Actualisatie – Appie (2)

Edwin, Gé, Helmy, Jacqueline, Jolanda, Joop (vooral hij, ‘hofleverancier sinds 25-01-2010’ staat op z’n visitekaartje), Lisette en Simon bedankt! Ook namens Tom! Want mede dankzij jullie kon Tom zaterdag zijn 271e en laatste plaatje in z’n voetbalplaatjesalbum plakken. Nog mooier: mede dankzij jullie kon ook ik zaterdag mijn 271e en laatste plaatje in mijn voetbalplaatjesalbum plakken! Vol! Compleet! Intussen is supermarkt Plus in Horst een meer dan sympathieke tegenactie begonnen. Bij besteding van elke tien euro ontvangen klanten acht weken lang een zakje met plaatjes van lokale sporthelden. Bovendien bij actieproducten extra zakjes. Het bijbehorende album kost 4,95 euro. Er zijn in totaal 373 verschillende plaatjes van spelers van de eerste én de jongste teams van Hovoc, Armada, Handbalclub Wittenhorst, SVOC’01, RKSV Hegelsom, RKSV Melderslo en TOP/Swolgense Boys. Dit keer dus geen vedettes als Suarez, Engelaar, Ruiz of Honda, maar plaatselijke grootheden als Rens de Swart, Wessel van Rengs, Monique Jochijms en Klaartje Philipsen. Onbegrijpelijk dat niet meer verenigingen deze unieke kans op zelfpromotie hebben aangegrepen (zou een onderzoekje waard zijn).Tom is intussen alweer driftig aan het plakken. Zelf laat ik deze beurt maar aan mij voorbijgaan.

Klein mysterie 139 – Collectieve beveiliging

Alsof er al niet méér dan genoeg volstrekt overbodige borden zijn, is er recentelijk nog een aantal bijgekomen. Ze staan langs de toegangswegen tot het bedrijventerrein in Horst:Kan iemand mij misschien vertellen wat het nut of doel van die borden is? Zelf heb ik er lang en diep over nagedacht, maar tot enig resultaat heeft dit niet geleid. Ik kom tenminste niet verder dan borstklopperij (van gemeente, brandweer, politie, Severens en de industriële club), verkapte reclame voor een beveiligingsbedrijf (Severens) of een tot mislukken gedoemde poging tot bangmakerij of afschrikking (van geboefte). Maar die bedoelingen zullen de borden ongetwijfeld niet hebben. Het is een beetje als met de borden die je verbieden ergens vuil en puin te storten. Volkomen overbodig: je mag bijna nergens zomaar vuil en puin storten, dus is het veel effectiever bordjes neer te zetten op plaatsen waar het wél mag. Zo ga ik er ook van uit dat althans de politie, de brandweer en de gemeente overal collectief over onze veiligheid waken en dus niet uitsluitend op het Horster bedrijventerrein. Daar is een bevestiging met lelijke (ook dat nog) borden echt niet voor nodig (zo lijkt zelfs de schaduw te denken:)Ook in dit geval is het effectiever, goedkoper en minder horizonvervuilend om borden te plaatsen op locaties die juist níet zijn beveiligd. Denk je eens in: dieven, boeven, rovers, overvallers en andere criminelen zullen zich met bosjes naar die gebieden begeven. Bij terugkeer in het beveiligde gebied zijn ze vervolgens een gemakkelijke prooi voor de dienaren van de wet. Welbeschouwd het ei van Columbus!

