Top 5 – Horster golfbanen

Komend weekend weer de open golfdagen.

Heeft u er net zo verlangend naar uitgezien als ik? De open golfdagen luiden toch elke keer weer het heerlijke seizoen van het dolce far niente in. Aangenaam zonnetje, zorgen zijn voor morgen, polo, bermuda en softspikes aan, hup de cabrio in en op naar de course! En weet u wat het mooie is? Waar je vroeger stad en land moest afreizen er een te vinden, is nu zelfs Horst aan de Maas voorzien van een rijk geschakeerd aanbod aan banen. Die-Qual-der-Wahl-achtige taferelen liggen dan ook nadrukkelijk op de loer. Maar Horst-sweet-Horst zou Horst-sweet-Horst niet zijn als het u geen helpende hand zou bieden. Daarom hierbij de exclusieve Horst-sweet-Horst top 5 van Horster golfbanen:

5. De Golfhorst, America

Landelijk gelegen baan met achttien holes en grote hoogteverschillen. Dit vereist wel een goed gedoseerde slag om naar een hoger gelegen green te spelen. Longhitters moeten zich beheersen of ze moeten er helemaal voor gaan, precisiespelers kunnen hun hart ophalen met goedgeplaatste approaches. Absoluut hoogtepunt is hole 3, een par 5 over 467 meter. De Golfhorst valt te prefereren boven De Peelse Golf in Sevenum, die een aanzienlijk minder toegankelijke indruk maakt.

4. Voetgolf, Sevenum

Gloednieuwe baan, achttien holes van tien tot honderd meter, met elk een verschillende afstand, par en hindernissen. Uiteraard te bespelen zonder GVB. De tees zijn gelukkig aangepast aan de grootte van de bal. Met adembenemende vergezichten op het voortrazende verkeer op de A67. Oordopjes zijn gratis bij het clubgebouw verkrijgbaar. Een tegenvaller is wel het ontbreken van een drivingrange en een stroke-index.

3. Boerengolf Maria-hoeve, America

De greenkeeper geniet hier ongetwijfeld al vele jaren van zijn pensioen, al doet dit niets af aan de charme van deze baan die misschien nog het best kan worden omschreven als ‘robuust’. Het meenemen van een spotter is wel een absolute must. De eveneens aan te bevelen neusknijpers zijn in ruime mate voorhanden in het clubgebouw. Handicarts dienen over een behoorlijk motorvermogen te beschikken.

2. Boeren- en frisbeegolf ’t Brugeind, Meerlo

Het boerengolf verschilt hier niet wezenlijk van dat bij Maria-hoeve, al zijn de roughs bij ’t Brugeind misschien nog wel mooier. Frisbeegolf heeft als voordeel dat de club thuisgelaten kan worden. Daar staat dan weer tegenover dat een helm onontbeerlijk is omdat het target nog wel eens wil worden gemist. Pitchen is hier een ware sensatie, droppen moet als het even kan worden vermeden.    

1. Schrobbergolf, Melderslo

Horst-sweet-Horst durft gerust de stelling aan dat je nergens ter wereld beter kunt schrobbergolfen dan op de spic-and-span-baan van camping D’n Eykelenbosch. De greens zijn hier werkelijk om door een ringetje te halen en de fairways zijn eveneens onberispelijk. Pluspunt is ook de chipping green, waar de chips kunnen worden geoefend: chippen is zoals bekend een van de moeilijkste onderdelen van schrobbergolf. Neem wel uw eigen schrobber mee (bij voorkeur een Kärcher PS 40 Power), want met de Gardena Cleansystem Comfort die je bij het clubhuis krijgt aangereikt, is het bijzonder lastig faden.

Klein mysterie 552 – Coalitieonderhandelingen

‘In de media en Horst-sweet-Horst werd een beeld geschapen dat alles bij het oude zou blijven’, hoonde informateur Leon Litjens op 26 maart in zijn advies over de vorming van een nieuw Horster gemeentebestuur. Alles bij het oude? Die media en Horst-sweet-Horst toch! Een frisse wind zou er gaan waaien. Alles zou anders worden.

Twee weken later is duidelijk dat de realiteitszin van de media en Horst-sweet-Horst die van de informateur verre overtreft. Niks frisse wind, niks vernieuwing: Horst aan de Maas koerst met zevenmijlslaarzen af op voortzetting van de coalitie van CDA, Essentie en PvdA.

