maandag 27 oktober 2014

Klein mysterie 599 – Fietsers (2)

Het stukje van vorige week over de veranderde voorrangssituatie bij de op- en afritten van A73-afslag Horst-Noord (klik hier en hier) heeft nogal wat losgemaakt: duizenden keren gelezen, tientallen reacties, veel bijval voor mijn standpunt (‘Voor fietsers is het er aanzienlijker onveiliger op geworden’), maar ook de nodige kritiek.
Opmerkingen over en weer over het (vermeend) roekeloze verkeersgedrag van automobilisten of fietsers laat ik voor wat ze zijn. Neem van een ervaringsdeskundige als ik aan: tegenover elke roekeloze automobilist staat een roekeloze fietser en andersom.
Verder pik ik er een paar kritische reacties uit. Om te beginnen die van een fiets- en brommerbestuurder, die zegt: ‘In de oude situatie werd ik bijna dagelijks van mijn fiets/brommer gereden. Nu het veranderd is, is het overzichtelijker, en krijg ik al 2dgn achter elkaar voorrang van de automobilist. Het is raar, maar werkt wel degelijk!’ Als fietser onderweg van en naar Aardbeienland heb ik afgelopen week tot tweemaal toe dezelfde ervaring opgedaan. Inderdaad bizar: je krijgt pas voorrang als je geen voorrang hebt. Het vervelende is alleen dat je nooit weet of elke automobilist er zo over denkt. Derhalve lijkt het me als fietser in de nieuwe situatie toch raadzaam te allen tijde te stoppen.
Dan de uitvoerigste reactie, van een zekere Jeroen, van wie het me niet zou verbazen als hij op de een of andere manier zijn brood verdient in de infrastructuur. Volgens Jeroen is het er voor fietsers niet onveiliger op geworden. ‘Het fietsverkeer uit de voorrang halen zorgt ervoor dat een auto die met volle snelheid van de snelweg afkomt, niet zo snel in conflict komt met een fietser die net op dat moment dezelfde afrit oversteekt. Deze automobilist is al met zoveel handelingen tegelijk bezig dat het in die situatie wenselijk is zo min mogelijk conflictpunten tegen te komen. De verantwoording wordt nu bij de fietser neergelegd die alleen maar hoeft te kijken of er iets uit de richting van de snelweg komt.’ Jeroen zou misschien gelijk hebben als het uitsluitend ging om verkeer dat de A73 verlaat. Maar hij vergeet voor het gemak dat het probleem juist het grootst is bij verkeer dat de A73 oprijdt. Dan moet de fietser zowel alert zijn op voertuigen die uit z’n rug komen als op voertuigen die hem van voren naderen. Bovendien moet hij een juiste inschatting maken van hun snelheid. Geef het de fietser maar te doen! De automobilist is hier veel beter voor geëquipeerd. Nogmaals: leg aan het begin van de opritten een drempel en de automobilist wordt wel gedwongen op z’n hoede te zijn voor fietsers. Pas als dat niet zo mocht zijn, zou wat mij betreft de oplossing aan de orde zijn die gemeenteraadslid Henk Weijs (CDA) deze week per tweet suggereerde: stoplichten (klik hier).
Terug naar Jeroen. Die gaat ook in op mijn bezwaren tegen het wijzigen van de voorrangsregels bij de rotonde bij Jumbo in Sevenum: ‘Dat de fietser bij de rotonde Jumbo uit de voorrang is gehaald is conform de richtlijnen die hieraan zijn gesteld (CROW): in de bebouwde kom in de voorrang, buiten de bebouwde kom uit de voorrang. In het kader van eenduidigheid en uniformering van rotondes. Inderdaad minder fijn voor fietsers, maar komt ten goede aan de verkeersveiligheid.’ Het mag conform de richtlijnen van CROW zijn, ik geloof er om dezelfde reden als hierboven geen snars van dat de situatie bij de betreffende rotonde ten goede is gekomen aan de verkeersveiligheid van fietsers. En die eenduidigheid en uniformiteit van CROW? Waarom hebben fietsers dan bijvoorbeeld op de binnen de bebouwde kom van Horst gelegen rotonde Venloseweg – Meldersloseweg – Stationsstraat géén voorrang?
Over de Greenport Bikeway schrijft Jeroen ten slotte: ‘Past helemaal in het kader van duurzaam veilig: stimuleren van de fiets, snel, veilig en comfortabel.’ Geloof ik graag, alleen is de Greenport Bikeway in mijn ogen volstrekt overbodig, althans op z’n minst het gedeelte tussen station Horst-Sevenum en Blerick.
Conclusie: het is Jeroen (en anderen) niet gelukt mij de logica van dit alles aan het verstand te peuteren. Waarmee niet is gezegd dat dit aan Jeroen ligt, misschien zijn mijn verstandelijke vermogens wel gewoon ontoereikend.

