Top 5 – Horster haspels

De Horster haspels zijn een typisch voorbeeld van zo’n onderwerp dat hier veel te lang onbesproken is gebleven. Niet dat ik de Horster haspels geen blik waardig keurde – om de dooie donder niet – maar tot een stukje kwam het gewoon nooit. Altijd was er wel weer iets anders dat hogere prioriteit genoot. Zo werden de Horster haspels jarenlang en ongewild veronachtzaamd. Tot vandaag. Vandaag is dan eindelijk het moment aangebroken de Horster haspels de hen toekomende aandacht te gunnen.

Nu hoor ik u denken ‘Zijn die Horster haspels dan zo bijzonder?’. Nee, die Horster haspels zijn inderdaad niet bijzonder. Maar in al hun onbijzonderheid geven ze wel mede vorm aan de Horster buitenruimte. Dat kon je van hun voorganger, de buizenkar, moeilijk zeggen. De buizenkar cijferde zichzelf weg, hield zich liefst verborgen voor het grote publiek. Deed zijn werk en dat was het dan. Grote woorden waren aan de buizenkar niet besteed. Maar, het kan u onmogelijk zijn ontgaan, het stadium van de donkere Buizenkareeuwen hebben we inmiddels achter ons gelaten (behalve aan de Slikweg in America dan).   

Na een zeer harmonieus verlopen overgangsperiode verkeren we momenteel in de Haspeltijd. Als ware representant van de huidige tijdgeest eist de haspel veel meer dan de buizenkar de aandacht voor zich op. Bescheidenheid is de haspel vreemd: waar de buizenkar bij voorkeur wegkroop in een hoekje, daar staat de haspel het liefst in het middelpunt van de belangstelling. Zijn doorgaans felle kleuren en steeds groter omvang maken de haspel tot een prominente buitengebiedfactor. Of je nou wilt of niet, om de haspel kun je heden ten dage niet meer heen. Aan een Horst-sweet-Horst top 5 van Horster haspels viel dan ook niet langer te ontsnappen. Komt ie:

5. Seurenweg, Meterik

Walgelijk toch, deze Rainstar E51xl van Bauer? De verwaandheid druipt ervan af, maar leveren? Ho maar!

4. De Hees, Sevenum

De Nettuno 820. Italiaans design om je vingers bij af te likken. Heeft zo z’n nukken, totdat je ’m voor je hebt weten te winnen, dan heb je een gouwe aan ’m.

3. Slikweg, America

Een ouwetje, dit model van Kaweco. Wel een beestje met karakter, al is ie niet bepaald flashy.  

2. Griendtsveenseweg, America

Daterend uit de tijd dat Bauer nog een Bauertje was. Van hooghartigheid nog geen spoor, betrouwbaar tot op het bot, slechts hoogstzelden een uitglijer. 

1. Wevertweg, Horst

De Ocmis Variorain VR5. Al z’n plussen even op een rijtje: hydraulisch bediende sproeierwagenlift, hydraulisch bediende steunpoten, turbine-aandrijving met interne by-pass, gegalvaniseerd chassis, gelakte drum, slanggeleidersysteem, gegalvaniseerde sproeierwagen. En desondanks heel gewoon gebleven. Dan ben je pas een echte grootheid als haspel.

Klein mysterie 565 – Wilgefortis

Soms zit het mee, soms zit het tegen. Enkele weken geleden zat het tegen. Het Eurovisiesongfestival was gewonnen door Conchita Wurst, manvrouw met baard. Was dat geen prachtige aanleiding eens uit te wijden over Wilgefortis, de vrouwelijke heilige met baard, waarvan in de Horster Sint-Lambertuskerk een prachtig middeleeuws beeld hangt?

Nog volop in de weer met de voorbereidingen van wat ongetwijfeld zou resulteren in een gedenkwaardig stukje, sloeg ik de daaropvolgende zaterdagmorgen Dagblad De Limburger open. Shit! Is die Guus Urlings me verdorie voor! Onder de kop ‘Een vrouw met baard’ gaat meneer uitvoerig in op de vrouwelijke baardheilige en refereert daarbij ook aan de Horster Wilgefortis. Weg gedenkwaardig stukje!

