpaddenvijver leverde trouwens qua hondenpoepfrustratie nog enkele kleinere keutels op. Zoals dit bordje, dat het eveneens doet voorkomen alsof alleen kinderen slachtoffer zouden zijn van hondenhoopjes en waarvan de maker geen keuze heeft kunnen maken tussen tutoyeren en vousvoyeren:
Schuin tegenover voorgaand bordje trof ik dit bordje aan met daarop een exemplaar van een vermoedelijk exclusief Sevenums hondenras, dat als voornaamste kenmerken heeft dat het staande zijn grote bah doet en dat het slechts over twee poten beschikt:
Tot slot graag uw gewaardeerde aandacht voor een bordje dat kan wedijveren met dat bij de schildpaddenvijver. Zaterdag zelf gesignaleerd, hangend in een haag aan het begin van de Molengatweg in Horst. Als we het letterlijk nemen behoort het niet tot de categorie hondenpoepfrustratiebordjes. Toch heb ik zo’n donkerbruin vermoeden dat we het niet letterlijk moeten nemen:  
Tot zover voor vandaag de berichtgeving over enkele van de jongste ontwikkelingen aan het bruin front.

Klein mysterie 403 – Floriade (1)

Zaterdag berichtte Dagblad De Limburger dat de Floriade afstevent op een verlies van negen miljoen euro. Meteen nadat ik het artikel tot me had genomen, haastte ik me naar m’n pc. Wie zou zich als eerste geroepen voelen te twitteren naar aanleiding van het artikel: Statenlid Thijs Coppus (SP) of wethouder Leon Litjens (CDA)? Thijs om schande te spreken over het miljoenenverlies; Leon om het te relativeren. Thijs om iedereen er nog eens opmerkzaam op te maken dat de SP hiervoor al jaren had gewaarschuwd; Leon om ons nogmaals aan het verstand te peuteren dat je de Floriade in een veel breder verband moet zien. Thijs om z’n verontwaardiging te ventileren over het feit dat de Noord-Limburgse burger kan opdraaien voor het miljoenenverlies; Leon om andermaal te benadrukken dat de spin-offeffecten van de Floriade pas over een jaar of tien zichtbaar zullen zijn.
Thijs of Leon: wie zou de eerste zijn? Het werd Thijs. Zaterdagochtend, 8.38 uur, tweet: ‘9 miljoen verlies voor de Floriade. Komt waarschijnlijk op bordje gemeenten terecht. Daarom was de SP tegen.’ In de daaropvolgende 5 uur en 24 minuten zouden er nog vijftien tweets plus een stukje op z’n weblog volgen. Allemaal in de hierboven beschreven geest. En Leon? Die deed er een dag lang het zwijgen toe. Pas op zondagmiddag 15.03 uur scheidde hij een tweet af waarin hij onder de toevoeging ‘Wat heeft de Floriade ondernemers opgeleverd’ verwijst naar een artikel getiteld ‘Zakelijk programma Floriade effectief’ op de website van Greenport Venlo. Daar bleef het verder bij. Beetje mager. 1-0 voor Thijs.
Leon zal er, in het besef dat hij een bij voorbaat gewonnen wedstrijd speelt, geen seconde minder om slapen. Want zelfs al zou straks blijken dat de Floriade geen negen maar vijftien of twintig miljoen euro verlies heeft opgeleverd, dan nog kun je er vergif op innemen dat ze zal worden verkocht als een succes.
‘Dit jaar meer bezoekers in Streekboerderijmuseum De Locht? Komt door de Floriade!’
‘Dit jaar minder bezoekers in Streekboerderijmuseum De Locht? Zonder de Floriade waren het er nog veel minder geweest!’
‘Dit jaar meer inkomsten voor de Horster middenstand? Komt door de Floriade!’
‘Dit jaar minder inkomsten voor de Horster middenstand? Zonder de Floriade zou het er nog veel slechter hebben uitgezien!’
‘Meer bedrijfsvestigingen in Horst aan de Maas? Komt door de Floriade!’
‘Minder bedrijfsvestigingen in Horst? Zonder de Floriade zouden het er nog veel minder zijn geweest!’
‘De Kasteeltuinen in Arcen juist dit jaar failliet gegaan? Zou zonder de Floriade ook zijn gebeurd.’ 
‘9 miljoen euro verlies voor de Floriade? Zonder Floriade zouden we aan de bedelstaf zijn geraakt!’
Enzovoort, enzovoort. Knappe jongen die kan bewijzen dat het allemaal niet zo is. En een even knappe jongen die kan bewijzen dat het allemaal wel zo is. Met de Floriade kun je gewoon alle kanten op. Daarom kan ik Thijs op een briefje geven dat de door hem gewenste verantwoording van ‘mensen die in 2002 vooral zichzelf belangrijk wilden maken en nu geen politieke verantwoordelijkheid meer dragen’ er nooit, maar dan ook nooit zal komen. In zelfreinigend vermogen heeft de Limburgse politiek nooit uitgeblonken – waarom zou dat in dit geval anders zijn? Wat onverlet laat dat die verantwoording wel degelijk op haar plaats zou zijn. Als een (door Thijs becijferde) overheidsbijdrage van negentig miljoen euro al geen aanleiding meer is voor een verantwoording, wat dan nog wel?