Klein mysterie 138 – Straatzanger

Ik heb het al eens eerder betoogd: als dorp of stad stel je pas echt iets voor als straatmuzikanten je weten te vinden. Horst aan de Maas mag zich dus gelukkig prijzen met de straatzanger die de laatste dagen ineens op tal van plaatsen in de gemeente is opgedoken. Een onberispelijke verschijning, strak in het pak, goed bij stem, zingend vanaf een met een oranje doek afgedekte ton. Minpuntje: zijn beperkte repertoire. Wat zeg ik? Of ik hem nu zag op de markt in Sevenum, langs de spoorlijn in America,bij het klooster in Grubbenvorst,bij de Houthuizer Molen in Lottumof aan de Maas in Broekhuizen,overal was het enige lied dat hij zong het Maastrichtse volkslied:

Wie dèks woorste neet priesgegeve
mèh heels dien kroen toch opgeriech
en ongeknak biste gebleve
door euze band vaan trouw aon diech

Gepassioneerd gezongen, met zijn rechterhand op de linkerborst. Nadat het publiek z’n optreden had beloond met een gul applaus, weerklonk telkens dezelfde zin uit z’n mond: ‘Het is hier buiten heel koud maar van binnen heb ik het warm.’ Mooie act.
Geïntrigeerd door de man, zijn lied en zijn performance, poogde ik een gesprekje met hem aan te knopen. Ik vroeg hem wie hij was en waar hij vandaan kwam. Dit was zijn reactie: ‘Ik heb er toe gedaan. Ik heb afscheid genomen van mijn functie, niet van mezelf. Ik wil niet rancuneus zijn. Juist door wat ik heb meegemaakt weet ik hoe je ongewild in moeilijke situaties verzeild kunt raken. Ik noem man en paard, een beetje zoals Geert Wilders ook doet. Ik ken de sensitiviteit van de politiek, weet hoe daar de koek gebakken wordt. Sorry voor de wethouders maar ik kan er ook niets aan doen dat mensen als André Rieu en Joop van den Ende de burgemeester willen spreken. Ik laat al die goede jaren niet verpesten. Ik blik niet in wrok terug.’
Inderdaad, geen touw aan vast te knopen. Tragisch figuur. Achter die onberispelijke verschijning en dat strakke pak gaat iemand schuil die totaal de weg kwijt is. Maar als straatzanger richt hij betrekkelijk weinig schade aan. Laten we hem daarom koesteren. Laten we hem stimuleren z’n repertoire uit te breiden. Bijvoorbeeld met het vierde couplet van het Horster volkslied Horst, mien dörpke (1952; tekst en muziek Jos L. Rijnders):
D’n burgemeister is heer weggegoan
Daat deut ós toch werkeluk verdreet
Waat deen vur ós haed gedoan
beseffe de miëste nag neet

Je zult zien dat ie daar van opkikkert.

Top 5 – Citaten uit het grote Ger Verstraelen-interview

Afgelopen week kwam Ger Verstraelen in De Echo van Horst uitgebreid aan het woord over de asielzoekers die sinds ruim een half jaar zijn gevestigd in het voormalige Sint-Jozefklooster in Tienray. Ger Verstraelen is inwoner van Tienray en zit voor het CDA in de gemeenteraad van Horst aan de Maas. Het volledige interview is hier te lezen, maar dit is alvast mijn top 5 van citaten uit het grote Ger Verstraelen-interview (met tussen haakjes wat Ger Verstraelen in evenveel woorden óók had kunnen zeggen maar níet zei):5. ‘Het grote aantal asielzoekers en de ligging nagenoeg midden in het dorp zorgen er voor dat Tienray toch enigszins overspoeld wordt door de asielzoekers.’ (‘Het grote aantal asielzoekers en de ligging nagenoeg midden in het dorp zorgen ervoor dat het centrum van Tienray weer bruist als vanouds.’)

4. ‘Voor de toeristen die in de zomermaanden gebruik willen maken van de bankjes in het fraai gerenoveerde dorpscentrum is er dan nauwelijks nog plaats.’ (‘In de zomermaanden dreigde een tekort aan bankjes te ontstaan in ons fraai gerenoveerde dorpscentrum. Daarom hebben we er gewoon een paar bijgemaakt.’)3. ‘In de zomer is er vooral ‘s avonds veel geluidsoverlast van de asielzoekers, die vaak tot midden in de nacht zich in en om het klooster luidruchtig gedragen.’ (‘In de zomer is er vooral ’s avonds veel stankoverlast van dorpsbewoners, die vaak tot midden in de nacht zitten te barbecuen. Helaas bijzonder storend voor de asielzoekers.’)