Voor het mysterie van Wilgefortis kunt u dus bij Guus Urlings terecht en ook hier of hier. Maar daarmee zijn de mysteries van het Horster beeld van Wilgefortis nog allerminst ontrafeld. Vragen over datering, vervaardiger, verering en het waarom van de doornenkroon en de gouden schoentjes hebben bijvoorbeeld nog altijd geen sluitend antwoord gekregen. Het grootste mysterie schuilt wat mij betreft echter in de onbekendheid van het beeld. Het enige Wilgefortisbeeld van Nederland, middeleeuws houtsnijwerk van fenomenale kwaliteit, Sagenumwoben en tóch blijven de busladingen cultuurtoeristen weg en tóch is het beeld bij Horstenaren volledig onbekend. Is dat niet vreemd? Je kunt het zo gek niet verzinnen of het wordt aangewend om Horst aan de Maas op de kaart te zetten, hier ligt een gouden kans waarmee je je echt kunt onderscheiden en er gebeurt niets mee. Onbegrijpelijk. 

Overigens moet je opletten met generalisaties als ‘en tóch is het beeld bij Horstenaren volledig onbekend’. Iemand die daarmee ook op de koffie kwam, is dr. Jan Gessler (1878-1952), een Belgisch hoogleraar en Wilgefortisdeskundige. Gessler bezocht de Sint-Lambertuskerk op een zondagmiddag in 1937. Twaalf jaar later deed hij in de Publications de la Société Historique et Archéologique dans le Limbourg verslag van zijn tocht naar de Horster kerk, waar hij het ‘prachtige’ Wilgefortisbeeld en vele andere kunstschatten bewonderde. Zijn bezoek bracht hem nog meer: het deed hem tevens de waarheid inzien van het Romeinse gezegde Testis unus, testis nullus (‘Eén getuige is geen getuige’), zo schrijft hij in een mooie passage die hij betitelt als ‘petite histoire’, maar die het beslist waard is aan de vergetelheid te worden ontrukt (klik op de afbeelding om haar te vergroten):

Zouden er heden ten dage nog Horster herbergprinsessen zijn bij wie de Wilgefortislegende bekend is? Wordt op Horster scholen de gehele historie van Wilgefortis nog verhaald? Retorische vragen, ben ik bang. Je zou er warempel nog cultuurpessimist van worden ook, ware het niet dat de huidige koster met het grootste gemak alle details over Wilgefortis, haar legende en het beeld oplepelt.

Intermezzo – Dios dead

Zondag 25 mei 2014, 16.24 uur, Griendtsveenseweg te America (klik op pijltje, afspelen met geluid aan):

Top 5 – Verklaringen voor het massaal negeren van het inrijverbod van de Sint-Jansstraat

De Meterikseweg - míjn Meterikseweg – en de Sint-Jansstraat worden op het moment gereconstrueerd. Dat leidt tot veel moois. Zoals een trottoir.

En intrigerende wegteksten.

En prachtige wegincisies.

En brieven met zinnen van eeuwigheidswaarde: ‘Medio woensdag 7 mei 2014 starten wij om 07.00 uur met de werkzaamheden aan de Meterikseweg te Horst.’ 

En brieven met woorden waarvan het bestaan me onbekend was: ‘Er wordt een langgerekt kruispuntplateau aangelegd bij de aantakkingen van de Prinses Irenestraat en de Beekstraat.’  

De Meteriksewegreconstructie leidt ook tot gedeeltelijke en volledige wegafsluitingen. Zo is de Sint-Jansstraat sinds een week in beide richtingen afgesloten voor alle voertuigen. Borden wijzen de dames en heren verkeersdeelnemers hierop. Niemand die er zich ook maar iets van aantrekt. Hoe kan dat? De Horst-sweet-Horst top 5 van mogelijke verklaringen voor het massaal negeren van het inrijverbod van de Sint-Jansstraat:

5. De dames en heren verkeersdeelnemers zijn dusdanig bevangen door plotselinge, collectieve en onstuitbare lentekriebels dat ze denken die uitsluitend te kunnen botvieren bij Plantencentrum Van den Beuken.

4. De dames en heren verkeersdeelnemers hebben er een rotsvast vertrouwen in dat de Horster politie zich te allen tijde onledig houdt met datgene waartoe zij op aarde is: échte boeven vangen.

3. De automobielen van de dames en heren verkeersdeelnemers hebben dermate te lijden onder de Meteriksewegincisies dat niet te ontkomen valt aan een bezoek aan Vakgarage Maashorst.

2. De dames en heren verkeersdeelnemers krijgen juist op het moment dat ze de Sint-Jansstraat naderen een acute aanval van analfabetopictodatie, een aandoening die tijdelijk analfabetisme en pictogramblindheid tot gevolg heeft.  

