Top 5 – Nieuwe baantjes voor Raymond Knops

De zo veel belovend begonnen politieke carrière op een dood spoor beland? Het zal toch niet? Voor het geval dat, heeft Horst-sweet-Horst – nooit te beroerd om mee te denken in crisistijden – alvast een top 5 van nieuwe baantjes voor Raymond Knops samengesteld:

5. Manager van het Horster opvanghuis voor uitgerangeerde CDA-politici. Politiek instinct kan Raymond niet worden ontzegd, want hij wist het spelletje zo te spelen dat het opvanghuis in zíjn gemeente werd gevestigd, waardoor hij zich als eerste verzekerd wist van een plaatsje. Het zou hem sieren als hij nu uit dankbaarheid de leiding op zich nam. Een niet te onderschatten opgave omdat het aantal uitgerangeerde CDA-politici de stoutste verwachtingen heeft overtroffen en er dus pijnlijke keuzes (‘Jij wel. Jij niet. Jij ook niet.’) zullen moeten worden gemaakt.

4. Ambulant honorair consul van Limburg in de rest van Nederland. Bij wie is Limburg in veilige handen? Wie wist de truckrun voor Noord-Limburg te behouden? En wie zorgde ervoor dat er bij het komende OLS in Grubbenvorst twee tijdelijke spoorbruggen komen (typisch SP om daar weer een beetje moeilijk over te zitten doen)? Juist! Nu er boven de Moerdijk weer een wereld te winnen is en Limburg aan imagoschade ten onder dreigt te gaan, is Raymond de juiste man op de juiste plaats op het juiste tijdstip. Voor Limburg is de verkiezingscatastrofe van het CDA een blessing in disguise, zoveel is wel zeker.

3. Vuvuzelastemmer. Er wil nog wel eens een valse noot opklinken uit het in korte tijd zo populair geworden instrument. Voor de voorzitter van de Limburgse Bond van Muziekgezelschappen moet het een fluitje van een cent zijn die wanklank er uit te halen. Zit dat karwei erop, dan zou het organiseren van een vuvuzela-uitvoering van de Koning Voetbalmars een volgende uitdaging kunnen zijn.

2. Adviseur van Apollo’68. De Horster modelvliegvereniging is op zoek naar nieuwe gevechtsvliegtuigjes. Dan is het advies van een ervaringsdeskundige in het JSF-dossier meer dan welkom. Wel even opletten dat er geen miljarden over de balk worden gesmeten.

1. Verwijderaar van ongewenste reclameborden. Kan de sympathieke Meterikker meteen beginnen met het opruimen van z’n eigen (ook een week na de verkiezingen nog aanwezige) rotzooi. Normen en waarden, weet u wel?