2. ‘Komende zomer zullen we als omwonenden dus nog wel overlast ondervinden, maar hier berusten we maar in.’ (‘Komende zomer zullen de asielzoekers dus nog wel stankoverlast ondervinden, maar ze doen daar gelukkig niet moeilijk over.’)1. ‘Nu, in de wintermaanden, valt de overlast erg mee. De asielzoekers blijven dan binnen.’ (‘In de wintermaanden blijven de asielzoekers jammer genoeg binnen. Dan is het hier doods.’)

Klein mysterie 137 – Brievenbus

Ineens was ze weg. Mijn brievenbus. Nee, niet de ‘bus binnen aan een huisdeur waarin de voor het huis bestemde brieven gestopt worden’ (Van Dale), maar de ‘bus aan de openbare weg voor te verzenden brieven’ (eveneens Van Dale). ‘Mijn’ bus stond aan de Beekstraat, nabij de splitsing met de Meterikseweg. Toen ik een week geleden een brief wilde posten, stond ik plotseling voor een gapend gat. Het enige dat nog restte, was de bevestigingsstaander:Wat me minstens zozeer bevreemdde als het ontbreken van de bus, was het ontbreken van een verklarende mededeling. Iets in de trant van ‘Bus in revisie, de dichtstbijzijnde bus bevindt zich aan de Venrayseweg’ of ‘Bus opgeheven vanwege onvoldoende gebruik’. Maar nee, niets. Wat zou er aan de hand kunnen zijn? Ik neem even een zestal opties met u door:
1. De bus is het slachtoffer geworden van een plofkraak. Vrijwel uitgesloten. Lijkt me ook iets te veel eer voor een doodgewone brievenbus. (De werkelijke reden dat ik de mogelijkheid van een plofkraak hier opper, is dat ik plofkraak zo’n heerlijk woord vind. Plofkraak – liefst met doffe plof – is voor mij nu al hét woord van 2010. Plofkraken opstellen in rijen van drie. Wilt u er een plofkraakje bij? Doe mij maar twee plofkraken.)
2. De bus is het slachtoffer geworden van een ramkraak. Eveneens onwaarschijnlijk, hoewel de bevestigingsstaander iets uit het lood lijkt te staan.3. De bus is het slachtoffer geworden van ‘gewoon’ vandalisme. Absoluut uitgesloten. Anders had Focus, de actualiteitenrubriek van Streekomroep Reindonk, gisteren geheid met een bewakingscamera gemaakte beelden van de wandaad uitgezonden.
4. De bus is het slachtoffer geworden van een dronken automobilist. Niet geheel onmogelijk, hoewel de bevestigingsstaander dan vermoedelijk toch als eerste het loodje zou hebben gelegd en het nabijgelegen café Roëze Grád al meer dan tien jaar geleden z’n deuren heeft gesloten.5. De bus is opgeheven omdat ze het vereiste minimumaantal geposte dagelijkse brieven niet haalt. Ik zou er eerlijk gezegd niet van staan te kijken. Maar dan was er toch wel ergens kond gedaan van de opheffing van de bus? En waarom de bevestigingsstaander dan laten staan?
6. De bus is ontvoerd door het AOBB (Afzichtelijke Oranje Brievenbussen Bevrijdingsfront) en keert binnenkort PTT-rood opgeschilderd weer terug. Dát zal het inderdaad zijn. Wie had dat gedacht? De glorious return van die goeie ouwe rooie brievenbus. Nog is dit land niet verloren.