1. De dames en heren verkeersdeelnemers zijn kommaneukers van de bovenste plank en denken: ‘Mooi! De Sint-Janstraat mag dan zijn afgesloten, over de Sint-Jansstraat staat gelukkig niets vermeld op de borden. Gassen maar!’

Klein mysterie 564 – Hippisch centrum en Kloosterhof

De Herberg De Troost-kluif die Horst-sweet-Horst vorige week dankzij X in de arena wierp, is intussen afgekloven door een gulzig Dagblad De Limburger.

Eens kijken of twee wat kleinere kluifjes even gretig aftrek vinden. Misschien meer iets voor de lokale media?

Eerst ’t perdjesspeul óppe Kroënenbaerg, voorheen International Horse Park en Hippisch Centrum genaamd en sinds enige tijd door het leven gaand als Equestrian Centre De Peelbergen (klik ook hier). Beoogd paardensportcentrum van internationale allure. Private partijen dragen vier miljoen euro bij en de gemeente Horst aan de Maas en de provincie Limburg respectievelijk 6,5 en 2,5 miljoen euro.

Volgens de oorspronkelijke plannen zou het centrum omstreeks deze tijd in gebruik worden genomen. Volgens de meest recente – alweer van januari daterende – berichten zorgde stagnatie bij de productie van een prospectus (!) echter voor maandenlange vertraging. Diezelfde berichten meldden dat het al sinds medio vorig jaar toezeggingen van investeerders regent. Over het daadwerkelijk binnengesleepte bedrag zwegen die berichten dan weer. Wel heette het in december dat ‘het vergunningenproces wordt doorlopen’ en in januari dat in april het ‘vervolgtraject’ zou beginnen.  

Hoe is nu de stand van zaken? Het vergunningenproces lijkt gaande: getuige de gemeentelijke website ligt op het moment de omgevingsvergunning ter inzage. De website meldt ook dat ‘de beslistermijn wordt verlengd’ –  vergeef me, maar voor het duiden van die mededeling ben ik helaas onvoldoende onderlegd.

Dat wat betreft het vergunningenproces. Maar hoe zit het met het ‘vervolgtraject’? Is dat inderdaad in april begonnen? Is het centrum voor het eind van dit jaar gereed, zoals volgens de aangepaste planning de bedoeling schijnt te zijn? Waarom is er geen website die Equestrian Centre De Peelbergen in de markt zet? Zijn de vier miljoen die private partijen zouden inbrengen inmiddels binnen? Of heeft de Rabobank de lening van 1,5 miljoen euro moeten verstrekken, waarvan in januari (klik hier) sprake was? Waarom staat op de gemeentelijke website bij het overzicht van de portefeuille van wethouder Driessen ‘International Horse Park’ vermeld en niet ‘Equestrian Centre De Peelbergen’? Gewoon een slip of the pen of iets om meer achter te zoeken?

Alles bij elkaar opgeteld krijg je niet de indruk dat het erg vlotjes loopt met het hippisch centrum. Toch lijkt er gezien het in gang gezette vergunningenproces tenminste enige beweging in de zaak te zitten. Van de renovatie van winkelcentrum Kloosterhof in Horst kun je zelfs dat niet zeggen. Het heeft er alle schijn van dat die trein, sowieso al eerder een boemeltje dat onderweg de nodige vertraging heeft opgelopen dan een intercity, op dood spoor is beland. Van alle ooit zo grootse plannen met Kloosterhof (klik hier) resteerde in december vorig jaar slechts een renovatie. De daarmee gepaard gaande werkzaamheden zouden medio dit jaar beginnen, zo verklaarde Suyderland Venrode, eigenaar van het complex, destijds tegenover Dagblad De Limburger. Sindsdien is niets meer vernomen van Suyderland Venrode noch van een renovatie. Omineus?  

Intermezzo – De Man met de Hamer (2)

Zondag 25 mei 2014, 16.18 uur, Jacob Poelsweg te America (klik op pijltje, afspelen met geluid aan):

Klein mysterie 563 – Bever (3)

Kom ik voor de verandering eens een keer cynisch uit de hoek, moet ik m’n keutel nog intrekken ook.