Klein mysterie 402 – Gemeentenaam (3)

Wie zei daar dat er niet naar Horst-sweet-Horst wordt geluisterd? Veertien dagen geleden verscheen hier een stukje over een plaatsnaambord aan de Molengatweg met een foutieve vermelding van de gemeentenaam
en ziedaar, binnen een week was de fout hersteld:
Het bedankje voor de oplettendheid zal vermoedelijk een dezer dagen wel volgen.

Mooier worden de plaatsnaamborden er trouwens ook niet op, bedacht ik me toen ik de foto’s nog eens wat nauwkeuriger bekeek. Van die witte omlijsting ben ik sowieso al niet kapot, maar voorheen volgde het wit tenminste nog exact de randen van het bord.
De nieuwere borden hebben in feite een dubbele omlijsting: behalve de witte ook nog een blauwe. Zou nog overkomelijk zijn als de blauwe omlijsting de witte precies zou volgen, maar dat is nu weer net niet het geval. Op de vier hoeken maakt het wit namelijk een veel scherpere bocht dan het blauw, waardoor blauw daar de overhand heeft. En dat stoort (me).
(Zoals de extra rode en witte cirkel om dit verbodsbord (me) evenzeer stoort.)
Dan de diagonale rode streep die aanduidt dat je de bebouwde kom verlaat. Heeft in de nieuwste versie eveneens een witte omlijsting gekregen.
Dat doet pas echt de deur dicht. De rode streep heeft aanzienlijk aan kracht ingeboet, het wit eromheen maakt ’m veel minder urgent. Vroeger was het: ‘Afgelopen met Horst, streep d’r door, over en sluiten, welkom in een andere wereld, verder geen gezeik.’
Nu is het: ‘Als het gepermitteerd is, mogen we dan heel misschien even uw aandacht vragen voor het feit dat u de bebouwde kom van Horst verlaat? Alstublieft niet kwaad worden, hoor, wij kunnen er ook niets aan doen.’
Nog meer te klagen? Uiteraard. Wat me evenmin kan bekoren is dat ‘a/d’. Als je per se een zwevende a wilt, dan zou ik voor zowel de a als de d een kleinere letter hebben gebruikt. Nu lijkt het alsof de a uittorent boven de H, de t en de M, wat nooit de bedoeling kan zijn omdat ‘a/d’ toch echt ondergeschikt is aan ‘Horst’ en ‘Maas’. Dat het diagonale streepje tussen de a en de d in tegenstelling tot de a daadwerkelijk uitsteekt boven de H, de t en de M, is daarom helemaal onvergeeflijk.

Kleine noot bij al het voorgaande: ik heb niet het minste verstand van vormgeving. Mocht u een andere mening zijn toegedaan over de aanblik van de nieuwe plaatsnaamborden: laat maar weten waar en waarom ik de plank heb misgeslagen.