Intermezzo – Arka Gdynia

Niet verder vertellen, maar ik ben een groot liefhebber van her en der in de openbare ruimte geplakte stickers. Alleen al daarom prijs ik me gelukkig dat ik sinds enkele jaren twee dagen per week in onze provinciehoofdstad werk.

Maastricht is vergeven van illegaal bestickerde verkeersborden, lantaarnpalen, elektriciteitskastjes en wat dies meer zij. Dat maakt de wandeling van het station naar het centrum van de stad telkens tot een genot.

Helaas telt Horst aan de Maas meer gezagsgetrouwe en nette mensen dan Maastricht. Illegale stickers in de openbare ruimte zijn hier zo’n zeldzaamheid dat als Horst er eens een keer mee wordt behangen, ik er meteen aandacht aan schenk (klik hier en hier).

Nee, zomaar stickers op van alles en nog wat plakken mag niet en netjes is het al evenmin. Maar er mag zoveel niet. En waar staat geschreven dat alles en iedereen netjes zou moeten zijn?

Wat me aantrekt in die stickers? Ze brengen leven in de brouwerij, ze zetten je aan het denken, ze maken je boos, ze brengen je aan het lachen, ze roepen vragen op, ze openen werelden die anders gegarandeerd gesloten zouden blijven.

Een voorbeeld. Het verkeersbord net voorbij het viaduct aan de Wittebrugweg kan zich al langer dan een jaar verheugen in een AFCA Horst-sticker. 

Vorige week constateerde ik dat er intussen een tweede sticker bij is gekomen.

Nadere inspectie leerde me dat het hier een sticker van Arka Gdynia betreft. Gdynia, is dat geen Poolse stad? Internet bevestigt: Gdynia is een havenstad in het noorden van Polen met in 2003 255 duizend inwoners. Arka blijkt de naam van de plaatselijke voetbalclub. Opgericht in 1929, clubkleuren geel-blauw, eenmalig Pools bekerwinnaar, in 2007 zwaar gestraft vanwege betrokkenheid bij een corruptieschandaal, momenteel uitkomend in de op een na hoogste divisie, afgelopen zaterdag de thuiswedstrijd tegen Wartą Poznań onder de ogen van 6887 toeschouwers met 2-0 gewonnen.

Arka is bovendien de club waar Andrzej Szarmach, een van de grote namen uit het Poolse voetbal, z’n loopbaan is begonnen. Wacht, ik heb nog een sticker van ’m.

Net als van Jan Tomaszewski, de vermaarde keeper.

Van een andere beroemde Poolse keeper heb ik helaas geen sticker. Daar staat gelukkig tegenover dat hij is vereeuwigd op een plaatje dat is bevestigd op een hek bij het Sint-Luciakapelletje.

Die Poolse Horster kapelaan was dat trouwens ook geen voetballer?

En zo zou ik nog even door kunnen gaan. Allemaal dankzij zo’n eenvoudige sticker.

Klein mysterie 363 – Graffiti (2)

Al vaker heb ik me hier beklaagd over het belabberde niveau van de Horster graffiti. Een enkele uitzondering daargelaten is het huilen met de pet op. Ik herhaal: alleen met een volwaardige graffiticultuur tel je echt mee als dorp of stad. In bijvoorbeeld Gent

en Straatsburg

hebben ze dat beter begrepen, zo bleek me de afgelopen weken.

Mijn voorkeur qua graffiti gaat uit naar afbeeldingen, maar als het niet anders is kan ik, ruimdenkend als ik ben, ook leven met teksten. Toen enkele jaren geleden het trafohuisje aan de Peelheideweg van alle kanten werd voorzien van het opschrift S04 kon mij dat daarom wel bekoren.

Sowieso is elke graffito, of het nu een afbeelding of een tekst betreft, een zegen voor de hedendaagse, volstrekt fantasieloze trafohuisjes. Hetzelfde geldt trouwens voor elektriciteitskasten.