U herinnert zich ongetwijfeld de bever in het Lottums Schuitwater: meneer bouwde een dam in het Schuitwater, de waterstand steeg, de steigers van hengelsportvereniging Willem Barendsz kwamen onder water te staan, Staatsbosbeheer hing een camera op bij de dam, de dam werd desondanks door een onbekende verlaagd en het water zakte weer.

Na een eerste stukje in februari publiceerde ik er op 7 april een tweede stukje over. Dat eindigde als volgt: ‘Wat denkt u: zou de urgentie om de damverlager op te sporen groot zijn? Of zouden zowel Willem Barendsz als Staatsbosbeheer als de gemeente heimelijk maar wat blij zijn dat iemand hen van een netelig probleem lijkt te hebben verlost? En de camera van Staatsbosbeheer dan, die bij de dam hing ‘om te voorkomen dat vreemde deze verstopping verwijderen’? Die heeft ongetwijfeld te kampen gehad met een tijdelijke storing.’

Nu blijkt dat ik voor één keer te cynisch ben geweest. Wat lezen we namelijk op de website van Willem Barendsz: ‘Er zijn door Staatsbosbeheer camera’s geplaatst, en aan de hand van deze opnames is er inmiddels proces-verbaal opgemaakt aan meerdere personen in Lottum die takken uit de beek hebben weg genomen. Evt. boetes zijn dus voor eigen rekening!!’ Dus niks camera die te kampen heeft gehad met een tijdelijke storing, maar proces-verbaal, voor meerdere personen in Lottum zelfs. 

Het heeft er trouwens de schijn van dat in het normaliter zo serene Schuitwater een heuse beverdamoorlog woedt. Dat maak ik tenminste op uit deze, eveneens op de website van Willem Barendsz te lezen zin: ‘Weghalen [van de dam] heeft overigens geen nut omdat deze takken weer direct door andere terug gestapeld worden.’

Hoe nu verder? Volgens Willem Barendsz hebben de boswachters van Staatsbosbeheer toestemming gevraagd de dam te mogen verwijderen, ‘een traject wat helaas veel tijd nodig heeft’. Zo lang dat traject niet is voltooid, wijken de Lottumse vissers uit naar de Gubbelsvijver in Broekhuizenvorst. Zou dat ook geen mooie permanente oplossing zijn? Kan de bever rustig voortbouwen en bovendien dienen de vissers het Schuitwater sowieso per 1 juni 2016 te verlaten (aldus Dagblad De Limburger  van 9 april). Of is dat te kort door de bocht? Zo ja, heeft Staatsbosbeheer dan geen potje om de steigers op te hogen? Of drijvende steigers dan wel pontons, is dat niks? Of maak er een ontwerpwedstrijd van: voor techneuten moet het toch een uitdaging zijn een (creatieve) oplossing te bedenken waar zowel de bever als Willem Barendsz baat bij hebben?      

En verder beloof ik plechtig als het om het vernielen van beverdammen gaat, voortaan cynische opmerkingen over Willem Barendsz, Staatsbosbeheer en de gemeente achterwege te laten.  

Klein mysterie 562 – Rotondekunst (3)

Nieuwe rotondologische ontwikkelingen in Horst! Dat er wat gaande was met de rotonde Westsingel-Stationsstraat-Industriestraat was al langer duidelijk (klik op de afbeeldingen om ze te vergroten).

Een week geleden had ik nog het idee dat het middeneiland een educatief project ging worden dat het Droste-effect aanschouwelijk moest maken. M. dacht eerder aan een voetbalkunstwerk in wording, waarbij de getimmerten goals moesten verbeelden. In het centrum van het middeneiland zou vervolgens op maandag 14 juli een meer dan levensgroot standbeeld van Paul Verhaegh worden onthuld, de lokale voetbalheld die Nederland een dag eerder na het benutten van de achtste penalty in de finale tegen Brazilië het eerste wereldkampioenschap voetbal had bezorgd. Klonk best plausibel.

Inmiddels zijn we ingehaald door de feiten en is de heuvel in het centrum van het middeneiland voorzien van staaltjes beeldsnijkunst waarbij de in Horst toch op een heel hoog voetstuk staande Meester van Elsloo verbleekt. Van een afstandje had ik in eerste instantie de indruk dat het staande en liggende geabstraheerde menselijke wezens betrof. Na met gevaar voor eigen leven naar het middeneiland te zijn overgestoken, werd me snel duidelijk hoezeer ik met die inschatting uit de bocht was gevlogen. Geen geabstraheerde menselijke wezens, maar een uit drie elementen bestaand ensemble in de beste figuratieve tradities: een benzinepomp geflankeerd door twee banken met goudkleurige metalen rugleuningen.

