Klein mysterie 142 – Kneuterigheid

Nooit gedacht, laat staan gehoopt, dat ik Venray nog eens ten voorbeeld aan Horst (aan de Maas) zou moeten stellen. Maar het onvoorstelbare wordt nu dan toch werkelijkheid. Want waar in Horst aan de Maas plannen bestaan voor de bouw van een historiserende herberg in park De Peelbergen en voor de herbouw van kasteel Ter Horst, de stations van America en Griendtsveen en een kapel in Hegelsom, daar timmert Venray aan de weg met hedendaagse architectuur. Waar Horst aan de Maas zich wentelt in nostalgie, daar toont Venray lef en zelfbewustzijn. Waar Horst aan de Maas zich angstig vasthoudt aan het verleden, daar durft Venray vooruit te kijken. Waar Horst aan de Maas op zeker speelt met de benauwde en nog altijd op een exacte definitie wachtende ‘Horster maat’, daar durft Venray af te wijken van de gebaande paden.
Je hoeft bijvoorbeeld het appartementencomplex De Gouden Leeuw,de nieuwbouw op het Sint-Servaasterreinof het nog in aanbouw zijnde nieuwe complex van Gilde Opleidingenecht niet allemaal even mooi te vinden, om toch waardering op te kunnen brengen voor het optimisme, het vooruitgangsgeloof en de moed die er uit spreken.
Ook in Venray is het niet slechts goud dat blinkt. Ook in Venray tieren de nep jaren dertigwoningen op veel te kleine percelen welig. Ook Venray heeft z’n dertien in een dozijn nieuwbouwwijken. Maar in tegenstelling tot Horst aan de Maas heeft Venray dus ook nog een andere, modernere, meer eigentijdse kant.
Begrijp me goed: ik gun iedereen z’n eigen architectonische voorkeuren en besef dat de markt voor kneuterigheid onvoorstelbaar groot is. Maar waarom is er in Horst aan de Maas naast alle risicoloze nieuwbouwprojecten (De Smidse, Gebroeders Douvenstraat, Pastoors- en Engelerveld, Hof te Berkel, Doolgaard III) niet óók plaats voor een scheutje eigenzinnigheid, voor een pietepeuterig beetje waaghalzerij, voor een tikkeltje dwarsigheid? Graag iets meer gewaagd en iets minder braaf. Misschien moeten we voor een keer door de zure appel heen bijten en gewoon erkennen dat de voorbeeldrol die Venray op dit gebied speelt, bij ons in Horst aan de Maas navolging verdient.

Intermezzo – Ger (1)

Tijd voor een bekentenis. Ongetwijfeld vraagt u zich wel eens af waarom de Horster CDA-gedeputeerde Ger Driessen hier slechts een hoogst enkele keer ten tonele verschijnt, terwijl CDA’ers toch regelmatig mikpunt van hoon, spot of kritiek zijn voor Horst-sweet-Horst. Die afwezigheid van de gedeputeerde heeft natuurlijk een reden. Daarvoor moeten we terug naar vrijdagavond 22 augustus 2008. In het stadion aan de Aalsterweg treedt VVV aan tegen FC Eindhoven. Niet bepaald een wedstrijd waarvoor de lichtstad is uitgelopen. Kaartjes in overvloed dus. Er is slechts één probleem: men weigert mij een kaartje te verkopen. Om onduidelijke redenen is identificatie namelijk verplicht. Omdat uit mijn paspoort blijkt dat ik afkomstig ben uit de buurt van Venlo, krijg ik geen toegang tot het stadion (hoezo discriminatie?). De dienstdoende lokettisten blijken onvermurwbaar. Terwijl ik al aan het overwegen ben om de strijd aan te gaan en dan toch maar m’n fietsenkettingen, ploertendoders en boksbeugels tevoorschijn te toveren, komen ineens Ger Driessen en z’n zoon aangelopen. Ik vertel hen dat ze weinig kans maken op een kaartje. Ongeloof valt mij ten deel, maar zowel Ger als z’n zoon zien hun eerste poging stranden als ook zij hun paspoort moeten tonen. Ten einde raad besluit Ger het bij een ander loket nog een tweede keer te proberen. Of het nu ligt aan z’n natuurlijk gezag, z’n vertrouwenwekkende uitstraling of z’n aangeboren charme is me nog altijd onduidelijk, feit is dat Ger bij die tweede poging niet naar z’n paspoort wordt gevraagd en gewoon drie kaartjes kan kopen: één voor hemzelf, één voor z’n zoon en één voor mij. Dat we vervolgens een draak van een wedstrijd zien, mag de pret niet drukken. Ik heb er een held bij. Begrijpt u nu dat ik me koest houd als Ger op z’n weblog pleit voor ruimte voor een eigen (Limburgs) belastinggebied, als Ger op z’n weblog anderen (Agnes Kant en Thijs Coppus) betweterigheid en drammerigheid verwijt, als Ger in Dagblad De Limburgerbeweert dat Wouter Bos eieren voor z’n geld koos ‘omdat hij de inhoudelijke discussie niet aankan’ en als Ger zich in Dagblad De Limburger afvraagt of iemand die wegduikt bij problemen (nee, hij doelt niet op JPB) wel premier moet worden?Als u uit het bovenstaande meent te mogen opmaken dat ik tot op zekere hoogte chantabel ben, dan is dat een juiste conclusie.

