Actualisatie – Kiosktournure (4)

Vindt u het goed als ik mezelf voor één keer feliciteer met mijn profetische gaven? Anderhalve week geleden voorspelde ik dat alle partijen in de gemeenteraadsvergadering van 10 november bij hun eerder ingenomen standpunt zouden blijven in de kioskkwestie. En precies zo was het gisteren. Een herhaling van zetten: een meerderheid van CDA en SP voor de bouw van een nieuwe kiosk; PvdA en VVD tegen. Wethouder Litjens die voor de 367e keer (en vandaag voor de 368e keer op Dreksbak) herhaalde dat de door alle partijen aanvaarde structuurvisie (waarin bebouwing aan die zijde van het Lambertusplein taboe wordt verklaard) ‘geen dogma is’. Die verder niet inging op de door diverse onafhankelijke deskundigen, bezorgde Horstenaren én enkele raadsleden geuite vrees voor aantasting van het plein.Onbegrijpelijk in dezen is voor mij de opstelling van de SP-fractie. Die partij heeft zich tot mijn volle tevredenheid de afgelopen jaren keer op keer sterk gemaakt voor behoud van Horster cultureel erfgoed. Denk onder veel meer aan gebouw Mooren, pand Cuppen en de fabriek van Douven aan de Americaanseweg. Waarom ze dan nu het belang van één ondernemer vooropstelt terwijl het karakter van een heel plein op het spel staat, is moeilijk te bevatten. Koren op de molen trouwens van PvdA-fractievoorzitter Birgit op de Laak, die fijntjes constateerde dat het niet zo heel vaak voorkomt dat de SP het ondernemersbelang laat prevaleren. De bewering van SP-woordvoerder Frank Spreeuwenberg dat een nieuwe, transparante kiosk tenminste het zicht ontneemt op het lelijke pand waarin modewinkel Frans Theelen is gevestigd, werd even later eveneens vakkundig onderuit geschoffeld door diezelfde Birgit op de Laak: ‘Als die kiosk echt zo transparant is, blijven we toch nog steeds zitten met het uitzicht op dat lelijke pand Theelen?’ Viel er toch nog wat te lachen.

Intermezzo – Verkiezingen

Bent u al dat gedoe over de verkiezingen onderhand kotsmoe? Ja? Klik dan vooral niet hier. Want als u hier klikt, belandt u op Stemmingmakerij, een tijdelijk weblog van Horst-sweet-Horst. Exclusief gewijd aan de gemeenteraadsverkiezingen van 18 november. Voor dagelijkse analyses, commentaren, terugblikken, top 5-en, prognoses, tweets en noem allemaal maar op, bent u vanaf nu tot 20 november bij Stemmingmakerij aan het goede adres (uiteraard allemaal onder voorbehoud van de varkensgriep). Horst-sweet-Horst doet het daarom even wat rustiger aan, maar laat natuurlijk gewoon van zich horen bij urgent niet-verkiezingsnieuws (bijvoorbeeld over Passi).

Actualisatie – Kasteelpark (4)

Ik kijk wel uit om inzake de Moelbaerenbos opnieuw de hoon van allerlei columnisten over mij af te roepen. Dus van mij geen kwaad woord over dit dubbele hekdat sinds afgelopen week de toegang tot de Kasteellaan opsiert. Een bijzonder geslaagd staaltje oud-Hollandse hekwerkkunst, als je het mij vraagt. Degelijk maar toch elegant. De aandacht trekkend maar niet dominant. Precies de juiste kleurstelling ook. Bovendien perfect matchend met de fraaie zuiltjes en leeuwen. Kortom een voorbeeldig ensemble. Het zou van een misselijkmakende mierenneukerigheid getuigen om nu weer moeilijk te gaan zitten doen over het ontbreken van een slot op het hek of je af te vragen waar het voor dient. Dat zou weer zo typisch Hollands zijn: alles moet nuttig zijn, een doel hebben en geld opleveren. Waarom kunnen mensen nou nooit eens genieten van de pure, intrinsieke schoonheid van zo’n hek?

