Intermezzo – Aleppo

4 en 5 mei deze week. Dodenherdenking en Bevrijdingsdag. Goed dat wordt herdacht, goed dat wordt gevierd. Even goed, of misschien nog wel beter, is het om ook stil te staan bij de oorlogsverschrikkingen van vandaag de dag. Zoals die in Syrië. Meer dan zinnig dus dat gistermiddag in het centrum van Horst de aandacht werd gevraagd voor de recente dramatische gebeurtenissen in Aleppo. In de grootste stad van Syrië vonden honderden onschuldige mannen, vrouwen en kinderen de afgelopen weken door oorlogsgeweld de dood.

Op wat ik bij gebrek aan beter maar het Peelkabouterplein zal noemen, maakte de in Sevenum woonachtige Syrische vluchteling Ibrahim Alsalhani Horst aan de Maas hierop attent. Op ingetogen wijze: door middel van foto’s van de verwoestingen en het leed en door middel van korte, informatieve teksten. Voorbijgangers werden uitgenodigd hun gevoelens op papier te zetten. In al haar bescheidenheid een roerende manifestatie.

Mooie gelegenheid ook om een praatje aan te knopen met Ibrahim en de andere aanwezige nieuwe Horstenaren, onder wie voormalige inwoners van Aleppo. Van die gelegenheid werd jammer genoeg slechts mondjesmaat gebruikgemaakt. ‘Jammer genoeg’ omdat me zo langzamerhand steeds duidelijker wordt dat in Horst aan de Maas nog veel onwetendheid heerst over Syrië en Syriërs. Als ik er niet zelf bij was geweest, zou ik bijvoorbeeld nooit geloofd hebben dat iemand, nadat hij had gehoord dat Ibrahim afkomstig is uit Syrië, hem doodserieus en zonder kwade bijbedoelingen vroeg of hij hier was ‘for work or for holiday’. Anderen weten wel dat er in Syrië iets aan de hand is, maar hebben geen flauw idee wat. Hier zijn beslist nog wat werelden te winnen. Aan de Syriërs ligt het niet, die zijn doorgaans maar al te graag tot praten bereid, desnoods met handen en voeten.

Ibrahim (tweede van links) met enkele landgenoten

De oorlog in Syrië afdoen als de ver-van-mijn-bedshow is de ogen sluiten voor de realiteit. Die is dat in Horst aan de Maas inmiddels een behoorlijk aantal Syriërs woont. Dat zullen er in de nabije toekomst alleen nog maar meer worden. De kans dat je buurvrouw, die voorkruiper in de rij voor de kassa bij de Lidl of die vriendelijke man op z’n aftandse fiets een arts uit Aleppo, een schoenmaker uit Damascus of een ict’er uit Homs is, wordt met de dag groter (klik op de afbeelding om haar te vergroten).

Ik herhaal, en blijf herhalen: of je nu voor- of tegenstander bent van de opvang van vluchtelingen, feit is dat ze er zijn en dat ze op z’n minst nog een tijdje zullen blijven. Waarom zou je dan niet proberen er samen het beste van te maken?

Intermezzo – Vaerkesloëzie (1)

In januari en februari 2004 organiseerde Kring Ter Horst van het Limburgs Geschied- en Oudheidkundig Genootschap (LGOG) een cursus Limburgse dialecten. De 31 voornamelijk Horster en Sevenumse cursisten kregen onder meer opdracht de tien meest karakteristieke woorden van hun dialect op te schrijven. Dat leidde tot een weinig verrassende top 10:

10. doorslag / dörslag (vergiet)

9. kerboet / karboet (balkenbrij)

8. beiepikker / beejepik (koolmees)

7. taffel (tafel)

6. kwekker / kwegke (kikvors)

5. schótelslet (vaatdoek)

4. foetele (oneerlijk handelen)

3. jiets (huismus)

2. inkàts / in(k)ketske (eekhoorn(tje)

1. zekdumpel / zekdempel (mier)

Veel interessanter zijn de meer dan honderdvijftig woorden die de top 10 niet haalden. Waaronder mij volslagen onbekende woorden als zomedienig (dadelijk), nirke (herkauwen), nuem (bomen – of zou dit een tikfout zijn en is buëm bedoeld?), roeëmekar (melkkar), zinnig (zachtjes), huiveule (onnozelaar), tisdook (lap waarmee men het fornuis poetst) en brilleschej (etui). Wellicht allemaal Sevenumse woorden?