Intermezzo – Verwarrende tijden

De volksopruier: ‘Zo Horst, zijn we d’r klaar voor?’
Het volk: ‘Jaaa!’
De volksopruier: ‘Dat kunnen jullie beter. Nog een keer: zijn jullie d’r klaar voor?’
Het volk: ‘Jaaaaaaa!’
De volksopruier: ‘Mooi. En wat zingen we dan?’
Het volk: ‘Nederland Oh Nederland / Jij bent een kampioen / Wij houden van Oranje / Om zijn daden en zijn doen / Wij houden van Oranje / 't Is de ware kampioen’
De volksopruier: ‘En wie won de verkiezingen?’
Het volk: ‘Geert Wilders!’
De volksopruier: ‘En wat zingen we dan?’
Het volk: ‘There’s only one Geertje Wilders / One Geertje Wilders / There’s only one Geertje Wilders / One Geertje Wilders’De volksopruier: ‘Mensen, jullie zijn fantaaaastisch! In welke provincie wonen jullie eigenlijk?’
Het volk: ‘In Limburg!’
De volksopruier: ‘En wat moet er gebeuren met Limburg?’
Het volk: ‘Limburg mot blieve!’
De volksopruier: ‘Zingen!’
Het volk: ‘Limburg mot blieve, tatatatatata / Limburg mot blieve, tatatatatata!’
De volksopruier: ‘En waar gaan de Hollenders naar toe?’
Het volk: ‘Naar huis!’
De volksopruier: ‘Zingen!’
Het volk: ‘Hollenders go home / Hollenders go home / Hollenders Hollenders / Hollenders go home’
De volksopruier: ‘En waar is Jan Peter Balkenende?’
Het volk: ‘Weg!’
De volksopruier: ‘En wat zingen we dan?’
Het volk: ‘En JPB / Doet niet meer mee / En JPB doet niet meer meeeee’De volksopruier: ‘En wie maakt Nederland wereldkampioen?’
Het volk: ‘Bert van Marwijk!’
De volksopruier: ‘En wat zingen we dan?’
Het volk: ‘Bertje bedankt / Bertje bedankt / Bertje, Bertje, Bertje bedankt’De volksopruier: ‘Fantaaaastisch! En welk percentage stemmen haalde de PVV in Tienray?’
Het volk: ‘32!’
De volksopruier: ‘Drie hoeraatjes voor Tienray!’
Het volk: ‘Hoera! Hoera! Hoera!’
De volksopruier: ‘En wat zingen we dan?”
Het volk: ‘We love you Tienray, we do / We love you Tienray, we do / O Tienray, we love you’
De volksopruier: ‘En kunnen jullie ook zwaaien?’
Het volk: ‘Jaaa!’
De volksopruier: ‘En wat zingen we dan?’
Het volk: ‘We zwaaien met z’n allen naar Cohen / We zwaaien met z’n allen naar Cohen / We zwaaien met z’n allen / We zwaaien met z’n allen naar Cohen’De volksopruier: ‘En wie gaat gedoogsteun geven?’
Het volk: ‘De SGP!’
De volksopruier: ‘En wat zingen we dan?’
Het volk: ‘Heya SGP, Heya SGP, Heya Heya, Heya SGP / Heya SGP, Heya SGP, Heya Heya, Heya SGP’
De volksopruier: ‘En wie heeft de bal?’
Het volk: ‘Nederland!’
De volksopruier: ‘En wat zingen we dan?’
Het volk: ‘Nederland die heeft de bal / Die mooie bal van goud / Nederland die heeft de bal / Die mooie bal van goud’
De volksopruier: ‘En wie zijn de zondebokken?’
Het volk: ‘De moslims!’
De volksopruier: ‘En wat zingen we dan?’
Het volk: ‘Cognac, cognac, de moslims zijn de zak / Cognac, cognac, de moslims zijn de zak’
De volksopruier: ‘En wat nog meer?’
Het volk: ‘Hi ha ho, de moslims zijn k.o. / Hi ha ho, de moslims zijn k.o.’De volksopruier: ‘Mensen van Horst, jullie zijn echt fantaaaastisch! Laten we afsluiten met het volkslied!’
Het volk: ‘Wao deep in briëje bedde / ’t witte gold verborge zit / Ós land van zestien durpe / mit eigenheid en pit / Mien thoes, mien hoes / vertrouwd en wer neej / Hôrs aan de Maas / huurt gewoën beej meej’

