Top 5 – Openbare boekenkasten in Horst aan de Maas (2)

Ja hoor: dankzij twee reacties op de top 5 van gisteren (klik hier) nóg twee nummer 1’s voor de Horst-sweet-Horst top 5 van openbare boekenkasten in Horst aan de Maas die twaalf maanden per jaar, zeven dagen per week, 24 uur per dag zijn geopend en waar je gratis boeken kunt meenemen, lenen en/of ruilen:

1. Zwerfboeken, Helmesstraat 17, Horst

Hoewel in het bezit van een heuse Facebookpagina (klik hier) moet ik de Helmesstraat drie keer op en neer fietsen om de zwerfboekenkast te ontdekken. Typisch gevalletje verder-kijken-dan-je-neus-lang-is: hij staat niet meteen aan de weg en doet, grijs opgeschilderd als ie is, van een afstandje enigszins aan een elektriciteitskastje denken. Je gaat ‘m pas zien als je ‘m doorhebt. Maar goed, waar elders vind je een openbare boekenkast die is voorzien van twee kaarsen?

Motto: reading is dreaming with eyes wide open.

Een zwerfboekenkast met licht feministische inslag? Als ik goed heb geteld zijn 23 van de 27 aanwezige boeken geschreven door een vrouw.

1. Bibliotheek Lottum, hoek Broekhuizerweg 7 - Ulsheggerweg 1, Lottum

Tegen de koude wind in naar Lottum gefietst. Beslist de moeite waard. Ooit was Lottum in het bezit van een openbare bibliotheek. Nu kan het zich gelukkig prijzen met een openbare boekenkast met de naam bibliotheek, die soms ook groenten bevat en die wordt geflankeerd door een bankje.

Het aanbod is ruim en veelkleurig en bestaat behalve uit boeken ook uit tijdschriften. De onderste plank is helemaal gereserveerd voor kinderboeken.

Het aanbod bij openbare boekenkasten is vaak groter dan de beschikbare ruimte. Gezien de stapels op de twee middelste planken lijkt dit welbekende fenomeen zich ook hier voor te doen. Lotttumers verlos jullie bibliotheek van deze stapels!

P.S. Klik hier voor het vervolg van deze top 5.

Top 5 – Openbare boekenkasten in Horst aan de Maas (1)

Zul je altijd zien: zit bijna iedereen thuis, heeft bijna iedereen tijd om eens een keer wat anders te doen, zoals een boek lezen, is de bibliotheek gesloten!

Een kar met afgeschreven boeken voor een gesloten deur, daar zullen we het voorlopig mee moeten doen in Horst aan de Maas.

Hoewel? Horst aan de Maas beschikt natuurlijk ook nog over een aantal openbare boekenkasten, ook wel zwerfboekenkasten, minibibliotheken, zwerfboekstations, boekenbastions of tiny libraries genaamd. Je kunt er gratis boeken meenemen, lenen en/of ruilen. Geopend: twaalf maanden per jaar, zeven dagen per week, 24 uur per dag. Ik ken zes openbare boekenkasten in Horst aan de Maas die aan die openingscriteria voldoen. Maar ongetwijfeld zie ik er een aantal over het hoofd. Ken je nog meer openbare boekenkasten dan de hieronder genoemde? Stuur dan een e-mail naar horstsweethorst@gmail.com of reageer op het Facebookbericht. Op korte termijn zullen dan ook die openbare boekenkasten op Horst-sweet-Horst verschijnen.

Nu het nog niet zover is: de Horst-sweet-Horst top 5 van openbare boekenkasten in Horst aan de Maas, waarbij alle zes openbare boekenkasten ex aequo op de eerste plaats zijn geëindigd, vooral omdat ik in dezen vanwege persoonlijke betrokkenheid niet geheel objectief ben:

1. ’t Booke Wurmke, Lemmeweg 3, Sevenum

Dat ‘ke’! Superieure Sevenumse humor. De kast is ingebed in objecten die refereren aan een agrarisch verleden:

Slechts één kinderboek aangetroffen: Ernstjan en Snabbeltje aan de wandel van Jaap ter Haar. Aanrader: In het café van de verloren jeugd van Nobelprijswinnaar Patrick Modiano.