Ik kwam zelfs een woord tegen waarvan ik niet zou weten hoe je het uitspreekt en waarvan de Nederlandse betekenis me bovendien volkomen vreemd is: totöu, dat blijkbaar ‘toetouw’ betekent – ik kom niet verder dan een associatie met het door peuters gebrabbelde toetoe als ze ‘auto’ bedoelen.

Maar goed, mijn absolute favoriet onder de woorden die de top 10 niet haalden is vaerkesloëzie. Ik vermoed dat het in elk geval een Horster woord is. De vraag of het ook in Sevenum werd of wordt gebezigd, kunnen Sevenumse Horst-sweet-Horst-lezers ongetwijfeld beantwoorden.

Wat vaerkesloëzie betekent? Hoho, even geduld nog. Eerst als luchtig intermezzo een snelle Horst-sweet-Horst top 5 van wat vaerkesloëzie allemaal niet betekent:

5. een mechanisch horloge met een kroon waarin een krul zit;

4. een horloge met een bandje van varkensleer;

3. een horloge dat de boer herinnert aan de tijdstippen waarop de varkens moeten worden gevoerd;

2. een roze horloge;

1. een horloge dat op elk heel uur even knort.

Wat vaerkesloëzie dan wel betekent? Het geslachtsdeel (klokkenspel) van een varken! Prachtig.

N.B. De top 10 en de lijst van woorden die de top 10 niet haalden, zijn te vinden in de papieren versie van nummer 30 van Info LGOG Kring Ter Horst. Ze ontbreken helaas in de gedigitaliseerde versie van dat nummer (klik hier, klik op ‘Info LGOG’, klik op nummer 30 en ga naar bladzijde 20).

Top 5 – Razend interessante wetenswaardigheden over het Horster paaltjesparadijs

De Horst-sweet-Horst top 5 van met voorrang te verwijderen Horster paaltjes van vorige week (klik hier) leidde tot drie Facebookreacties (klik hier). De meest opmerkelijke was die van de gemeentelijk palenverwijderaar in hoogsteigen persoon: ‘De gemeente richt zich meer op dit soort exemplaren c.q excessen.’ Deze tekst ging vergezeld van een foto van de kruising Loevestraat – Gastendonkstraat.

Tekst en foto leidden weer tot een – toegegeven: vrij voorspelbare – Horst-sweet-Horst-reactie:

‘Had ik dit eerder geweten dan had dit unieke ensemble een ereplaats gekregen in de Horst-sweet-Horst top 5 van onder geen beding te verwijderen Horster paaltjes! Geef er bekendheid aan en gegarandeerd dat er busladingen toeristen op af komen. Dit zet Horst op de kaart!’

Dat schreef ik nog voordat ik ter plekke een kijkje was gaan nemen. Nu ik dat wel heb gedaan, ben ik er nog heiliger van overtuigd dat de gemeente Horst aan de Maas een blunder van jewelste begaat als ze dit paaltjesparadijs te gronde richt. Een volksopstand ware toe te juichen, doch te vrezen valt dat hier sprake is van een onomkeerbaar besluit – nog even afgezien van de vraag of het volk bereid is óók in opstand te komen als het echt ergens om gaat.

