Intermezzo – Jachthut (26)

‘Wat zou ik graag een top 5 van Horster jachthutten samenstellen! Maar helaas, ik kom niet verder dan één exemplaar.’ Geschreven op 17 augustus 2008. Inmiddels heb ik er zoveel dat ik de tel een beetje ben kwijtgeraakt. Zo om en nabij de vijftig (50!) moeten het er zijn. Waarbij dient opgemerkt dat ik hoogzitten – Leitersitz blijft een mooier woord – voor het gemak ook onder de jachthutten schaar.  

Vorige week kon ik in één klap een aantal nieuwe exemplaren aan mijn collectie toevoegen. Dat zit zo. Vier weken geleden ontving ik een e-mail van de mij voorheen onbekende X, woonachtig ergens in het midden van het land. Hij schreef op Horst-sweet-Horst te zijn beland vanwege de stukjes over jachthutten. Waarom? ‘Sinds enkele jaren is het mijn hobby om jachthutten, hoogzitten, likblokken, jachtbunkers, voederautomaten e.d. op te sporen, te fotograferen en de geografische coördinaten daarvan te noteren. Ik verniel ze niet, hoewel gezegd moet worden dat mijn handen soms jeuken.’ Geen vernielingen, maar wat dan wel? Hij stuurt de foto’s met de bijbehorende coördinaten naar GroenFront!, dat ze op een (digitale) jachtkaart van Nederland plaatst. X sloot zijn e-mail af met de vraag ‘of je eventueel bereid bent mij op sleeptouw te nemen en in jouw “jachtgebied” rond te leiden naar de “gruwelplekken”’. In de veronderstelling in hem een geestverwant (tegen de jacht, géén geweld of vernielingen) te hebben getroffen, liet ik X weten graag bereid te zijn hem op sleeptouw te nemen.

Zo gezegd, zo gedaan: ik stelde een route langs 45 jachtobjecten in Horst aan de Maas samen, X installeerde zich op een boerderijcamping in de buurt en samen trokken we er twee lange dagen op uit. De eerste dag op de mountainbike in het gebied ten westen van de A73, de volgende dag met de auto in het gebied ten oosten van de A73. Twee keer bezweet, bemodderd en bemuggenbult thuisgekomen. Maar ook zeer voldaan. Veel gehoord, veel geleerd, veel gezien, ook een aantal nieuwe exemplaren waaraan ik hierboven al refereerde.

Dankzij X weet ik de Horster gebieden met jachthutpotentie nu veel beter op te sporen en te ontleden. Dus het kan bijna niet anders of de fijne kneepjes van het jachthutspotten die X me heeft bijgebracht gaan de komende tijd tot meer vondsten leiden. En de door X op onze route gefotografeerde en van GPS-coördinaten voorziene jachtobjecten zullen successievelijk op de jachtkaart van Nederland verschijnen. Uiteraard zal ik u daarop attenderen. Ook zal ik hier de komende tijd enkele van de nieuw ontdekte hutten ten tonele voeren.

Dromen van een top 5 van Horster jachthutten doe ik overigens al lang niet meer. Zelfs niet van een top 50. Nee, ik droom tegenwoordig van een top 100. U kunt me helpen die droom waar te maken door me uw signaleringen van jachthutten en hoogzitten te mailen (horstsweethorst@gmail.com).

Intermezzo – Horst-tweet-Horst – 1e Horster Twittershow (1)

Twitteren. Over een paar jaar zegt men waarschijnlijk: ‘Twitteren? Dat was zóóó 2014!’ Maar nu is twitteren nog hip. En dus is dit het uitgelezen moment voor de 1^e Horster Twittershow. Onder het motto ‘Horst-tweet-Horst’ vormt café Cambrinus (Venrayseweg 94 te Horst) op donderdagavond 18 september het bruisend middelpunt van een door Horst-sweet-Horst georganiseerd Twitterspektakel. Wie denkt dat deze avond voor hem of haar niet interessant is omdat hij of zij zelf niet twittert, vergist zich. Ook zonder enige kennis van Twitter valt er meer dan genoeg te genieten. Bovendien begint de avond met een korte inleiding (‘Twitter voor Dummies’) voor wie absoluut geen idee heeft wat Twitter is.