Overigens wel nog een correctie: gezeten in de trein ontdekte ik een dezer dagen dat de volstrekt overbodige Greenport Lane ’s avonds niet baadt in het licht (zoals ik vorige week beweerde). Maar gezeten in diezelfde trein ontdekte ik tevens dat de volstrekt overbodige en nog niet eens geopende Greenport Bikeway ’s avonds wel baadt in het licht. Mag u raden wat ik daarvan vind.  

maandag 20 oktober 2014

Intermezzo – Aafjeswandeling (2)

Lastig, lastig om even in een paar honderd woorden verslag te doen van een activiteit als de Aafjeswandeling, gistermiddag in Swolgen: wat of wie je ook noemt, je vergeet altijd wel iets of iemand. Bovendien is zo’n verslag vaak een slap aftreksel van het evenement zelf. En dat geldt zeker in dit geval: wie er niet bij was, heeft iets gemist dat ook met woorden, foto’s en filmpjes niet valt te reproduceren.
Desondanks: waarvan is de gehele wereldbevolking (minus de vijftig aanwezigen) gisteren verstoken gebleven? Puntsgewijs:
- de ontvangst bij eethuis BRaM met koffie/thee en heerlijk gebak uit eigen keuken, gratis aangeboden door BRaM;
- het openingswoord van de Italiaans-Horsterse Bertus Aafjesvoorvechtster Ivana van Lieshout-Fattori, met een speciaal woord van dank voor Dina Aristodemo, voormalig hoogleraar aan de Universiteit van Amsterdam, die Ivana stimuleerde zich in Aafjes te verdiepen;
- enkele persoonlijke herinneringen aan Aafjes van de voormalige burgemeester van Meerlo-Wanssum, Joep Hahn;
- het aan de schrijver gewijde klankbeeld van Wiek Lenssen, filmmaker én huidig bewoner van Aafjes’ Swolgense woning (klik op de pijl om de film te starten);
- het leggen van een bloemstuk op het graf van Aafjes door Ivana (klik op de pijl om de film te starten);
- de met veel zorg door Rosemarie Poels-Tonk in een eendaags Aafjesmuseum omgetoverde bed & breakfast De Oude Pastorie;
- het bezoek aan de voormalige woning van Aafjes, de deskundige toelichting daarbij van Wiek Lenssen en diens boeiende uitleg over de bebouwing in het paradijselijke bos dat de woning omringt (en de bedreigingen daarvan);
- de huiskamervertoning van enkele fragmenten uit de geweldige documentaire die Wim Hazeu in 1989 maakte ter gelegenheid van de 75e verjaardag van Aafjes;
- de persoonlijke herinneringen van Ivana aan Aafjes, ten gehore gebracht vanaf een bankje in het bos;
- de verspreid in het bos hangende aforismen van Aafjes;
- vier door Anna, Alessia, Peer en Rosemarijn vanaf een verdekte plaats voorbeeldig voorgedragen teksten uit Bid, kindje, bid, een kinderboekje uit 1944 met gebeden van Aafjes en illustraties van Piet Worm, eindigend met het briljante En kinderen, bid nu nog eens braafjes, voor Piet Worm en Bertus Aafjes;     
- een blik op de eerste Swolgense woning van Aafjes, die later fungeerde als diens ‘schrijvershuisje’ en de voordracht van het gedicht dat Yvonne Mulder aan het huisje wijdde;
- de persoonlijke herinneringen van een voormalig buurman aan Aafjes;
- de onthulling van een vooralsnog officieus straatnaambord dat de herinnering in Swolgen aan Aafjes levend moet houden (lees ook hier);
- de afsluitende gezamenlijke toast met door Ivana geschonken Soavewijn.