Wat de toekomst ook mag brengen voor deze paaltjes, het leek me goed ze onder het motto ‘meten is weten’ aan een grondig feitelijk onderzoek te onderwerpen. Zo gezegd, zo (met behulp van Leopold P.) gedaan. Een en ander heeft geresulteerd in de Horst-sweet-Horst top 5 van razend interessante wetenswaardigheden over het Horster paaltjesparadijs. Komt-ie:

5. Dit pleintje, deze hoek, deze kruising, of hoe we het ook moeten noemen, telt 23 houten paaltjes, twee lantaarnpaalpalen en één verkeersbordpaal. In de houten paaltjes vallen drie formaties te onderscheiden: acht Loevestraatpaaltjes, vier bochtpaaltjes en tien Gastendonkstraatpaaltjes.

Eén solitair Gastendonkstraatpaaltje valt buiten elke formatie. Overigens valt erover te discussiëren of het achtste Loevestraatpaaltje in feite niet het eerste bochtpaaltje is.

4. Er bestaan hoogteverschillen tussen de 23 houten paaltjes, maar deze zijn nauwelijks vermeldenswaard. Met zijn 84,5 centimeter is het vierde paaltje na de Loevestraatlantaarnpaal het hoogste van alle paaltjes.

3. De gemiddelde onderlinge afstand tussen de paaltjes is het grootst bij de Loevestraatpaaltjes: 135,2 centimeter. De gemiddelde onderlinge afstand tussen de Gastendonkstraatpaaltjes bedraagt slechts 90,4 centimeter.

De verantwoordelijke paaltjesplaatser wordt bij dezen verzocht opheldering te verschaffen over de rationale van dit hoogst opmerkelijke verschil.

2. Al dan niet toevallig is het hoogste paaltje het enige dat is opgesierd met een plaatje. Dit witte paalplaatje is met vier schroeven bevestigd, waarvan die rechtsonder ernstige sporen van oxidatie vertoont. Op het plaatje zijn tegen een rode achtergrond negen witte cijfers, een witte letter (‘B’) en twee witte komma’s aangebracht.

1. Op de houten paaltjes groeien naar het zich laat aanzien twee soorten mossen.

Al kan het ook zijn dat het de levende en de dode variant van één mossoort (korstmos?) betreft.

Dit behoeft nader onderzoek.

Resteert de vraag waarom niet een 24e houten paaltje is geplaatst om het solitaire Gastendonkstraatpaaltje uit zijn eenzaamheid te verlossen.

En ook de vraag of nooit is overwogen de Gastendonkstraatlantaarnpaal te verplaatsen naar de huidige positie van het solitaire paaltje en dat anderhalve meter op te schuiven richting Gastendonkstraat zodat het onderdeel van de Gastendonkstraatformatie zou worden en het paaltjesparadijs bovendien aan twee zijden zou worden gemarkeerd door een lantaarnpaal.

Klein mysterie 696 – Ontwerpwedstrijd Willem-Alexander

And the winner is … Teun Verbeek!

Herinnert u het zich nog? In februari schreef de gemeente Horst aan de Maas een wedstrijd uit voor een nieuw staatsieportret van Willem-Alexander dat de raadszaal moest gaan opsieren. Goed en mooi initiatief, waarover ik me destijds lovend uitliet, al bleef een enkele kritische vraag niet achterwege (klik hier).

En nu, drie maanden later, is de winnaar bekend. Dat maak ik althans op uit de website van Teun Verbeek: ‘Studio Teun Verbeek ontwikkelt een nieuw Staatsieportret van Koning Willem-Alexander voor de raadzaal van de Gemeente Horst aan de Maas.’ Vreemd genoeg heeft de initiatiefnemer van de wedstrijd, de gemeente, naar mijn beste weten nog geen melding gemaakt van de uitslag. Vergelijk het met Leonardo DiCaprio die zelf bekend moet maken dat hij een Oscar heeft gewonnen. Beetje knullig zo. Was Koningsdag niet de bij uitstek geschikte gelegenheid geweest de winnaar te openbaren?