Klein mysterie 141 – Tiendere

Wat is dat toch met die bouwplaatsen? Heb ik me eerst druk zitten maken over die fiets bij de bouwput aan de Veemarkt, nu is het een bordje op het bouwterrein aan wat de Gebroeders Douvenstraat gaat heten. Eerst nog even terug naar de Veemarkt-fiets. Afgelopen vrijdag dacht ik onverwacht een nieuw hoofdstuk aan de saga toe te kunnen voegen. Aan de buitenkant van de houten schutting die De Smidse-in-aanbouw omgeeft, stond namelijk, ongeveer ter hoogte van café ’t Centrum, een blauwe, niet in optimale staat verkerende fiets geparkeerd. Toch niet wéér die fiets die me op 17 oktober van het afgelopen jaar voor het eerst was opgevallen? Néé, bleek na nauwkeurige vergelijking van de foto’s van vrijdag met eerdere opnamen, hoewel ik toe moet geven dat ik bijna in de val was getrapt.
Dan de Gebroeders Douvenstraat-in-aanbouw. Daar trok diezelfde vrijdag (het was me het dagje wel) dit bordje mijn aandacht:Voor wie het niet goed kan lezen: op het bedrieglijk echte gemeentenaambordje staat ‘Tiendere’. Ik kan er niets aan doen maar ik moest meteen aan het Tienrayse gemeenteraadslid Ger Verstraelen denken. Want wat was zijn verkiezingsleus? Inderdaad:Is de voorhoede van de Tienrayse horden nu dan eindelijk in Horst – meer bepaald de Gebroeders Douvenstraat – gearriveerd? Wat is eigenlijk hun doel? Autonomie en oprichting van de Vrijstaat Tienray? Een satellietstaat in de Gebroeders Douvenstraat? Annexatie van Horst? Of is dit slechts de Tienderse ambassade in aanbouw?Dat belooft trouwens nog wat als ook de andere vijf onlangs toegevoegde wingewesten tot dit soort acties overgaan.

Klein mysterie 140 – Anoniem meesterwerkje (1)