Klein mysterie 169 – Parkeerverbod

Als we nu ook al elkaars vlaggen gaan stelen, kunnen we dat wereldkampioenschap wel op onze buik schrijven. Alleen als we de eenheid bewaren en er met z’n allen achter gaan staan, hebben we een kansje. Daarom dacht ik bij mezelf: ‘Ik ga gewoon naar Interchalet, koop daar voor een paar euro een vlag en hang die, alsof er niets is gebeurd, in dat voortuintje aan de Dr. Van de Meerendonkstraat.’ Kan het daar in elk geval niet aan liggen, als we geen wereldkampioen worden.Maar daar kwam ik me toch van een koude kermis thuis. Heel Horst leek wel op zoek naar een vlag bij Interchalet. Zes keer de parkeerplaats op en neer gereden, maar geen plaatsje te vinden. Hoewel. Daar aan de overkant van de Bremweg. Ja, daar is nog plaats genoeg. Gelukkig. Een vak met het opschrift ‘NP’, voor de rest alles vrij.
Wat hangt daar links eigenlijk voor mededeling aan het hek?Inderdaad, dat vermoeden had ik al. Maar wacht, daar iets verder naar rechts hangt nog een bordje:‘Parkeren op eigen risico.’ Durf ik dat aan? Welja, voor de vlag, of liever voor het wereldkampioenschap, heb ik dat wel over. Maar wacht, daar iets verder naar rechts hangt nog iets:‘Geparkeerde wagens voor deze poort zullen worden weggesleept.’ Daar heb ik eerlijk gezegd weinig zin in. Toch maar op zoek naar een andere parkeerplaats. Maar wacht, daar iets verder naar rechts hangt nog iets:Mooi. Niet moeilijk doen, de auto hier gewoon parkeren. Maar wacht, daar iets verder naar rechts hangt nog iets:En toen brak er wat. Had ik er geen zin meer in. Was het me genoeg. Zo laat ik me niet voor de gek houden. Dan maar geen vlag. Dan maar geen wereldkampioen. Zeg nou zelf: als je aan vijf bordjes op een hek van nog geen tien meter niet genoeg hebt om duidelijk te maken of je hier al dan niet mag parkeren, verdien je het dan om wereldkampioen te worden? Een retorische vraag lijkt me. Wat zou er trouwens gebeuren als Wesley en Khalid tegelijkertijd aan komen rijden bij de allerlaatste nog vrije parkeerplaats? Zou het dan bij elleboogstoten blijven?

Klein mysterie 168 – Vollegrondssla

Het is niet alles goud wat er blinkt. Ook in Horst aan de Maas niet: Uit piëteit heb ik maar niet verder ingezoomd. Of worden we soms op het verkeerde been gezet? Is dit misschien een nepperd en geen op brute wijze om het leven gebrachte kraaiachtige vogel, opgehangen ter afschrikking van andere vogels? Ik trof hem of haar aan in het gezelschap van een stuk of vier andere (nep)vogels op een uitgestrekt perceel vollegrondssla, grenzend aan de spoorlijn Venlo-Eindhoven, in het naamloze verlengde van de Dijkerheideweg. Van dit soort afweermiddelen vraag ik me altijd af hoe effectief ze zijn. Inderdaad was op de hele akker geen levende vogel te bekennen. Maar het afweermiddelloze veld sla aan de overzijde van de weg was eveneens vogelloos.Of profiteert dat veld aan de overzijde van de weg van de afschrikwekkende werking van de (nep)vogels op het andere veld? Met andere woorden: hoe groot is de diameter van de afschrikcirkel van opgehangen (nep)vogels?
Zouden die (nep)vogels trouwens alleen soortgenoten uit de buurt houden? Of tevens andere dieren? Ik zou toch denken dat vollegrondssla ook enige aantrekkingskracht uitoefent op bijvoorbeeld konijnen. Toch is er zo op het oog niets dat konijnen ervan moet weerhouden het perceel met een bezoek te vereren. Maar de sla vertoont ook geen vraatsporen. Worden konijnen misschien bestreden met een voor mij onzichtbaar middel? Met ondergrondse stroomstoten? Of heb ik niet goed genoeg gekeken en liggen er her en der tussen de kroppen sla wat konijnenlijken? Nu ik me toch heb begeven in de fascinerende – of moeten we zeggen weerzinwekkende? – wereld van de vollegrondssla, ook nog maar even aandacht voor dit bordje, aangetroffen op hetzelfde perceel:Een oproep aan de oogsters om deze wat lichter groene sla nog even te laten staan vanwege een proef. In drie talen. In het Pools (neem ik aan), het Duits en het Engels. Niet in het Nederlands. Wat moeten we daar van vinden? Wat zou Geert daar van vinden? En zou Geert daar morgen nog hetzelfde van vinden? En overmorgen? Wat zegt het trouwens over de communicatie tussen de perceeleigenaar en zijn medewerkers? Waarom is het niet voldoende als de eigenaar in het Pools, Duits, Engels, Nederlands of desnoods Zerums tegen de Kangaroo Harvestermachinist zegt: ‘Vlodi, die wat lichter groene sla hoef je voorlopig nog niet te oogsten’?Allemaal vollegrondsslaperikelen. Is weer eens wat anders dan oranjeperikelen.