De show barst om 19.30 uur los. Hoofdmoot van de avond is een optreden van Jan-Dirk van der Burg. Jan-Dirk was drie jaar geleden op uitnodiging van Horst-sweet-Horst al te gast in Cambrinus tijdens een hilarische avond over olifantenpaadjes (klik hier). Dit voorjaar verwierf hij landelijke bekendheid met zijn Tweetbundels, volgens zijn eigen definitie ‘autobiografische bloemlezingen uit het werk van één twitteraar’. Tot dusverre verschenen Tweetbundels van de hoofdredacteur van een Amsterdamse krant, een gevierde voetbaltrainer, een voormalig PVV-raadslid, een bekende actrice en een Oekraïense burgemeester. Jan-Dirk zal voordragen uit deze bundels. Horst-sweet-Horst was eerder dit jaar in Amsterdam getuige van een vergelijkbare show en genoot met volle teugen (klik hier).

Hoogtepunt van de avond belooft de presentatie van een nieuwe Tweetbundel te worden. Daarvoor heeft Jan-Dirk een aantal Horster twitteraars onder de loep genomen. Wie hij heeft uitverkoren voor zijn zesde Tweetbundel? Dat wordt pas op de avond zelf duidelijk. Bepaald niet uitgesloten is dat zijn keuze is gevallen op één van de Horster kandidaten die Horst-sweet-Horst in mei – toen van een Horster Twittershow nog geen sprake was – voordroeg voor een Tweetbundel (klik hier). Is het Renée van Wegberg, verbinding tussen Horst en het societygebeuren in het verre westen, geworden? Politiek twitteraar Thijs Coppus, die sinds het vertrek van Leon Litjens iets van z’n twitterelan heeft verloren? Roy Bouten, die zich ontwikkelde van vurig verspreider van het Twittergeloof tot sporadisch twitteraar? Elly Michiels-Fleuren, varkensboerin die van haar hart geen moordkuil maakt en alles met de hele wereld deelt? Annemie Craenmehr-Hesen, ook wel bekend als CDAnnemie die er overal en altijd bij is, van Lourdesbedevaarten tot brunchmodeshows van Jansen-Noy bij De Golfhorst? Voormalig wethouder Leon Litjens die al twitterend zo heerlijk uit z’n slof kon schieten? Of is het toch een onbekende outsider geworden?

Het optreden van Jan-Dirk wordt afgewisseld met de voordracht van een mix van tweets van prominente twitterende Horstenaren. Ook worden Horster twitterdiscussies uit het verleden opnieuw tot leven gewekt. Verder bevat het programma enkele poëtische en muzikale verrassingen.

Komt dat zien, komt dat zien, 18 september vanaf 19.30 uur in Cambrinus! De entree is gratis, al wordt een vrijwillige bijdrage in de kosten op prijs gesteld.

Intermezzo – Prijsvraag (1)

‘Telt Horst aan de Maas meer van zulke silhouetten?’, vroeg ik me vorige week af na de ontdekking van het silhouet van een kerk in de bestrating op de T-splitsing Herstraat – Gasthuisstraat. Intussen heb ik een antwoord op die vraag: jazeker telt Horst aan de Maas meer van zulke silhouetten!

Bij het vinden van dat antwoord waren twee mannen mij behulpzaam: neef T., maar vooral Roel de Jong, teammanager Integraal Beheer Openbare Ruimte van de gemeente Horst aan de Maas. Roel mailde me na het stukje van vorige week: ‘Mooi dat je de kerk gevonden hebt. Hij ligt er overigens allang … Er zijn nog meer elementen in bestratingen terug te vinden. Neem je de uitdaging aan?’ Pijnlijk natuurlijk dat hij de vinger op de zere plek meende te moeten leggen (hoe kan het nou toch dat het zo lang heeft moeten duren, terwijl die kerk er al jaren ligt?). Toch ging ik, samen met T. díe uitdaging graag aan, zo liet ik Roel ook weten. Hij mailde terug: ‘Benieuwd of jullie de 3 overige creaties kunnen vinden. En of jullie als jullie de creaties gevonden hebben er achter komen wat de creaties zijn (de stenen zijn door de jaren heen flink verweerd, zo lang liggen ze er al ...) en wat de link met de betreffende locatie is … Iemand heeft hier echt ooit over nagedacht ...’