Prachtig weer gisteren, dus wat doe je dan? Juist: een eindje rijden. Met de Nederlandstalige cover top 100 van Vic van de Reijt in de cd-speler wilde dat wel lukken. Vraag me niet hoe of waarom, maar plotseling bevond ik me bij een onbestemd gebouwtje in het verlengde van de parkeerplaats aan de Horster kant van station Horst-Sevenum. Geen gebouwtje waar je meteen heel erg vrolijk van wordt met dat lelijke hek ervoor en met die weinig opzienbarende graffiti. Zwerfvuil in alle soorten en maten bovendien. Kortom een shabby omgeving. Geen voor de hand liggende locatie voor een intense kunstbeleving. Maar juist waar je het niet verwacht, kom je vaak de mooiste dingen tegen. Zo ook hier. Want kijk eens naar de tweede zijmuur van het gebouwtje: U bent het hopelijk toch met me eens dat dit van een adembenemende schoonheid is? Met name het rechterdeel van deze triptiek vind ik echt indrukwekkend. Het zal misschien door de emotie van het moment komen, maar als ik nu een top 5 van Horster kunstwerken zou moeten samenstellen, wist ik wel wat er op nummer 1 zou komen te staan. En dat zomaar in het wild, zonder dat het ons belastingbetalers ook maar een cent heeft gekost.Veel vragen schieten me door het hoofd. Waarom heeft de kunstenaar uitgerekend Horst aan de Maas uitgezocht als locatie voor dit meesterwerk? Wie is eigenlijk de kunstenaar? Waarom heeft hij of zij geen handtekening onder het werk achtergelaten? Of is het voor mij onleesbare woord (in het middelste gedeelte) dat met ‘ve’ begint een handtekening? Hebben we hier trouwens te maken met een origineel of een (gedeeltelijke) kopie van een bestaand kunstwerk? Maar de belangrijkste vraag: wat kunnen we doen om het te behouden? Want als er ooit of ergens sprake was van een bedreigd kunstwerk dan is het wel hier en nu. Onder het mom van graffitibestrijding zou het op een regenachtige achternamiddag zomaar naar de filistijnen geholpen kunnen worden. Welk gemeenteraadslid – bij gebrek aan een commissie kunstvoorzieningen – pakt de handschoen op? Hij of zij kan op mijn eeuwige achting rekenen. Als dat geen stimulans is, weet ik het niet meer. (Dit stukje nog eens nalezend, besef ik dat er één groot gevaar op de loer ligt: dat u mij niet serieus neemt omdat ik wel eens ironische, cynische of badinerende stukjes schrijf. Ik verzeker u met de hand op mijn hart: dit stukje is ab-so-luut niet – ik herhaal: ab-so-luut niet – ironisch, cynisch of badinerend bedoeld.)

Intermezzo – Zjos

Zjos is 51 en woont in de gemeente Horst aan de Maas. Om redenen van privacy vermelden we zijn achternaam en exacte woonplaats hier niet. Zjos heeft een kantoorbaan. Sinds hij uit de kast is gekomen, zet Zjos zich actief in voor de homorechten. Vorige week zondag was hij in Den Bosch. Daar demonstreerde Zjos in de Sint-Jan tegen de weigering van de rooms-katholieke kerk om homo’s toe te laten tot de communie. Gisteren trof Horst-sweet-Horst Zjos aan bij de Rehobothkerk aan het Cuppenpedje in Horst. Gesprek met een homoactivist c.q. hostiehopper.

Zjos, woensdag werd bekend dat ook homo’s voortaan de hostie kunnen krijgen in de katholieke eredienst. Jullie actie in Den Bosch heeft dus het beoogde effect gehad.
‘Inderdaad.’
Waarom hechten jullie eigenlijk zo aan die hostie?
‘Vanwege die heel speciale smaak.’
…
‘Wat kijk je me nu dom aan? Die kerk op zich interesseert ons helemaal niets. Achterlijk gedoe allemaal, niet van deze tijd. Nee, het gaat ons louter en alleen om de smaak van de kerkelijke hostie. Ik bedoel: je kunt wel bij de bakker op de hoek een pond hosties aanschaffen, maar dat is toch niet je ware. Die speciale bite die de hostie zo uniek maakt, tref je alleen in de kerk aan. Gisteren bijvoorbeeld in de Sint-Norbertuskerk. Die dingen waren zó krokant, dat geloof je niet, jongen. Een smaaksensatie in optima forma. Ik ben stiekem twee keer ter communie gegaan.’
Wat heeft jullie er eigenlijk toe gebracht om hier bij de Rehobothkerk te komen demonstreren?
‘Gelijkberechtiging. Ook binnen de Rehobothkerk willen wij als homo’s voor vol worden aangezien. Dus ook hier eisen we deelname aan de communie. Wij willen onze welverdiende hostie.’Magere opkomst.
‘Valt tegen, ja. Mevrouw Ploumen zie ik bijvoorbeeld niet. Blijkbaar was het haar toch om wat anders te doen dan om de hostie.’
Hoe worden jullie hier ontvangen, Zjos?
Nou, niet bepaald met open armen. Maar dat kenden we al van de katholieken. Wat wel nieuw is: hier komen ze aan met het smoesje dat hun kerk helemaal niet aan de communie doet. Tja, nou vraag ik je? Heb je ooit zoiets gehoord? Verzin dan iets origineels. Discriminatie van het zuiverste water, dat is het. Wij gaan hier niet weg voordat we de hostie hebben ontvangen. Ze zullen toch niet denken dat we hier zijn voor een fijne relizjeuze beleving met Gristus?’
Hebben jullie voor volgende week ook al iets op het programma staan?
‘Hoogstwaarschijnlijk wordt het de moskee in Helden of de pinkstergemeente in Venlo.’
Druk programma!
‘Tja, je bent hostiehopper of je bent het niet.’