1. Tante Pollewop, Meterikseweg 153, Horst

Oudste openbare boekenkast van Horst aan de Maas. En de grootste. En de mooiste. Maar ik ben zoals gezegd niet geheel objectief. Minpuntje: het Tante Pollewopblog (klik hier) is al ruim drie jaar niet meer bijgewerkt.

Pluspuntje: in deze schoolloze tijden een extra groot aanbod van kinderboeken. En neem van me aan: hamsteren is niet nodig, de voorraadkasten puilen uit.

1. Kinderzwerfboekstation Reach Up, Van Vlattenstraat 167, Sevenum

Een heus kinderzwerfboekstation, exclusief voor kinderboeken! En ouders: geen angst, het RIVM heeft geen bezwaar tegen het open blijven van kinderzwerfboekstations.

Wel afstand houden, niet bezoeken als je verkouden bent, hoest of koorts hebt en voor en na het bezoek goed je handen wassen.

1. Tante Pollewop, Spoorstraat 10, Tienray

Prachtig ensemble, dat van links naar rechts bestaat uit de Zuster Margretplaats, een authentieke luchtpostbrievenbus, een voormalige winkeletalage (gevuld met stapels boeken en een opgeblazen historische foto) en een portiekje met een met boeken beplakte boekenkast en een stoel met boeken. Voor de etalage liggen op een veilingkistje ook nog boeken uitgestald.

Ook bij deze dochter van het Horster filiaal met het oog op de omstandigheden een extra ruime keuze aan kinderboeken.

1. Naamloos, Grubbenvorsterweg 49 Sevenum

Paars. Verder geen poespas, gewoon boeken. Een aantal Mankell’s, maar bijvoorbeeld ook De buitenvrouw van Joost Zwagerman, Tikkop van Adriaan van Dis, Zuiderkruis van Pauline Slot en Poot & poes van Midas Dekkers. Op het eerste gezicht geen kinderboeken.

1. Mini bieb, Wervelstraat 15, Horst

Kleinste van de aangetroffen openbare boekenkasten, veel meer dan een boek of twintig past er niet in. Maar daarom nog niet minder fijn. Het speciale afdakje, de zorgvuldige belettering, de slingers: het ademt allemaal toewijding en boekenliefde.

P.S. Klik hier en hier voor het vervolg van deze top 5.

Top 5 – Rundumhausen-plekjes en-objecten

De Horst-sweet-Horst top 5 van plekjes en objecten in de gemeente Horst aan de Maas die je je hele leven al verdomde graag had willen bekijken en die je desondanks altijd links hebt laten liggen omdat je als puntje bij paaltje kwam toch weer de voorkeur gaf aan die prachtige middeleeuwse Italiaanse kathedraal, dat fantastische tropische zandstrand of die bedwelmende trektocht door de Andes, maar die nu van het ene moment op het andere binnen je bereik zijn komen te liggen vanwege je noodgedwongen verblijf in Rundumhausen en die je daarom een dezer dagen beslist met een bezoek zou moeten vereren:

5. De nep-kasteelruïne tussen Vlasvenstraat en Pastoor Teeuwenstraat in Melderslo. Gebouwd in de jaren dertig van de vorige eeuw maar ogend als de restanten van een imposante middeleeuwse burcht.

Niet van echt te onderscheiden. Als de wiedeweerga afzetten die VR-bril, dit is pas the real thing! Wel graag even die lantaarnpaal en die andere hoogst irritante paal wegdenken.
 
4. Het olifantenpaadje tussen Wittebrugweg en sportpark Ter Horst.

Misschien wel het oudste olifantenpaadje van Horst aan de Maas. En misschien ook wel het meest gebruikte. Willen jullie het alsjeblieft wel goed onderhouden nu het sportpark op slot zit? Neem je verantwoordelijkheid!