Actualisatie – Twee dingen

Een straat naar Toos Buijssen vernoemen. De Molengatweg, Molenveldweg en Lindweg afsluiten voor doorgaand (sluip)verkeer. Oost-Europese straatmuzikanten koesteren. Een kunstenaar aan de slag laten gaan met het gegeven van de historische pomp op het Wilhelminaplein. Alle bordjes met het opschrift ‘Verboden te voetballen’ uit de Norbertusparochie verwijderen.Zomaar vijf ooit door Horst-sweet-Horst geopperde ideetjes. Ze hebben met elkaar gemeen dat er nog niets mee is gebeurd. Ze balanceren op een wankel koord tussen hemel (uitvoering) en hel (afwijzing). Maar tegen alle nog niet uitgevoerde ideetjes zou ik willen zeggen: ‘Despereert niet.’ Uit De Echo van Horst van afgelopen week blijkt namelijk dat een door Horst-sweet-Horst op 13 augustus 2008 geopperd ideetje in de loop van dit jaar tot uitvoering zal worden gebracht, zij het in licht gewijzigde vorm.
Het ideetje van destijds behelsde de herintroductie van trottoirbanden in het Horster centrum.Voordelen: een duidelijke markering van de grens tussen het voor voetgangers en fietsers bestemde straatgedeelte én het ontstaan van een ideale stoeprantzone die ook na winkelsluitingstijd voor levendigheid zorgt. Maar waar het eigenlijk om ging: die trottoirbanden zouden moeten worden opgesierd met een selectie van Horster zegswijzen waar de dialectboeken E maes inne taes en Zò bót ás en hiep zo vol van staan. Uitdrukkingen als ‘um de neut ni!’, ‘roêteketoêt keumt aaltiët oêt’ en ‘niks óp de zök hebbe’ zouden zo van een wisse dood worden gered.In De Echo van deze week nu valt te lezen dat op voorstel van de Kloscommissie in de bestrating van het centrum van Horst nog dit jaar twee of drie bronzen tegels zullen worden opgenomen met dialectpoëzie van Jan Verheijen. Alias Jan ván Teng (klik hier voor een selectie van z’n werk of – nog beter – schaf voor 7,50 euro Wiedeweg ’t schonst aan). Dialectpoëzie van een taalkunstenaar in plaats van Horster zegswijzen. Bronzen plavuizen in plaats van trottoirbanden. Kan ik ook mee leven.

Intermezzo – De val

Donderdag 10 juni 2010, 01.23 uur in de ochtend, vers van de pers, exclusief op Horst-sweet-Horst: beelden van de val van Jan Peter Balkenende:

En waar spoedde JPB zich daarna naartoe? Juist, naar het opvanghuis voor uitgerangeerde CDA-politici in de Kerkstraat in Horst. Daar was het echter zo’n drukte van belang dat Horst-sweet-Horst zich op een afstandje hield. Want daar op dit moment foto’s gaan maken, zou kunnen worden uitgelegd als leedvermaak. En elke vorm van leedvermaak is Horst-sweet-Horst uiteraard volkomen vreemd.
Onderweg naar het opvanghuis bleek JPB nog wel bereid even te poseren voor Horst-sweet-Horst, dat hierbij de hoop uitspreekt dat de Horster jaren van de heer Balkenende net zo vruchtbaar mogen worden als z’n Haagse. Zoals op 12 januari van dit jaar reeds bericht, liggen er in Horst aan de Maas tal van mooie uitdagingen op hem te wachten. Jan Peter, het ga je goed in onze mooie gemeente!

