Actualisatie – Opvanghuis (3)

Het zat er al een tijdje aan te komen, maar vandaag was het dan eindelijk zover: Camiel Eurlings heeft het opvanghuis voor uitgerangeerde CDA-politici (waarover Horst-sweet-Horst eerder berichtte op 8 mei, 11 mei en 14 mei) aan de Kerkstraat in Horst vanmiddag om half drie geopend. Nadat de laatste tonen van het ‘Waar in ‘t bronsgroen eikenhout’ waren weggestorven, haalde de demissionaire minister in zijn tien minuten durende openingsspeech ongehoord hard uit naar de PvdA. Verder stak Eurlings, die de bui in maart al voelde aankomen, eieren voor z’n geld koos en z’n afscheid van de politiek aankondigde, de afgetreden staatssecretaris van Defensie Jack de Vries nog een hart onder de riem. Eurlings, die zichzelf betitelde als ‘enne echte Vallekebergse jóng’ en de aanwezigen in dialect toesprak, slaagde er wonderwel in de naam ‘Jan Peter Balkenende’ niet één keer over zijn lippen te laten komen. Veel prominente Horster CDA’ers waren aanwezig bij de opening. De lokalo’s waren ongetwijfeld benieuwd naar wat ook hun voorland zal worden.
De mooie woorden van de minister en de welluidende klanken van fanfare Sint-Hubertus uit Hegelsom ten spijt, was wrevel overduidelijk het sentiment dat deze middag de overhand had. Wrevel bij lokale CDA’ers over een fotobijschrift in De Echo van Horst dat eindigde met de zin ‘Boven het gebouw [het opvanghuis] pakken zich donkere wolken samen’. Wrevel ook bij Horster CDA’ers over het feit dat tegen alle afspraken in maandag in Afferden een tweede opvanghuis voor uitgerangeerde CDA-politici wordt geopend (getuige de affiches wil vooral de nummer 11 van de kandidatenlijst zich van een plaatsje in het opvanghuis aldaar verzekeren). Maar bovenal veel wrevel bij de clerus. Een verontwaardigde lokale geestelijke bleek off the record bereid zijn misnoegen met Horst-sweet-Horst te delen: ‘Sinds jaar en dag is het een goede gewoonte dat panden die het CDA in gebruik neemt, worden ingezegend door een priester. Mevrouw Oomen liet haar campagnehuis vorig jaar bijvoorbeeld inzegenen door onze hulpbisschop, monseigneur Everard de Jong. Waarom kon dat hier in Horst niet? Een schande is het dat nu ook het CDA ons in de steek laat. Je moest eens weten hoeveel die partij aan ons te danken heeft. Laten we er geen doekjes om winden, zowel het CDA als de kerk zijn instituten in verval. Je verwacht dan steun bij elkaar te vinden, wederzijdse solidariteit. Maar nee hoor. Ieder voor zich, God voor ons allen. Zover is het blijkbaar al gekomen met het CDA.’ En kwaad beende de dienaar Gods weg.

Klein mysterie 160 – Wings

Neef Tom wilde een nieuwe bal. Wat doet oom Wim dan? Die gaat met Tom naar Scapino.
Neef Tom wilde een oranje bal. Wat doet oom Wim dan? Die koopt een oranje bal. Puma. € 14,95. Neef Tom en oom Wim gaan voetballen met de nieuwe bal. Al na tien seconden blijkt: die nieuwe oranje bal is zo wings als maar zijn kan. Wat doet oom Wim dan? Niets. En zeker niet teruggaan naar Scapino. Zo assertief is oom Wim nu ook weer niet. Ze zien oom Wim trouwens al aankomen bij Scapino:

Oom Wim: ‘Juffrouw, deze bal is wings, heeft u misschien een nieuwe?’
Winkeljuffrouw: ‘Ik werk hier nu al acht jaar, maar dat woord heb ik nog nooit gehoord. Wings zei u? Wat is dat in godsnaam?’
Oom Wim: ‘Euhh … euhh. Tja, hoe zeg je dat? Wings … scheef, krom, niet rond. De bal is een beetje een ei.’
Winkeljuffrouw: ‘Scheef? Krom? Niet rond? Een ei? Die bal is zo rond als een appel.’
Wim: ‘Ach, laat ook maar.’