Actualisatie – Appie (2)

Edwin, Gé, Helmy, Jacqueline, Jolanda, Joop (vooral hij, ‘hofleverancier sinds 25-01-2010’ staat op z’n visitekaartje), Lisette en Simon bedankt! Ook namens Tom! Want mede dankzij jullie kon Tom zaterdag zijn 271e en laatste plaatje in z’n voetbalplaatjesalbum plakken. Nog mooier: mede dankzij jullie kon ook ik zaterdag mijn 271e en laatste plaatje in mijn voetbalplaatjesalbum plakken! Vol! Compleet! Intussen is supermarkt Plus in Horst een meer dan sympathieke tegenactie begonnen. Bij besteding van elke tien euro ontvangen klanten acht weken lang een zakje met plaatjes van lokale sporthelden. Bovendien bij actieproducten extra zakjes. Het bijbehorende album kost 4,95 euro. Er zijn in totaal 373 verschillende plaatjes van spelers van de eerste én de jongste teams van Hovoc, Armada, Handbalclub Wittenhorst, SVOC’01, RKSV Hegelsom, RKSV Melderslo en TOP/Swolgense Boys. Dit keer dus geen vedettes als Suarez, Engelaar, Ruiz of Honda, maar plaatselijke grootheden als Rens de Swart, Wessel van Rengs, Monique Jochijms en Klaartje Philipsen. Onbegrijpelijk dat niet meer verenigingen deze unieke kans op zelfpromotie hebben aangegrepen (zou een onderzoekje waard zijn).Tom is intussen alweer driftig aan het plakken. Zelf laat ik deze beurt maar aan mij voorbijgaan.

Klein mysterie 139 – Collectieve beveiliging

Alsof er al niet méér dan genoeg volstrekt overbodige borden zijn, is er recentelijk nog een aantal bijgekomen. Ze staan langs de toegangswegen tot het bedrijventerrein in Horst:Kan iemand mij misschien vertellen wat het nut of doel van die borden is? Zelf heb ik er lang en diep over nagedacht, maar tot enig resultaat heeft dit niet geleid. Ik kom tenminste niet verder dan borstklopperij (van gemeente, brandweer, politie, Severens en de industriële club), verkapte reclame voor een beveiligingsbedrijf (Severens) of een tot mislukken gedoemde poging tot bangmakerij of afschrikking (van geboefte). Maar die bedoelingen zullen de borden ongetwijfeld niet hebben. Het is een beetje als met de borden die je verbieden ergens vuil en puin te storten. Volkomen overbodig: je mag bijna nergens zomaar vuil en puin storten, dus is het veel effectiever bordjes neer te zetten op plaatsen waar het wél mag. Zo ga ik er ook van uit dat althans de politie, de brandweer en de gemeente overal collectief over onze veiligheid waken en dus niet uitsluitend op het Horster bedrijventerrein. Daar is een bevestiging met lelijke (ook dat nog) borden echt niet voor nodig (zo lijkt zelfs de schaduw te denken:)Ook in dit geval is het effectiever, goedkoper en minder horizonvervuilend om borden te plaatsen op locaties die juist níet zijn beveiligd. Denk je eens in: dieven, boeven, rovers, overvallers en andere criminelen zullen zich met bosjes naar die gebieden begeven. Bij terugkeer in het beveiligde gebied zijn ze vervolgens een gemakkelijke prooi voor de dienaren van de wet. Welbeschouwd het ei van Columbus!