Ondanks dat hernieuwd benadrukken van het feit dat ze er al zo lang liggen, togen T. en ik welgemoed aan de slag. Extra stimulans daarbij was dat Roel ons een exclusief interview met de geestelijke vader van deze creaties in het vooruitzicht had gesteld als we de locaties zouden vinden. En ik kan u verklappen dat we de drie andere elementen hebben achterhaald, min of meer hebben ontdekt wat de link met de betreffende locatie is én een exclusief interview met de auctor intellectualis van deze scheppingen hebben gehad!

Maar dat is dan ook echt het enige dat ik verklap. Want het leek me eigenlijk wel aardig u in de vorm van een prijsvraag met dezelfde opdrachten op pad te sturen als waarmee Roel ons opzadelde:
1. Welke drie elementen zijn, behalve de kerk, nog meer in gestileerde vorm in de Horster bestrating weergegeven?
2. Waar liggen ze?
3.  Wat is de link met de betreffende locatie?

Bonuspunten zijn te verdienen als u ook nog de locatie weet aan te wijzen van een element dat enkele jaren geleden verloren is gegaan.

Mail uw reactie uiterlijk 7 september naar horstsweethorst@gmail.com. Onder de juiste inzenders (of de inzenders die de juiste antwoorden het dichtste benaderen) verloot Horst-sweet-Horst een toepasselijke prijs. Verhef u dus uit uw luie stoel, verruil de slippers voor degelijke stappers en begeeft u zich op weg! Volgende week de antwoorden en de uitslag!

Oh ja, één aanwijzing dan: de creaties bevinden zich allemaal in Horst. Intussen zijn T. en ik alweer druk bezig met een nieuwe infrastructurele uitdaging van Roel. Ook daarover binnenkort meer.

Top 5 – Heerlijke passages uit krantenverslagen van derby’s tussen Wittenhorst en Venray

Terwijl voormalig gemeenteraadslid Jos Weijs Ibrahim Afellay in het openbaar uitmaakt voor ‘verwend mannetje’, terwijl huidig gemeenteraadslid Roy Bouten Marc Overmars en Edwin van der Sar in het openbaar uitmaakt voor ‘sukkels’ en terwijl ik me gelukkig prijs met de eeuwige pieken en dalen van VVV, maakt Horst zich op voor De Derby.

Vergeet Meterik tegen Melderslo. Vergeet VOS (‘Vooruitgang Ons Streven’) tegen Venlosche Boys. Vergeet Panningen tegen Helden. Vergeet EWC tegen RESIA (‘Rooms En Sportief In Alles’). Vergeet zelfs Volharding tegen SSS (‘Sport Staalt Spieren’). Want Noord-Limburg (en daar reken ik Overloon en Vierlingsbeek voor het gemak ook toe) telt slechts één echte voetbalderby: Wittenhorst tegen Venray. Zaterdag staat-ie voor het eerst in zestien jaar weer op het programma en duizenden zullen er getuige van zijn (klik op de afbeeldingen om ze te vergroten). 

Wittenhorst-Venray is meer dan oranjezwart tegen roodwit of Dreumels tegen Piëlhaze. Het is ook klein tegen groot, dorp tegen (vermeende) stad, bescheidenheid tegen arrogantie, moelbaere tegen bosbessen, boeren tegen heertjes, doe-maar-gewoon-dan-doe-je al-gek-genoeg tegen gebakken lucht, het bedeesde ventje tegen zijn verwende neefje, gevraët tegen aangezicht.

Maar Wittenhorst tegen Venray is heden ten dage vrees ik vooral ook folklore. Wittenhorst mag dan nog zo z’n best doen het vuurtje op te poken (in Venray doen ze alsof het een gewone wedstrijd is), de ware gloriedagen van De Derby liggen alweer enkele decennia achter ons. In de eerste vijftien jaar na de Tweede Wereldoorlog was Wittenhorst tegen Venray een strijd op leven en dood. Volgens de overlevering dan. Al dient gezegd dat je in de wedstrijdverslagen uit die tijd ook wel enige authentieke rivaliteit proeft. Sowieso een aardige tijdverdrijf, het doorlezen van die oude wedstrijdverslagen. Bij dezen de Horst-sweet-Horst top 5 van heerlijke passages uit krantenverslagen van derby’s tussen Wittenhorst en Venray:

5. Venray-Wittenhorst 2-4, 8 januari 1961

‘Zo groot was de toeloop voor de langverbeide match Venray-Horst, dat zondagmiddag de twee kassa’s en het inderhaast opgestelde middenhek van het SVV-sportpark de supportersschare niet snel genoeg verwerkt kreeg. De wedstrijd was zodoende al tien minuten oud, eer allen binnengeloodst waren en de laatkomers konden hun ogen niet geloven, toen zij op het score-bord reeds 0-1 zagen prijken.’ (Dagblad voor Noord-Limburg)