Actualisatie – Socialsofa’s (1)

Op 14 oktober schreef ik over de socialsofa’s die een verrijking vormen voor het Horster centrum. Verder meldde ik dat het een coproductie betrof van de gemeente Horst aan de Maas, de gemeentelijke jongerenambassadeurs, de sociale werkplaats en ‘een mij vooralsnog onbekende kunstenares’. Welnu, de naam van laatstgenoemde is mij niet langer onbekend: beeldend kunstenaar en docent Jacqueline Hanssen (woonachtig in Maashees, maar geboren Horsterse) is degene die de jongeren heeft begeleid tijdens het ontwerpproces van de tekeningen van de banken.

Intermezzo – JPB in Horst!

Waar was je, Jan Peter, toen heel Den Haag schreeuwde om een reactie van jou na enkele grove opmerkingen van Geert Wilders? Waar was je, Jan Peter, toen heel Europa zat te wachten op een inspirerende leider? Waar was je, Jan Peter, toen in de Tweede Kamer het debat over de verhoging van de AOW-leeftijd werd gevoerd? Waar was je, Jan Peter? In Horst! Om een muurtje te metselen met enkele leerlingen van het bouwopleidingscentrum!Kijk, dat heb ik nu altijd zo gewaardeerd in die man: first things first. Ach, dat AOW-debat kan Piet Hein alleen wel af. Zinkt ook helemaal in het niet bij de symboliek van een muurtje metselen met jongeren. Chapeau!

Intermezzo – Hand- en spandiensten

Het CDA liet vorige week weten dat troubadour Math Craenmehr op 4 en 12 november een muzikaal programma ten gehore zal brengen voor de bewoners van de verzorgingshuizen Berkele Heem en Sevenheijm. Raadskandidaten van de partij zullen tegelijkertijd hand- en spandiensten verrichten. Gemeld werd voorts dat dit bij gebleken succes ‘een jaarlijkse happening’ zal worden. Tevens kondigde de partij aan ‘dat zij deze vorm van vrijwilligerswerk structureel in haar activiteitenprogramma zal opnemen’.Ik kan er niets aan doen, maar bij het lezen van dit bericht kreeg ik een vieze smaak in de mond. Niet dat ik de bewoners van de verzorgingshuizen een muzikaal verzetje misgun, verre van dat. Alle lof ook voor iedereen die zich als vrijwilliger nuttig maakt voor de samenleving. Anders wordt het wanneer dit in partijverband gebeurt. Zeker als dit aan de grote klok wordt gehangen. En al helemaal in verkiezingstijd. Dan laad je onvermijdelijk de verdenking op je dat je bezig bent met het winnen van zieltjes. Op zich is daar geen enkel bezwaar tegen – een politieke partij is geen knip voor haar neus waard als ze geen zieltjes probeert te winnen. Ben dan wel gewoon eerlijk. Organiseer een CDA-propagandamiddag in de verzorgingshuizen en mij zul je niet horen. Maar doe je niet fijner voor dan je bent en probeer niet onder het mom van betrokkenheid in de gunst van de oudere en hulpbehoevende kiezer te komen. Want of het nu expliciet wordt uitgesproken of niet: de bedoeling is uiteraard dat al die senioren op 18 november in ruil voor de hand- en spandiensten als wederdienst voor het CDA zullen kiezen. Overigens, ik weet niet hoe het met u zit, maar tegen vrijwilligers die van de daken schreeuwen dat ze vrijwilligerswerk doen, koester ik enige argwaan. Geef mij maar de vrijwilliger die twintig jaar zijn of haar werk in stilte doet zonder te hengelen naar een complimentje. Als zijn of haar verdiensten daar aanleiding toe geven, komt die waardering vanzelf wel.

Klein mysterie 113 – Fiets (2)