Wings. Een bal is wings. Het wiel van een fiets is wings. Mooi woord. Maar in een Nederlands woordenboek tref je het niet aan. Dialectwoord dus. Het staat inderdaad in È maes inne taes, de ‘plat Hôrster’ woordenlijst uit 1989: ‘kroomp (en wings raad)’. Maar niet in het Venrays woordenboek, niet in het Meerlo-Wanssums woordenboeken al evenmin bij de lijst van 7266 Sevenumse woorden die ik op internet vind. Een exclusief Horster woord dus? Mogelijk, maar om daar meer zekerheid over te krijgen, zou ik uitgebreider onderzoek moeten doen. Wat interessanter is: waar komt het woord vandaan? Uit het Duits? Het Frans? Het Engels? Het Brabants? Maar waarom wordt het in naburige dialecten dan niet gebruikt? Of heeft een Horster fietsenmaker (laten we zeggen Beckers Pietje) of voetballer (laten we zeggen Van den Heuvels Tinus) van weleer op een zeker moment een bestaand woord verbasterd en is het vervolgens nooit meer uit het Horster dialect verdwenen? Maar wat is dan dat verbasterde woord?Nog interessanter: waarom is er geen adequate vertaling voor wings in het Nederlands (bij mijn weten dan)? Veel beter dan ‘scheef’ (laat staan ‘krom’) drukt ‘wings’ uit wat er met die oranje bal aan de hand is. En als er een slag in het wiel van je fiets zit, is dat wiel toch niet ‘scheef’? Nee natuurlijk niet: het is wings! Zullen we wings maar gewoon toevoegen aan het Nederlands? Kan oom Wim voortaan ook met goed fatsoen gaan klagen bij Scapino.

Klein mysterie 159 – Excuusbrief

In 2008 raakten de gemeente Horst aan de Maas en Ger Hermans, een inwoner van Melderslo, met elkaar in conflict. Aanleiding was de toepassing van de Wet Voorkeursrecht Gemeenten (WVG) op een wei van Ger Hermans aan de Sint-Odastraat (ik schreef er eerder over op 8 en 22 december 2008). De ins en outs zal ik u besparen, maar het einde van het liedje was dat Ger Hermans in juni vorig jaar op alle fronten in het gelijk werd gesteld. Dat leek althans het einde van het liedje te zijn. In werkelijkheid was het slechts het begin van een nog altijd voortdurende treurmars. Want Ger Hermans vroeg de gemeente, als geloofwaardige en betrouwbare overheidsinstantie, ruiterlijk te erkennen dat ze vanaf het begin fout had gezeten. En dat nu was een brug te ver. Ger Hermans liet het er niet bij zitten en maakte een en ander maal gebruik van het recht om in te spreken tijdens gemeenteraadsvergaderingen, voor het laatst op 23 februari (klik op agendapunt 1 en vervolgens op ‘de heer Hermans’) van dit jaar. Hoewel hij telkens een groot deel van de gemeenteraad aan zijn zijde had, slaagde hij er niet in het gemeentebestuur de gevraagde verontschuldiging te ontlokken. Totdat het college van burgemeester en wethouders Ger Hermans op 14 april een brief (klik op agendapunt 4 en vervolgens brief 1) schreef. Die komt na een inleidende zin ter zake:
‘Als wij de hele gang van zaken rondom bovengenoemde kwestie beschouwen constateren we dat het beter was geweest om de WVG niet op uw perceel te vestigen. Hadden we destijds een ander besluit genomen c.q. waren we nadien eerder tot herziening van het besluit gekomen, dan hadden we u veel ergernis en energie bespaard om het omstreden besluit te doen wijzigen. Waar wij meenden u met gesprekken, schriftelijke reacties en extra informatie te kunnen overtuigen van de motieven van ons handelen zijn we daarin niet geslaagd. In tegendeel: het heeft uw verbetenheid in de kwestie en uw ergernis alleen maar versterkt met alle vervelende consequenties van dien. Dit betreuren wij en wij hopen van harte dat u deze excuses wilt aanvaarden en dat we daarmee met elkaar de kwestie kunnen afsluiten.’ Klinkt zo een ruiterlijke erkenning dat er iets fout is gegaan? Of klinkt zo een tegen heug en meug geschreven excuusbrief van een slecht verliezer die z’n tegenstander nog een trap na geeft?