4. Venray-Wittenhorst 2-3, 23 maart 1947

‘Geruggesteund door een stormachtige wind waren de Oranje-boys er voor de rust in geslaagd een verdiende 1-0 voorsprong te verwerven, maar nauw was er van speelhelft verwisseld of Venray kwam zoo overdonderend opzetten en Wittenhorst tornde zoo krampachtig tegen deze op den wind gedragen aanvalsgolven op, dat de Horster gemeenschap, die zoowat voltallig in Venray ge-invadeerd was, met verhoogde bloeddruk langs de lijn het onheil stond af te wachten.’ (Dagblad voor Noord-Limburg)

3. Wittenhorst-Venray 2-0, beslissingswedstrijd, 30 mei 1953

‘Toen arbiter Hugens zijn fluit voor de laatste maal aan de mond zette, stormden opgewonden supporters het veld op om de oranjehemden op de schouders te zetten. Stilzwijgend rukten de Venrayers in. Enkele vrouwelijke getrouwen pinkten heimelijk een traan weg. Schril contrast op deze avond. Het is soms hard, het hart aan Koning Voetbal verpand te hebben!’ (Dagblad voor Noord-Limburg)

2. Wittenhorst-Venray 2-0, 30 januari 1955

‘Horst is er bij het scheiden van de markt nog in geslaagd de volle winst in eigen home te houden. Twee doelpunten in zes minuten tijd zullen in het gulden boek der onvergetelijke voetbalmomenten kunnen worden bijgeschreven. Er heerste opwinding en sensatie onder de Oude Lind. Om te beginnen: Wittenhorst miste een penalty. Op een gegeven moment verdween een hele kluwen spelers onder groot spektakel met bal en al in het doel. Toen de kruitdampen waren opgetrokken bleek de schade: v.d. Heuvel moest per brancard het veld afgedragen worden. Langs de lijn trachtten nu enkele sportliefhebbers elkaar de regelen der bokskunst duidelijk te maken toen de argumenten over het al of niet gerechtvaardigd zijn van het eerste doelpunt faalden.’ (Dagblad voor Noord-Limburg)

1. Wittenhorst-Venray 2-2, 30 december 1955.

‘Overigens was het een faire wedstrijd al was het jammer dat de Venraijse spil zich als vanouds liet opmerken door een vergaande onsportiviteit. We hebben altijd gemeend dat deze speler ook werkelijk kon voetballen. Helaas blijkt hij dat met legale middelen niet te kunnen.’ (De Echo van Noord-Limburg)

N.B. De illustraties bij dit stukje zijn afkomstig uit het archief van Wittenhorst.

Intermezzo – Joep

In Oostrum bestaan plannen driehonderd Poolse arbeidsmigranten te huisvesten in voormalig klooster Paschalis. Doorgaans leiden zulke plannen tot volksopstanden. Zo ook in Oostrum, waar onlangs actiegroep Nu Is Het Genoeg is opgericht. Die verspreidde in het dorp een pamflet dat gericht is tegen de voorgenomen komst van de Polen. Het Venrayse weekblad Peel en Maas publiceerde deze week onder de kop ‘Een ander geluid’ een ingezonden brief waarin een inwoner van Oostrum de vloer aanveegt met het pamflet. Enkele citaten uit die brief:

‘Als het in Limburg gaat om de huisvesting van groepen mensen die niet tot de “onzen” behoren zoals asielzoekers en arbeidsmigranten, lijkt het wel of we opeens tegen buitenlanders zijn.’

‘De argumenten die de actiegroep in het pamflet aanvoert, slaan nergens op. Het zijn uitingen van angst voor overlast, suggestieve opmerkingen over onbetrouwbaarheid van de initiatiefnemer, wantrouwen tegen de overheid, insinuaties over criminaliteit van de doelgroep etc. Het is een schreeuw tegen de wind.’

‘Iedereen heeft het recht voor zichzelf en zijn belangen op te komen. Maar waarom zou ik mij met jullie solidair moeten verklaren? Ik ben niet bang voor nieuwe bewoners van Paschalis. Wat mij wel in actie brengt, is de onzin die jullie als argumenten aanvoeren.’