Actualisatie – Fietstenstallingsverbodsaanduidingen

De grote diversiteit aan fietsenstallingsverbodsaanduidingen blijft opmerkelijk. Grofweg zijn er twee categorieën te onderscheiden: (1) aanduidingen van het fietsenstallingsverbod middels tekst en (2) aanduidingen van het fietsenstallingsverbod middels een pictogram.Ongetwijfeld in een poging het verbod extra kracht bij te zetten, zie je beide typen soms boven of naast elkaar:Maar één verbodsaanduiding waarin tekst en pictogram zijn gecombineerd, was ik in Horst nog niet tegengekomen:Aangetroffen op een zijmuur van zwembad De Berkel. Het zwembad werd in 1971 geopend. Aan de fiets en de motor te zien was het bordje toen al minstens een eeuw oud.

Actualisatie – Gemeentenaam

Gemeenteraadsvergadering gisteravond. Ik ging voor het gemeentewapen en kwam terug met de gemeentenaam.Vorige week vroeg ik me af ‘Worden we Horst aan de Maas ingerommeld?’ Pas gisteravond werd me duidelijk dat dit een retorische vraag was. Aan de orde was de vaststelling van wapen en vlag van de nieuwe gemeente. Niks waar de dames en heren gemeenteraadsleden van wakker lagen. Zonder op- of aanmerkingen ging de raad unaniem akkoord met het collegevoorstel. Alleen Han van Driel (D66) zei het een beetje merkwaardig te vinden dat de gemeente nu wel een logo, een wapen en een vlag had, maar nog geen naam. O, dat is heel eenvoudig, reageerde burgemeester Van Rooij: ‘We hebben in de verkiezingstijd gemerkt dat iedereen het eens was over de naam Horst aan de Maas. Daarom zijn we er impliciet van uitgegaan dat Horst aan de Maas Horst aan de Maas blijft. Het is een beetje als ‘de tafelpoten zijn van hout, dus hebben we houten tafelpoten’. Maar als de raad het graag wil, bekrachtigen we met het besluit voor het gemeentewapen meteen de naam van de gemeente.’ Aldus geschiedde. Slechts Michael van Rengs (SP) sputterde tegen en sprak van ‘een vreemde procedure’. Mag je wel zeggen, ja. Ik heb tenminste nooit beseft dat over zaken waarover in verkiezingstijd consensus bestaat, naderhand geen officieel besluit meer hoeft te worden genomen. Toch handig dat ik dat nu wel weet. De komende verkiezingscampagne krijgt er een heel andere dimensie door.Overigens blijf ik van mening dat ‘Horst’ een veel betere naam voor de fusiegemeente zou zijn geweest.

Intermezzo – Held op witte laarsjes

Beste Jan Peter,

Dat je m’n verjaardag vorige week woensdag vergeten was, nam ik je absoluut niet kwalijk. Mooie cadeaus kreeg ik toch in overvloeden jij had het al druk genoeg. Des te attenter vond ik het dat je me drie dagen later alsnog verraste met een prachtig geschenk. Dat ik er een lange nacht voor op moest blijven en het pas ’s ochtends om kwart over vier arriveerde, mocht de pret uiteraard niet drukken.
Voor wat hoort wat, dus ik heb die prachtige foto van jou, ja die met die witte laarsjes, gemaakt door Bas Czerwinski en donderdag gepubliceerd in de NRC, hier bij de plaatselijke lijstenmaker in laten lijsten. Ria, gisterochtend toevallig op de koffie (met kersenkruimelvlaai van Steeghs), was er dolenthousiast over. Kan ik je mijn cadeau binnenkort een keer komen overhandigen? Laten we dan tevens van de gelegenheid gebruik maken om het eens over je carrière te hebben. Ik hoorde je gisteren zeggen dat je weer beschikbaar bent. Maar is dat nou wel zo verstandig, Jan Peter? Luctor et emergo, de aanhouder wint, VOC-mentaliteit: ik begrijp goed wat er in je hoofd omgaat. Desalniettemin: in Den Haag worden je capaciteiten overduidelijk niet op waarde geschat. Laat de boel daar toch mooi de boel. Kom lekker naar Horst. Hier zullen we je met open armen ontvangen. Een paar weken geleden, met dat gedoe over het rapport van de commissie-Davids, heb ik je al gewezen op een paar mooie baantjes hier. Maar die zinken allemaal in het niet bij de vacature waarvan onze plaatselijke trots, Keijsers Interior Projects, afgelopen donderdag kond deed in De Echo van Horst: assistent inkoper. Jou helemaal op het lijf geschreven! Dat lijkt je sterk? Goed, ik pik voor de aardigheid wat elementen uit de vacaturetekst. ‘Geen 8 tot 5-mentaliteit’: dat is wel het laatste waar ze je van zouden kunnen beschuldigen. Afgelopen week alleen al: dinsdag een uurtje of tien in de Kamer, donderdag van kwart over vier tot twaalf, vrijdag van half twaalf ’s ochtends tot kwart over vier de volgende morgen. ‘MBO-werk- en denkniveau’: daarvan heb je de afgelopen zeven jaar méér dan blijkgegeven. ‘Een teamplayer die zelfstandig opereert’: daarvoor hoef je alleen maar te refereren aan de onnavolgbare wijze waarop je in het Irakdebat in de kabinetsreactie toch telkens je eigen mening wist te laten doorschemeren. Mocht de sollicitatiecommissie vragen stellen over andere functievereisten als ‘analytisch en probleemoplossend vermogen’, ‘communicatief en sociaal vaardig’, ‘snel, efficiënt en met daadkracht problemen oplossen’ en ‘in staat zijn draagvlak te creëren binnen de organisatie’ dan zeg je maar dat dat nog verbeterpuntjes zijn. Nobody is perfect!