Anders dan de informateur het in zijn advies deed voorkomen, bleek de SP in de onderhandelingen met CDA en PvdA toch niet bereid tot verregaande concessies wat betreft het Nieuw Gemengd Bedrijf en de zorg. Heeft de SP de informateur een rad voor ogen gedraaid? Zo ja, waarom? Of heeft de informateur ons een rad voor ogen gedraaid? Zo ja, waarom? En de SP mocht dan niet bereid zijn tot verregaande concessies, was het CDA dat wel (‘It takes two to tango’, schreef de informateur immers parmantig in z’n advies)? Zo ja, hoe zagen die concessies er dan uit?

Zo zijn er nog veel meer vragen te stellen. Antwoorden zullen er waarschijnlijk nooit komen. De tweede informateur, Wil Janssen, heeft bij mijn weten niet eens een verslag gepubliceerd. Dat maakt dat we het moeten doen met verklaringen van de partijen zelf (al laat de PvdA zelfs dat na) en verwijten van de een aan de ander over het gebrek aan objectiviteit van die verklaringen.

Dat coalitieonderhandelingen niet in het openbaar worden gevoerd, kan ik me misschien nog voorstellen ook. Maar wat is er tegen een feitelijk verslag na afloop van een onderhandelingsronde? Heeft de kiezer daar geen recht op, met het oog op zijn meningsvorming? En waarom roept de gemeenteraad de onderhandelende partijen en de informateurs niet ter verantwoording in een openbare vergadering? Zou dat geen onderdeel van het democratisch proces behoren te zijn?

Zowel Don Leon als Wil Janssen heb ik aangeboden tijdens de coalitieonderhandelingen te fungeren als koffiejuffrouw, notulist of neutraal waarnemer. De nieuwe onderhandelingsleider, Bob Vostermans, doe ik bij dezen graag hetzelfde aanbod. En als Bob me de keus laat? Dan ga ik voor notulist. 

Top 5 – Horster rotondekunstwerken

Welke onverlaat kwam eigenlijk op het onzalige idee het Rotondologisch Genootschap te attenderen op het stukje van vorige week over het nieuwe Horster rotondekunstwerk? Dé manier natuurlijk om ons mooie Horst aan de Maas in een kwaad daglicht te stellen bij alle rotondologen en aanverwant gespuis. En hoe gretig gingen ze inderdaad los, de dames en heren van ‘alles is rond, rond is alles’ (klik op de afbeelding om haar te vergroten)!

Horst verdient geen rotonde, het genootschap wordt er verdrietig van, het zijn maar frutsels, Horst … dead end. Toe maar! Alle door de Floriade zo zorgvuldig gekweekte goodwill in één klap naar de filistijnen! Horst aan de Maas de risee van Nederland! Zijn we lekker mee!

Is het heus zo slecht gesteld met de sowieso vrij schaarse Horster rotondekunst? Is na alle bagger die we afgelopen week over ons uitgestort kregen eerherstel op z’n plaats? Nee, daarvoor hebben we in rotondologisch kunstopzicht toch echt te weinig te bieden. Geen eerherstel dus, wel enig tegenwicht. En wel met een Horst-sweet-Horst top 5 van Horster rotondekunst. Komt-ie:   

5. Naar de Maas (anoniem) – rotonde Venloseweg – Meldersloseweg – Stationsstraat

Het Rotondologisch Genootschap mag hier dan ‘beduidend minder jeuk’ van krijgen dan van het kunstwerk op de rotonde Westsingel – Americaanseweg, Horst-sweet-Horst vindt deze hengel met oranje dobber van een ongeëvenaarde lulligheid. Waarmee niet gezegd is dat een hengel met dobber (in welke kleur dan ook) per definitie ongeschikt is voor een rotonde, maar alsjeblieft niet op deze manier.

4. Naar de Kantfabriek (Ruud van der Beele) – rotonde Westsingel – Americaanseweg

Vorige week al genoeg over gezegd. En de scheerlijnen die er afgelopen week aan zijn bevestigd, maken het er nu niet direct beter op.

3. Haan (Dolf Wong) – rotonde Stationsstraat – Pastoor Debijestraat – Handelstraat

De nummer 1 van de Horst-sweet-Horst top 5 van Horster kunstwerken op nummer 3 van de Horst-sweet-Horst van Horster rotondekunstwerken?

Rara hoe kan dat? Dat heeft alles te maken met het feit dat de haan intussen is verplaatst van het dak van IPC Dier naar de rotonde.