Maar goed, om er écht van te kunnen genieten, had u er dus gewoon bij moeten zijn.

Klein mysterie 598 – Hallo

De verbeelding legt het altijd af tegen de werkelijkheid. Zie bijvoorbeeld de bijeenkomsten waarop Poolse inwoners van Meterik binnenkort gaan leren hoe ze hun autochtone dorpsgenoten moeten begroeten. Uit Dagblad De Limburger van 15 oktober: ‘Het verzoek komt uit Meterik, een dorp waar veel Polen wonen. Veel inwoners vragen zich af waarom Polen niets terugzeggen als zij ‘hallo’ zeggen. Tijdens bijeenkomsten kunnen Nederlanders en Polen kennismaken met elkaars gewoonten. De deelnemers leren ‘goedendag’ te zeggen in beide talen.’
Als je de toch al wankele Horster economie helemaal te gronde wilt richten, lijkt dit me de ideale manier. Want u dacht toch niet dat Meterikse Polen nog aan werken toekomen als ze alle Nederlandse begroetingsvormen niet alleen uit hun hoofd moeten leren maar ze bovendien op de juiste wijze moet leren toepassen? Ik bedoel: mooi en aardig als je leert dat ‘Flippo!’ een begroetingsvorm is, als je niet weet dat je dat beter niet kunt zeggen als je de burgemeester op straat tegenkomt, heb je er nog niets aan. Zoals je als Meterikse Poolse notaris ook een vreemd figuur slaat wanneer je de plaatselijke putjesschepper ontvangt met ‘Collegiale groet’.
Wat staat de Meterikse Polen te wachten? Horst-sweet-Horst wist beslag te leggen op het lesmateriaal  van de bijeenkomsten. In les 1 worden de Meterikse Polen geacht zich de volgende vijftig Nederlandse begroetingsvormen eigen te maken:
Bezjoer!
Bonjour!
Ciao!
Collegiale groet!
Dáág!
Dag!
Euhjj!
Eyyy!
Flippo!
Gedag!
Gegroet!
Goedemiddag!
Goedemorgen!
Goedenacht!
Goedenavond!
Goedendag!
Goedenochtend!
Goeieavond!
Goeieavond deze avond!
Goeiedag deze dag!
Goeiemiddag!
Goeiemiddag deze middag!
Goeiemorgen!
Goeiemorgen deze morgen!
Goeienacht!
Goeienacht deze nacht!
Goeiesavonds!
Goeiesmiddags!
Goeiesmorges!
Goeiesnachts!
Ha!
Haaai!
Haj!
Hallo!
Hé!
Heeeeej!
Hey!
Hoi!
Ik zeg: eeejj!
Joo!
Klootzak!
Meuij!
Middag!
Moggûh!
Morgen!
Morry!
Nacht!
Ochtend!
Pipo!
Yo!
Voor wie het interesseert: in les 2 komt de afscheidsgroet aan de orde.

Intermezzo – Bertus Aafjes (3)

Arendonk 
Bekkevoort
Bertem
Den Helder
De Panne
Geraardsbergen
Glabbeek
Grobbendonk
Halen
Herzele
Hoegaarden
Hoek van Holland
Holsbeek
Kortenberg
Landen
Lo-Reninge
Lubbeek
Maldegem
Oud-Heverlee
Rucphen
Sint-Anthonis
Staphorst
Steenbergen
Tholen
Tielt
Westerlo
Wichelen
Zwalm

Nee, dit is geen readymade van Bertus Aafjes, maar een opsomming van de namen van Nederlandse en Belgische gemeenten waarin geen enkele straat is vernoemd naar een dichter. Tot drie jaar geleden behoorde ook Horst aan de Maas tot dit rijtje. Toen kreeg Horst de Jan ván Teng gats, een steegje vernoemd naar dialectschrijver en -dichter Jan Verheijen.
Daarmee steeg Horst aan de Maas van de beschamende laatste naar de voorlaatste plaats op de door het Instituut voor Nutteloze Onderzoeken samengestelde ‘Ranglijst van gemeenten die dichters hebben gehuldigd met een straatnaam’ (klik hier en hier). Horst aan de Maas kwam daarmee te verkeren in het illustere gezelschap van