Langzaam begin ik te geloven dat van alle kleine mysteries dat van de fiets misschien wel een van de grootste is. Op 19 oktober schreef ik er al over. Sindsdien is het er allemaal niet veel duidelijker op geworden. Wat in elk geval vaststaat, is dat de fiets zich nog op ongeveer dezelfde positie bevindt als drie weken geleden. ‘Ongeveer’ omdat ik zaterdag, onderweg naar Steeghs voor de wekelijkse kersenkruimelvlaai, ontdekte dat de fiets niet meer met het rode kabelslot aan het hek bevestigd was, maar met slot en al op de grond lag. Dit nadat ik een week eerder al had geconstateerd dat de fiets wat onderuitgezakt was. Bij dit laatste kan ik me nog wel iets voorstellen. Maar aan de binnenkant van het hek geraken, de fiets van zijn slot ontdoen om hem vervolgens gewoon te laten liggen? Merkwaardig. Ik begin me trouwens nog iets af te vragen. Toen de bouw van De Smidse (ja, zo gaat het complex heten) pas begonnen was, stond er dagelijks een fiets tegen een hek bij de uitgang van het bouwterrein. Ik registreerde dit zonder er verder al te veel gedachten aan te wijden omdat ik er van uitging dat de fiets aan een van de bouwvakkers toebehoorde. Maar nu begin ik me dus af te vragen of die fiets en de fiets die zich nu al minstens twee weken in de buurt van het hek aan het steegje bevindt, misschien dezelfde zijn. Dat zou er namelijk op kunnen duiden dat de fiets als een mascotte of beschermengel voor de bouwvakkers fungeert. Dat ze het geloof in hun patroonheilige, Jozef, zijn verloren. Dat ze zich voor hun voorspoed en geluk voortaan wenden tot iets materieels. Interessante gedachte, nietwaar?Doe me trouwens één lol en ga niet aan de bouwvakkers ter plekke vragen hoe het nu zit met de fiets. Ik erken grif dat ook ik op een onbewaakt ogenblik wel eens die neiging heb, maar tot nu toe heb ik alle aanvechtingen weten te weerstaan. Het is toch veel aardiger om erover te speculeren, er allerlei theorieën op los te laten? Kleine mysteries van dit soort dienen te worden gekoesterd.

Actualisatie – Kiosktournure (3)

Is het ijsseizoen afgelopen, staat Passi plotseling weer in het middelpunt van de belangstelling. Wie had dat kunnen denken? Ik in elk geval niet. Na de gemeenteraadsvergadering van 21 april leek het allemaal een gelopen koers: een raadsmeerderheid bestaande uit een gelegenheidscoalitie van CDA en SP stemde in met de bouw van een nieuwe, grotere kiosk op de kop van het Sint-Lambertusplein. De noodzakelijke vaststelling van het bestemmingsplan, aan de orde in de raadsvergadering van volgende week dinsdag, leek een hamerstuk. Hoogstwaarschijnlijk een foute inschatting mijnerzijds, maar héél erg rouwig ben ik daar niet om. Dit voorjaar heb ik al beargumenteerd uiteengezet waarom ik tegen de nieuwe kiosk ben (klik hier, hier, hier, hier, hier en hier). Voor de meest recente ontwikkelingen verwijs ik naar de website van De Echo van Horst en InHorst (lees óók de reacties). Wie zijn Passihonger dan nog niet heeft gestild, kan ik de stukken voor de komende raadsvergadering aanraden: maar liefst 55 bladzijden over Passi. Ik heb ze alle 55 gelezen. Met rode oortjes? Soms. Meest interessant is het Zienswijzeverslag ontwerpbestemmingsplan St. Lambertusplein 10a te Horst. Hierin reageert de gemeente op de door vijf (indirect) belanghebbenden geuite bezwaren tegen de voorgenomen nieuwbouw. Duidelijk wordt dat enig eigenbelang de bezwaarmakers niet vreemd is. Van de andere kant hanteren ze verrassend vaak argumenten die je onder de noemer ‘algemeen belang’ kunt scharen. Maar wat ze ook aanvoeren, de reactie van de gemeente is telkenmale dezelfde: ze is het oneens met de bezwaarmaker. De conclusie verrast daarom niet: ‘De zienswijzen hebben geen aanleiding gegeven tot aanpassingen van het definitieve bestemmingsplan.’Wat wel verrast, is dat de gemeentelijke tegenreactie soms in het geheel niet wordt onderbouwd. Zie bijvoorbeeld de reactie van architect Ben Keijsers (toch niet de eerste de beste, zou je zeggen) op het ontwerp van de nieuwe kiosk. Hij concludeert dat het ontwerp ‘niet voldoet op de punten transparantie, bescheiden, één bouwlaag en het niet afsluiten van het plein’. Je zou dan verwachten dat de gemeente beargumenteert waarom het ontwerp wél voldoet aan de eisen. Maar nee, dit is de tegenreactie: ‘Het ontwerp is beoordeeld en akkoord bevonden door de bouwmeester.’ Ja, zo kan ik het ook: omdat ik zeg dat het zo is, is het zo.Hoe gaat het nu verder? Ik voorspel dat alle partijen volgende week dinsdag (een week voor de verkiezingen!) na veel gewik en geweeg bij hun eerder ingenomen standpunt blijven en dat die nieuwe kiosk er dus komt. Een beetje hoop put ik nog uit het feit dat het verleden heeft uitgewezen dat mijn voorspellende gaven slecht ontwikkeld zijn.