Ik blijf bij hetgeen ik drie jaar geleden schreef: ‘De haan op het dak van IPC Dier was een trotse, ongenaakbare haan: altijd alert, borst vooruit, ik ben hier de baas en niemand doet me wat, ik zal ze allemaal eens een poepje laten ruiken en kom vooral niet aan m’n hennen want dan zwaait er wat. De haan op de rotonde is een getemde haan die een beetje mooi staat te wezen, geen haan die ontzag inboezemt en domineert. Deze haan heeft geen ijzeren greep op z’n omgeving, voor hetzelfde geld zou je ’m zomaar over het hoofd zien. Hij is z’n strijdbaarheid, z’n felheid kwijt. En hij mag dan wel een stok hebben gekregen, hij zweeft in het luchtledige. Hij zinkt in het niet bij alles wat hem omringt. Het draait niet meer om hem maar om de rotonde. Op een voetstuk geplaatst maar er tegelijkertijd vanaf gekukeld.’

2. Zonnevogel (Sjra Schoffelen) – rotonde Venloseweg – Dr. Van de Meerendonkstraat – Van Douverenstraat

Prachtig beeld en met de snelheid en de beweging die het suggereert is er een overduidelijk verband met de rotonde. Ook de afwezigheid van een storende richtingwijzer op het middeneiland is een pluspunt. Minpuntjes: het beeld komt niet van alle kanten even goed tot z’n recht

én de aankleding van het middeneiland is met name door het afzichtelijke kunstgras een farce. Wonderlijk genoeg durft een hovenier daar dan ook nog zijn bordje bij te zetten.

1. zonder titel (Joop van den Heuvel) – rotonde Midden Peelweg - Helenaveenseweg

Eerder heb ik me wat geringschattend uitgelaten over dit – als ik het wel heb – titelloze werk van Joop van den Heuvel. Ik kom daar nu op terug. Of ik het nu zo mooi vind weet ik nog steeds niet – of eigenlijk weet ik dat misschien ook wel.

Maar het beweegt (dan heb je als kunstwerk bij mij sowieso al een streepje voor), het is van alle kanten uitstekend zichtbaar, het verwijst in zijn vormgeving naar de spektakelarchitectuur van het nabije attractiepark Toverland, het wordt niet al te zeer ontsierd door borden- en palengeweld en het domineert de rotonde en zijn bosrijke omgeving. Veel meer mag je waarschijnlijk van een rotondekunstwerk niet verwachten (of misschien toch dat het mooi is?). 

Klein mysterie 551 – Bever (2)

Herinnert u zich de bever in het Schuitwater nog? Waar de schobbejak het gore lef vandaan toverde is vooralsnog onopgehelderd, maar feit is dat meneer het nodig achtte een dam te bouwen in de beek tussen het Groot Schuitwater aan het Zwaanen Heike (veel mooier worden straatnamen niet gebakken) en de Horsterweg. Die illegale bouwactiviteiten leidden tot een aanzienlijke verhoging van de waterstand in het gebied. Met als grootste slachtoffer de Lottumse hengelsportvereniging Willem Barendsz die zich danig beknot zag in haar vismogelijkheden.

Begin februari schreef ik er een stukje over (klik hier). Afgelopen week, twee maanden later, besloot ik de toestand ter plekke nog eens in ogenschouw te nemen. Zo dramatisch als de vorige keer oogt het nu niet meer. Toch lijkt de waterstand me nog steeds aan de hoge kant. De vlonders staan bijvoorbeeld nog steeds deels onder water.

Is de recente waterstandverlaging een gevolg van de droogte van de afgelopen maanden? Of heeft de boosdoener de bouw van de dam stilgelegd? Of is de schurk niet tevreden over z’n eigen werkzaamheden en daarom begonnen met de sloop? De website van Willem Barendsz biedt gelukkig uitkomst.   

Het bestuur van de vereniging blijkt alle Horster politieke partijen een brief te hebben geschreven over de problematiek. Een reactie van D66 en SP bleef uit (hoe slecht!); CDA, Essentie en PvdA-PK lieten weten de hengelaars te steunen. Wethouder Ger van Rensch en CDA-gemeenteraadslid Eric Brouwers – ere wie ere toekomt – legden zelfs meteen een bliksembezoek af. ‘Beide heren moesten ook constateren dat dringend ingegrepen dient te worden’, aldus het bestuur. Dat deelt voorts mee dat de wethouder Staatsbosbeheer om uitleg en oplossingen heeft gevraagd en dat Willem Barendsz en Staatsbosbeheer twee gesprekken met elkaar hebben gevoerd. Die gesprekken verliepen volgens het bestuur ‘in een nette sfeer’.

Staatsbosbeheer zou hebben toegezegd ‘de beverdam te verlagen naar een peil waarin deze geen hinder meer veroorzaakt’, mits de provincie hiervoor toestemming verleent. Maar zo ver lijkt het helemaal niet te hoeven komen, zo maakt de website duidelijk: ‘Inmiddels is de beverdam dusdanig verlaagd dat het waterpeil al aan het zakken is. Het is bij het bestuur van Willem Barendsz en bij Staatsbosbeheer niet bekend wie er verantwoordelijk is voor verlagen van de beverdam. Dit is dus gebeurd zonder toestemming. Staatsbosbeheer heeft ons laten weten dat dit niet toegestaan is en dat er zware boetes uitgedeeld kunnen worden.’  