Woorden die me uit het hart zijn gegrepen. Opmerkelijke woorden ook, als je weet door welke inwoner van Oostrum ze zijn geschreven: Joep Hahn. In een vorig leven burgemeester van de toenmalige gemeente Meerlo-Wanssum. De gemeente waar Tienray destijds deel van uitmaakte. Tienray, waar in 2009 een klooster leegstond.

Een klooster waarin het Centraal Orgaan Opvang Asielzoekers (COA) tijdelijk asielzoekers wilde opvangen. Een plan dat leidde tot een volksopstand. Een plan ook waartegen het gemeentebestuur zich fel verzette (klik hier). Woordvoerder van het gemeentebestuur was burgemeester Joep Hahn. Burgemeester Joep Hahn die op 28 mei 2009 in Dagblad De Limburger verklaarde: ‘Volgens het COA zou de opvang van asielzoekers in het hotel zonder meer mogen. Daar hadden we wel onze twijfels over. Maar ja, als het grote COA dat zegt.’

Burgemeester Joep Hahn die op 28 mei 2009 in Dagblad De Limburger eveneens verklaarde: ‘We zullen niet toestaan dat asielzoekers in Tienray geplaatst worden. Laat het COA iets zoeken in de buurt van Schiphol, daar waar de asielzoekers binnenkomen. Maar niet in Tienray.’ 

Burgemeester Joep Hahn die op 15 juni 2009 in Dagblad De Limburger verklaarde: ‘Als [gedeputeerde] Wolfs zo graag asielzoekers wil opvangen, dan moet ze dat maar bij de provincie doen.’

Zo zie je maar dat het soms even kan duren voordat iemand het licht ziet.

Intermezzo – Horst-tweet-Horst

Om alvast in de agenda te noteren: donderdagavond 18 september Horst-tweet-Horst - 1e Horster Twittershow in café Cambrinus, onder auspiciën van Horst-sweet-Horst. Met onder meer een optreden van Jan-Dirk van der Burg (bekend van de Olifantenpaadjesavond) en de presentatie van diens zesde tweetbundel, samengesteld uit tweets van een Horster twitteraar of twitteraarster.

In de loop van deze week meer informatie!

Intermezzo – Ice bucket challenge

Stukje dat gisteren klaarstond voor publicatie op de Horst-sweet-Horst Facebookpagina:

Ook de Gele Madonna van Voor-America kon natuurlijk niet achterblijven en heeft gisteren háár bijdrage geleverd in de strijd tegen ALS door een emmer met ijswater uit te storten over haar gediadeemde hoofd. Maar in haar strijd tegen de vreselijke ziekte is de Gele Madonna nog veel verder gegaan: ze heeft luidruchtig gevloekt, ze heeft in haar blootje over straat gelopen, ze heeft haar eigen tenenkaas verorberd, ze heeft zich gewenteld in een bad vol kattenpis. Daarna heeft ze op de sociale media uitvoerig verslag gedaan van haar heroïsche strijd tegen ALS. En nu? Nu staat de Gele Madonna van Voor-America weer zelfvoldaan zichzelf te zijn.

De voorgenomen publicatie is er niet van gekomen. Ingehaald door de actualiteit. Ik ben namelijk – zo ongeveer als allerlaatste Nederlander – zelf uitgedaagd een emmer met ijswater over mijn hoofd te gieten. Door Leon Litjens nog wel (klik hier en hier).

Ik zou het mezelf gemakkelijk kunnen maken: de uitdaging aangaan, m’n neefje en m’n nichtje een emmer water over m’n hoofd laten kieperen – ze staan al te popelen –, drie andere Horstenaren uitdagen en klaar is Kees. Geen centje pijn en laat de leuke reacties en likes op Facebook maar binnenstromen. En toch ga ik de uitdaging niet aan. Niet omdat ik er zo lang op heb moeten wachten. Ook niet omdat ik bang ben voor water (ik ben wel wat gewend als langjarig houder van een seizoenkaart voor een onoverdekte tribune bij VVV). Evenmin om Leon Litjens een hak te zetten (in tegenstelling tot wat wel eens wordt gedacht kan ik prima met Leon door een deur en hij volgens mij ook met mij).