Klein mysterie 112 – PTT

Ik mag hier dan wel regelmatig de progressieveling uithangen, in de alledaagse werkelijkheid ben ik zo conservatief als maar zijn kan. Dat valt u tegen? Kan ik me voorstellen, maar het is gewoon zo, ik kan er niet omheen. Zo doe ik boodschappen bij de EDAH (ofschoon die winkel toch al weer drie jaar Plus heet), koop ik boeken en tijdschriften bij Willems en Rietjens (ofschoon zeker die Rietjens al een eeuwigheid uit Horst weg is), woon ik in de gemeente Horst (ofschoon die sinds 2001 niet meer bestaat), ren ik regelmatig in de Moelbaerenbos (ofschoon die sinds deze zomer Kasteelpark Ter Horst heet) en haal ik op donderdag altijd met veel plezier de Horster Bode uit de brievenbus (ofschoon het oudste Horster nieuwsblad die titel al sinds 1941 niet meer draagt). Is de post te laat of doet de telefoon het niet? Dan kanker ik op de PTT, ofschoon de naam PTT (‘Posterijen, Telegrafie, Telefonie’ – voor de jongere lezers) zeven jaar geleden plaatsmaakte voor TPG Post. Wat ik maar wil zeggen, is dat ik er grote moeite mee heb me aan te passen aan nieuwe werkelijkheden. Ik troost me maar met de gedachte dat ik niet de enige ben. Of ik dat wel zeker weet, dat ik niet de enige ben? Ja. Kijk maar:Ongelooflijk dat die bordjes er vier maanden moesten hangen voor het me opviel, maar in Horst bestaat de PTT dus gewoon nog. Horst-sweet-Horst! Nu ook nog de Witte School, de boerderij van Hoogers, Cox Jeu, slagerij Kersten (‘Braadworst van Kersten – da’s pas lekkere’) en B.A.P. Titseler - om maar eens een paar zijstraten te noemen - terug en je zult zien dat alles weer goed komt.

Intermezzo – Vlijtig liesje

In navolging van het CDA heeft Horst-sweet-Horst een aantal Horstenaren in het zonnetje gezet. Het CDA bood mensen die zich extra inspannen voor de gemeenschap een ruikertje aan. Horst-sweet-Horst wilde juist de asocialen, de pispaaltjes, de non-valeurs en de nietsnutten eens voor het voetlicht brengen. Bevorderen zij immers niet bij uitstek de buurtcohesie? Hun gedrag geeft aanleiding tot praatjes en roddels. Tegen hen wordt samengespannen en actie gevoerd. Die strijd tegen een gemeenschappelijke vijand vormt een wezenlijke stimulans voor het saamhorigheidsbesef. Uit dankbaarheid voor hun bijdrage aan de samenleving bezorgde Horst-sweet-Horst daarom afgelopen week vijf Horster zondebokken een vlijtig liesje.Aangenaam verrast door het vlijtig liesje was Toon Steffens (67), woonachtig aan de Julianastraat in Horst. Als enige in zijn straat weigert Toon sneeuw te ruimen. Dit leidt telkenmale tot scheve gezichten: ‘Eerst staan ze te loeren achter de vitrage en dan scholen ze samen en staan ze mijn richting op te wijzen. Altijd weer mooi om te zien hoe de buurt dan naar elkaar toe groeit. Ik hoop op een strenge winter.’Joep Massen (31) uit Melderslo teelt wiet op zijn zolderkamer. Dit tot groot ongenoegen van de omwonenden, die klagen over stankoverlast en auto’s die af en aan rijden. Joep bezweert dat hij het allemaal doet voor de gemeenschap: ‘Zie het als sociaal werk. Het zou toch waanzin zijn als Melderslo voor z’n wiet helemaal naar Horst zou moeten? Wist je trouwens dat veel kinderen van die klagers hier vaste klant zijn? Nee, dat vlijtig liesje heb ik wel verdiend.’In Hegelsom toonde Bert Kogels (78) zich ontroerd over het presentje. Bert is in 1956 gestopt met het onderhouden van z’n voortuintje. Sindsdien vliegen de schimpscheuten van buurtbewoners hem om de oren. De plant ziet hij als een erkenning voor zijn verdiensten voor de gemeenschap: ‘Beter laat dan nooit zullen we maar zeggen.’ Sef van de Crommentuijn (48), een notoire alcoholist uit Meterik, was minder ingenomen met het cadeau. Verbitterd merkte hij op: ‘Je jarenlang belangeloos helemaal klem zuipen en dagelijks de pias uithangen, gaat je niet in je kouwe kleren zitten. Ik denk dat ik er binnenkort maar eens mee stop.’ Hopelijk bedenkt Sef zich, want de gevolgen voor de sociale samenhang in Meterik zouden wel eens funest kunnen zijn. Het laatste vlijtig liesje ging naar Hay Helmes (56) uit Horst. Hij ontbreekt steevast op de jaarlijkse buurtbarbecue. Dit maakt hem tot mikpunt van hoon en spot voor zijn buurtgenoten. Voor hem is de opoffering misschien wel het grootst, want als er één liefhebber is van vette, aangebrande barbecueworstjes dan is het Hay wel: ‘Het kost me inderdaad moeite, maar als ik ze dan weer hoor schelden en tieren, geeft dat voldoening. Ik beschouw mezelf maar als een bindend element.’