De opschriften op het trafohuisje aan de Peelheideweg hadden één ding voor op het merendeel van de tekstgraffiti: ze waren leesbaar. De meeste tags mogen volgens Wikipedia dan wel ‘creatief en stijlvol’ zijn geschreven, voor de leesbaarheid is dit veelal fnuikend. Met de beste wil van de wereld lukt het me bijvoorbeeld niet hier soep van te brouwen:

Maar aan de Peelheideweg was het dus anders. Daar spatte het er van alle kanten vanaf dat het een uiting betrof van een of meerdere aanhangers van Schalke ’04. Vermoedelijk vervaardigd tijdens een verblijf op het aanpalende bungalowpark Loohorst. Knap stukje werk dat geen enkele voorbijganger kon ontgaan. Aartsrivaal BVB mooi de loef afgestoken.

Wat jarenlang onaangeroerd bleef, is nu ineens nagenoeg verdwenen.

Ik kan er vrede mee hebben dat ook voor graffiti niet het eeuwige leven is weggelegd. En als hardcore BVB-fans van de Südkurve deze provocatie niet langer wensten te tolereren, had ik daar eveneens best begrip voor kunnen opbrengen. Hoewel het eigenlijk not done is, zou ik het zelfs hebben toegejuicht als iemand de tekst had oversprayed en er een Banksy-eske afbeelding voor in de plaats zou zijn gekomen.

Maar wat nu is gebeurd, stuit me werkelijk tegen de borst. Onverlaten hebben hun best gedaan alle sporen van S04 uit te wissen, zonder dat ze daar volledig in zijn geslaagd, maar vooral zonder dat ze er iets anders voor achterlieten. Wat zijn dat voor manieren? Zo gaan we anno 2012 toch niet met elkaar om? Werk aan de winkel voor de politie dunkt me.

Top 5 – Horster mislocaties

Vermoedelijk onder het motto ‘Als de gelovigen mij niet langer opzoeken, zoek ik de gelovigen zelf maar op’, heeft deken De Graaf Woutering zaterdag in Melderslo een kermismis gehouden op de vloer van de botsauto’s. De kerk komt naar je toe! Een even eenvoudig als briljant idee.

Waar en wanneer kunnen we de komende tijd nog meer optredens van de deken verwachten? Alert als altijd heeft Horst-sweet-Horst beslag weten te leggen op de touragenda van de deken. Het zou flauw zijn alles al te verklappen, maar het neusje van de zalm zouden we onze trouwe lezers toch niet willen onthouden. Daarom bij dezen exclusief op Horst-sweet-Horst de top 5 van Horster mislocaties en –data voor het komend jaar:

5. 27 oktober, Boemelweekend te Horst. Onderweg van kroeg naar kroeg zal de deken in de Boemelbus speciale Boemelmissen verzorgen. Hij zal daarbij citeren uit Psalm 126, een pelgrimslied:

Wie in tranen onderweg zijn,
en de buidel draagt met zaad,
heeft een vreugdevolle thuiskomst,
als hij volle schoven draagt. 

4. 19 augustus, Westernweekend Davy Crockett te Meterik. Getooid met een cowboyhoed en omhangen met een sheriffster in plaats van een kruisje zal de deken zijn opwachting maken in de barn. In zijn preek zal hij bijzondere aandacht vragen voor Exodus 21:24: oog om oog, tand om tand.

3. 7 oktober, WK Bokkenollen te Griendtsveen. Gewapend met een dienblad voorzien van brood en wijn zal de deken de mis opdragen, onderwijl het parcours van twaalf hindernissen afleggend.

2. 21 oktober, Toverland te Sevenum. Bij gelegenheid van de opening van de Spinning Coaster, een achtbaan waarbij de karretjes draaien tijdens de rit, zal de deken de beminde gelovigen toespreken vanuit een van de karretjes. Hij zal daarbij niet nalaten te wijzen op de mallemolen die het hedendaagse leven is. 

1. 11 mei, Molen Eendracht Maakt Macht te Meterik. Ter gelegenheid van Nationale Molendag zal de deken zich laten bevestigen aan een van de wieken. Al bungelend zal hij in zijn preek uiteraard refereren aan Deuteronomium 24:6 (‘Men zal de bovenste molensteen niet tot pand nemen, want dan neemt men het leven tot pand’).