Klein mysterie 158 – Overbodige deur

Je hebt open deuren, gesloten deuren, halve deuren, draaiende deuren, slaande deuren, vijfde deuren, glazen deuren en dubbele deuren. Je hebt zelfs (met dank aan de elfde druk van Van Dale Groot woordenboek der Nederlandse taal) dovemans deuren, zoete deuren en zoute deuren. Maar je hebt ook overbodige deuren, heel overbodige deuren en heel erg overbodige deuren. Een voorbeeld van die laatste categorie tref je aan in Tienray, in een plantsoen dat grenst aan het Hanna van de Voortplein en de Pastoor Dinckelsstraat. Hek eromheen, koesteren, monumentenstatus geven, op de kaart zetten, uitbaten, in de markt zetten, spin-offeffecten realiseren!

Intermezzo – Jachthut (9)

Wéér ging ik met de trein en wéér ontdekte ik een jachthut! Vijf weken terug waren het er twee ten zuiden van de spoorlijn Venlo-Eindhoven, vorige week één ten noorden van dezelfde spoorlijn. Een Leitersitz nog wel. Ongeveer ter hoogte van de gevelde jachthut, maar nu dus aan de overzijde van het spoor. Goed gecamoufleerd met nep klimop.‘Jachtstoel’ zou in dit geval een betere benaming zijn dan ‘jachthut’. Eerder noemde ik dit het umpirestoeltype, maar in Duitsland, het land waarvan ik vermoed dat het de jachhutten heeft uitgevonden, noemt men het dus een Leitersitz. Op 1 februari van dit jaar schreef ik dat het op het spoor komen van een Leitersitz toch wel het toppunt van Entdeckerfreude moest zijn. Ik voegde er aan toe dat ik er naar uitkeek dat genoegen ooit te mogen smaken. Nu het zover was, viel het toch een beetje tegen. Die Vorfreude war gröβer als die Entdeckung selber. Waarom? Waarschijnlijk omdat het geen spontane ontdekking meer was na de eerste waarneming vanuit de trein.
Nu ik het toch over jachthutten heb, meteen nog maar twee nieuwe exemplaren. Aan de rand van de Mariapeel, tussen de Zwarteplakweg en de Vossenheuvel, trof ik gisteren een sleephut aan. Niet zo heel veel bijzonders over te melden of het moest zijn dat ik – durfal als ik ben – het lef had om de ladder te beklimmen én de deur te ontgrendelen. Het is altijd weer spannend wat zich achter de jachthutdeur bevindt. Een lijk in verregaande staat van ontbinding? Vieze blaadjes? Een slapende zwerver? Dit keer viel het mee: een blauw krukje en verder eigenlijk niets. Of toch wel: een gordijntje met het opschrift ‘keuken’:De tweede onlangs ontdekte hut bevindt zich aan de Venloseweg, aan de rand van een perceel met blauwebessenstruiken. Héél misschien zou dit ook een speelhut (‘boomhut’ is in dit geval het verkeerde woord) van de (klein)kinderen van de kweker kunnen zijn. Het feit dat blauwebessenplantages vaak te kampen hebben met vogeloverlast gecombineerd met het feit dat ik al eens eerder aan de rand van een blauwebessenplantage een jachthut aantrof, doet me echter vermoeden dat dit gewoon een ordinaire jachthut is.