Klein mysterie 138 – Straatzanger

Ik heb het al eens eerder betoogd: als dorp of stad stel je pas echt iets voor als straatmuzikanten je weten te vinden. Horst aan de Maas mag zich dus gelukkig prijzen met de straatzanger die de laatste dagen ineens op tal van plaatsen in de gemeente is opgedoken. Een onberispelijke verschijning, strak in het pak, goed bij stem, zingend vanaf een met een oranje doek afgedekte ton. Minpuntje: zijn beperkte repertoire. Wat zeg ik? Of ik hem nu zag op de markt in Sevenum, langs de spoorlijn in America,bij het klooster in Grubbenvorst,bij de Houthuizer Molen in Lottumof aan de Maas in Broekhuizen,overal was het enige lied dat hij zong het Maastrichtse volkslied:

Wie dèks woorste neet priesgegeve
mèh heels dien kroen toch opgeriech
en ongeknak biste gebleve
door euze band vaan trouw aon diech

Gepassioneerd gezongen, met zijn rechterhand op de linkerborst. Nadat het publiek z’n optreden had beloond met een gul applaus, weerklonk telkens dezelfde zin uit z’n mond: ‘Het is hier buiten heel koud maar van binnen heb ik het warm.’ Mooie act.
Geïntrigeerd door de man, zijn lied en zijn performance, poogde ik een gesprekje met hem aan te knopen. Ik vroeg hem wie hij was en waar hij vandaan kwam. Dit was zijn reactie: ‘Ik heb er toe gedaan. Ik heb afscheid genomen van mijn functie, niet van mezelf. Ik wil niet rancuneus zijn. Juist door wat ik heb meegemaakt weet ik hoe je ongewild in moeilijke situaties verzeild kunt raken. Ik noem man en paard, een beetje zoals Geert Wilders ook doet. Ik ken de sensitiviteit van de politiek, weet hoe daar de koek gebakken wordt. Sorry voor de wethouders maar ik kan er ook niets aan doen dat mensen als André Rieu en Joop van den Ende de burgemeester willen spreken. Ik laat al die goede jaren niet verpesten. Ik blik niet in wrok terug.’
Inderdaad, geen touw aan vast te knopen. Tragisch figuur. Achter die onberispelijke verschijning en dat strakke pak gaat iemand schuil die totaal de weg kwijt is. Maar als straatzanger richt hij betrekkelijk weinig schade aan. Laten we hem daarom koesteren. Laten we hem stimuleren z’n repertoire uit te breiden. Bijvoorbeeld met het vierde couplet van het Horster volkslied Horst, mien dörpke (1952; tekst en muziek Jos L. Rijnders):
D’n burgemeister is heer weggegoan
Daat deut ós toch werkeluk verdreet
Waat deen vur ós haed gedoan
beseffe de miëste nag neet

Je zult zien dat ie daar van opkikkert.

Top 5 – Citaten uit het grote Ger Verstraelen-interview

Afgelopen week kwam Ger Verstraelen in De Echo van Horst uitgebreid aan het woord over de asielzoekers die sinds ruim een half jaar zijn gevestigd in het voormalige Sint-Jozefklooster in Tienray. Ger Verstraelen is inwoner van Tienray en zit voor het CDA in de gemeenteraad van Horst aan de Maas. Het volledige interview is hier te lezen, maar dit is alvast mijn top 5 van citaten uit het grote Ger Verstraelen-interview (met tussen haakjes wat Ger Verstraelen in evenveel woorden óók had kunnen zeggen maar níet zei):5. ‘Het grote aantal asielzoekers en de ligging nagenoeg midden in het dorp zorgen er voor dat Tienray toch enigszins overspoeld wordt door de asielzoekers.’ (‘Het grote aantal asielzoekers en de ligging nagenoeg midden in het dorp zorgen ervoor dat het centrum van Tienray weer bruist als vanouds.’)

4. ‘Voor de toeristen die in de zomermaanden gebruik willen maken van de bankjes in het fraai gerenoveerde dorpscentrum is er dan nauwelijks nog plaats.’ (‘In de zomermaanden dreigde een tekort aan bankjes te ontstaan in ons fraai gerenoveerde dorpscentrum. Daarom hebben we er gewoon een paar bijgemaakt.’)3. ‘In de zomer is er vooral ‘s avonds veel geluidsoverlast van de asielzoekers, die vaak tot midden in de nacht zich in en om het klooster luidruchtig gedragen.’ (‘In de zomer is er vooral ’s avonds veel stankoverlast van dorpsbewoners, die vaak tot midden in de nacht zitten te barbecuen. Helaas bijzonder storend voor de asielzoekers.’)