Klein mysterie 362 – Reclameborden (5)

Bestuurders uit naburige gemeenten beginnen zich nu ook al te bemoeien met de digitale reclamemast bij Interchalet langs de A73.

Vrijdag twitterde de Venrayse wethouder Ike Busser: ‘Net terug uit Venlo. Bij Horst ad Maas op A73 compleet verblind door gigawatts van totempaal Interchalet. Levensgevaarlijk!’ Z’n tweet was speciaal gericht aan burgemeester Kees van Rooij. In reactie op de tweet van Busser deed Karel van Soest, burgemeester van Boxmeer, er nog een schepje bovenop: ‘Kees doe er wat aan! Of liever Watt uit! Ik heb zelfde ervaring als Ike. #HorstaandeMaas verblindend!’

Krijgen tegenstanders van de mast nu ineens steun uit onverwachte hoek? Is dit het begin van een Noord-Limburgse stammenstrijd? Of tenminste een fiks geschil? Laten we het vooral hopen, ik ben altijd te vinden voor een goede bestuurlijke ruzie. Zeker als die gaat over een idiote reclamemast. Maar ik vrees dat we hier met een heel ander fenomeen te maken hebben. Een fenomeen dat ik zou willen scharen onder het kopje ‘bestuurdershumor’. Of nog erger: ‘bestuurlijk dollen’. Want u gelooft toch niet werkelijk dat onze bestuurders hun onderlinge ongenoegens via twitter openbaren? Leer mij onze bestuurders kennen! Als er al conflicten zijn, worden die keurig in achterkamertjes opgelost. 

Mijn vermoeden: op een bestuurlijke borrel bij een Floriadefestiviteit – geloof me, daar wordt wat bestuurlijk afgeborreld – zijn Ike en Karel met Kees in gesprek geraakt. Op enig moment kwam daarbij de reclamemast bij Interchalet aan de orde. Ike en Karel prezen Kees om de Horster voortvarendheid. Digitale reclamemasten, daar kunnen hun gemeenten nog slechts van dromen! Een gevoel van trots onderdrukkend incasseerde Kees de complimenten met de brede grijns waarop hij het patent lijkt te hebben. Om de feestvreugde te verhogen maakte Kees daarna gewag van die paar Horster zeurpieten die vinden dat met de mast de verkeersveiligheid in het gedrang komt. Ike en Karel proestten het uit: die mast gevaarlijk voor het verkeer? Heb je het ooit zo zout gegeten? Lachen, jongen! Waarop ze gedrieën overgingen op een ander gespreksonderwerp.

Toen Ike een uurtje later terugtufte naar z’n geliefde Venray kon ie bij het passeren van het mastje bij Interchalet een glimlach niet onderdrukken. Ter onderstreping van het aangenaam verpozen met Karel en Kees deed hij bovenstaande tweet uitgaan. Ike een tweet? Dan kon Karel natuurlijk niet achterblijven. Elf minuten na Ike slingerde Karel z’n tweet (inclusief woordspeling) de wereld in. Alleen een beetje jammer dat Kees het vervolgens niet afmaakte. Maar wat niet is, kan nog komen. Kom op, Kees, stel ons niet teleur!

Klein mysterie 361 – Nieuw Gemengd Bedrijf (4)

Nooit valt er wat te beleven in Horst aan de Maas, geniet je mede daarom even van een Verschnaufpause en zoals je altijd zult zien wijdt Nieuwsuur juist dan zomaar een item van een kwartier aan het Nieuw Gemengd Bedrijf. De reportage bracht aan het licht dat al meer dan twee miljoen euro overheidssubsidie naar de megamega- dan wel gigastal is gegaan. Het daaropvolgende interview met demissionair staatssecretaris Henk Bleker (Landbouw, Economische Zaken en Innovatie) bracht aan het licht dat de goeie man het noorden nu dan toch echt helemáál kwijt is.

Intussen is op plaatselijk niveau een openbrievenstrijd ontbrand tussen vereniging Behoud De Parel en de gemeenteraadsfractie van PvdA-PK over het Nieuw Gemengd Bedrijf (klik hier, hier, hier en hier). Behoud De Parel verwijt de PvdA-PK onvoldoende stelling te nemen tegen het Nieuw Gemengd Bedrijf en de PvdA-PK ontkent dit. Wat hiervan te denken?