Ik passeerde de rotonde al jaren en telkens had ik het gevoel dat er iets aan ontbrak. Het vervelende was alleen dat ik er maar niet op kon komen wat. Nu weet ik het: een middeneiland met een benzinepomp geflankeerd door twee banken met goudkleurige metalen rugleuningen. Deze rotonde is gemáákt voor een middeneiland met een benzinepomp geflankeerd door twee banken met goudkleurige metalen rugleuningen. Als middeneilanden met een benzinepomp geflankeerd door twee banken met goudkleurige metalen rugleuningen érgens thuishoren, dan wel op deze rotonde. Mooi zo laten, nooit meer iets aan veranderen.

Ik voorspel: in een mum van tijd groeit dit middeneiland met een benzinepomp geflankeerd door twee banken met goudkleurige metalen rugleuningen uit tot een place to be  in Horst. En ‘bijtanken op het middeneiland’, ‘even een middeneilandje doen’ en ‘lekker slangbangen op het middeneiland’ zullen rap uitgroeien tot gevleugelde Horster begrippen. Het Rotondologisch Genootschap zal het allemaal wel weer niets vinden, maar ik zeg: briljant!

Wat zegt u? Dat dit stukje zeker óók is gesponsord door Vissers Olie en Poels Wonen en Slapen? Hè bah, zeg, wat is dat nu weer voor misselijkmakende insinuatie? Hoe kómt u er bij?

Intermezzo – Lou de Palingboer

Een kleine anderhalf jaar geleden had ik er ineens genoeg van. De files, de ergernis over andermans rijgedrag, steeds maar weer de reparaties, al dat geld – weg met die auto! Sindsdien beweeg ik me voornamelijk te voet, per fiets, per bus en per trein. Bevalt prima. Je wordt wel eens nat, je bent soms wat langer onderweg en je wordt zo nu en dan over het hoofd gezien door automobilisten, maar voor de rest: geen centje pijn. Ik taal niet meer naar een auto. Althans, tot deze week taalde ik niet meer naar een auto. En nu begint het toch weer  te kriebelen. Komt allemaal door Louwrens Voorthuijzen alias Lou de Palingboer.

Lou de Palingboer, wie was dat ook alweer? Heel in het kort: Louwrens Voorthuijzen (1898-1968) was een visser en marktkoopman die na een visioen een religieuze beweging stichtte. Hij verkondigde God en de wederopgestane Christus te zijn, kreeg een schare volgelingen en genoot grote belangstelling van de media. Samen met een aantal ‘Lou-mensen’ vestigde hij zich in 1957 in een villa in Muiderberg. Toen de beweging steeds meer omstreden raakte, streken Lou en zijn aanhangers in 1965 neer in een kleine arbeiderswoning aan de Veenweg in America. Van daaruit werd de leer van Lou verspreid. Begin 1968 verhuisde het hele gezelschap naar het Belgische Agimont, waar de naar eigen zeggen onsterfelijke Lou korte tijd later overleed. (Voor verdere informatie kan ik vooral een kostelijk artikel (klik hier) van Hay Mulders over de Americaanse periode van de beweging aanbevelen én een aan Lou gewijde aflevering van Andere tijden.)

Allemaal goed en wel, maar wat heeft Lou de Palingboer nu te maken met mijn plotse verlangen naar een auto? Dat zit zo: dinsdag ontving ik de volgende e-mail van een anonieme afzender:

Goedenavond

Per toeval op deze advertentie uitgekomen en kijk eens van wie deze auto was. Lees de  schuine text in deze advertentie. http://link.marktplaats.nl/m806961606

M.v.g.

De link verwees naar een Marktplaats-advertentie van een zekere Michiel uit America (klik op de afbeelding om haar te vergroten):

‘Mercedes Benz Heckflosse 190D 1965. Nieuw in Nederland geleverd bij ons in het dorp. Oude auto van Lou de Palingboer (heeft hem nieuw gekocht). Vraagprijs € 1800.’