Wat denkt u: zou de urgentie om de damverlager op te sporen groot zijn? Of zouden zowel Willem Barendsz als Staatsbosbeheer als de gemeente heimelijk maar wat blij zijn dat iemand hen van een netelig probleem lijkt te hebben verlost? En de camera van Staatsbosbeheer dan, die bij de dam hing ‘om te voorkomen dat vreemde deze verstopping verwijderen’? Die heeft ongetwijfeld te kampen gehad met een tijdelijke storing. 

Klein mysterie 550 – Advies

Het hele weekend zitten wachten op Wil Janssen. Maar ook de nieuwe Horster informateur wenst blijkbaar geen gebruik te maken van de hem door Horst-sweet-Horst aangeboden diensten als koffiejuffrouw, notulist of neutraal waarnemer bij de coalitiebesprekingen. Zijn afwijzing biedt wel de kans nog eens terug te blikken op het advies dat (pre-)informateur Leon Litjens afgelopen woensdag afscheidde. Een hoogst curieus document. En wel hierom:

1. de informateur beveelt een coalitie aan van CDA, PvdA en SP. Tegelijkertijd laat hij blijken weinig vertrouwen te hebben in de SP, deelt hij een aantal sneren uit richting SP (‘nee-partij’, ‘harde manier van oppositie’, ‘protestpartij’) en laat hij vergelijkbare waardeoordelen over z’n eigen CDA achterwege;

2. de informateur zegt dat door de ‘harde manier’ van oppositie voeren van de SP in het verleden ‘met name richting het CDA’ extra inzet nodig is om chemie te laten ontstaan tussen CDA en SP. Maar is die extra inzet niet evenzeer nodig door de diepe minachting die het CDA altijd ten toon heeft gespreid ten opzichte van de SP?

3. de informateur concludeert dat ‘vernieuwing een positief effect zou kunnen hebben op de politiek en de cultuur in Horst aan de Maas’. Mede daarom adviseert hij de mogelijkheden van een coalitie van CDA, PvdA en SP te onderzoeken. Mocht dat tot niets leiden dan raadt hij voortzetting van de huidige coalitie van CDA, Essentie en PvdA aan. Maar als vernieuwing zo’n belangrijk argument is, waarom is de tweede optie dan niet een coalitie van Essentie, PvdA en SP? Of waarom is dat zelfs niet de eerste optie?   

4. het positieve aspect van vernieuwing ziet de informateur blijkbaar niet als het gaat om de verdeling van de portefeuilles: ruimte, financiën en verenigingen wil hij toebedelen aan het CDA – zoals de afgelopen twaalf eeuwen te doen gebruikelijk – en ‘mens en samenleving’ aan PvdA en SP ‘om op die manier iedereen in zijn kracht te zetten’;

5. de informateur acht een coalitie die steunt op 16 van de 27 zetels (60 procent!) een te smalle basis. Zelfs als dat zo zou zijn: kun je niet met evenveel recht zeggen dat een sterke oppositie gewenst is?

6. een van de argumenten van de informateur om de PvdA bij de coalitie te betrekken, is de kennis en ervaring van PvdA-lijsttrekker Birgit op de Laak. Die kan namelijk van groot belang zijn voor ‘de nieuwe coalitie en voor de gemeenschap’. Ik onderschrijf die woorden, maar als de informateur werkelijk meent wat hij zegt, dan zou een advies Birgit op de Laak tot formateur te benoemen voor de hand hebben gelegen (overigens is het per definitie onzekere wethouderschap misschien wel niet de meest ideale functie om iemand met blijkbaar buitengewone capaciteiten aan je te binden);

7. politiek is volgens de informateur ‘people-business’: ‘Het gaat er dus om dat partijen en met name de leiders elkaar weten te vinden. Als dat gebeurt, dan volgt de inhoud vanzelf.’ Dus eigenlijk gewoon maar afschaffen, die politieke partijen?

De informateur eindigt zijn advies met de mededeling dat hij te allen tijde bereid is aanvullende toelichting te geven. ‘Nou, graag, laat maar komen!’, zou ik willen zeggen, ongetwijfeld in naam van een grote schare Horst-sweet-Horst-lezers.