Actualisatie – Opvanghuis (2)

Horst-sweet-Horst blijft de ontwikkelingen rond het opvanghuis voor uitgerangeerde CDA-politici in Horst (waarover we afgelopen zaterdag voor het eerst berichtten) nauwgezet volgen. Op de dag waarop staatssecretaris van Defensie Jack de Vries zijn aftreden bekendmaakte en de politieke partijen unaniem besloten de verkiezingscampagne nog niet te hervatten, zijn flinke vorderingen gemaakt met de inrichting van het opvanghuis aan de Kerkstraat. Zo is het hoofdvertrek intussen gemeubileerd en is er een begin gemaakt met het behangen. Ook is gestart met het gedeeltelijk blinderen van de glazen voorgevel.Pottenkijkers zijn namelijk niet gewenst als het opvanghuis straks operationeel is. Een ingewijde: ‘We verwachten toch dat er heel wat emoties loskomen. Helaas valt ook niet uit te sluiten dat er hier en daar nog wat rekeningen worden vereffend. Het is goed als opgekropte frustraties worden geuit, maar de buitenwereld hoeft daar niet van mee te genieten. Het moet geen aapjes kijken worden.’Wat betreft het blinderen en behangen heeft het CDA overigens voor een bijzonder praktische oplossing gekozen. Dezelfde ingewijde: ‘Van de ene kant zaten we met een beperkt budget en van de andere kant hadden we een gigantisch overschot aan campagnemateriaal. Dat was allemaal besteld in een tijd dat we uitgingen van minimaal veertig zetels. Op het moment zijn we al tevreden met een zetel of vijf, zes. Daarom hebben we besloten van de nood een deugd te maken. Alle posters en folders van kamerkandidaten die lager staan dan de tiende plaats worden gebruikt om de regionale opvangcentra voor uitgerangeerde CDA-politici aan te kleden. Hier in Horst hebben we besloten de ramen en muren te behangen met posters en folders van onze nummer 23. Zijn die nog ergens goed voor. Is bovendien duurzaam. We zijn op de glazen voorgevel nog aan het experimenteren met een mooi patroon waarin posters en folders elkaar afwisselen. Wist je trouwens dat we de campagneballonnen ook niet in de plastic afvalbak gaan kieperen? Nee, die hangen we hier straks gewoon op. Vrolijkt de boel tenminste nog een beetje op.’ De eerder deze week door SP-voorman Thijs Coppus geuite veronderstelling dat het voormalige Intertoyspand een campagnehuis zou worden, verwijst de CDA-zegsman tenslotte resoluut naar het rijk der fabelen: ‘Was het maar waar! In wat voor wereld leeft die man eigenlijk? Naïef is er niks bij. Nee, het is nu alleen redden wat er nog te redden valt.’

Actualisatie – Kiosktournure (5)

Het is dus niet de aantasting van het open karakter van het Sint-Lambertusplein. En ook niet het gebrek aan transparantie van de geplande nieuwbouw. En ook niet de ontoegankelijkheid van de garage van Wiel Collin. En ook niet de aantasting van het oude stratenpatroon. En ook niet de afbreuk aan de schoonheid van het plein. En ook niet de grootte of hoogte van de geplande nieuwbouw. En ook niet ontbrekende bebouwingsvoorschriften in het bestemmingsplan. En ook niet het gebrek aan zonlicht op het terras van café Kling.Nee, het is het ontbreken van ‘bescherming van archeologische waarden in het plangebied’ die nieuwbouw van ijssalon Passi op het Sint-Lambertusplein op z'n minst voorlopig in de weg staat. Gisteren schorste de voorzitter van de afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State namelijk het op 10 november vorig jaar genomen besluit van de Horster gemeenteraad dat nieuwbouw mogelijk moest maken. Tik op de vingers dus voor de gemeente. Die zal als de wiedeweerga moeten voorzien in ‘bescherming van archeologische waarden in het plangebied’. Hoe? Joost mag het weten. Of daarna alle kou uit de lucht is? Lijkt me stug, gezien alle voorgaande twists and turns. Reken na de negende bijdrage alhier over deze kwestie dus ook maar op een tiende. En waarschijnlijk ook op een elfde. En mogelijk ook op een twaalfde.