Assenede
Begijnendijk
Berlare
Diest
Galmaarden
Haacht
Heist-op-den-Berg
Herent
Herentals
Herk-de-Stad
Kruibeke
Lebbeke
Machelen
Mol
Ninove
Riemst
Rijkevorsel
Rumst
Sint-Truiden
Stabroek
Tienen
Tremelo
Wervik
Zoutleeuw

‘Heel mooi’,  zult u ongetwijfeld zeggen. Maar het is nog veel mooier. Sinds gisteren verkeert Horst aan de Maas namelijk in het illustere gezelschap van
  
Bolsward
Diksmuide
Halle
Kapellen
Kontich
Meise
Mortsel
Reimerswaal
Rotselaar
Wingene
Zeebrugge

Dit zijn allemaal Nederlandse en vooral Belgische gemeenten met liefst twee naar dichters vernoemde straten. En sinds gisteren heeft Horst aan de Maas zich dus bij dat illustere gezelschap gevoegd. Bij het voorheen naamloze trapveldje tussen Merellaan en Vinkenlaan in Swolgen onthulde Ivana van Lieshout-Fattori, grote animator van de Aafjesrevival in Horst aan de Maas, gistermiddag (klik hier) dit straatnaambordje ter ere van de honderd jaar geleden geboren schrijver en dichter:
Het betreft vooralsnog een officieus bordje, maar het kan slechts een kwestie van tijd zijn voordat de gemeente Horst aan de Maas het veldje ook officieel tot Bertus Aafjesveldje zal verheffen. Tenzij men ten gemeentehuize weer een bepaalde gevoeligheid uit de hoge hoed weet te toveren die verhindert dat het zover komt.

Klein mysterie 597 – Fietsers

Tot de vele Horster verkeersonbegrijpelijkheden hebben voor mij altijd de drempels bij de A73-afslag Horst-Noord behoord. Geen drempels bedoeld voor auto’s, maar fietspaddrempels.
Rechtdoorgaand fietsverkeer op dezelfde weg, afdraaiend autoverkeer. Het leek me zo klaar als een klontje: die drempels waren op de verkeerde plaats geland, ze zouden niet op het fietspad moeten liggen maar op de op- en afritten van de A73. Ter beteugeling van de snelheid van het autoverkeer en ter vergroting van de veiligheid van het toch al zo kwetsbare fietspadverkeer.
Groot was dan ook mijn vreugde toen ik onlangs las dat de A73-afslag Horst-Noord twee achtereenvolgende weekeinden zou worden afgesloten vanwege werkzaamheden aan de op- en afritten: na vele, vele jaren zou deze grove misstand dan eindelijk worden rechtgezet.
Ik had het kunnen weten: weer eens volstrekt verkeerd gedacht. Terwijl ik hoopte op vermindering van het aantal Horster verkeersonbegrijpelijkheden, hebben de werkzaamheden juist geleid tot een vermeerdering. Het (rechtdoorgaand) fietspadverkeer dient voortaan voorrang te verlenen aan het (afdraaiend) autoverkeer.
De Heilige Koe wéér wat hoger op haar voetstuk gezet. De omgekeerde wereld natuurlijk. Druist in tegen alle logica. Maakt het er voor het fietspadverkeer alleen maar nóg onveiliger op. Fietspaddrempels zouden wellicht nog een heel klein beetje soelaas hebben kunnen bieden, maar geloof het of niet: die zijn nu juist weggehaald!
Schrijnend om te zien hoezeer ruim baan wordt gemaakt voor die volstrekt overbodige Greenport Bikeway, terwijl fietsers op plaatsen waar het er werkelijk toe doet, zoals hier, maar ook bij de rotonde nabij Jumbo in Sevenum, het onderspit delven. Schrijnend ook om te zien hoe die volstrekt overbodige Greenport Lane baadt in een zee van licht, terwijl fietspaden als die tussen Horst en Tienray, tussen Horst en Venray en tussen Horst en Venlo het zonder lantaarnpalen moeten stellen. Schrijnend ook om te zien hoezeer in het centrum van Horst de rode loper wordt uitgelegd voor de parkerende auto, terwijl de fietser maar moet zien waar-ie z’n vehikel kan neerkwakken.
Kan iemand me misschien eens de logica van dit alles aan het verstand peuteren?    

maandag 13 oktober 2014

Klein mysterie 595 – Boodschappenbriefje (8)