Wat dan wel de redenen zijn van mijn partypooperschap? In volgorde van belangrijkheid:

1. ik ga er vanuit dat elke ziekte van de instanties die daarover gaan de aandacht, de zorg en het geld krijgt dat ze nodig heeft. Mocht dat niet het geval zijn, dan moet de volksvertegenwoordiging dat aan de kaak stellen;

2. ik wens niet bij te dragen aan een competitie tussen ziekten: een hiërarchie in ziekten lijkt me bepaald onwenselijk, elke ziekte dient te worden bestreden en de mate van die bestrijding mag niet afhankelijk zijn van de publieke aandacht die een ziekte weet te genereren;

3. het etaleren van goedheid dat gepaard gaat met deze actie staat me tegen;

4. je komt niet meer aan andere dingen toe met al die ludieke dan wel sportieve acties voor al die te onbekende ziekten die óók om aandacht schreeuwen. 

Daarom: geen emmer met ijswater over mijn hoofd en ik maak evenmin geld over op de rekening van ALS Nederland. Zoals ik ook nooit een cent heb overgemaakt en zal overmaken op de rekening van het Koningin Wilhelminafonds, hoewel zowel m’n vader als m’n moeder aan kanker zijn overleden. 

(Ik realiseer me dat de kans groot is dat ik na dit stukje in plaats van een emmer water emmers stront over me heen krijg. Al dienen strontgooiers wel te beseffen dat zelfs dit stukje aandacht voor ALS genereert. Ze zouden het daarom ook als een gunst kunnen beschouwen dat ik het publiceer.)

Klein mysterie 586 – Kerk

Nooit geweten dat je verwijzingsbordjes zo kunt vervloeken. Nou dient gezegd dat ik sowieso al geen groot liefhebber ben van verwijzingsbordjes, maar dat is nog iets anders dan ze vervloeken. Het is ook niet zo dat ik alle verwijzingsbordjes vervloek, nee, er is één speciaal verwijzingsbordje, of beter gezegd ensemble van verwijzingsbordjes dat ik vervloek.

En het is ook niet zo dat ik dat ensemble van verwijzingsbordjes al sinds jaren vervloek. Nee, eigenlijk pas sinds een week. Sinds ik mijn ontdekking deed. Mijn ontdekking waarvan u waarschijnlijk zult zeggen: ‘Maar wist je dat dan niet? Wist je dat werkelijk niet? Jij, die elke Horster stoeptegel, elk Horster kauwgumplakkaat, kortom elke Horster muggenscheet tot in den treure analyseert, fotografeert en vervolgens veroordeelt of doodknuffelt, wist jij dat niet? Heus niet?’ Met de hand op mijn hart: heus, ik wist het niet. Ik wist niet dat in de rode bakstenen bestrating van het verkeersplateau op de T-splitsing Herstraat – Gasthuisstraat in het centrum van Horst met zwarte bakstenen het silhouet van een kerk is weergegeven. Terwijl ik toch duizenden keren gebruik heb gemaakt van de bewuste T-splitsing. Ik schaam me diep. Duizenden keren blind geweest voor m’n omgeving. Waarom heeft u het me verdorie ook nooit verteld?

Ik zou verzachtende omstandigheden kunnen aanvoeren. Zoals het feit dat het silhouet van de kerk moeilijk te onderscheiden is als je je op maaiveldhoogte bevindt. Of het feit dat de kerk voor de meeste verkeersdeelnemers ondersteboven staat.

Die verzachtende omstandigheden nemen niet weg dat het voelt als een nederlaag, een pijnlijke nederlaag zelfs, dat het bestaan van deze kerk me tot een week geleden volledig onbekend was. Wie heeft haar gemaakt? Wanneer? Waarom? Telt Horst aan de Maas meer van zulke silhouetten? Welke kerk wordt verbeeld? De Sint-Lambertuskerk?

Maar wat heeft dat ensemble van verwijzingsbordjes nu met het silhouet van de kerk te maken? Welnu: ’t Gasthoês, het de laatste weken zoveel besproken Gasthoês, heeft aan de zijkant een (prachtige) trap die wel speciaal lijkt te zijn ontworpen om de ideale foto van het kerksilhouet te maken.

Totdat je, de trap bestegen hebbend, tot de ontdekking komt dat er iets is dat de ideale foto gruwelijk in de weg staat:

Klein mysterie 585 – Kummelik

‘Lambada’s ziën nogal kummelik’, zei ik vorige week op de buurtbarbecue tegen de biologisch groente, fruit en bloemen telende bijna-overbuurman. ‘Neet-biologisch geteelde lambada’s ziën nogal kummelik’, verbeterde hij.