Wanneer vernemen we trouwens iets van de gemoedstoestand van Essentie? Voelt Essentie zich in z’n kuif gepikt dan wel op z’n pik getrapt door het advies van Don Leon? Stilletjes hoop ik daar wel op: het zou mijn droomcoalitie van Essentie, PvdA en SP aanzienlijk dichterbij brengen.

Klein mysterie 549 – Rotondekunst (2)

‘In weerwil van de officiële afkeer – “Rotondes zijn een afwerkplek voor kunst” – lopen omwonenden, bedrijven, woningcorporaties en ambitieuze wethouders over van enthousiasme om rotondes aan te kleden. Nauwelijks beknot door kunstbeleid, welstandsnormen en goede smaak, rollen de rotondekunstwerken van de tekentafels. Er staat dan ook veel verdrietigs op de middeneilanden.’

Uit: Tijs van den Boomen, De rotonde van U (Rotterdam 2010), ‘een inspiratiebron voor iedereen die “iets met een rotonde” wil’

‘Mooi initiatief @dorpsraadhorst!’, twitterde wethouder Ger van Rensch gisteren. Een uurtje later volgde burgemeester Kees van Rooij met ‘Geweldig, mooi #burgerinitiatief van dorpsraad #horst!’. Aanleiding voor deze juichtweets vormde de onthulling van het kunstwerk Naar de Kantfabriek op de rotonde Americaanseweg-Westsingel, een dag eerder. 

Inderdaad mooi dat de dorpsraad het initiatief heeft genomen tot de plaatsing van een kunstwerk – zeker nu de gemeente op kunstterrein al jaren niet meer thuis geeft. Dat ik zelf niet ondersteboven ben van dit kunstwerk van Ruud van der Beele doet niet ter zake: ik kan moeilijk verlangen dat een kunstwerk pas mag worden geplaatst als het mijn goedkeuringsstempel heeft gekregen.

Wat wel ter zake doet, zijn vragen over de locatie van het werk en over het gemeentelijk rotonde-aankledingbeleid, als dat er al is. Naar de Kantfabriek is naar het schijnt speciaal voor de rotonde Americaanseweg-Westsingel ontworpen. Toch komt het er voor mijn gevoel absoluut niet tot z’n recht: het verzuipt te midden van bordjes, borden, paaltjes, palen, bloempjes, bloemen, plantjes, planten, struikjes en struiken. En als de jonge aanplant tot volle wasdom komt zal het er waarschijnlijk niet veel beter op worden. Dit klemt te meer omdat de zichtbaarheid van het werk toch al niet van alle kanten even optimaal is. Vooral vanaf de Westsingel krijg je er maar moeilijk oog op.

Een andere vraag is of het kunstwerk niet te gelaagd en te gedetailleerd is voor een rotonde. Het draagt tal van betekenissen in zich, maar hoe moet de al dan niet gemotoriseerde passant die tot zich nemen? En wie oprecht geïnteresseerd is en de details tot zich wil laten doordringen dient zich aan een oversteek naar het middeneiland te wagen – een op de meeste momenten van de dag levensbedreigende onderneming.   

Zouden zulke bedenkingen ook tijdens de ontstaansfase van het werk zijn geuit? Je mag aannemen van wel. Maar wie heeft ze dan als niet bezwaarlijk of niet relevant terzijde geschoven? De kunstenaar? De dorpsraad? Geraadpleegde deskundigen?

Wat is eigenlijk de rol van de gemeente? Die zou hier – en in het rotonde-aankledingbeleid in het algemeen – toch de regie dienen te voeren? Is dat ook de praktijk? Of heeft de gemeente de regie gedelegeerd aan de dorpsraden? Of is er helemaal geen rotonde-aankledingbeleid en wordt maar wat gedaan?

Wat zou het toch een zegen zijn als het nieuwe gemeentebestuur de kunstcommissie weer nieuw leven inblies – al was het maar omdat Horst-sweet-Horst dan niet langer de vervelende rol van party pooper hoeft te spelen.

Intermezzo – Afvalbak

‘Met Grijsen Park & Straatdesign, goedemorgen.’

‘Ja, hier met Janssen van de gemeente Horst aan de Maas.’

‘Goedemorgen, meneer Janssen. Wat kunnen wij voor u betekenen?’

‘Vijf afvalbakken graag.’

‘Een ogenblik, meneer Janssen, dan verbind ik u door met onze divisiemanager afvalbakken.’

‘Goedemorgen meneer Janssen, u spreekt met Piet de Bruin, divisiemanager afvalbakken. Waarmee kan ik u van dienst zijn?’

‘Vijf afvalbakken graag.’

‘Waar had u aan gedacht?’

‘Hoezo “Waar had u aan gedacht”? Gewoon vijf afvalbakken.’