Elke gek z’n gebrek. Zo ben ik sinds enkele jaren opraper van Horster boodschappenbriefjes. Hoewel ik mezelf niet als dwangmatig opraper zou willen betitelen heb ik inmiddels wel een collectie opgebouwd die bestaat uit meer dan honderd exemplaren. Met het interpreteren van die briefjes kun je avonden vullen: zou de schrijver nou een bijstandsmoeder met drie kinderen of een bankdirecteur zijn? Hoeveel gezinsleden hebben een bijdrage geleverd aan het briefje? Leiden schrijvers van chaotische briefjes ook een chaotisch leven? Is de auteur dialectspreker? U ziet, een vrij onschuldig vermaak, zonder enige wetenschappelijke pretentie.
Het merendeel van de opgeraapte briefjes is niet heel bijzonder. Iets in de trant van ‘1 pond suiker, 2 kroppen sla, 2 pakken yoghurt, Pringles (paprika), 1 fles cola’ en dat was het dan. Valt niet zo heel veel aan te interpreteren. Zo af en toe doe ik ook wel eens mooie vondsten. Doemt er ineens ‘petatte’ op tussen de afbakbroodjes, de peperkoek en de muntthee. Is ‘muziek’ verdwaald op een briefje met biogarde, brie en avocado. Stuit ik op het prachtige ‘kluutjes’, zonder te weten wat de schrijver daarmee zou kunnen bedoelen. Tref ik een klassieker als ‘champions’ aan in het gezelschap van kougum, foolie en ertesoep.
Bijzonder zijn ook de niet in het Nederlands geschreven briefjes. Zo bevinden zich in mijn collectie Duits-, Pools- (minder dan je misschien zou verwachten) en Engelstalige briefjes. Absoluut pronkstuk in dit genre is een briefje dat ik een jaar of twee geleden opraapte bij de ingang van Albert Heijn:
Arabisch? Farsi? Omdat ik het opraapte bij Albert Heijn ging ik er vanuit dat het een boodschappenbriefje is, maar voor hetzelfde geld zou het ook een doktersrecept of spiekbriefje kunnen zijn. Bij gebrek aan iemand in mijn omgeving die het Arabisch of Farsi machtig is, leidde het briefje twee jaar lang een slapend bestaan. Totdat ik onlangs mijn kans schoon zag, toen ik dankzij de 1e Horster Twittershow in contact kwam met Shatha Jahola – Horsterse van Irakese afkomst. Kon zij het briefje misschien duiden? Jazeker! Shatha was zelfs meteen bereid het uit het Arabisch in het Nederlands te vertalen (waarvoor ik haar bij dezen graag mijn eeuwige dank betuig). Komt-ie:

5 Tonijn
4 Dressing
2 Zout
4 [doorgekrast]
4 [maar nu in het Arabisch!] Dreft
pak melk 
3 [in het Arabisch] olijfolie
2 [in het Arabisch] witte kaas
1 [in het Arabisch] meel
Inderdaad een boodschappenbriefje! Fascinerend! En dan bedoel ik niet zozeer de producten als wel de cijfers. Hoewel niet helemaal valt uit te sluiten dat het om 5 tonijnen, 4 dressings enzovoort gaat, houd ik het erop dat hier sprake is van een nummering. Is dat op zich al vrij uniek, het feit dat de schrijver met de nummering ogenschijnlijk flink in de knoop is geraakt, maakt dit briefje helemaal tot een topstuk in mijn collectie. Op 5 en 4 valt niets aan te merken. Daarna lijkt de auteur de draad te zijn kwijtgeraakt: hij of zij laat de 4 volgen door een 2, begint te krassen, schakelt van onze Arabische cijfers over op Arabisch-Indische, gebruikt weer een 4, laat het pak melk ongenummerd en telt vervolgens doodleuk terug van 3 tot 1. Waarom trouwens beginnen bij 5 en eindigen bij 1? Andersom had toch veeleer voor de hand gelegen? Volledig van het padje, deze meneer dan wel mevrouw? Of bevat dit briefje een logica die te hoog is gegrepen voor deze kaaskop?

Klein mysterie 596 – Rowwen Hèze

‘Dat row van Rowwen Hèze, wat betekent dat eigenlijk?’, vroeg een hooggeleerde dame die het Horster dialect niet machtig is me een dezer dagen. Typisch gevalletje vragen naar de bekende weg dacht ik in eerste instantie. Row? Dat is toch gewoon … eh … row? Het bleek dus typisch géén gevalletje vragen naar de bekende weg.