Klein mysterie 167 – Neuspeuteren

Zo nu en dan hoor of lees je wel eens iets waarvan je met je oren staat te klapperen. Mij overkwam het de voorbije dagen liefst twee keer.
Zaterdag openbaarde De Volkskrant de beroepen van de ouders van onze oranjehelden. De relevantie daarvan ontgaat me ten enenmale, maar onthullend is het wel. Wist u bijvoorbeeld dat de vader van John Heitinga filmoperateur is? En de vader van Demy de Zeeuw eigenaar van een scootershop? En dat Sneijder senior wildwaterglijbanen repareert? Doch dit alles zinkt geheel in het niet bij het beroep van de vader van Rafael van der Vaart: verkoper van weegschalen voor aardappelen. Nee, ik houd u niet voor de gek, het staat er echt:Verkoper van weegschalen voor aardappelen. Zit beslist een boek in. Begonnen als verkoper van weegschalen voor radijsjes. Via de weegschalen voor wortels opgeklommen in de hiërarchie tot het nec plus ultra voor de verkopers van weegschalen: aardappelweegschaalverkoper. Zonder mee te liften op het succes van z’n zoon. Want daar zijn weegschaalverkopers nu net een beetje te trots voor. ‘Also, Rafael, sag mal, was macht dein Vater?’ ‘Er verkauft Waagschalen für Kartoffeln.’
Nog krasser was het bericht in De Echo van Horst over het neuspeuterverbod voor broodjesverkopers dat tijdens het Oud Limburgs Schuttersfeest (OLS) op 4 juli in Grubbenvorst van kracht zal zijn. Wim van der Sterren, voorzitter van de werkgroep Food, in De Echo: ‘Alle foodmedewerkers willen we er op wijzen niet in de oren of de neus te peuteren.’ Wie ooit Nosepicking for pleasure van Ronald Flicket las, weet dat Wim helemaal op het verkeerde spoor zit. Dat hij zelfs talloze gewonden riskeert. Waarom? Gezagsgetrouw als Wim z’n foodmedewerkers ongetwijfeld zijn, zullen ze tijdens hun schicht vast wel afzien van neuspeuteren. Maar weet u wat er onmiddellijk na afloop van die schicht gaat gebeuren? Na de vele uren van onthouding zullen de foodmedewerkers nog op het festivalterrein beslist al hun nasale opgravingstechnieken aanwenden om het intussen behoorlijk aangekoekte goedje in hun neus naar boven te halen. Daarna zullen ze zich, zoals de overgrote meerderheid van de neuspeuteraars, bedienen van wat Flicket de ‘roll and flick’-methode noemt: het (in dit geval: keiharde) materiaal tussen duim en wijsvinger tot een bolletje maken en het daarna als een propje wegschieten.De gevolgen voor omstanders zullen niet te overzien zijn. Grubbevors geit dich rake, maar dan letterlijk. Daarom zou ik Wim van der Sterren dringend willen verzoeken deze maatregel te heroverwegen. Waarom de foodmedewerkers geen zakdoeken verstrekt, te gebruiken op het moment dat ze de verleiding niet langer kunnen weerstaan? Flicket acht neuspeuteren met de zakdoek weliswaar minderwaardig, maar ik zou zeggen: nood breekt wet, zeker als je er tientallen gewonden mee voorkomt.