Om te beginnen is de bewering van Behoud De Parel dat de PvdA(-PK) steeds vóór het Nieuw Gemengd Bedrijf stemt aantoonbare nonsens. De PvdA-fractie stemde op 12 februari 2008 namelijk juist tegen het cruciale raadsvoorstel dat alle volgende ontwikkelingen in gang zette. Daarna bleef de PvdA(-PK)-fractie steeds bijzonder kritisch over het Nieuw Gemengd Bedrijf. Toch bleek dat inderdaad zelden uit haar stemgedrag. Aan mijn verbazing en irritatie daarover heb ik diverse malen lucht gegeven (klik bijvoorbeeld hier en hier): zorgvuldigheid en nuance vallen te prijzen, maar je hoeft ook niet roomser te zijn dan de paus.

PvdA-PK-fractievoorzitter Richard van der Weegen noemt het verder ‘onzin’ dat de PvdA-PK direct na de verkiezingen van 2009 via Dagblad De Limburger kenbaar zou hebben gemaakt in ruil voor een wethouderszetel haar verzet tegen het Nieuw Gemengd Bedrijf te staken. Het is maar wat je onzin noemt. Evenals Behoud De Parel trok ik na lezing van deze passage in  Dagblad De Limburger van 16 december 2009 de conclusie dat de PvdA-PK de strijd opgaf:

Toegegeven, de uitspraak dat de PvdA-PK in kan stemmen met het Nieuw Gemengd Bedrijf is geen citaat, maar een parafrase. Maar wel een parafrase die de PvdA-PK bij mijn weten nooit heeft weersproken. Terwijl de parafrase belangrijk genoeg was om weersproken te worden. Als ze tenminste onjuist was ...

Wat mij betreft zit ’m de pijn bij de PvdA overigens vooral in de vorige raadsperiode. In bovengenoemde cruciale vergadering van 12 februari 2008 stemde de PvdA-fractie weliswaar tegen LOG Witveld (en daarmee tegen het Nieuw Gemengd Bedrijf), de PvdA-wethouder stemde ermee in. Moet kunnen in het dualisme? Ammehoela! Als ooit een fractie het vertrouwen in haar eigen wethouder diende op te zeggen, dan was het toen wel. Dat zou allerlei consequenties hebben gehad, maar de zaak was het waard. Dat dit niet gebeurde en de hele gemeenteraad, zelfs inclusief de SP, gewoon overging tot de orde van de dag beschouw ik nog altijd als een van de grootste mysteries van de moderne tijd.

Dat alles laat overigens onverlet dat het CDA en de VVD (Essentie) in dezen natuurlijk de ware boosdoeners zijn.

Intermezzo – Verschnaufpause (6)

Zo, de afgelopen weken weer eens genoten van een Verschnaufpause. Om het langvingerig gilde niet op een idee te brengen, deed ik het met wekelijks twee Horst-sweet-Horststukjes voorkomen alsof ik gewoon op mijn post was. Niets was echter minder waar: die stukjes waren voorgefabriceerd en in werkelijkheid bevond ik me voornamelijk in Frankrijk (nota bene meestentijds op de fiets), maar ook even in België en Duitsland. Dat had als belangrijk nadeel dat ik niet kon inspringen op de Horster actualiteit. Daar stond tegenover dat ik de blik eens danig kon verruimen. Altijd en eeuwig Horst aan de Maas gaat op een gegeven moment ook benauwen.