Denk er eens serieus over na.

Ik hoop spoedig van je te horen!

Met hartelijke groet,

Wim

Actualisatie – Ruitvernieling

Gisteren ook aan de kijkbuis gekluisterd gezeten? Nee, ik bedoel niet voor de olympische 1500 meter herenschaatsen. En ik bedoel ook niet voor de zelfrechtvaardiging van Jan Peter in Buitenhof. En al evenmin voor die héérlijke goal van Rydell Poepon in de 93e minuut of de wonderlijke capriolen van Michael Uchebo, de tropische verrassing van VVV. Waar ik dan wél op doel? Op Focus natuurlijk. De actualiteitenrubriek van Streekomroep Reindonk vertoonde gisteren beelden van de vernieling van een ruit van de Hema in Horst. Geschied op eerste kerstdag, 23.20 uur, door vier jongens, zo meldde de politie twee weken geleden in hetzelfde programma. De daders zouden op met een bewakingscamera gemaakte beelden ‘goed herkenbaar’ zijn, aldus de aankondiging. Wat ik in de eerste plaats van de uitzending van gisteren heb geleerd, is dat ‘goed herkenbaar’ een rekkelijk begrip is. Zichtbaar zijn vier mannen, maar daarmee houdt de herkenbaarheid wel zo ongeveer op. Hoewel: ze zijn ook duidelijk jonger dan ik. (Dat lucht in elk geval behoorlijk op, je weet maar nooit hoe zo’n filmpje is gefilmshopt, alles kunnen ze tegenwoordig, zeker nu diezelfde Hemacamera ongetwijfeld ook mij heeft geregistreerd na het maken van de foto’s voor dit en het vorige stukje.)
Wat ik in de tweede plaats van de uitzending heb geleerd, is dat ‘daders’ een rekkelijk begrip is. Er verschijnen inderdaad vier personen in beeld, maar het is toch echt alleen die jongen in dat zwarte T-shirt met korte mouwen die inkomend met hoog geheven gestrekt been – een Henk Fräserachtige actie – die ruit in gruzelementen schopt.En nu? Sensatiezucht bevredigd – heksenjacht geopend. Zwarte T-shirts met korte mouwen dragende jongens aller Horster dorpen, bergt u! Of zou het zo’n vaart niet lopen en ben ik niet de enige die vindt dat hier met een kanonskogel op een mug wordt geschoten?