Intermezzo – Nieuwe trend

De Echo van Horst berichtte afgelopen donderdag over ouders die pubers op straat zetten.Opmerkelijk genoeg werd Horst-sweet-Horst diezelfde dag benaderd door Felix Groenveld, ouderwerker van Osmose in Sevenum. Groenveld maakt zich zorgen. Hij signaleert namelijk een nieuwe trend: je ouders op straat zetten. ‘Ik wil kinderen via Horst-sweet-Horst waarschuwen dat deze maatregel veel kapot kan maken.’
Groenveld werkt met hangouders en komt veelvuldig in aanraking met ouders die in een moeilijke fase verkeren. Hij zegt: ‘Elke ouder is anders en vraagt om een andere aanpak. Tijdens de midlifecrisis worden ouders blootgesteld aan allerlei verlokkingen waar ze tegen gewapend moeten zijn. Denk aan de tweede leg, het Zwitserlevengevoel, overspel, drank en (verkeerde) vrienden’, aldus Groenveld. ‘Vrienden staan op deze leeftijd voorop en kinderen geven alleen maar gezeik. Afspraken worden niet nageleefd. Conflicten zijn het gevolg. Dit kan leiden tot hulpverleningstrajecten. In het uiterste geval worden de ouders het huis uitgezet.’ Juist dat laatste gebeurt steeds vaker. Groenveld: ‘Ik ken tien ouderparen die de afgelopen drie maanden door hun kinderen op straat zijn gezet. Soms adviseren we het zelfs: pas dan ontdekken ouders de ernst van de situatie. De hoop is dat ze dan zelf tot inzicht komen. Maar ik merk dat ouders in veel gevallen de verkeerde vrienden opzoeken en nog verder van huis raken.’
Groenveld begrijpt dat de maatregel tijdelijk rust oplevert: ‘Maar op langere termijn richt het uit huis zetten veel schade aan. De ouders gaan nog meer aan zichzelf twijfelen. Daarom wil ik kinderen waarschuwen voor deze maatregel.’
Jip en Janneke de Bakker (gefingeerde namen) uit Kronenberg zijn kinderen die hun ouders op straat hebben gezet. Ze willen graag enkele nuances aanbrengen. Janneke: ‘Het ging echt niet langer. We hebben alle hulpverleningstrajecten doorlopen met onze ouders, maar het heeft onvoldoende geholpen.’
Jip en Janneke zetten hun drastische stap op advies van Osmose. Jip: ‘Ons was vooraf verzekerd dat er een vangnet zou zijn in de vorm van crisisopvang. Door onze ouders buiten te zetten, zouden ze eindelijk adequaat geholpen kunnen worden. Ze zouden worden gedwongen na te denken over hun gedrag. Alleen op deze manier konden ze in gaan zien dat zij degenen zijn die moeten veranderen. Maar vervolgens bleek dat ze zelf de stap naar de ouderzorg moesten zetten. En dat is weer een brug te ver. Nu worden onze ouders aan hun lot overgelaten.’
Jip en Janneke verwijten Groenveld dat hij ongenuanceerd te werk gaat. Janneke: ‘Hij kijkt en luistert alleen naar de ouders. Die hebben hun eigen verhaal. Helaas kijkt hij niet naar het totaalplaatje. Voordat kinderen hun ouders op straat zetten, is er heel wat gebeurd. Je hebt als ouderwerker ook een verantwoordelijkheid naar de kinderen. Als hij dingen signaleert die de veiligheid van ouders in het nauw brengt, zoals overmatig drankgebruik, dan moet hij daar iets mee doen. Dat missen we in het verhaal van Groenveld.’

Klein mysterie 166 – Verkiezingsborden (2)

Dit weekend overgestapt van analoge op digitale televisie. Ik mag wel zeggen dat er een wereld voor me is opengegaan, van dertig zenders naar misschien wel het tienvoudige. Snel even zappen is er niet meer bij. Op Geschiedenis 24 viel ik gisteren in het laatste kwartier van een verkiezingsuitzending van Brandpunt uit 1977 met Joop den Uyl. Wat een genot! Ja, ook ome Joop had beslist z’n fouten, maar politici van zijn kaliber worden vandaag de dag zowel links als rechts niet meer gemaakt. Bevlogenheid, hartstocht, vooruitgangsgeloof, belezenheid ook: Den Uyl had het allemaal. En het mooie is dat hij je altijd de indruk wist te geven dat hij er zelf echt in geloofde, in die betere wereld die in het verschiet lag. Kom daar bij de huidige generatie politici maar eens om. Of klink ik nu te veel als een kijker naar Nostalgienet?
Vergeef me, maar dit moest ik toch echt eerst even kwijt. Nu naar de actualiteit van vandaag. Aan de vragen die ik op 24 mei over de verkiezingsborden stelde – en waarvan er inmiddels enkele zijn beantwoord – wil ik er graag nog twee toevoegen:
1. Waarom zijn al die posters zo lelijk? Weerspiegelen ze het niveau van de huidige generatie politici? Of van de huidige generatie grafisch vormgevers? Of krijgt elke tijd soms de posters die hij verdient? Het enige dat me in esthetisch opzicht eigenlijk kan bekoren is deze rode tomaat van de SP. Dat het, getuige de loslatende plakletters een vertederend stukje huisvlijt betreft, mag de pret niet drukken. Integendeel.
2. Waarom blijven die posters zo ongeschonden? Geert Wilders mocht dan afgelopen zaterdag in Dagblad De Limburger z’n beklag doen over bekraste PVV-posters en verminkingen van zijn afbeelding, voor Horst aan de Maas gaat dit niet op. Ik heb heel wat verkiezingsborden gezien de afgelopen weken, maar een bekraste Geert Wilders ben ik slechts één keer tegengekomen (Meerlo). Tel daar nog twee bebrilde Raymond Knopsen (Meterikseweg)en één besnorde (Gasthuisstraat)en één bebrilde (Meterikseweg) Ger Koopmans bij op en dat was het dan. Opmerkelijk. Je zou je bijna af gaan vragen of het normen en waardenoffensief van JPB (ja, hij van ‘Fuck drugs’ en van die neuspiercing) dan tenminste toch in Horst aan de Maas z’n vruchten begint af te werpen.