Actualisatie – Klein Klein Lourdes

Discriminatie is volgens Van Dale ‘afwijkende behandeling in ongunstige zin’. Als ik als blanke asielzoeker onderdak gevonden zou hebben in de Tijdelijke Nood Voorziening in Tienray, zou ik me op het moment ernstig gediscrimineerd voelen. Want daar krijgen asielzoekers die vanwege hun donkere huidskleur in het donker niet opvallen, fluorescerende hesjes mee als ze ’s avonds de straat op gaan. Vreemd. Of je nu wit, geel, bruin, zwart of pimpelpaars bent: in het donker is iedereen gelijk. Waarom is er dan alleen sprake van hesjes voor asielzoekers met een donkere huidskleur? Discriminatie!Vergezocht? Misschien. Weet u wat zeker vergezocht is? Klagen dat asielzoekers brandbare toestellen op hun kamer krijgen en je afvragen hoe ze aan die apparaten komen. Klagen dat asielzoekers bij brandmeldingen uit hun kamerraam hangen om de verrichtingen van de brandweer gade te slaan. Klagen dat asielzoekers tot diep in de nacht door het dorp wandelen. Klagen dat asielzoekers constant bankjes en bushokjes bezet houden zodat dorpsbewoners en recreanten er geen gebruik van kunnen maken. Klagen dat asielzoekers vaak druk pratend op straat bellen met hun mobiele telefoons. Klagen dat kinderen van asielzoekers vaak achter een bal aanrennen waardoor zich op de Kloosterstraat gevaarlijke situaties voordoen. Klagen dat asielzoekers niet kunnen fietsen, maar het toch proberen, wat eveneens tot gevaarlijke situaties op de Kloosterstraat leidt. Klagen dat kinderen van asielzoekers zonder licht in het donker fietsen.Allemaal klachten die in het weekblad Peel en Maas van 3 september werden geuit door Tienraynaar Ger Verstraelen. Hij maakte er een lijst van die werd ondertekend door 47 gezinnen, maar: ‘Als ik meer tijd had gehad, dan had ik nog veel meer handtekeningen kunnen ophalen.’ Zijn conclusie: ‘Vooral ouderen vinden de aanwezigheid van de asielzoekers beangstigend. Ze durven ’s avonds niet meer uit huis.’Wat dan weer hoop biedt, is dat niet elke inwoner van Tienray er zo over denkt. Jan Bolten schreef bijvoorbeeld in een reactie in een ingezonden brief in Peel en Maas dat hij hoopte dat Maria niet door de kerkmuren naar buiten kan kijken omdat ze zich anders zou schamen. En verder: ‘Zijn wij niet het dorp van Hanna v/d Voort, die Joodse kinderen in de oorlog liet onderduiken en hen zo het leven redde? Blijkbaar niet meer.’ Zou de Ger Verstraelen van die klachten trouwens dezelfde Ger Verstraelen zijn als de Ger Verstraelen die nummer 10 staat op de CDA-kandidatenlijst voor de komende gemeenteraadsverkiezingen?