Waar ben ik de afgelopen dagen niet overal geweest? Hoofdwegen, zijwegen, B-wegen, onverharde wegen, zandwegen, ballastwegen en weet ik wat voor wegen ik verder nog heb bewandeld, maar het komt me voor dat ik uiteindelijk ben verdwaald en op een doodlopende weg ben beland. Zelfs uitspraak en schrijfwijze zijn al problematisch. Ik geef mijn mening graag voor een betere, maar volgens mij is het niet (klik op pijl)
Dat schrijf je in elk geval niet als row. Hoe dan wel? Typisch gevalletje voor de dialectpolitie dunkt me. Iets van rów, roow of roôw of ergens daar tussenin?
Rów (laat ik die schrijfwijze hier maar aanhouden) komt helaas niet voor in de beide Horster woordenboekjes. Zonder er al te diep over na te denken, zou ik het zelf vertalen met ‘ruw’. Rów waer – ruw weer. Rówwen Hèze (Haeze komt me eigenlijk juister voor) – Ruwe Hesen? Waarom niet?
Maar enne rówwen duvel dan? Dat is dan toch eerder ‘een wilde duivel’ dan ‘een ruwe duivel’. Rówwen Hèze – Wilde Hesen? Of ben ik wellicht abuis met mijn interpretatie van enne rówwen duvel? Het Venrays woordenboek vermeldt bij ròwwen dūvel: ‘onnauwkeurig persoon, slordig iemand.’
(Zandweg: De neeje knaecht ziet nie allenneg uut as enne ròwwen dūvel, hìj is ’t ok nog!’) 
Venrays is weliswaar geen Horster, maar toch. Aan ròw kent het Venrays woordenboek verder de betekenissen ruw, ruig en wild toe.
(Onverharde weg: ‘Wat ziede ’r toch ròw uut! – Wat zie je er toch ruig uit.’) 
Nog ingewikkelder wordt het na raadpleging van Het dialect van de gemeente Meerlo-Wanssum. Row, rów, ròw, roow en roôw komen daarin allemaal niet voor. Wel rauw: ‘rauw wèèr – ruw weer.’
(Zijweg: ‘’t Is rauw wèèr – De bevalling is bezig.’) 
Maar in het Meerlo-Wanssums heeft rauw ook nog een tweede betekenis: ‘onverzorgd, ongekookt. Wat ziede d’r rauw üt – Wat zie je er slordig, onverzorgd uit.’
(B-weg: ‘Ik haj die meid nog liever rauw ás enne pastoeër gebraoje. Ik lustte dat meisje nog liever ongekookt als een pastoor gebraden.’) 
Mielders, Swólgs en Tienders zijn weliswaar evenmin Horster, maar toch.
Op grond van het bovenstaande lijkt me de conclusie gerechtvaardigd dat het Venrays en het Meerlo-Wanssums geen onderscheid kennen tussen de Nederlandse begrippen rauw en ruw. Geldt dat ook voor het Horster? En spreek je rauw in het Horster eigenlijk wel uit als rów? Of toch als row? Rowwe grunte of rówe grunte?
(Ballastweg: met de wetenschap van nu en met de wetenschap dat Christiaan Hesen (‘Rowwen Hèze’) een lege oogholte had die vol ongedier­te zat, altijd kapotte kleren droeg, zich nooit waste en het sap van zijn pruimtabak door zijn stoppelbaard naar beneden liet drijven, is het verleidelijk row te vertalen met ‘ongeciviliseerd’ – maar vraag me niet wat dat dan weer precies betekent.)  
Ik zei het toch: ik ben hopeloos verdwaald! Wie helpt me en voert me terug naar de raechte waeg?