Dus voor 1800 euro ben je zomaar de nieuwe eigenaar van de Mercedes van Lou de Palingboer! Een Heckflosse  nog wel, een goddelijke (hetgeen ongetwijfeld verklaart waarom Lou ’m aanschafte) cultauto, figurerend in tal van films, waaronder Betty Blue:

Hay Mulders memoreert Lou’s Heckflosse  overigens ook in z’n bovengenoemde artikel: ‘De vrouw des huizes [Mien ‘Mientje’ Wiertz] werd meerdere malen in dorp gesignaleerd met een dure bontjas aan en een glanzende Mercedes.’ Díe Mercedes, díe Heckflosse, staat dus voor een lullige 1800 euro te koop! Weliswaar met een aantal gebreken, maar het is wél een Heckflosse  en ie is wél van Lou de Palingboer geweest. Kortom, een stukje rijdend cultuurhistorisch erfgoed om u tegen te zeggen. Het enige dat me van aanschaf weerhoudt, is de mogelijke wederopstanding van Lou. Die zou, zo verklaarde hij kort voor z’n overlijden, in 1972 plaatsvinden. Zover kwam het niet, maar wie zegt dat Lou zich niet een jaartje of veertig heeft vergist? Zul je zien dat ik die Heckflosse  net heb aangeschaft en dat Lou twee dagen later op de stoep staat om ’m op te eisen. En om nou weerstand te gaan bieden aan een verrezen Christus? 

Intermezzo – De Man met de Hamer (1)

Donderdag 22 mei 2014, 10.21 uur, Meteriksebaan te America (klik op pijltje, afspelen met geluid aan):

Klein mysterie 561 – Bibliotheek (13)

Telefoon. ‘Met Wim.’

‘Goeienavond, met X, je weet wel. Zeg, jij weet nogal veel van wat er allemaal in Horst speelt, hè?’

‘Nou, dat valt wel mee, hoor. Ik vang af en toe wel eens wat op, meer niet.’

‘Maar dat van de bibliotheek, dat heb je toch wel gehoord, neem ik aan.’

‘Wat? Dat het de bedoeling is dat de bibliotheek verhuist naar ’t Gasthoês? Heb ik gehoord en gelezen, ja. Triest.’

‘Inderdaad triest, maar dat bedoel ik niet.’

‘Dan moet ik passen.’

‘Heb je dan niet gehoord dat de bibliotheek moet verhuizen om de komst van Herberg De Troost mogelijk te maken?’

‘Nee, dat is nieuw voor mij. Die Herberg De Troost die ooit in Toverland zou worden gebouwd?’

‘Precies. Maar nu zou Herberg De Troost in ’t Gasthoês komen. Om dat te kunnen betalen, moet de bibliotheek weg uit De Librije. Daar komen ambtenaren in en onder het mom van “alle cultuur onder één dak” moet de bibliotheek dan naar ’t Gasthoês. Dat zou ook een voorwaarde van de provincie zijn om er geld in te pompen.’

‘Raar.’

‘Raar? Hier worden vieze spelletjes gespeeld.’

‘Als het klopt wat je zegt, wel ja.’

‘Het hele gemeentehuis schijnt het te weten, maar niemand mag er iets over zeggen.’

‘Vreemd.’

‘Ja. Ik vond dat ik je dit toch even moest laten weten.’

‘Dat waardeer ik, al weet ik nog even niet wat ik met je verhaal moet. Ik ben geen journalist die overal navraag doet hoe het nou precies zit.’

‘Nee, dat weet ik.’

‘Ik zou natuurlijk wel op Horst-sweet-Horst kunnen zetten dat iemand me heeft gebeld met een vreemd verhaal over de bibliotheek, ’t Gasthoês en Herberg De Troost. En dan maar hopen dat Hallo Horst aan de Maas  of Dagblad De Limburger  het oppikt en er iets mee doet.’

‘Hallo Horst aan de Maas? Die kennen het hele verhaal ook, alleen mogen ze er niet over schrijven.’

‘Tja, de gemeente betaalt natuurlijk goed voor die twee wekelijkse pagina’s in Hallo. Maar denk je niet wat te veel in complottheorieën?’

‘Dat lijkt er misschien wel op ja, maar ik heb dit verhaal al van verschillende kanten gehoord.’

‘Misschien moet ik er dan toch eens een stukje op Horst-sweet-Horst aan wagen, wie weet waartoe dat leidt. In elk geval bedankt voor de tip.’

‘Graag gedaan. Tot ziens en veel succes ermee!’

‘Ok. Bedankt. Hojje!’