Intermezzo – Commissie Kunstvoorzieningen

Op 6 juli van dit jaar schreef ik: ‘Al bij voorbaat hulde voor de Horster politieke partijen die het aandurven in hun verkiezingsprogramma te pleiten voor het zo noodzakelijke eerherstel voor de commissie Kunstvoorzieningen.’Nu de vijf aan de verkiezingen deelnemende partijen hun programma hebben vastgesteld, ben ik eens nagegaan aan wie ik die hulde moet brengen. Dat bleek geen al te tijdrovende klus. In de programma’s van D66, Essentie en SP heb ik namelijk niets gevonden dat ook maar enigszins lijkt op een pleidooi voor eerherstel voor de commissie Kunstvoorzieningen. Dan het CDA. Dat rept in zijn verkiezingsprogramma evenmin van een commissie Kunstvoorzieningen. Toch is een klein blijkje van hulde wel degelijk op zijn plaats voor de partij die het op dit weblog vaak zo zwaar te verduren heeft. Op bladzijde 24 lezen we namelijk: ‘Het kunstfonds wordt eenmalig op peil gebracht en jaarlijks gevoed.’Resteert de PvdA-PK. Ik kan er niets aan doen, maar die partij komt als enige in aanmerking voor een ruimhartig huldeblijk: ‘Er komt een meer vanzelfsprekende plek voor kunst in de openbare ruimte. Bestaande kunst wordt goed onderhouden en onder de aandacht gebracht van burgers en bezoekers. Bij nieuwe (bouw)projecten, centrumplannen, speel- en ontmoetingsplekken wordt nadrukkelijk bekeken hoe kunst een extra dimensie kan geven aan het initiatief. De deskundigheid van gerenommeerde kunstdeskundigen en nieuw talent (uit de regio) wordt hiertoe ingeroepen.’Het is dat ik mijn stem niet louter af laat hangen van de aandacht voor beeldende kunst in de verkiezingsprogramma’s, anders wist ik wel welk hokje ik op 18 november rood zou maken.

Klein mysterie 111 – Westsingeldrukte

De SP stelde afgelopen week voor verkeerslichten te plaatsen op de Westsingel. Dit ter bevordering van de veiligheid van overstekende voetgangers en fietsers. Ook ik heb verkeersveiligheid hoog in het vaandel en ook ik constateer een toenemende drukte op de Westsingel. Maar als ik, hetzij als automobilist, hetzij als fietser hetzij als voetganger, ergens een hekel aan heb, dan zijn het wel stoplichten. Waarom altijd en eeuwig kiezen voor de gemakkelijkste oplossingen, zijnde stoplichten dan wel rotondes? Waarom niet eens een keer Santiago Calatavra vragen om speciaal voor Horst een voetgangers- en fietsersbrug te ontwerpen? Of eenvoudiger: graaf een paar tunnels. Als Horst in staat is een tunnel voor koeien te maken die aan alle veiligheidsvoorschriften voldoet (aan de Crommentuijnstraat in Meterik) dan moet dat voor mensen toch ook lukken? Zou bovendien de balans na het Swalmense en Roermondse tunneldrama weer een beetje in evenwicht brengen. Kom op, durf eens af te wijken van de gebaande paden!

Klein mysterie 110 – Getut en gemier (3)