De komende tijd kom ik nog wel terug op het een of ander, nu alvast enkele opmerkelijke bevindingen. In de eerste plaats rotondes. Ook Frankrijk is ervan vergeven. Rotondekunst kennen ze er eveneens. Bijvoorbeeld in L’Isle-sur-le-Doubs. Anders dan bij ons, maar toch kunst:

In Vittel befietste ik zelfs een rotonde met een niet toegankelijke brug van niets naar nergens:

Qua putdeksels valt er in Frankrijk aanzienlijk meer te genieten dan in Horst aan de Maas, zoals dit exemplaar in Saint-Nazaire-le-Désert bewijst:

Pronkstuk van een camping in het Belgische Neufchâteau: een originele PTT-telefooncel. Rood opgeschilderd helaas, dat dan weer wel:

Naar corpussen met blauwe lendendoek was het vergeefs zoeken. In Damloup, vlakbij de slagvelden van Verdun, trof ik wel een exemplaar met een felrode lendendoek aan:

Als liefhebber van voetbalstadions viel er eveneens het nodige te genieten. Met het stadion van Saulxures-lès-Vannes als meest pregnante voorbeeld:

Hier nog nergens tegengekomen, in Frankrijk ook slechts op één plaats: een stoplicht met een digitaal klokje dat de wachttijd aangeeft:

In Chézery kwam ik erachter dat er altijd plaatsen te vinden zijn met nóg lelijker bloembakken:

Zou je die bloembak kitsch kunnen noemen, de afvalbakken in Straatsburg zijn vooral functioneel:

Wat me tenslotte in Luik deugd deed, is dat de lokale autoriteiten het goede voorbeeld van Horst aan de Maas hebben gevolgd en zijn overgegaan tot de introductie van rinkelpijpen:

Top 5 – Horster putdeksels

Als trotse bezitter van twee prachtboeken over putdeksels

ben ik het min of meer aan m’n stand verplicht met een top 5 van Horster putdeksels te komen. Dat besef was er al een hele tijd. Het voelde niet als een last – integendeel, ik beschouwde het zelfs als een eer niet-ingewijden te introduceren in de zo intrigerende wereld van het putdeksel. Toch kwam het er maar niet van met die top 5. Altijd was er wel iets actuelers, iets dringenders, iets leukers. Bovendien: putdeksels lopen toch niet weg?

Berichten over weggelopen putdeksels hebben mij inderdaad nog niet bereikt. Toch zit het putdeksel wel degelijk in de verdrukking. Het langvingerig gilde heeft het de laatste tijd namelijk gemunt op putdeksels. Ja, lieve mensen, geloof het of niet, zo ver is het inmiddels met Nederland gekomen dat zelfs putdeksels worden gestolen. Waar moet dat heen, hoe zal dat gaan?

Maar waarom zitten kniezen? Onmiskenbaar levert het verdwijnen van het putdeksel ook voordelen op. Zoals? Nou, zoals het feit dat ik u nu al een top 5 van Horster putdeksels kan presenteren. Want ik geef u op een briefje dat dat zonder die putdekselpikkers nog jaren had kunnen duren. Er is immers altijd wel wat actuelers, dringenders, leukers.

Goed, een top 5 van Horster putdeksels. Bleek bij nader inzien nog een hele crime. Hoe bepaal je een rangorde? Welke criteria hanteer je? Wat is de definitie van een putdeksel? Waar houdt het putdeksel op en waar begint het rooster? Komen alleen gietijzeren putdeksels in aanmerking? Nachtenlang bleven dergelijke vragen me door het hoofd spoken. Totdat ik het op een gegeven moment zat was en besloot dat alleen gietijzeren deksels in een vierkant frame meetelden. Was dat al een hele zorg minder, toen ik ook nog met mezelf afsprak er geen ingewikkelde criteria op na te houden maar me te laten leiden door het onbestemde begrip dat ‘gevoel’ heet, ja, toen, toen werd het samenstellen van deze top 5 een waar feest. Dames en heren, het is me een eer en een genoegen u hierbij mijn top 5 van Horster putdeksels onder de aandacht te brengen:

5.

Ach, kon dit putdeksel toch eens vertellen over alle stormen die het heeft doorstaan.

4.

Wie putdeksel zegt, zegt (of zei?) Globe Tegelen.

3.

Straalt optimisme uit, plus de absolute wil om te overleven in de asfaltjungle.

2.

Nering-Bögel, met zo’n naam kun je als putdeksel niet meer kapot.

1.

Vanwege z’n zeldzaamheid, want op de keper beschouwd passen de patronen van het deksel en die van het frame absoluut niet bij elkaar.