Wie is Teun Verbeek? Aan zijn website ontleen ik de wetenschap (klik hier) dat hij in 2012 is afgestudeerd aan de Design Academy in Eindhoven. Dat hij meteen daarna Studio Teun Verbeek in Venray begon. Dat hij diverse opdrachtgevers had. Dat hij opdrachten kreeg op het gebied van art direction, adverteren en grafisch ontwerp. Dat hij van 2014 tot 2016 als Executive Show Designer werkzaam was bij ImagicalWorks BV. Dat hij onlangs zijn designstudio nieuw leven heeft ingeblazen.

Maar waar het uiteindelijk om gaat is zijn portret van Willem-Alexander. Daar valt, afgaand op de afbeeldingen op zijn website (klik hier), weinig op aan te merken. De weergave van het hoofd van de koning is, aldus de website, ‘geabstraheerd en respectvol ontdaan van traditionele symboliek’. Het portret wordt opgebouwd uit selfies van Horstenaren. Het gaat om een publieksparticipatief kunstwerk: alle inwoners van de gemeente worden opgeroepen een selfie in te sturen. Daardoor ontstaat ‘een spanningsveld in herkenbaarheid’ – whatever that may be.    

Enfin, op voorhand dus weinig mis met het portret. Wel opmerkelijk is dat het ontwerp dat Teun indiende hemelsbreed lijkt te verschillen van wat nu uitgevoerd gaat worden. Het ontwerp was een digitaal portret, waarin ‘een veelvoud aan uiteenlopende portretfoto’s’ in elkaar over zouden vloeien. In die portretfoto’s zouden ‘alle subgroepen in de samenleving’ aan bod komen. Kijk maar:

In de uit te voeren versie hebben de portretfoto’s van ‘alle subgroepen in de samenleving’ plaatsgemaakt voor selfies van Horstenaren. Wezenlijker nog is dat het dynamische, steeds van aanzien wisselende digitale portret lijkt te zijn veranderd in iets statisch. Rraarrr. Wie of wat zou de kunstenaar hiertoe hebben bewogen? Of sla ik de plank helemaal mis? Hopelijk geeft de geplande tentoonstelling over de ontwerpwedstrijd uitsluitsel.

Intermezzo – Danseur noble

Maandag 25 april 2016, 13.47 uur, Smidseplein te Horst (klik op pijl om filmpje te starten):

Intermezzo – Patronaatsfoto

Afgelopen vrijdag zijn in het steegje tussen parkeerplaats Kerkeveld en de Kerkstraat vijf historische Horster foto’s op groot formaat onthuld (klik hier).

Het zijn stuk voor stuk prachtige foto’s en het initiatief om het Horster centrum op te sieren met historische foto’s verdient alle lof. Desalniettemin heb ik ook enkele vragen en kritische opmerkingen. Daarover een andere keer misschien meer. Voor nu graag uw aandacht voor de foto waar ik gistermorgen in alle vroegte wel een minuut of tien gebiologeerd naar heb staan kijken (klik op de afbeelding om haar te vergroten): 

De patronaatszaal met twee aanpalende kapelaanswoningen. Beter bekend als Het Patronaat. Gebouwd in 1908-1909 en niet ‘omstreeks 1926’, zoals abusievelijk staat vermeld op het tekstbordje onder de foto.

Velen hebben er mooie herinneringen aan – zelf staat me nauwelijks iets bij van de hoogst enkele keer dat ik het gebouw heb betreden. Voor Patronaatsnostalgie bent u hier daarom aan het verkeerde adres. Het gaat me om andere dingen. Nee, het gaat me eigenlijk maar om één ding: die Eend, de derde auto van links, is dat onze Eend?

Is dat onze bordeauxrode Eend, kenteken 37-61-FR (zo herinner ik het me tenminste), tweedehands aangeschaft omstreeks 1973 en een jaar of vijf later van ellende in elkaar gezakt, misschien wel mede omdat mijn vader er eens het hele schoolvoetbalelftal mee naar Griendtsveen vervoerde? ‘Nee, natuurlijk kan dat niet jullie Eend zijn, want de foto dateert uit 1970 en toen hadden jullie die bordeauxrode Eend nog niet’, zult u zeggen. Klopt, in 1970 hadden we een gele Eend en de Eend op de foto is geen gele Eend. Zal ik u alleen eens iets verklappen: de foto dateert helemaal niet uit 1970! Dat zou misschien zijn te bewijzen met behulp van de mij allemaal onbekende mensen die figureren op de foto. Maar het valt zeker te bewijzen aan de hand van de auto van een mij al even onbekend merk, uiterst rechts.

Het zou me niet verbazen als dit de auto is waarin dokter Van de Meerendonk zaliger (of diens buurman, eveneens zaliger) zich destijds voortbewoog. Maar merk en eigenaar doen er nu even niet toe. Wat er wel toe doet is de kentekenplaat: 42-RG-69. En kentekenplaten met letters tussen de cijfers werden pas vanaf 3 september 1973 uitgereikt (klik hier)! Ergo: de foto dateert van ná september 1973. Waarmee de kans dat onze bordeauxrode Eend er op is vereeuwigd ineens weer een heel stuk groter is. Weet u wat: tot het tegendeel is bewezen, claim ik gewoon dat het onze bordeauxrode Eend is. 

Top 5 – Onder geen beding te verwijderen Horster paaltjes

‘Het Horst aan de Maas van de toekomst streeft naar een effectieve en efficiënte inrichting van de openbare ruimte. In 2013 zijn al ruim 1000 overbodige verkeersborden verwijderd. In onze gemeente staan ook veel overbodige paaltjes. Deze paaltjes zijn in verschillende maten en kleuren dominant aanwezig. Onze buitendienst gaat vanaf deze week van start met het verwijderen van overbodige paaltjes. In eerste instantie worden alleen paaltjes verwijderd binnen de bebouwde kom in Horst. In een later stadium komen de overige kernen binnen onze gemeente aan de beurt.’

Wat jammer dat Horst aan de Maas het, getuige dit bericht op de gemeentelijke website (klik ook hier), nodig vindt paal en perk te stellen aan de ongekende diversiteit aan paaltjes in de openbare ruimte. Die vele duizenden paaltjes in alle mogelijke variëteiten zijn juist een sieraad voor Horst aan de Maas. De rigoureuze paalkaalslag zal het aanzien van deze gemeente voor lange tijd ernstig aantasten. Nu nog niet alle paaltjes het loodje hebben gelegd, wil Horst-sweet-Horst op het nippertje graag pleiten voor het behoud van de meest markante Horster paaltjes. Vandaar de Horst-sweet-Horst top 5 van onder geen beding te verwijderen Horster paaltjes. Komt-ie:

5. Paaltjes die de passant even prikkelen tot nadenken over het antwoord op de vraag welk bord er ooit aan was bevestigd, zoals dit paaltje aan Stuksbeemden.

4. Paaltjes die bungelen aan een ijzerdraadje, zoals dit paaltje op het Smidseplein.

3. Paaltjes die als een paal boven water staan, zoals dit paaltje in de Kabroeksebeek tussen Middelijk en Vijverlaan.

2. Paaltjes die nog zitten te wachten op een Horst-sweet-Horst-onderzoek naar hun functie en betekenis, zoals dit paaltje aan de Venrayseweg.

1. Paaltjes die herinneren aan niet meer bestaande roemruchte jongerencentra voor de alternatieve jeugd in Horst en omgeving, zoals dit paaltje aan de Molenstraat.

Top 5 – Met voorrang te verwijderen Horster paaltjes

‘Het Horst aan de Maas van de toekomst streeft naar een effectieve en efficiënte inrichting van de openbare ruimte. In 2013 zijn al ruim 1000 overbodige verkeersborden verwijderd. In onze gemeente staan ook veel overbodige paaltjes. Deze paaltjes zijn in verschillende maten en kleuren dominant aanwezig. Onze buitendienst gaat vanaf deze week van start met het verwijderen van overbodige paaltjes. In eerste instantie worden alleen paaltjes verwijderd binnen de bebouwde kom in Horst. In een later stadium komen de overige kernen binnen onze gemeente aan de beurt.’

Wat goed dat Horst aan de Maas, getuige dit bericht op de gemeentelijke website (klik ook hier), eindelijk paal en perk gaat stellen aan de ongebreidelde wildgroei van paaltjes in de openbare ruimte. Die vele duizenden paaltjes in alle mogelijke variëteiten ontsieren al veel te lang op tal van plekken het straatbeeld in Horst aan de Maas. De te verwachten rigoureuze kaalslag zal het aanzien van deze gemeente naar een veel hoger niveau tillen. Omdat het amoveren van de paaltjes waarschijnlijk enige tijd in beslag zal nemen, wil Horst-sweet-Horst graag pleiten voor een prioritering in het verwijderen van paaltjes. Vandaar de Horst-sweet-Horst top 5 van met voorrang te verwijderen Horster paaltjes. Komt-ie:

5. Paaltjes die voor paal staan omdat ze niet met ijzerdaad met elkaar verbonden zijn terwijl het er alle schijn van heeft dat dat wel de bedoeling is, zoals deze paaltjes aan de Americaanseweg.

4. Paaltjes die al vanaf hun plaatsing de vraag oproepen waarom ze toch in hemelsnaam hun tijd liggen en staan te verdoen, zoals deze paaltjes op het Engelerveld.

3. Paaltjes die bedoeld zijn om vlaggen aan op te hangen die moeten bevorderen dat de lachwekkende naam Kasteelpark Ter Horst ingang vindt, zoals deze paaltjes aan de Venrayseweg.

2. Paaltjes die een voorspoedige ontwikkeling van olifantenpaadjes in de weg staan, zoals deze paaltjes op het Smidseplein.

1. Paaltjes die ooit de ingang van bebouwde kommen stonden te verzieken, na verplaatsing van de bebouwde komgrens zijn blijven staan en daardoor helemaal als kut op dirk slaan, zoals deze paaltjes aan de Pastoor Debijestraat in Hegelsom.

Intermezzo – Greenport

Dagblad De Limburger, 17 februari 2009: ‘Het aantal banen in Greenport Venlo groeit de komende tien jaar met 25.000. Dat staat in het masterplan en strategisch businessplan dat morgen wordt gepresenteerd door gedeputeerde Ger Driessen.’

Dagblad De Limburger, 11 februari 2011: ‘Volgens Driessen levert Greenport Venlo binnen tien jaar zo’n 25.000 banen op.’

De simultaan schaker – De nieuwe horizonten van gedeputeerde Ger Driessen, juli 2011: ‘Greenport is een turbomotor voor de werkgelegenheid met op termijn 20.000 nieuwe arbeidsplaatsen.’

Website provincie Limburg, 8 april 2016: ‘Ontwikkelbedrijf Greenport Venlo; een krachtige speler met nog zo’n 300 hectare uit te geven bedrijfsterreinen en een vermogen van € 200 miljoen. De verkoop van de grond zit inmiddels bij de top van Nederland en levert uiteindelijk zo’n 15.000 nieuwe banen op.’

Dagblad De Limburger, 23 april 2016: ‘De provincie Limburg en de gemeenten Venlo, Horst aan de Maas en Venray brachten onlangs het nieuws dat een bedrijf wordt opgetuigd dat door de verkoop van driehonderd hectare bedrijfsgrond rondom het Floriadeterrein 10.000 banen gaat scheppen.’

Naar verwachting volgt op 16 juni 2016 het bericht dat turbomotor Greenport 5.000 nieuwe banen gaat scheppen.

Naar verwachting volgt op 12 september 2017 het bericht dat turbomotor Greenport 0 nieuwe banen gaat scheppen.

Naar verwachting volgt op 17 februari 2019 het bericht dat turbomotor Greenport leidt tot een verlies van 5.000 banen.

Naar verwachting blijven bestuurders – niet in de laatste plaats die van Horst aan de Maas – tot sint-juttemis van de daken schreeuwen dat in Noord-Limburg door turbomotor Greenport de bomen tot in de hemel zullen groeien. Naar verwachting zullen er tot sint-juttemis gemeenteraadsleden zijn die geloven in zulke sprookjes. Naar verwachting zal het daarom tot ver na sint-juttemis duren voordat Noord-Limburg verlost is van deze hele Greenport-flauwekul. 

Klein mysterie 695 – Vluchtelingenopvang (3)

NRC Handelsblad berichtte afgelopen dinsdag dat veel te weinig vluchtelingen met een verblijfsvergunning (‘statushouders’) doorstromen naar normale huisvesting. Oorzaken, aldus de NRC, zijn een tekort aan sociale woningbouw en ‘maatschappelijke weerstand tegen het idee om vluchtelingen voorrang te geven bij het verdelen van sociale woningen’.

Dit roept de vraag op hoe Horst aan de Maas er in dit opzicht voorstaat. Precies een half jaar geleden beloofde het gemeentebestuur 160 tot 400 statushouders extra op te vangen in Horst aan de Maas. Op hoeveel staat de teller inmiddels? Is dit conform de verwachtingen? Wanneer denkt het gemeentebestuur 160 extra statushouders te hebben gehuisvest? Wanneer 400? Stokt ook hier de huisvesting van statushouders? Zo ja, waarom?

Zelf zie ik die extra statushouders liever vandaag dan morgen komen. Kwestie van solidariteit met mensen die het, al dan niet tijdelijk, minder hebben getroffen dan wij. Kwestie van solidariteit ook met gemeenten die wél paraat stonden toen er noodopvang moest komen en met gemeenten die wél bereid waren of zijn tot het opzetten van een asielzoekerscentrum op hun grondgebied.

In november verscheen hier de Horst-sweet-Horst top 5 van positieve effecten van de komst van statushouders naar Horst aan de Maas. Op dat moment kende ik nog geen Horster statushouders. Intussen wel. Nog veel te weinig en ik ken ze nog niet goed genoeg. Maar het begin is er en ik ben er nu nog zekerder van dat Horst aan de Maas baat heeft bij de komst van meer statushouders. Ik ben er ook nog dieper van doordrongen geraakt dat je mensen niet als groep maar als individu moet zien. Dat ‘de’ Nederlander niet bestaat, stond voor mij al heel lang vast. Het afgelopen jaar ben ik er achter gekomen dat ‘de’ Pool niet bestaat. Sinds enkele maanden weet ik dat ook ‘de’ Syriër, ‘de’ moslim en ‘de’ vluchteling niet bestaan. Ali heeft een heel ander levensverhaal dan Aisha. Tahira heeft heel andere opvattingen dan Ibrahim. Mohamed heeft heel andere idealen dan Sahar. Open deur natuurlijk, maar je beseft het pas echt als je hen spreekt.

Het contact met de statushouders heeft me ook geconfronteerd met mijn eigen vooroordelen. Zo leek het me een uitgemaakte zaak dat belijdende moslims zeker in het openbaar geen alcohol drinken. Mag u raden wat de eerste de beste moslim die ik hier tegenkom doet. Ander, misschien nog wel sprekender voorbeeld: twee weken geleden trad op het Mondiaal Evenement (klik hier) een bijzonder schaars geklede Braziliaanse sambadanseres op. ’t Gasthoês was op dat moment voornamelijk gevuld met meer of minder zwaar gehoofddoekte vrouwen. ‘Ai, ai, als dat maar goed gaat’, dacht ik, ongetwijfeld niet als enige. Koudwatervrees: al die gehoofddoekte vrouwen hadden de grootste lol.

Velen zien de komst van vluchtelingen naar Nederland en van statushouders naar Horst aan de Maas niet zitten. Dat mag uiteraard. Feit is dat die statushouders er zijn en waarschijnlijk ook nog wel even zullen blijven, of je dat nu leuk vindt of niet. Je kunt ze uit de weg gaan en blijven volharden in je oordelen, maar je kunt ook proberen er het beste van te maken. Hen opzoeken, het gesprek met hen aangaan en hen confronteren met je oordelen. Goed mogelijk dat je die vervolgens moet bijstellen. Zo niet, dan kun je ze tenminste voortaan baseren op ervaringen. Grijp die kans! Kom maar op met die extra statushouders.

Actualisatie – Olifantenpaadjes (19)

Oude liefde roest niet. Toch is het wel zo netjes oude liefdes ook een beetje te onderhouden. En daarin schiet Horst-sweet-Horst herhaaldelijk tekort. Neem nu olifantenpaadjes. Ik ontdekte ze in 2009 (klik hier) en bericht er sindsdien regelmatig over. Regelmatig en tegelijkertijd veel te weinig. Het afgelopen jaar bijvoorbeeld slechts tweemaal. Wat de indruk zou kunnen wekken dat olifantenpaadjes op hun retour zijn, mijn liefde voor olifantenpaadjes is bekoeld of mijn antenne voor het ontdekken van olifantenpaadjes niet meer functioneert. Geen van drieën is het geval. En toch leggen olifantenpaadjes het vaak af tegen andere vermeldenswaardige zaken. Te vaak en ten onrechte. Ik beloof bij dezen beterschap. Rehabilitatie van het olifantenpaadje!

Eén criterium voor het beoordelen van de kwaliteit van olifantenpaadjes is het aantal overbodige meters dat wordt bespaard door gebruikmaking van het paadje. Deze zogeheten terreinwinstfactor leidde in 2011 al eens tot een Horst-sweet-Horst top 5 (klik hier). Op de eerste plaats eindigde een olifantenpaadje bij perron 1 van station Horst-Sevenum. Terreinwinstfactor (in dat geval ook treinwinstfactor): 188 meter.

Het slechte nieuws is dat dit olifantenpaadje inmiddels ten prooi is gevallen aan de almaar oprukkende verstening. Het goede nieuws is dat Horst aan de Maas een olifantenpaadje rijk blijkt te zijn dat de terreinwinst van 188 meter verre overtreft. Het bevindt zich aan de Stationsstraat in Horst en overbrugt de afstand meter tussen de parkeerplaats van Fitklub en het aanpalende fietspad.

Wie op dit punt voor de voorgeschreven route kiest, dient 643 meter af te leggen. Via het olifantenpaadje bedraagt de afstand 4,5 meter. Terreinwinstfactor: 638,5 meter.

Nu zou je kunnen denken dat juist fitnessers hun hand niet omdraaien voor 638,5 extra meters, maar de praktijk wijst anders uit, zo bewijst de mate van uitgesletenheid van het paadje. Daarnaast maakt het feit dat de vertakkingen van het paadje allebei even diep zijn uitgesleten duidelijk dat er geen verschil in gebruiksfrequentie is tussen komende en gaande fitnessers. Enigszins tot mijn verbazing, moet ik bekennen: je zou verwachten dat het paadje voor gaande – en dus vermoeide – fitnessers dieper is uitgesleten dan dat voor komende. Overigens zou nader onderzoek moeten uitwijzen in hoeverre de aftakking voor komende fitnessers ook wordt gebruikt door gaande fitnessers (en andersom).

Maar wat een plaatje van een paadje!