Het gaat nou eens keer niet om de lambada’s, maar om dat ‘kummelik’. Ons dialoogje later nog eens analyserend leek me aanvankelijk dat we beiden gezondigd hadden tegen het Horster. Van huis uit heb ik namelijk meegekregen dat ‘kummelik’ in het Horster dialect ‘kieskeurig’ betekent. ‘Ziede geej nou echt die lambada’s iën vur iën án ’t bekiëke um te zeen of ze ni gekwejjerd zie? Kóm op zeg, ni zò kummelik.’ Toch betrap ik mezelf er de laatste tijd vaker op dat ik ‘kummelik’ ook gebruik in de betekenis van ‘kwetsbaar’. Zo ook in het lambada-dialoogje met mijn bijna-overbuurman. Het vreemde is nu dat hij mijn ‘kummelik’ gewoon overnam. Houdt dit in dat de betekenis van ‘kummelik’ veelomvattender is dan ik van huis uit heb meegekregen?

De naslagwerken er maar eens bijgehaald. E maes inne taes, een van de twee Horster woordenboekjes, kent twee betekenissen toe aan ‘kummeluk’: precies ziën en veul zörg nuëdig hebbe. ‘Precies ziën’  komt niet eens in de buurt van mijn van huis uit meegekregen betekenis van ‘kummelik’. Die benadert veeleer de omschrijving van ‘kieskeurig’ in de Van Dale: ‘veeleisend, met een moeilijk te bevredigen smaak’.

En‘veul zörg nuëdig hebbe’  is ook weer net iets anders dan ‘kwetsbaar’: dat lambada’s veul zörg nuëdig hebbe  hoeft in mijn optiek nog niet automatisch te betekenen dat ze ook kwetsbaar zijn. Misschien moet de lambada-in-de-groei wel worden vertroeteld en viermaal per dag liefkozend worden toegesproken opdat ze als volwassen lambada tegen een stootje kan. In dat geval leiden de zörg er juist toe dat de lambada niet kwetsbaar is.  

Het Venrays woordenboek  dan. Dat heeft eveneens twee betekenissen voor ‘kummelek’: ‘kieskeurig’ en ‘korzelig, lastig, kribbig, lichtgeraakt’. Het dialekt van de gemeente Meerlo-Wanssum  wijkt daar nauwelijks van af met ‘kieskeurig’ en ‘niet gauw tevreden, te nauwgezet’. Weblog Roets in Lottum  heeft het dan weer over ‘kwetsbaar’ en ‘zeikerig precies’.

Zoveel hoofden, zoveel zinnen en zoveel mensen, zoveel wensen. M’n bijna-overbuurman toch maar eens vragen of hij nou bedoelde dat niet-biologisch geteelde lambada’s veul zörg nuëdig hebbe  of kwetsbaar, korzelig, lastig, kribbig, lichtgeraakt, kieskeurig, niet gauw tevreden, te nauwgezet dan wel (zeikerig) precies zijn.

Klein mysterie 584 – Fiets (5)

Aan de Dorperdijk in Sevenum, vanuit Sevenum gezien iets voorbij de splitsing met de Zeesweg, staat aan de rechterkant van de weg, op of net over de grens van het perceel van loonbedrijf Gebrs. Van Enckevort, een fiets. Een fiets die niet oogt als een bijzondere fiets: geen exceptionele ouderdom, geen exclusief merk, geen buitenissig type. Een fiets die in een zekere staat van ontbinding verkeert. Een fiets die als grof vuil aan de straat lijkt te zijn gezet. Kortom, een fiets om niet zo heel veel woorden aan vuil te maken. Ware het niet dat de fiets aan een metalen, T-vormige buisconstructie is bevestigd.

Iets moet iemand ertoe hebben bewogen de fiets te bevestigen aan de metalen, T-vormige buisconstructie. Maar wat? Dankbaarheid voor de vele jaren van trouwe dienst van de fiets? De behoefte het afscheid van iemands jeugd te markeren? De gelukzalige herinnering aan wat fiets en berijder allemaal met elkaar hebben beleefd? Spijt over een te vroeg beëindigde wielerloopbaan? Heimwee naar de tijd dat vader Van Enckevort ’s avonds na het eten op de fiets bij z’n klanten de rekening bezorgde? Verdriet over het tragisch overlijden van de berijder?