Actualisatie – Groene parels (2)

Weer eens een keer voor niets bevreesd geweest. Het lijkt er althans sterk op dat de catalpa de herinrichting van supermarkt Lidl ongeschonden heeft doorstaan. Is er trouwens qua uiterlijke verschijningsvorm wel op vooruitgegaan, de Lidl. Elke kwaliteitsinjectie, hoe klein ook, blijft welkom in deze omgeving.Noteer overigens ook dat van de Horster supermarkten de Plus nu als enige resteert met een dakloze winkelkarretjesstalling. Over verdwijnend cultuurgoed gesproken! Een pleidooi voor behoud van de onoverdekte parkeerplaats voor winkelwagens zou bij de Pluseigenaren waarschijnlijk niet in goede aarde vallen. Laten we er ook maar van afzien, de heren worden door de gemeente al genoeg op stang gejaagd.

Klein mysterie 136 – Fiets (3)

Vreemd dorp toch, dat Horst. Waar overal elders het nieuws op straat ligt, hangt het in Horst aan een paal. Nooit gedacht dat ik ook nog een derde stukje over de mysterieuze fiets op de bouwplaats op de hoek Veemarkt-Wilhelminaplein in Horst zou moeten schrijven. U herinnert het zich ongetwijfeld: medio oktober was er ineens een rijwiel (merk Ragazzi) vastgeklonken aan de binnenkant van de bouwplaatsafrastering. Ik sprak daarover op 19 oktober mijn verbazing uit en deed dat nogmaals op 2 november, toen de fiets er nog altijd stond. Pas enkele dagen voor Kerstmis constateerde ik dat het intussen ernstig gehavende ding was verdwenen. Meegenomen door een oud-ijzerboer of door bouwvakkers in de afvalcontainer gestopt, horen of zien we nooit meer iets van, zo vermoedde ik. Maar nu, twee maanden later, blijkt maar weer eens dat je zelfs ernstig gehavende fietsen nooit te vroeg moet afschrijven. Want wat trof ik woensdagochtend aan, op z’n kop hangend aan een lantaarnpaal in het steegje tussen parkeerplaats Patronaat en de Veemarkt? Inderdaad:Zaterdag hing ie er nog steeds, gisteren was ie weer weg. Definitief? Daar zou ik mijn hand niet meer voor in het vuur durven steken (voor een hele hoop andere dingen ook niet trouwens). Mocht de fiets nog voor een derde keer in de buurt van de bouwplaats opduiken, dan lijkt het me wel gepast dat de bouwheer (de gemeente) het ding laat vergulden en uiteindelijk een ereplaats geeft nabij De Smidse (zoals het complex op de hoek Veemarkt-Wilhelminaplein gaat heten). Met ‘ereplaats’ bedoel ik in dit geval geen prominente maar juist een onnadrukkelijke plek. Nonchalant geparkeerd tegen een bloembak, hangend aan een balustrade of gruwelijk in de weg liggend op de binnenplaats, iets in die geest.

Intermezzo – Wildplasser

BREAKING NEWS: HORSTER POLITIE BETRAPT WILDPLASSER (en Horst-sweet-Horst was erbij). Horst werd gisteravond opgeschrikt door een incident van buitengewone proporties. De politie deed hierover heden om 12.34 uur een persbericht uitgaan. Vanwege de ernst van de zaak nemen we het hier letterlijk over. We hebben het aangevuld met de foto’s die een wakkere newsgetter van Horst-sweet-Horst wist te schieten.

‘De politie heeft zondagavond even voor half twaalf een 22-jarige man uit Horst onder verzet aangehouden voor wildplassen en het niet tonen van een identiteitsbewijs. Op het Wilhelminaplein urineerde hij tegen twee fietsen,waarna hij door agenten werd aangesproken. Hij wilde er vandooren werd vastgepakt. Toen hem werd verteld dat hij was aangehouden rukte hij zich los en rende weg. Een alerte getuige wist de verdachte tegen te houden die daarbij ten val kwam.Een van de agenten gebruikte pepperspray waarna de verdachte uiteindelijk onder hevig verzet werd geboeiden overgebracht naar het bureau. De politie maakt proces-verbaal op.’