Actualisatie – Opvanghuis (1)

Welingelichte bronnen weten vanavond te melden dat het CDA serieus overweegt het opvanghuis voor uitgerangeerde CDA-politici – waarover Horst-sweet-Horst- zaterdagavond al berichtte – vervroegd open te stellen. Dit naar aanleiding van het feit dat staatssecretaris van Defensie (vandaar waarschijnlijk z’n gevechtstenue) Jack de Vries aan het eind van de middag is gesignaleerd voor de deuren van het voormalige Intertoyspand aan de Kerkstraat in Horst. De Vries schijnt op zoek te zijn naar een slaapplaats omdat hem eerder vandaag de toegang is ontzegd tot de kazerne waar hij de afgelopen nachten heeft doorgebracht. De staatssecretaris had daar zijn toevlucht gezocht omdat hij vanwege een buitenechtelijke affaire thuis bij z’n echtgenote en twee kinderen niet meer welkom was.Desgevraagd verklaarde Ria geen voorstander te zijn van vervroegde openstelling van het opvanghuis en al helemaal niet voor CDA-politici die een slippertje hebben gemaakt. ‘Sla de eerste zin van paragraaf 2.2 op bladzijde 14 van ons verkiezingsprogramma er maar op na. Daar wil ik het graag bij laten’, aldus de zwaar aangeslagen sympathieke Maasbrachtse. Voor de goede orde: die eerste zin van paragraaf 2.2 op bladzijde 14 van het CDA-verkiezingsprogramma luidt als volgt: ‘Gezinnen en families zijn het fundament en cement van onze samenleving.’Andere bronnen binnen het CDA zijn minder uitgesproken dan Ria. Een lokale partijbons: ‘Wij hebben barmhartigheid hoog in ons vaandel staan. Elk huisje heeft zijn kruisje.’ Een CDA-wethouder uit de regio is nog iets stelliger: ‘Wij baseren ons toch op de bijbel? Die zegt: in het huis mijns Vaders zijn vele woningen. Johannes 14:2. Nou dan!’

Top 5 – YouTube-filmpjes van Doomguyrick

Melderslo is een bijzonder dorp.
Melderslo heeft als een van de laatste Horster kernen nog een jongeren ontmoetingsplek (JOP):Melderslo heeft een gedenksteen waarop ook een aan het Ostfront omgekomen oorlogsslachtoffer wordt herdacht:Melderslo heeft scheef- en losliggende stoeptegels aan de Sint-Odastraat:Melderslo heeft een racismeprobleem:Melderslo heeft een eigen tak van de maffia (naar verluidt Waranda Nostra genaamd):Maar Melderslo heeft bovenal Doomguyrick. Doomguyrick schopt wel eens een bal tegen een hoogspanningsmast. Doomguyrick maakt salto’s in De Beemd. Doomguyrick zwemt wel eens mit zien kammeröj in De Berkel. Maar bovenal laat Doomguyrick mensen dingen zeggen als:

Heey Frenkie, wie is daat mit din daaklaere jas?

Din Balkenellende zuj ik ’t lifst mit ennen twië-b-veer achter in de nek meppe en wies an de groond slope

Die lang blonde mane vurroajen ow, Coumans

Ja, nou, daan zet ik ‘m efkes in d’n trugoët

Daat staalde hiëlemoal nurges op: honderdvertig jage en daan nag an d’n handrem trekke, da’s ok speule mit ut oëg vaan de nald