Intermezzo – Jachthut (10)

De collectie Horster jachthutten groeit nog immer gestaag. De teller staat met ingang van vandaag op vijftien. En dan te bedenken dat ik me op 17 augustus 2008 nog beklaagde over het feit dat een top 5 van jachthutten er niet in zat omdat ik niet verder kwam dan één exemplaar!
De twee hutten die ik afgelopen week op het spoor kwam, zijn elk op hun eigen manier bijzonder. Laat ik beginnen met de hut midden op een perceel met coniferen tussen Campsbosweg, Australiëweg en Veld Oostenrijk. Type sleephut, hout, overstekend golfplaten dak, eenvoudige stoel zonder kussen. Vrij gewoontjes dus. Wat deze hut onderscheidt van alle andere hutten die ik tot dusverre in Horst ben tegengekomen, is haar aan arrogantie grenzende zichtbaarheid. Open en bloot staat ze daar in het veld alsof ze zich niet schaamt voor de duistere praktijken die vanuit haar binnenste worden bedreven, alsof ze wil zeggen: ‘Wie doet mij wat?’ Zum Kotzen.Nee, dan is de tweede jachthut van vorige week me heel wat liever. Ontdekt tijdens een rondje rennen, bij een stal aan een onverhard zandpad aan de van Horst uit gezien rechterzijde van de Herenbosweg, evenwijdig aan de Eendenkooiweg. Eveneens een sleephut maar groter dan de hut van hierboven. Waarom deze hut me dan zo lief is? Omdat ze overduidelijk buiten gebruik is: Rijp voor de schroothoop dan wel het museum! Een lot dat wat mij betreft alle jachthutten beschoren zou mogen zijn. Liever vandaag nog dan morgen.

Actualisatie – Ontbrekende verkiezingsposter

Waar Horst-sweet-Horst al niet goed voor is. Gisteren verbaasde ik me erover dat de Tweede Kamerkandidaat die heel Horst aan de Maas heeft (laten) behangen met z’n verkiezingsposter zelf nog geen poster voor z’n raam had hangen. Ik kwam tot de conclusie dat hij het in alle drukte gewoon vergeten moest zijn en sprak het vermoeden uit dat het stukje op Horst-sweet-Horst hem aan de poster zou herinneren. Geloof het of niet, maar vanmiddag hing er inderdaad plotseling een poster op een van de ramen (aan de buitenkant, opmerkelijk genoeg) aan de voorzijde van z’n huis! Een bedankje moet ik nog ontvangen, hoewel ik er niet vreemd van zou opkijken als hij ook dat in alle hectiek van de laatste campagnedagen over het hoofd zou zien. Maakt ook niet uit, evengoed graag gedaan. Een steuntje in de rug kan het CDA immers wel gebruiken.Ceterum censeo Horst skatebaan acquirendam esse.