Intermezzo – Stembureaurondgang

‘Wens stembureauleden @gemeenteHadM en ondersteuners mooie dag toe. Kan helaas geen rondgang maken.’ Aldus twitterde burgemeester Kees van Rooij in de nacht van woensdag op donderdag. Tegenvaller. Dan zelf maar in naam der Europese democratie een inspectierondgang maken langs alle 21 Horster stembureaus. Fiets pakken en trappen maar.    

1. Gemeenschapshuis De Meulewiek, Meterik; 10.22 uur; 0,8 kilometer.
Dreigende luchten. Doodse stilte. In de verste verten geen kiezer te bekennen.

Meterik, jarenlang de woonplaats van CDA-Tweede Kamerlid Raymond Knops, die vorige week Horstenaren in Hallo Horst aan de Maas opriep ‘ook’ op Irene Janssen (het ‘Hôrster Megje’) te stemmen, maar vandaag doodleuk twittert ‘Mijn stem gaat naar Jeroen Lenaers’.

Snel verder richting Griendtsveen. Wind tegen. Tegenvaller.

2. Gemeenschapshuis De Zaal, Griendtsveen; 11.14 uur; 13,9 kilometer.

De welbekende witte tape doet ook in Griendtsveen wonderen. Twee kiezers waargenomen.

3. Woonzorgcomplex Aan de Brug, America; 11.37 uur; 20,3 kilometer.

America toont zich een meester in het op listige manier bevestigen van stembureaubordjes aan hekken en borden.

 

Intussen uitbundige zonneschijn. Met stevige wind in de rug richting Horst gevlogen.

4. Gemeentehuis, Horst; 11.57 uur; 26,6 kilometer.
Ogenschijnlijk alles onder controle in de Horster machtsburcht. Geen Kees om me een hart onder de riem te steken. Tegenvaller.

Lunchpauze.

5. Zaal Debije, Hegelsom; 13.29 uur; 31,1 kilometer.
Dreigende luchten. Doodse stilte.

Hegelsom, huidige woonplaats van CDA-Tweede Kamerlid Raymond Knops. Wat zal het Hôrster Megje ’m vervloeken.

Onderweg naar Kronenberg rijd een terreinwagen me bijna van de sokken. Tegenvaller. Mijn stem gaat naar de Partij voor een Terreinwagenvrij Europa.

6. De Torrekoel, Kronenberg; 13.52 uur; 37,3 kilometer.

Zes, zeven, acht stemmers! Man en vrouw op fiets. Man gaat stembureau binnen; vrouw blijft buiten, in de weer met telefoon – óók best belangrijk. 

7. voormalige bibliotheek, Sevenum; 14.02 uur; 40,8 kilometer. 

Drukte! Man in scootmobiel: ‘Ik ga altijd stemmen, anders mag ik ook niet klagen.’ Vrouw: ‘Als de coalitievorming begint, haak ik af.’

Moest de leegstaande bibliotheek vorig jaar niet hals over kop verhuizen omdat er een koper was gevonden? De ondoorgrondelijkheden van de Horster politiek. Tegenvaller.

8. Verzorgingshuis Sevenheym, Sevenum; 14.04 uur; 41,2 kilometer.

Doorzichtige plakband. Ook een bevestigingsoptie. Aan de creativiteit van de stembureaubordjesbevestigingsambtenaren ligt het niet.

Steeds dreigender luchten. Opgeven? Maar íemand zal toch de honneurs voor Kees moeten waarnemen? Op naar Grubbenvorst!

Besouw? Doet die ook mee? Voor welke partij dan? Wel een leus om erin te houden.

Iets verderop het eerste (en naar later zal blijken enige) niet-CDA-bord op particulier terrein:

9. Zorgcentrum La Providence, Grubbenvorst; 14.38 uur; 49,5 kilometer.

Levendige drukte. Desondanks een stembureaurondgangsselfie:

10. Woonzorgcomplex Grootoord, Grubbenvorst; 14.43 uur; 50,3 kilometer.

Mooier kan niet. Meesterlijk: het verdwaalde snemmelke tape links.

Donkere wolken boven Lottum. Tegenvaller. Toch droog gearriveerd op de Markt aldaar. Kunstwerk van Wim Rijvers nog altijd niet terug. Tegenvaller. Had niet iemand me beloofd na te gaan waar het gebleven is?

11. De Smetenhof, Lottum; 15.03 uur; 55,8 kilometer.

Over de helft! Nog tien te gaan. Kees zal toch wel af en toe aan me denken? 

Het Hôrster Megje legt het hier af tegen Diana: Diana 12 ½ Jaar Doktersassistente Hoera!