‘Maar meneer Janssen toch! Weet u dan niet dat wij een uitgebreid assortiment afvalbakken voor de openbare ruimte hebben? En wat dacht u? Allemaal royaal, uitnodigend en ergonomisch. Neem bijvoorbeeld de Constructo: robuust, modulair en gebruikersvriendelijk. De Constructo 100 heeft daarnaast nog een aantal extra’s, zoals een robuuste RVS slotstang met dubbele vergrendeling. De Constructo 65 heeft dan weer een optioneel afsluitbare bak in geval van verwachte calamiteiten. Bovendien is de Constructo 65 voorzien van een driekantslot. En wat betreft de panelen heeft u onder meer de keus uit een aluminium tranenplaat, een stalen noppenprofiel en glad RVS.’

‘…’

‘Wat ik u ook beslist kan aanraden is een Column. Column-afvalbakken combineren design met opslagcapaciteit. Lediging kan met een voertuig met kambelading. Ook niet weg: door de modulaire opbouw zijn alle onderdelen los te vervangen.’

‘…’

‘Maar u kunt natuurlijk ook voor een Estilo gaan. Die heeft een heel interessante inworpverkleiner, is eveneens robuust en functioneel en heeft bovendien als pre dat ie esthetisch inpasbaar is in de omgeving.’

‘…’

‘De Cubic 40 is dan weer bij uitstek geschikt voor bijzondere plekken, waar een mooi accent op zijn plaats is. De eigenzinnige, licht voorover hellende afvalbak kan worden voorzien van een bovenkant met zowel een ronde als een schuin opstaande inworpopening.’

‘…’

‘De Quadrat biedt uiteraard ook veel mogelijkheden. Hij werd niet voor niets meteen genomineerd voor de Nederlandse designprijzen. Absoluut een verrijking voor het straatbeeld. Heel bijzonder is ook de bovenkap van aluminium met een naturel uitstraling of anders een mooie passende poedercoating.’

‘…’

‘Meneer Janssen! Bent u daar nog?’

‘Ach, weet u meneer De Bruin, doe maar iets. Het zijn maar afvalbakken, hè? Als ze maar robuust zijn en een beetje duurzaam ogen, voor de rest maakt het allemaal niet uit. En aan design doen we hier al helemaal niet.’

‘Komt voor de bakker, meneer Janssen.’

Ingezonden – De echte ridders blijven nu over

Voor het eerst in maanden ontving Horst-sweet-Horst weer eens een ingezonden bijdrage. En wel van Jan Duijf (Kloosterstraat in Horst - om verwisseling met naamgenoten te voorkomen):

DE ECHTE RIDDERS BLIJVEN NU OVER

Dion Graus slaat zichzelf tot ridder

De laffe vaandelvlucht van de PVV-ers uit de raden, staten en parlementen leidde PVV-kopstuk Dion Graus tot de zinnige en terechte conclusie dat ‘de ridders nu overblijven’. Ik kan me daar wel in vinden. Ik heb een blind vertrouwen in Dion. Ik zie in hem wel een Lancelot, een Ivanhoe en een Prins Vaillant. Een Karel Martel vooral. Ik deel zijn geloof in de hoofse liefde die de vrouw op een voetstuk plaatst. Ik geloof de krantenberichten niet dat hij zijn hoogzwangere vrouw en zijn buitenechtelijke vriendin sloeg. Zeker niet op hetzelfde moment. Graus neemt zijn kruistocht bloedserieus.

Dion Graus tijdens een oefening in harnas

Ik zie onze Dion al aan het hoofd van een edele, tot de tanden gewapende, ridderschare te paard, met de lans strak vooruit, naar Marokko galopperen. In naam van de rechtvaardigheid, waarheid en Westerse beschaving. Namens ons allemaal tegen die vermaledijde Islam. Links en rechts fluks met het zwaard uithalend: het spook van de Islam vernederend, de kop afhakkend en mannen, vrouwen en kinderen sparend. Ik zie het hem doen. De held. Onze ridder. Limburgs trots. In het slaafje van Geert schuilt een echte Spartacus. Vechtend voor het gedachtegoed van de PVV. Dat zie je zo. We geloven en vertrouwen hem allemaal. Heel erg. Graus neemt zijn kruistocht bloedserieus.

‘Een tempelier, noemt Anders Breivik zich. Deze middeleeuwse ridders moesten het christelijke Avondland beschermen tegen de moslims. Tot voor kort inspireerden ze alleen onschuldige lieden met een voorliefde voor verkleedpartijen. Maar er is een nieuwe tempelier opgestaan, en hij houdt het niet bij riddertje spelen. Breivik neemt zijn kruistocht bloedserieus.’