Doomguyrick heeft namelijk fragmenten uit films waarin grootheden als Clint Eastwood, Steven Seagal, Arnold Schwarzenegger en Jean Claude van Damme acteren, op z’n Melderses nagesynchroniseerd en op YouTube gepubliceerd. Hollywood teruggebracht naar Melderslose verhoudingen. Once upon a time in the west tussen het Eikelenbosserveld en het Vlasven. Café-zaal Het Paradijs als saloon, met Drees Ummetum en ‘din vaan Wullems’ als stamgasten. Vergeef me, maar ik vind die filmpjes van Doomguyrick gewéldig. Humor om te lachen. Niet om zomaar te lachen, nee, om je te bescheuren. Verder niet te veel woorden aan vuil maken, gewoon kijken! Geniet van de meesterlijke, benepen vrouwenstemmen (‘Heer ow boks, heb ik wer gestreke vur ow, misselijke vint’), de perfecte timing, het spelen met taal en ook van de vet aangezette grofgebektheid (ja, het vrouwelijk geslachtsdeel komt regelmatig voorbijvliegen). Mijn top 5 van de tot op heden 36 YouTube-filmpjes van Doomguyrick:

5. plat gesproake kwazel

4. die jongen vaan de motorcamping

3. dee vaan Coumans

2. Becker op zien plat

1. Melderse psycho

Klein mysterie 157 – Trapveldje (1)

Zoals bekend behoren trapveldjes tot de essentialia van het leven. Het is daarom goed dat de Horster gemeenteraad er regelmatig aandacht aan schenkt. Zo is het trapveldje achter de Ulsheggerweg in Lottum – evenals bijvoorbeeld het Nieuw Gemengd Bedrijf en ijssalon Passi – een running gag in de gemeenteraad. Sinds Roy Bouten er in september 2008 namens de PvdA-fractie vragen over stelde, is het eigenlijk niet meer van de agenda verdwenen. Wat is er aan de hand? Achter de Ulsheggerweg in Lottum lag een voorbeeldig trapveldje dat in veel behoeften voorzag en waarvan ik me kan voorstellen dat Sjors Verdellen er de basis voor zijn glansrijke carrière heeft gelegd. Maar toen, ongeveer een jaar geleden, toverde de gemeente Horst aan de Maas in al haar wijsheid het trapveldje gedeeltelijk om in een ruige speelvoorziening met bulten en stenen. Een storm van protest brak los. Daarop verklaarde wethouder Marcella Dings-Polderman in de raadsvergadering van 7 juli 2009 (klik op agendapunt 2): ‘Ik zeg toe dat ik zo snel mogelijk zal kijken of het in samenspraak met de dorpsraad weer in de oude staat kan worden teruggebracht.’ Het leverde de wethouder naast juichverhalen in De Echo en op het weblog van Roy Bouten ook een rondje chocotoffs van dezelfde Roy Bouten op. Op 2 september 2009 sprak de Lottumse dorpsraad vervolgens de wens uit dat het trapveldje in oude staat zou worden hersteld. Daarmee leek het weer een glorieuze toekomst tegemoet te gaan. Totdat uit het verslag van de dorpsraadvergadering van 3 februari 2010 plotseling blijkt dat de gemeente wel enkele marginale aanpassingen wil doen, maar ‘verder blijft de situatie zoals deze nu is.’ In het verslag van de dorpsraadvergadering van 3 maart valt zelfs te lezen: ‘Het trapveldje is (…) afgehandeld, mede omdat de gemeente heeft aangeven beslist geen ingrijpende verandering wil doen. Dus er in principe geen kosten meer in wil te steken.’ Hetgeen Loes Wijnhoven, de opvolger van wethouder Dings-Polderman, in de raadsvergadering van 16 maart (selecteer gemeenteraadsvergadering 16 maart; het betreffende punt begint na ongeveer 23 minuten) bevestigt: ‘Het is niet zo dat het uiteindelijk weer helemaal zal worden teruggebracht in de oude staat.’
Een grof schandaal als je het mij vraagt. Het trapveldje ligt er nu al een jaar verweesd en desolaat bij (hobbelig, te lang gras, goals veel te breed en veel te ver uit elkaar, te grote hellingsgraad, het spel belemmerende bulten). Zó ga je niet met trapveldjes om. Trapveldjes verdienen eerbied en respect. Als Roy Bouten tijdens de komende raadsvergadering een schadevergoeding eist voor dat rondje chocotoffs, heeft hij in elk geval mijn zegen.