Breaking news: Horst aan de Maas is vandaag uit de top 10 van meest actieve politieke twittergemeenten geduikeld. Zou PvdA-lijsttrekker Birgit op de Laak de schuldige zijn? Want na één tweet op 11 oktober (‘Gestart met Twitter’) en twee tweets op 12 oktober (‘Bezig met persbericht’ en ‘Telefonisch overleg met Roy Bouten’) geeft Birgit er nu al de brui aan. Haar vierde tweet (17 oktober) is tevens haar laatste: ‘Ik bent gekwetter al zat niet mijn ding. sign out.’Belangrijker dan een zoektocht naar de verantwoordelijke(n) is natuurlijk de vraag of we rouwig moeten zijn om het verlies van die top 10-positie. Ik zou denken van niet. Dat politici verantwoording af willen leggen voor hun daden valt alleen maar toe te juichen. Dat politici af en toe hun hart moeten luchten, wil ik eventueel ook nog wel accepteren. Maar kies daarvoor dan wel het juiste medium. Dat is in elk geval niet twitter. Met een maximale omvang van 140 tekens per bericht is het ten enenmale onmogelijk ook maar enige nuance in een tweet aan te brengen. Of, om CDA-lijsttrekker Leon Litjens te citeren: ‘Zelfs een glas water heeft meer diepgang.’ Wie een blik werpt op de recente tweets van Horster politici zal onmiddellijk begrijpen wat ik bedoel. Het ongefundeerde verwijt van Jantje roept een jijbak op van Pietje. Als Klaasje een open deur intrapt, beschuldigt Hansje hem van populisme. Dat niveau. Voeg daar persoonlijke ontboezemingen aan toe waar geen kiezer op zit te wachten. Overgiet dat geheel vervolgens met een saus waarin elk respect voor de meest elementaire beginselen van de Nederlandse taal ontbreekt en er ontstaat een brij die bij consumptie onvermijdelijk braakneigingen tot gevolg heeft. Beste Leon, Michael, Roy en Thijs, zouden jullie niet met elkaar kunnen afspreken (desnoods middels een tweet) dat het speelkwartier nu voorbij is? Dat als jullie met elkaar in debat gaan, jullie minimaal 140 woorden gebruiken en niet maximaal 140 tekens? Kan dat, boys? Of vraag ik teveel?

Klein mysterie 109 – Fiets (1)

En dan staat daar zaterdag ineens, als welkome onderbreking van al het politieke geweld van de afgelopen weken, een fiets. In de gats tussen parkeerplaats Patronaat en de Veemarkt. Hoewel geen kenner lijkt het me een doodnormale fiets, merk Ragazzi. Met een kabelslot bevestigd aan de afrastering. Toch is er iets vreemds mee aan de hand. Dan doel ik uiteraard niet op de kapotte banden (komt wel vaker voor bij fietsen), maar op het feit dat de fiets aan de ‘verkeerde’ kant van het hek staat.Als je op deze plaats al een fiets zou verwachten, dan toch in elk geval aan de gatskant. Een bezoeker van het Chinees restaurant, een stapper of een shopper die z’n fiets kwijt moet, gaat toch niet allerlei vreemde manoeuvres uithalen om z’n fiets aan de bouwplaatskant te parkeren? Die capriolen zijn namelijk absoluut noodzakelijk sinds de afrastering enkele weken geleden deugdelijker is gemaakt. Daardoor acht ik het ook bijna uitgesloten dat het om een ludieke of dronkemansactie gaat, zelfs als je in aanmerking neemt dat iemand met een stuk in z’n kraag waarschijnlijk ook wel bereid is een scheur in z’n broek op te lopen. Laten we het eens van de andere kant bekijken, de bouwplaatskant. Zou de fiets misschien van een bouwvakker zijn of van iemand anders die beroepshalve op de bouwplaats vertoeft? Ligt niet voor de hand, toch is het nu ook weer niet helemaal onmogelijk. Maar stel dat de fiets inderdaad toebehoort aan iemand die op het bouwterrein werkzaam is, dan zou hij of zij het vehikel toch nooit op deze plaats achterlaten? Dan zou hij of zij het ding toch altijd tegen de houten schutting zetten die het terrein voor minstens driekwart omgeeft?‘Een sterk stuk in een oude broek’, zou mijn vader gezegd hebben. Keer ik toch weer terug naar het begin. Zou het misschien weer zo’n geheimzinnige actie zijn waarin de lokale politiek de laatste tijd grossiert? De tweedeling in de maatschappij die wordt gesymboliseerd door de voor velen onbereikbare fiets (SP)? De fiets op, ter voorkoming van fijnstof (PvdA-PK)? De fiets als redelijk alternatief (D66)? Wij steunen het midden- en kleinbedrijf, dus ook de fietsenmaker (Essentie)? De fiets als hoeksteen van de samenleving (CDA)?