Intermezzo – Wandeltocht

NS-wandeltochten die beginnen bij station Horst-Sevenum, leiden nog niet allerwegen tot grote vreugde. Monica Wesseling maakte van haar hart geen moordkuil in haar op 22 februari van dit jaar in Trouw verschenen recensie van de tweedaagse NS-wandeltocht Mariapeel. Twee veelzeggende citaten uit haar artikel: ‘Het platteland is afwisselend saai en regelrecht lelijk’ en ‘De omgeving van station Horst-Sevenum is met industrieblokken en “tijdelijk neergezette dingen” al net zo lelijk als die van grotere dorpen en steden.’
Ik schreef er een maand later een stukje over (klik hier). Wat ik toen niet wist, was dat de NS vijf dagen vóór de recensie van Monica een promotiefilmpje over een niet met name genoemde, eveneens op station Horst-Sevenum beginnende wandeling op YouTube had geplaatst. Had ik dat wel geweten, dan had ik er beslist melding van gemaakt. Het genante filmpje van 1.58 minuten is namelijk van een onovertroffen stupiditeit. Hoofdpersonen zijn een moeder en dochter uit Den Haag. Marjolein en Shakira, ook wel door het leven gaand onder de o zo guitige naam Spoordeelduo. Meer zal ik niet verklappen, kijk zelf maar:
Ook zo benieuwd of die Uggs het wel allemaal hebben overleefd? Ik werd zaterdag op het filmpje attent gemaakt door een tweet van stationsrestauratie De Staatsie: ‘Wandeltocht @Horstaandemaas in de aanbieding bij de ns. https://m.youtube.com/watch?v=urLq75hUy8M … @keeshcvanrooij @birgitopdelaak @BobVostermans :horstpromo!’
Horstpromo? Het is maar hoe je het bekijkt … Ik zie er niet eens De Staatsiepromo in, want uit het hele filmpje blijkt nergens dat Shakira het over De Staatsie heeft als ze zegt ‘echt effe ’n leuke plek om heel eve uit te ruste’. Maar goed, het woord Horstpromo(tie) hoeft maar te vallen of onze bestuurders beginnen te kwispelen. En dus werd de tweet van De Staatsie braafjes geretweet door de drie aangesprokenen, burgemeester Kees van Rooij en de wethouders Birgit Op de Laak en Bob Vostermans. Wat ik me dan afvraag: beschouwen zij zo’n filmpje daadwerkelijk als Horstpromotie of retweeten ze zo’n tweet mede in het kader van hun zelfpromotie zonder het filmpje ook maar een blik waardig te hebben gekeurd?  
Overigens (1) lijkt het er verdacht veel op dat de NS de tweedaagse wandeltocht Mariapeel intussen uit het aanbod heeft geschrapt. Alle links naar de wandeling lopen namelijk dood. Had Monica Wesseling misschien toch een heel klein beetje gelijk?
Overigens (2) hoeven wandelaars bepaald niet met de handen in het haar te zitten: zondag vindt in Swolgen een Aafjeswandeling plaats en dat is zowel Horstpromo als Swolgenpromo als Aafjespromo als BRaMpromo. Lees er hier en hier meer over.  

Top 5 – Horster teksten die een pictogram behoeven om meteen daarna tot verkeersbord te worden verheven

Ruim twee weken geleden maakte minister Melanie Schultz van Haegen-Maas Geesteranus (Infrastructuur en Verkeer) bekend dat Nederland per 1 januari 2015 veertien nieuwe verkeersborden krijgt. Die gaan tram- en busbanen, rijstroken voor vrachtwagens, passeerstroken en uitwijkplaatsen aanduiden.  
Klinkt allemaal hoogst urgent. Maar niet heus. Terwijl tal van situaties schreeuwen om eenduidige borden, komt de minister aanzeiken met onbenullige borden om de files achter tractoren te verminderen. Je ogen sluiten voor de werkelijkheid heet zoiets. Die werkelijkheid is dat Nederland te kampen heeft met een ongebreidelde wildgroei van tekstuele borden. En dat in tijden van hand over hand toenemend analfabetisme en een groeiend bevolkingsaandeel dat de Nederlandse taal niet machtig is!
Borden met pictogrammen, beste Melanie, dat is wat we nodig hebben! Mocht je onverhoopt nog niet overtuigd zijn van de noodzaak daartoe, dan zet deze top 5 je ongetwijfeld op het juiste spoor. Komt-ie, de Horst-sweet-Horst top 5 van Horster teksten die een pictogram behoeven om meteen daarna tot verkeersbord te worden verheven:  

5.
Wie kent nu artikel 4.4.1 van de APV? Gewoon vervangen door een bord-met-pictogram waaruit blijkt dat het weliswaar verboden is hier groenafval te storten, maar dat alle andere soorten afval van harte welkom zijn.