Actualisatie – Frustratiebordjes (1)

Op 20 juli van het vorig jaar formuleerde ik de criteria waaraan mijn ideale frustratiebordje voldoet. Kort samengevat: het bordje moet gaan over een aardig verpakte kleine ergernis, een geïmproviseerde indruk maken en tenminste één taalfout bevatten. Nu ik de laatste tijd vijf bordjes heb ontdekt waarin enige dan wel grote frustratie over hondenontlasting doorklinkt, leek het me een goede zaak eens te bekijken in hoeverre die bordjes aan mijn bovenvermelde criteria voldoen.
Het zaterdag op de hoek Rembrandtstraat – Frans Halsstraat in Horst aangetroffen en vandaag alweer verdwenen bordje maakt een behoorlijk geïmproviseerde indruk en bevat een taalfout. Maar aardig verpakt? Nee! Misschien is het wachten op het moment dat de hondenurine daadwerkelijk van de tere blaadjes van de buxusplanten afdruipt. Hopelijk gaat ook de frustratie dan wat meer van het bordje af spatten. De komende weken toch maar in de gaten blijven houden.
Van het bordje aan het einde van de Irenestraat in Meerlo werd ik al evenmin erg vrolijk:Geen aardige verpakking en geen geïmproviseerde indruk. De taalfout maakt dat gemis niet goed.
En laat een taalfout nu uitgerekend het enige zijn dat ontbreekt aan het bordje op het Munckhofplein in America (waarover Peter Janssen me tipte): Vooral de fraai gevormde drol spreekt tot mijn verbeelding. Maar ook hier zou de frustratiegraad wat mij betreft een stuk hoger mogen liggen.
Resteren de twee bordjes in het plantsoen op de hoek Van Ulftstraat – Van Steprathstraat – Van Reiffenburgstraat in Sevenum (wederom een tip van Peter – tweewerf dank). Bij het ene is met het rijmpje de verpakking dik in orde. Het geïmproviseerde karakter houdt daarentegen niet over. Een taalfout ontbreekt zelfs in het geheel. Het andere bevat weer wel een taalfout, maar geen aardige verpakking en al evenmin een geïmproviseerd karakter. De vijf uitroeptekens kunnen die pijn slechts ten dele verzachten.
Slotsom: het wachten blijft nog even op het tegen hondenontlasting gerichte bordje dat aan al mijn criteria voor het ideale frustratiebordje voldoet. Of zou ik soms te hoog gegrepen hebben met m’n criteria?

Intermezzo – Dazenvanger

Laatst kwam ik in een weiland in de buurt van de Losbaan dit vreemde ding tegen:Het deed me denken aan een schemerlamp. ‘Zit wel een klein mysterie voor m’n weblog in’, dacht ik bij mezelf. Maar toen beging ik in een vlaag van verstandsverbijstering een onvergeeflijke blunder. Ik mailde de foto naar een goede bekende met de vraag of hij enig idee had waar dat vreemde ding voor diende. Per ommegaande kreeg ik een e-mail terug: ‘Een dazenvanger. Vorig jaar uitgebreid in het nieuws geweest. Google maar op dazenvanger en je weet onmiddellijk hoe het werkt.’ Weg klein mysterie, hoe had ik ook zo stom kunnen zijn om de goede bekende te mailen? Welopgevoed als ik ben, bedankte ik de goede bekende toch voor zijn reactie en liet het onuitgesproken verwijt dat dat grote nieuws van vorig jaar mij was ontgaan, onbeantwoord.De dazenvanger was al helemaal naar de periferie van mijn geheugen verdwenen toen ik de goede bekende onlangs tegenkwam. ‘Kijk ik eens een keer op je weblog, staat er niets op over de dazenvanger’, sprak hij me bestraffend toe. Dus louter om de goede bekende te plezieren, nu dan alsnog een stukje over de dazenvanger. Maar ik ken de goede bekende goed genoeg om te weten dat hij te allen tijde zal ontkennen dat hij dit stukje heeft gelezen. Zo is Jo dan ook wel weer.