Bron: Trouw 26-07-2011

Oeps. Alles wat ik hierboven over Dionneke schreef is natuurlijk verzonnen en gefantaseerd. En de PVV is zeker geen hatende of haatzaaiende partij. Best volk. Lief voor dier en mens. Netjes en schone nagels ook. Voorbeeldig zelfs. Jammer dat ze in onze gemeente niet aan de verkiezingen deelnamen. Mijn stem hadden ze zeker gekregen. Graus neemt zijn kruistocht helemaal niet bloedserieus. Hij heeft een onschuldige voorliefde voor verkleedpartijen. Hij is een schaap in wolfskleren.

Jan Duijf

Actualisatie – Victor Veilig

Me weer eens voor niets zorgen gemaakt! Mijn onlangs uitgesproken vrees dat twee Hegelsomse Victor Veiligs slachtoffers waren geworden van een actie van het Victor Veilig Bevrijdingsfront is niet bewaarheid. Aan het Bakhuuske trof ik beide heren vorige week in vol ornaat aan.

‘We hebben intussen al heel wat buurtbewoners aangesproken op hun rijgedrag’, aldus de ene. De ander vertrouwde me toe dat ‘Hegulsummers jage wie de biëste’ en dat hij zijn missie daarom nog lang niet als volbracht beschouwt.

‘Laat ons nou voorlopig maar lekker ons ding doen’, riepen de Victoren me nog na toen ik wegscheurde op m’n fiets. 

Klein mysterie 548 – Kiezersbedrog (3)

1. Mijn tegenreactie op de reactie van Bram Hendrix (klik hier), wiens partij ik gisteren kiezersbedrog verweet (klik hier):

Het persbericht (klik om te vergroten) maakt het duidelijk: om de schijn van belangenverstrengeling te voorkomen heeft Ellen-Jacobs-Vervoort op last van haar werkgever besloten de haar toekomende gemeenteraadszetel niet te bezetten. Dat lijkt me een wijs besluit. Een andere optie was ontslag nemen bij Rabobank Horst Venray. Dat dat een wat al te groot offer was, kan ik me goed voorstellen. Bij een ministerschap of staatssecretariaat was het misschien anders geweest, maar voor het raadslidmaatschap van een middelgrote gemeente ga je je toekomst niet in de waagschaal stellen.

In die zien begrip dus. Ik heb ook geen enkele aanleiding te veronderstellen dat iemand in dezen te kwader trouw heeft gehandeld. Het is vooral pijnlijk: misschien een beetje voor de bank, maar vooral voor Ellen en Essentie. En natuurlijk het meest pijnlijk voor de 203 mensen die op Ellen stemden, in de veronderstelling verkerend dat hun stem bijdroeg aan een mogelijke raadszetel voor Ellen.

Dat neemt allemaal niet weg dat er kanttekeningen zijn te plaatsen. Zo geeft het te denken dat zowel Rabobank Horst Venray als Ellen als Essentie zich van tevoren blijkbaar niet hebben gerealiseerd dat het werknemer zijn van de bank onverenigbaar is met het raadslidmaatschap. Met name van Essentie had beslist meer zorgvuldigheid verwacht mogen worden.

Maar wat me het meest stoort – ik schreef het gisteren ook al – is de manier waarop Essentie met de zaak (laten we het zo maar noemen) is omgegaan. Tussen het bekend worden van de verkiezingsuitslag en het onderzoek van de geloofsbrieven van de nieuwe gemeenteraadsleden zaten vijf dagen. Vijf dagen waarin Essentie uit had kunnen leggen wat er aan de hand was, excuses had kunnen aanbieden, begrip had kunnen kweken. Vijf dagen lang bleef het echter stil. Pas op woensdag, een dag na het onderzoek van de geloofsbrieven (van onder meer Frans Kerstjens, de vervanger van Ellen) werd een persbericht opgesteld. Zonder excuses en ondertekend door Ellen, terwijl het in mijn ogen Essentie is dat  verantwoording dient af te leggen.

Of dat persbericht ook woensdag is verzonden? Ik weet het niet. Feit is wel dat bijvoorbeeld InHorst en Reindonk er pas vandaag aan refereerden (klik hier), terwijl ze gisteren (klik hier) al berichtten dat Ellen geen zitting zou nemen in de gemeenteraad (maar dit zegt misschien ook iets over InHorst en Reindonk). Bovendien is het persbericht of enige andere melding over de zaak nog altijd niet te lezen op de website, de Facebookpagina of het Twitteraccount van Essentie.