4.
Zoals bekend laat de leesvaardigheid van honden ernstig te wensen over. In het duiden van pictogrammen zijn ze daarentegen ware meesters.
  
3.
(‘Het zand laden is diefstal, hiervan doen we aangifte’) Maak van het waarschuwingsbord voor wegwerkzaamheden
een verbodsbord en iedereen begrijpt dat-ie met z’n fikken van dat zand dient af te blijven.

2.
Voor cave taurem zou ik eventueel nog wel bereid zijn geweest over m’n hart te strijken. Niet voor ‘Pas op voor de stier’. Pictogram graag!

1.
Een van de uitwassen van deze tijd: het met de klep slaan. Hele volksstammen leveren zich tegenwoordig over aan dit infantiele genoegen. Hoogste tijd dat daaraan paal en perk wordt gesteld. Nu minister Asscher (Sociale Zaken en Werkgelegenheid) het probleem van de robotisering op de kaart heeft gezet, kan hij zich gelukkig weer volledig richten op zijn beschavingsoffensief. Naar verluidt krijgt de aanpak van het met de klep slaan daarin absolute prioriteit, hetgeen ik zeer toejuich.
Maar wat is een beschavingsoffensief zonder bord-met-pictogram? Bevinden zich onder de Horst-sweet-Horst-lezers misschien creatievo’s die de ministers Asscher en Schultz van dienst willen zijn door het ontwerpen van een bord met een pictogram dat staat voor ‘verboden met de klep te slaan’? Mail uw ontwerp naar horstsweethorst@gmail.com en ik zorg ervoor dat het op de juiste plaats terechtkomt.  

maandag 6 oktober 2014

Klein mysterie 594 – Politie (2)

De Horster politie is zowaar uit haar ivoren toren geklommen! Hallo Horst aan de Maas heeft de lokale hermandad weten te verlokken tot een reactie op twee tweets van vorige week (klik hier). In de eerste ging het over twee mannen ‘met weinig goeds in de zin’ in een witte bestelbus met Frans kenteken, gesignaleerd in het buitengebied van Sevenum en Kronenberg. Uit de tweede politietweet, van een dag later, bleek dat de bus eigendom was van een boven elke verdenking verheven Sevenumse man. Dus: ‘Niks aan de hand.’
Een politiewoordvoerder verklaart nu in Hallo:
‘Wij kregen een melding binnen van een persoon die een bestelbusje met buitenlands kenteken had zien staan in het buitengebied en dit verdacht vond. Ons bericht was op die informatie gebaseerd. We hadden dit voorval als verdacht bestempeld omdat het ging om een voertuig met een buitenlands kenteken in een afgelegen gebied. Het wel of niet verdacht zijn van een voertuig wordt meestal door een aantal zaken bepaald en vooral de setting is dan heel belangrijk. In dit geval bleek het dus niet om een verdacht persoon te gaan, maar we zijn toch blij dat mensen situaties als deze blijven melden. Het is dan onze taak om te checken of het echt om een verdachte situatie gaat of niet.’
Toen ik de verklaring van de politiewoordvoerder de eerste keer las, heb ik haar meteen nog een keer gelezen: het kón toch niet waar zijn wat daar stond? Ik las haar een tweede keer, een derde keer, een vierde keer zelfs, maar het stond er dus allemaal echt. Vervlogen de hoop dat tweets als die van vorige week incidenten zijn. Tweets als die van vorige week blijken juist exemplarisch te zijn voor de werkwijze van de Horster politie, de woordvoerder zegt het met zoveel woorden. Afgelegen gebied en buitenlands kenteken? Verdachte setting! Eén telefoontje en alle alarmbellen gaan rinkelen. Niks verifiëren, nee, hup, we slingeren die tweet eruit en gooien het ook maar meteen op Facebook. Checken doen we achteraf wel. Mocht het niets blijken te zijn, jammer dan, maar ach, weet je, het gaat toch maar om buitenlanders en dat is sowieso slecht volk.
Bah, bah.
(Ik weet nu wel hoe ik de recente explosieve toename van met loeiende sirenes en een noodgang voortjakkerende Horster politiewagens moet verklaren: allemaal op weg naar buitenlandse kentekens in de afgelegen gebieden.)