Regendruppels. Tegenvaller.

Broekhuizen.

Rechtopgezette verloren wieldop!

Ineens felle zon.

Het mooiste Horster beeld op de lelijkste locatie:

12. Naesenhof, Broekhuizen; 15.26 uur; 59,8 kilometer.

Man: ‘Ah, een fotograaf.’ Ik: ‘Je staat er versteld van hoeveel variatie er in die stembureaubordjes zit. Ik heb al elf stembureaus gehad, maar dit is het eerste van dit type.’ Man: ‘Maar die rode pijl hangt niet helemaal recht.’ Ik: ‘Meneer, u moest eens weten.’ Man: ‘Ach ja, ambtenaren …’

13. BMV De Schakel, Broekhuizenvorst; 15.34 uur; 60,9 kilometer.

Voor de oranje gepleisterde muur staan vijf jongens van een jaar of acht. ‘Wat ben jij aan het doen?’ Vousvoyeren is er blijkbaar niet meer bij. Zelfs niet bij Broekhuizenvorster jongens van een jaar of acht. ‘Nou jongens, ik neem de honneurs waar voor de burgemeester en fiets alle stembureaus in de gemeente langs.’ ‘…’

De befaamde Broekhuizenvorster gastvrijheid!

Mijn weg vervolgend richting Swolgen hoor ik achter me: ‘Job! Kom! We achtervolgen ’m! Kom! Er achteraan!’

14. Café-Zaal Wilhelmina, Swolgen; 15.45 uur; 64,2 kilometer.

Wéér een nieuw type stembureaubordje. Ja, ja, je maakt wat mee op zo’n dag.

15. ’t Brugeind, Meerlo; 15.59 uur; 67,5 kilometer.

Eerste stembureau waar je doorheen kunt fietsen. Ja, ja, je maakt wat mee op zo’n dag.

Onderweg naar Tienray enthousiast begroet door een tegemoetkomende postbode. Tenminste iemand die m’n inspanningen waardeert. Aardige man. Van Kees taal noch teken. Tegenvaller.

Victor hangt nog altijd. Tegenvaller.

De Partij Tegen Opgehangen Victor Veiligs, die had er toch ook nog wel bij gekund?

16. Dienstencentrum Zonnehof, Tienray; 16.06 uur; 69,5 kilometer.

Doodse stilte.

Zal Tienray weer de Horster kern met het hoogste percentage PVV-stemmers worden?

Via d’n Eikelenbos naar Melderslo.

Nog vijf te gaan.

17. MFC de Zwingel, Melderslo; 16.29 uur; 74,9 kilometer.

Foto maken en snel weer weg. Voor je het weet heb je een stembureaubemanner achter je aan zitten. Maak dan maar eens aannemelijk dat je de honneurs waarneemt voor Kees. 

18. OJC Niks, Horst; 16.38 uur; 77,6 kilometer.

Big Brother is watching you through his blue and orange glasses, near the ladder opstelplaats. Vlug weg hier.

19. Verzorgingshuis Berkele Heem, Horst; 16.41 uur; 78,2 kilometer.

CDA-bolwerk. De rust van een verzorgingshuis op een donderdagnamiddag. Bepaald niet ongunstig, met het oog op dat CDA-bolwerkachtige.

Voor het oud-gemeentehuis houdt J. me staande. J.: ‘Waarom zou ik nog op de PvdA stemmen? Ik denk dat het SP wordt.’ Ik: ‘Die zijn anders niet echt voor Europa.’ J.: ‘Maar moeten wij dan opdraaien voor Grieken en Italianen die nog geen vier uur per dag werken?’ Ik: ‘…’

   

20. Kantine Dendron Sporthal, Horst; 16.59 uur; 81,4 kilometer. 

En de stembureaubemanning maar elke tien minuten naar buiten komen om te controleren of onverlaten de trolley niet hebben verplaatst.

Dinerpauze.

Met De Lèste Geulde, mijn stembureau, in zicht probeert het Hôrster Megje me nog te verleiden. Kansloos.

21. De Lèste Geulde, Horst; 18.07 uur; 86,7 kilometer.

Missie volbracht! Geen Kees. Geen ontvangstcomité. Geen harmonie. Geen slingers. Geen ballonnen. Niks. Tegenvaller. Kruip je daarvoor nou 86,7 kilometer op de fiets? Volgende keer mag ie het gewoon weer zelf doen, die Kees.