De fiets is niet geconserveerd. De fiets staat niet op een speciaal geconstrueerd voetstuk. De fiets heeft geen verklarend tekstbordje. Het is een fiets zonder enige pretentie. Hoewel ongetwijfeld niet bedoeld als kunstwerk, is-ie het voor mij wel. De magie van deze fiets zit ’m in het ontbreken van elke context. Hij roept vragen op, prikkelt tot nadenken, activeert de verbeeldingskracht, dwingt tot het zoeken naar een verklaring. Zoals het een kunstwerk betaamt.  

Tot zover mijn lofzang op deze fiets. Vindt u ook niet dat ik nu wel recht heb op uitleg over de aanwezigheid van de fiets op deze plek? Want alle voorgaande hoogdravendheid ten spijt ben ik natuurlijk maar naar één ding benieuwd: wáárom staat die fiets daar? Een e-mail naar horstsweethorst@gmail.com volstaat. Bij voorbaat dank.   

(Met dank aan E., die ook wel als L. door het leven gaat, voor de tip.) 

Top 5 – Kauwgumplakkaten in Horst-centrum

‘Westerling kauwt steeds minder kauwgum’, kopte De Volkskrant enkele weken geleden (klik hier). Kauwgum is niet hip meer volgens onderzoekers van de Rabobank (gezegend de bank die zich kan bezighouden met onderzoek naar de kauwgumconsumptie). Ook de huidige gezondheidstrend zou een rol spelen. Of komt het door een overvloed aan verpakkingen en smaken, zoals een woordvoerder van het Studiecentrum Snacks en Zoetwaren vermoedt? ‘De vergrijzing’, beweren weer anderen. Wie het weet, mag het zeggen. Feit is dat pepermuntjes en mintsnoepjes in opmars zijn. Een Rabobank-onderzoeker in De Volkskrant: ‘Amerika is een natie van zuigers geworden.’ Zo zie je maar hoe de Rabobank achterloopt op Horst-sweet-Horst en Amerika op Horst aan de Maas: daartoe aangezet door een oplettende lezeres verschenen op Horst-sweet-Horst drie jaar geleden al twee stukjes over de in deze gemeente overal opduikende blauwe papiertjes van Anta Flu Menthol Mint (klik hier en hier).

Terug naar de kauwgum. Mét de kauwgum dreigt ook het kauwgumplakkaat te verdwijnen. Daarmee ligt een verdere aantasting van de openbare ruimte op de loer. Want afgezien van het feit dat die plakkaten iets bijzonder feestelijks hebben, vormen ze ook onontbeerlijke oriëntatiepunten in de zeeën van monotonie die hen omgeven (‘Zullen we afspreken bij het kauwgumplakkaat op de twaalfde stoeptegel links vanaf de muur en de negentiende vanaf de deur?’). Als hommage aan de Horster kauwgumplakkaten leek een Horst-sweet-Horst top 5 van Horster kauwgumplakkaten me daarom wel gepast nu het nog kan. Dat bleek al snel een veel te ambitieuze opgave: hoe spoor je in vredesnaam die tienduizenden plakkaten op en hoe breng je er daarna op objectieve wijze nog een rangorde in aan ook?

Zelfs nadat ik had besloten mijn jachtgebied te verkleinen tot Horst-centrum bleef het een delicate zaak: nog steeds duizenden plakkaten en nog steeds geen idee van objectieve criteria. Moet je een solitair plakkaat hoger of lager inschalen dan een ensemble? Een vers plakkaat hoger of lager dan een antiek? Een rond plakkaat hoger of lager dan een langwerpig of druppelvormig? Een plakkaat op een stoeptegel hoger of lager dan op een trottoirband? 

Uiteindelijk heb ik de objectiviteit maar laten varen en ben ik gewoon op m’n gevoel afgegaan. Dus hier komt-ie dan, de Horst-sweet-Horst top 5 van kauwgumplakkaten in Horst-centrum, tevens bedoeld als eerbetoon aan de kauwgumplakkaatkretser, uitoefenaar van een beroep dat bij voortzetting van de huidige trend tot verdwijnen gedoemd is (en het zou helemaal mooi zijn als deze top 5 de kauwgumplakkaatarcheologie een impuls geeft):

5. steeg tussen Veemarkt en De Smidse:

4. Gasthuisstraat:

3. Kerkstraat:

2. Jan ván Teng gats:

1. Gasthuisstraat: