Nauwelijks een week geleden door de gemeente verwijderd en toch mis ik ‘m nu al: de jongerenontmoetingsplek (JOP) aan de Westsingel in Horst. Toegegeven, een héél frequent bezoeker was ik niet, maar met tussenpozen mocht ik er graag vertoeven. Niet zozeer om te chillen, wel om te zien of de wanden van de JOP nog waren voorzien van nieuwe intrigerende taaluitingen.
19.37 uur – avondwandeling. Avondwandelingen zijn leuk. Avondwandelingen met
een doel, opdracht of thema zijn leuker. Deze avondwandeling heeft vooralsnog
geen doel, opdracht of thema. Niet forceren, het komt of het komt niet, maakt
ook niet uit, avondwandelingen zijn immers sowieso leuk.
20.00 uur – ik sta bij de kruising Noordsingel – Venrayseweg te wachten tot het
stoplicht groen wordt. Tegenover voormalig café Aquarius. Heette dat ook niet
ooit De Kar? Nee. Wel iets in die geest. De Koets? Wacht. Is ‘Horster panden waarin ooit
een café was gevestigd’ geen geschikt thema voor deze avondwandeling? Jazeker
wel! Nummer 1:
Knerpend grind. Met de achteloze nonchalance van de welgestelde
parkeert de plaatselijke notabele z’n grijsgroene slee onder de majestueuze
oude linde. Bewonderende blikken van de terrasbezoekers op hun stoeltjes met
zittingen van gevlochten plastic draad die diepe sporen achterlaat op de
achterkant van bovenbenen en kont. Als hij de deur achter zich dicht heeft
gedaan, wordt het binnen stil. Buiten vertonen de eerste wolken zich aan de
hemel.
De Oude Lind. Hotel, café, restaurant. Maar vooral uitspanning. Sinds
mensenheugenis. Voor al uw feesten en partijen. Koffietafels. Recepties. Bruiloften.
Etentjes. Vergaderingen. Boekpresentaties. Kegelbaan niet te vergeten. Pleisterplaats
van vertegenwoordigers. ‘Een uitsmijter ham graag, met drie eieren. En een
koffie. Kan ik hier misschien ergens telefoneren?’
De hoogtijdagen waren begin jaren zeventig, toen ik er voor het eerst kwam,
vermoedelijk al voorbij. Veel leven heb ik er in elk geval nooit in kunnen ontdekken.
Te weinig ziel, te veel zoals-het-hoort. Middelmaat als hoogste streven. Stiltes,
doorbroken door gefluister achter de hand. Met elke nieuwe exploitant leek het een
beetje minder te worden. Toen het woord uitspanning werd bijgezet in het
curiositeitenkabinet was het ook gedaan met De Oude Lind. Ingehaald door de
tijd. Voorgoed gevallen in het gat tussen chique en hip.
‘Spoedig’ betekent volgens Van Dale ‘met voortvarendheid geschiedend’, ‘binnen korte tijd’, ‘binnenkort’, ‘aanstonds’. Over de herkomst van het begrip zegt mijn grote vriend ChatGPT: ‘Het woord “spoedig” komt van het Middelnederlandse woord “spodede”, wat “haast” of “ijver” betekent. De oorsprong van het woord gaat terug tot het Oudhoogduitse woord “spuot”, dat ook “snelheid” betekent. Uiteindelijk is het afgeleid van het Proto-Indo-Europese woord “speud-“, wat verwijst naar snelheid of haast.’ Of dat klopt? In elk geval interessant. In het digitale WikiWoordenboek lees ik dat de oudst bekende vermelding van ‘spoedig’ in het Nederlands uit 1637 dateert.
Ik vind ‘spoedig’ geen bijzonder mooi, maar ook geen bijzonder lelijk woord.
‘Binnenkort’ en ‘aanstonds’ zijn mooier. ‘Spoedig’ is een beetje kleurloos, het
lijkt geen woord te zijn geworden uit roeping, maar uit noodzaak.
Op 4 april vorig jaar vroeg ik de gemeente Horst aan de Maas in het kader van de Wet open overheid (Woo) om mij inzage te geven in de notulen van de aandeelhoudersvergaderingen van Greenport BV. Over wat er daarna gebeurde publiceerde ik op 3 januari hier een stukje. Kort samengevat: de gemeente besloot op 6 juni de gevraagde notulen niet aan mij te verstrekken. Daarop diende ik op 9 juli een bezwaarschrift in tegen dit besluit. Dit werd op 19 september behandeld in een hoorzitting van de onafhankelijke commissie voor de behandeling van bezwaarschriften en klachten. Het enige dat ik daarna nog van de gemeente hoorde was dat ze, tegen alle wettelijke bepalingen in, meer tijd nodig had voor een besluit.
‘Na bestudering van de informatie waar door bezwaarmaker om is verzocht, komt de commissie tot de conclusie dat het college ten onrechte besloten heeft om de gevraagde informatie niet openbaar te maken. (…) De notulen worden niet aangemerkt als vertrouwelijk aan de overheid meegedeelde bedrijfs- of fabricagegegevens. (…) Het bezwaar is gegrond.’
‘Aangezien de Wet open overheid ons verplicht om in dit geval elke aandeelhouder en het ontwikkelbedrijf in de gelegenheid te stellen om daarover hun zienswijzen te geven en vervolgens een bestuurlijk besluit moet worden genomen over de te nemen beslissing op uw bezwaarschrift, voorzien wij bij nader inzien (en in tegenstelling tot wat is aangegeven in de e-mail van 29 november jl.) dat het niet lukt om dit in januari af te ronden. Wij hopen en streven ernaar om u in februari de beslissing op bezwaarschrift toe te zenden. Wij zullen u van dit proces op de hoogte houden.’
Drie weken voor het begin van De Drie Dolle dagen heeft de Horst-sweet-Horst vakjury weer zijn jaarlijkse rondje door Horst aan de Maas gemaakt om de winnaar te bepalen van de Horst-sweet-Horst-prijs voor de fraaist gedecoreerde carnavalsetalage van de gemeente. Na rijp beraad heeft de jury unaniem besloten de prijs voor het 333e achtereenvolgende jaar toe te kennen aan De Greef Stoffen. De welgemeende felicitaties van de voltallige Horst-sweet-Horst-redactie gaan uit naar directie en personeel van de textielwinkel aan de Meterikseweg in Horst.
Frisheid. Rust. Ruimtelijkheid. Strakke vormgeving, geen overbodige franje. Een
idylle in zwartwit. Of zie ik het te gekleurd? Misplaatste nostalgie van een
kind van de Norbertuswijk?
‘Gebr. Van Doornelaan.’ Inderdaad. Maar minstens zoveel Schutroedeplein. Zielloos
plein, toen al. Bestrating in de trant van een parkeerplaats. Terwijl het geen
parkeerplaats was. Mooie betonnen bloembakken, in een wat curieuze opstelling.
Op de achtergrond de BLO in aanbouw.
Het braakliggend terrein rechts zou later plaatsmaken voor zielloze garageboxen
en nog ziellozer woningen. Fungeerde dat braakliggend terrein niet tijdelijk
als trapveldje? Twijfel. Stond op dat braakliggend terrein niet tijdelijk een
frietkot? Minder grote twijfel. Uiterst rechts de een jaar of tien geleden helaas
gesloopte maisonnettes. Lag daarnaast geen trapveldje? Nauwelijks twijfel.
Glansrijke winnaar van de strijd om de hoogste antenne is de antenne van, beredeneerd
gokje, Van Stratum, pal naast de tweede lantaarnpaal van links. Strakker dan
strak, die twee middelste lantaarnpalen. Pronkstukken van de wijk.
Twee jongetjes in korte broek op het helderwitte trottoir. Ze staren naar een
vrouw met kinderwagen die flaneert over het Van Doornelaan-asfalt. Tafereel dat
aanzienlijk aan allure zou hebben gewonnen zonder die twee geparkeerde auto’s. Een
winkelboulevard had het moeten worden, de Van Doornelaan. Het bleef bij tekentafelwerkelijkheid.
2023 was voor mij ook het jaar van mijn eerste Woo-verzoek aan de gemeente
Horst aan de Maas. En ook het jaar van mijn tweede Woo-verzoek aan de gemeente
Horst aan de Maas. Niet geheel uitgesloten dat ik er ooit een boek over ga
schrijven. Voor nu een beknopt feitenrelaas. (Voor de goede orde: een
Woo-verzoek is een vraag om openbaarmaking van informatie die zich bij de
overheid bevindt. Dit is geregeld in de Wet open overheid (Woo).)
4 april: ik dien een Woo-verzoek in bij de gemeente Horst aan de Maas waarin ik vraag om alle notulen van de
aandeelhoudersvergaderingen van Greenport BV plus alle besluiten van het
gemeentebestuur betreffende Californië BV.
24 april: bericht van de gemeente dat het niet lukt om binnen de wettelijke
beslistermijn van vier weken een besluit te nemen over mijn verzoek. De
gemeente verlengt de beslistermijn conform de wet met twee weken, tot 16 mei.
11 mei: bericht van de gemeente: ‘Het lukt ons helaas niet om uiterlijk op
voornoemde datum een besluit te nemen op uw verzoek. Daarvoor bieden wij u onze
excuses aan! Wij doen ons best om uiterlijk aan het einde van deze maand een
besluit op uw verzoek te nemen.’ En verder: ‘Met betrekking tot de
gevraagde verslagen/notulen van de aandeelhoudersvergaderingen van Greenport BV
merk ik op dat die niet aan u zullen worden verstrekt.’
31 mei: nog altijd geen besluit.
6 juni: bericht van de gemeente dat ze heeft besloten mij de besluiten van het
gemeentebestuur betreffende Californië BV te verstrekken. En verder: ‘De
gevraagde verslagen van de aandeelhoudersvergaderingen van Ontwikkelbedrijf
Greenport Venlo B.V. zijn weliswaar in ons bezit, maar worden niet aan u
verstrekt.’
9 juli: ik dien een bezwaarschrift in tegen het niet verstrekken van de notulen
van de aandeelhoudersvergaderingen van Greenport BV.
15 augustus: uitnodiging van de gemeente voor een hoorzitting van de
onafhankelijke commissie voor de behandeling van bezwaarschriften en klachten
op 19 september.
19 september: hoorzitting waarin de gemeente en ik onze standpunten toelichten.
De onafhankelijke commissie zal vervolgens een advies geven aan het
gemeentebestuur over de afhandeling van het bezwaarschrift. ‘U ontvangt deze
beslissing, samen met het advies van de commissie, uiterlijk 10 oktober 2023.
Als deze termijn niet haalbaar is mag deze met 6 weken worden verdaagd. Mocht
dit het geval zijn dan stellen wij u tijdig hiervan op de hoogte.’
10 oktober: nog altijd geen beslissing.
12 oktober: ik ontvang een 9 oktober gedateerde brief van het gemeentebestuur. ‘Omdat
de behandeling van uw bezwaarschrift meer tijd vergt dan aanvankelijk gedacht
werd, lukt het ons niet om vóór 10 oktober 2023 een besluit te nemen. Wij maken
daarom van de mogelijkheid gebruik die artikel 7:10 Algemene wet bestuursrecht
biedt, om het nemen van de beslissing op uw bezwaarschrift met 6 weken uit te
stellen tot 21 november 2023.’
21 november: nog altijd geen beslissing.
26 november: ik mail naar de gemeente over het uitblijven van een beslissing. ‘Tot
mijn grote teleurstelling werd de termijn van 10 oktober niet gehaald. Tot mijn
grote ergernis is blijkbaar ook de termijn van 21 november niet gehaald. Tot
mijn grote woede heeft u mij daarvan niet in kennis gesteld.’
29 november: mail van de gemeente. ‘Wij willen onze excuses aanbieden voor
het feit dat het ons niet is gelukt om tijdig, dat wil zeggen uiterlijk 21
november 2023, een beslissing op uw bezwaarschrift te laten nemen. Wij
begrijpen uw teleurstelling dat u hierover niet tijdig bent geïnformeerd. Op 13
november jl. ontvingen wij het advies van de bezwarencommissie. Wij moeten ook
met de andere aandeelhouders bespreken hoe om te gaan met de vertrouwelijkheid
van de verslagen. Dit overleg zal pas op 13 december plaatsvinden. Dit betekent
dat ons college naar verwachting in de loop van januari een beslissing op uw
bezwaarschrift zal nemen. Mocht dat bij nader inzien onverhoopt niet lukken,
dan zullen wij u daarover berichten.’
29 november: ik dien een nieuw Woo-verzoek in bij de gemeente Horst aan de Maas: ‘Ik vraag hierbij om inzage
in alle documenten, (gespreks)verslagen, mails, whatsappberichten en andere
correspondentie aanwezig ten gemeentehuize inzake het Woo-verzoek van W.J.
Moorman dd 4-4-2023.’
29 november: bericht van de gemeente: ‘Uw Woo-verzoek hebben wij op 29 november
2023 ontvangen. U krijgt binnen 4 weken een reactie van de gemeente.’
30 november: ik mail de gemeente over de op 29 november van haar ontvangen
mail. ‘Mijn communicatie met de gemeente Horst aan de Maas over mijn
Woo-verzoek van 4 april kenmerkt zich door een aaneenschakeling van
onzorgvuldigheden van de zijde van de gemeente. Daarvoor worden dan in sommige
gevallen excuses aangeboden. Vervolgens gaat men dan weer over tot de orde van
de dag. Uw excuses zou ik pas als oprecht ervaren als u had laten blijken dat
die excuses zich ook vertalen in daden. Bijvoorbeeld door gewoon uitvoering te
geven aan het advies van de bezwaarcommissie. Of door mij, in afwachting van
het besluit van het college en ter compensatie van het overschrijden van de
wettelijke beslistermijn door de gemeente, alvast het advies van de
bezwarencommissie toe te zenden. In plaats daarvan laat u mij weer minimaal
twee maanden lijdzaam afwachten.’
27 december: de vier weken waarbinnen de gemeente zou reageren op mijn
Woo-verzoek van 29 november zijn verstreken zonder dat ik een reactie heb
ontvangen.
3 januari: ook ruim 25 weken na het indienen van mijn bezwaarschrift en zes
weken na de overschrijding van de wettelijke beslistermijn over mijn
bezwaarschrift heeft de gemeente nog altijd geen besluit genomen over mijn
bezwaarschrift. Ook een week na het verstrijken van de wettelijke
reactietermijn op mijn Woo-verzoek van 29 november heb ik nog altijd geen
reactie ontvangen. Op mijn mail van 30 november heb ik evenmin een reactie
ontvangen.
Tussenconclusie: Something is rotten in the State of Denmark.
‘We willen geen politiek voeren maar gaan voor een goed en mooi Horst aan de Maas.’
Drie keer raden van wie deze uitspraak is. Nee, niet van het Centrummanagement
Horst, en nee, ook niet van de opvolger van het VVV, en nee, al helemaal niet
van Landschap Horst aan de Maas. Van wie dan wel? Van – geloof het of niet –
een politicus! En wel John Jenniskens, fractievoorzitter van het CDA in de
gemeenteraad van Horst aan de Maas.
In zijn verkiezingsspecial wijdde weekblad De Groene Amsterdammer vorige week een reportage van liefst zes pagina’s aan Horst aan de Maas. Die zes pagina’s zijn het lezen meer dan waard, heus niet alleen omdat mijn geliefde zus Marij erin wordt geciteerd met het aloude Horster gezegde ‘ge kunt ut maes neet in ut vaerke laote staeke’. (Let op: alleen vandaag kun je het artikel gratis lezen. Doe dat door op deze link te klikken.)
‘Het is tekenend voor wat er met Horst aan de Maas in zijn geheel is gebeurd. Niemand die hier een revolutie wenste. Toch zijn, als gevolg van het beleid dat economische groei nastreeft door commerciële bedrijven ruim baan te geven, grote delen van de plattelandsgemeente onherkenbaar veranderd.’
‘Een gemeente waar niet tegen, maar vóór asielzoekers actie wordt gevoerd. Waar de meest vocale critici een tekort aan voorzieningen hekelen, in plaats van boos te worden over wat het allemaal kost. En dat niet in een progressieve studentenstad, maar in Noord-Limburg. Uitgerekend in een van die agrarische gebieden waar een gapend gat zou worden ervaren tussen de eigen conservatieve waarden en de progressieve wensen van Den Haag, van gastvrijheid voor vluchtelingen tot natuurbehoud tot energietransitie. Uitgerekend in mijn geboortedorp.’
12.23 uur – bij stembureau Kantine Sporthal Dendron, Horst
‘Daag Wim!’
‘Daag Hay!’
‘Godde ok stemme?’
‘Oeteindelik vandaag wal enne kiër, jao.’
12.32 uur – bij stembureau Kapel De Schuilplaats, Horst
‘Godde ok ’t lánd redde?’
‘As daat zui kunne!’
‘As we niks dô, gebeurt d’r hiëlemaol niks.’
‘Precies.’
‘Fijnen daag!’
‘Gi-j ok!’
Ooijen is een buurtschap in het noordoosten van Horst aan de Maas dat valt onder Broekhuizenvorst. Samen tellen Ooijen en Broekhuizenvorst iets meer dan duizend inwoners. Ooijen is niet bereikbaar per openbaar vervoer. Broekhuizenvorst wel. De busreis naar Horst duurt ruim een uur. De afstand vanuit Broekhuizenvorst tot de dichtstbijzijnde bibliotheek bedraagt 9,6 kilometer. Die tot het dichtstbijzijnde treinstation 11,7 kilometer. Die tot de dichtstbijzijnde middelbare school 9,6 kilometer. Die tot het gemeentehuis in Horst 9,4 kilometer. Die tot de dichtstbijzijnde supermarkt 3,9 kilometer. Die tot de dichtstbijzijnde huisartsenpost 13,8 kilometer.