Alles overziend kan ik me niet aan de indruk onttrekken dat Essentie de zaak onder het tapijt heeft willen schuiven, waar juist openheid geboden was.

2. Bovenstaande mailde ik eerder deze dag naar Bram. Hij reageerde als volgt:

Hoi Wim,

Dank voor je bericht. Uiteraard heb je alle ruimte om te publiceren wat je zelf wilt, maar toch even een kanttekening mijnerzijds:

Wij proberen helemaal niks onder het tapijt te schuiven. Tot dinsdag is er veel overleg geweest tussen alle betrokkenen om tot een fatsoenlijke en nette oplossing te komen. Je kunt niet van ons verwachten dat wij alle gespreksverslagen rondsturen. Nadat de definitieve conclusie is getrokken, is er een persbericht gemaakt. Een persbericht van Essentie met een persoonlijke boodschap van Ellen zelf. Dit omdat zij graag uitleg wil geven aan haar kiezers over de situatie. Ook dit persbericht hebben we, zoals dat hoort, afgestemd met de betrokkenen. Dat is vervolgens naar De Limburger en Hallo gestuurd. Ellen heeft het ook zelf op haar eigen facebook-pagina gezet.

Ik zal in het vervolg ook aan jou denken met het versturen van persberichten, zeker nu je blog in officiële stukken van de informateur wordt genoemd! ;-)

Groeten,
Bram         

3. Onder dankzegging aan Bram voor zijn reacties is hiermee wat mij betreft de discussie gesloten. Lezers hebben denk ik de afgelopen twee dagen meer dan voldoende informatie ontvangen om desgewenst zelf tot een oordeel te komen.

Klein mysterie 547 – Kiezersbedrog (2)

‘Wij hebben geen kandidaten die er per definitie niet in willen’, mailde Essentie-lijsttrekker Bram Hendrix op 5 maart in reactie op de vraag van Horst-sweet-Horst of élke bij de gemeenteraadsverkiezingen met voorkeurstemmen gekozen kandidaat zijn of haar zetel daadwerkelijk zou gaan bezetten. En tóch neemt de met voorkeursstemmen gekozen nummer 21 van de kandidatenlijst van Essentie, Ellen Jacobs-Vervoort, haar zetel niet in. Ik schreef hierover gisteren een boos stukje en mailde Bram Hendrix vervolgens:

Dag Bram,

Je zult hopelijk begrijpen dat ik ernstig teleurgesteld ben in jou en Essentie. Ik heb die teleurstelling van me afgeschreven in een zojuist gepubliceerd stukje. Reageren mag natuurlijk (graag zelfs!).

Met vriendelijke groet,

Wim   

Vanochtend volgde de reactie van Bram:

Hoi Wim,

Dank voor je bericht, fijn dat ik de mogelijkheid krijg om te reageren want de situatie ligt toch wel iets anders. Ellen wilde zelf namelijk heel graag de raad in, maar het raadswerk blijkt in strijd met de regels die de bank hanteert als nevenfunctie. In de bijlage (klik om te vergroten, WM) het persoonlijke bericht van Ellen. Ik ben graag bereid tot een verdere telefonische toelichting, en wil ook vragen om met respect met deze situatie om te gaan.

Groet!!

Bram Hendrix

Telefonisch spraken we vervolgens af dat ik zou reageren op de reactie van Bram, dat Bram daar dan desgewenst weer op kon reageren en dat we daarmee de discussie zouden besluiten. Zo gezegd, zo gedaan: klik hier voor het vervolg.

Klein mysterie 546 – Kiezersbedrog (1)

203 voorkeursstemmen behaalde Ellen Jacobs-Vervoort, de nummer 21 van de kandidatenlijst van Essentie, vorige week bij de gemeenteraadsverkiezingen. Ruim voldoende voor een zetel. Toch neemt ze die niet in. ‘In verband met haar werk’, meldt Hallo Horst aan de Maas vandaag.

Drie weken geleden vroeg Horst-sweet-Horst de aan de gemeenteraadsverkiezingen deelnemende partijen of élke met voorkeurstemmen gekozen kandidaat zijn of haar zetel daadwerkelijk zou gaan bezetten. Bram Hendrix, lijsttrekker van Essentie, hoefde niet lang na te denken over een antwoord: ‘Wij hebben geen kandidaten die er per definitie niet in willen.’

Een schoolvoorbeeld van kiezersbedrog, dunkt me.

(Wat het nog kwalijker maakt is dat Essentie de kiezers bij mijn weten tot dusverre een verklaring – excuses zullen wel teveel gevraagd zijn – schuldig is gebleven.)

Klik hier en hier voor het vervolg, met onder meer twee reacties van Bram Hendrix.