2. ‘Komende zomer zullen we als omwonenden dus nog wel overlast ondervinden, maar hier berusten we maar in.’ (‘Komende zomer zullen de asielzoekers dus nog wel stankoverlast ondervinden, maar ze doen daar gelukkig niet moeilijk over.’)1. ‘Nu, in de wintermaanden, valt de overlast erg mee. De asielzoekers blijven dan binnen.’ (‘In de wintermaanden blijven de asielzoekers jammer genoeg binnen. Dan is het hier doods.’)

Klein mysterie 137 – Brievenbus

Ineens was ze weg. Mijn brievenbus. Nee, niet de ‘bus binnen aan een huisdeur waarin de voor het huis bestemde brieven gestopt worden’ (Van Dale), maar de ‘bus aan de openbare weg voor te verzenden brieven’ (eveneens Van Dale). ‘Mijn’ bus stond aan de Beekstraat, nabij de splitsing met de Meterikseweg. Toen ik een week geleden een brief wilde posten, stond ik plotseling voor een gapend gat. Het enige dat nog restte, was de bevestigingsstaander:Wat me minstens zozeer bevreemdde als het ontbreken van de bus, was het ontbreken van een verklarende mededeling. Iets in de trant van ‘Bus in revisie, de dichtstbijzijnde bus bevindt zich aan de Venrayseweg’ of ‘Bus opgeheven vanwege onvoldoende gebruik’. Maar nee, niets. Wat zou er aan de hand kunnen zijn? Ik neem even een zestal opties met u door:
1. De bus is het slachtoffer geworden van een plofkraak. Vrijwel uitgesloten. Lijkt me ook iets te veel eer voor een doodgewone brievenbus. (De werkelijke reden dat ik de mogelijkheid van een plofkraak hier opper, is dat ik plofkraak zo’n heerlijk woord vind. Plofkraak – liefst met doffe plof – is voor mij nu al hét woord van 2010. Plofkraken opstellen in rijen van drie. Wilt u er een plofkraakje bij? Doe mij maar twee plofkraken.)
2. De bus is het slachtoffer geworden van een ramkraak. Eveneens onwaarschijnlijk, hoewel de bevestigingsstaander iets uit het lood lijkt te staan.3. De bus is het slachtoffer geworden van ‘gewoon’ vandalisme. Absoluut uitgesloten. Anders had Focus, de actualiteitenrubriek van Streekomroep Reindonk, gisteren geheid met een bewakingscamera gemaakte beelden van de wandaad uitgezonden.
4. De bus is het slachtoffer geworden van een dronken automobilist. Niet geheel onmogelijk, hoewel de bevestigingsstaander dan vermoedelijk toch als eerste het loodje zou hebben gelegd en het nabijgelegen café Roëze Grád al meer dan tien jaar geleden z’n deuren heeft gesloten.5. De bus is opgeheven omdat ze het vereiste minimumaantal geposte dagelijkse brieven niet haalt. Ik zou er eerlijk gezegd niet van staan te kijken. Maar dan was er toch wel ergens kond gedaan van de opheffing van de bus? En waarom de bevestigingsstaander dan laten staan?
6. De bus is ontvoerd door het AOBB (Afzichtelijke Oranje Brievenbussen Bevrijdingsfront) en keert binnenkort PTT-rood opgeschilderd weer terug. Dát zal het inderdaad zijn. Wie had dat gedacht? De glorious return van die goeie ouwe rooie brievenbus. Nog is dit land niet verloren.

Actualisatie – Fietstenstallingsverbodsaanduidingen

De grote diversiteit aan fietsenstallingsverbodsaanduidingen blijft opmerkelijk. Grofweg zijn er twee categorieën te onderscheiden: (1) aanduidingen van het fietsenstallingsverbod middels tekst en (2) aanduidingen van het fietsenstallingsverbod middels een pictogram.Ongetwijfeld in een poging het verbod extra kracht bij te zetten, zie je beide typen soms boven of naast elkaar:Maar één verbodsaanduiding waarin tekst en pictogram zijn gecombineerd, was ik in Horst nog niet tegengekomen:Aangetroffen op een zijmuur van zwembad De Berkel. Het zwembad werd in 1971 geopend. Aan de fiets en de motor te zien was het bordje toen al minstens een eeuw oud.