3. Het kruisbeeld op de kruising Americaanseweg – Speulhofsbaan in Meterik.

Waar elders op deze aardkloot vind je een gekruisigde Christus met zó’n lange lendendoek? Heeft zelfs meer weg van een driekwartbroek dan van een lendendoek. Nodigt uit tot vergelijkend lendendoekonderzoek onder de kruisbeelden in Horst aan de Maas, waarin behalve voor de lengte van de lendendoek ook plaats zou moeten zijn voor de plooival en de bevestigingswijze van de doek.

2. Het best bewaarde geheim van Horst aan de Maas: het Wiel Houwenplein. Je vindt het op de hoek Torenstraat-Hoofdstraat. Althans: het plein vind je niet (want dat bestaat niet), wel de naamaanduiding. Althans: als je heel goed kijkt.

Aangebracht in de jaren zeventig, vermoed ik. Was er niet iets met een steen? Die door een ruit werd gegooid?

1. De voormalige vuilstortplaats Zuringspeel in America.

De begroeide afvalberg is het hoogste punt van Noord-Limburg en daarmee tegelijkertijd ook zo ongeveer de meest kunstmatige plaats van heel Noord-Limburg.

De op deze plek evenmin van nature aanwezige jeneverbessen doen denken aan cipressen. Zeg je cipressen, dan zeg je Italië. En daarmee is het Italiëgevoel niet ver weg: Il Monte Zuringo: Piccola Italia in America!

(Dit stukje verscheen in een iets andere vorm vandaag ook in Via Horst-Venray – klik hier en ga naar pagina 3)

Top 5 – Aan de kerkdeuren van Horst aan de Maas bevestigde coronabriefjes

Zul je altijd zien: wil je na al die jaren eindelijk weer eens naar de kerk om je geestelijke nood te lenigen, zijn er godverdegodver geen missen!

Stel dat Maarten Luther (1483-1546) nu nog leefde, hoe zou hij dan kenbaar hebben gemaakt dat in elk geval tot het eind van deze maand geen missen worden gelezen? Ja, hoogstwaarschijnlijk door middel van een briefje. Maar ik bedoel: hoe zou hij dat briefje aan de kerkdeur hebben bevestigd? Met plakband, met punaises, met duct tape, met nietjes, of toch oudergewoonte met spijkers? We weten het niet, we zullen het nooit weten. Wat ik dankzij een fietstocht langs alle kerken van Horst aan de Maas (je moet toch wat dezer dagen ter bestrijding van de verveling) wél weet, is hoe coronabriefjes aan de diverse kerkdeuren van Horst aan de Maas zijn bevestigd. En, en passant, ook wat er op die briefjes staat.

Alvorens over te gaan tot de onthulling van de Horst-sweet-Horst top 5 van aan de kerkdeuren van Horst aan de Maas bevestigde coronabriefjes nog enkele opmerkingen van algemene aard. Zeventien kerken gezien de afgelopen twee dagen. In Evertsoord, Meerlo en Meterik en bij de hervormde kerk in Horst geen enkele mededeling aangetroffen over het niet doorgaan van kerkdiensten. In Broekhuizenvorst en Melderslo was niets bevestigd aan de kerkdeur, wel in een aanpalend mededelingenkastje.

Resteren elf kerkdeuren met coronabriefjes. Qua beknoptheid van de mededeling spant Broekhuizen de kroon:

Ook qua duurzaamheid scoort het Broekhuizer briefje hoog: al duurt het nog maanden voordat er weer kerkdiensten zijn, dit briefje kan gewoon blijven hangen. Door het noemen van een datum kan dit bijvoorbeeld in America niet:

Als enige heeft men zich in America ondanks de droeve tijden trouwens durven wagen aan de Comic Sans. De frivoliteit blijft elders beperkt tot een afwijkende letterkleur (Kronenberg)

of het gebruik van zowel cursief als vet als onderstreping op één briefje (Hegelsom).

Genoeg geouwehoerd, hier komt ie, de Horst-sweet-Horst top 5 van aan de kerkdeuren van Horst aan de Maas bevestigde coronabriefjes, waarbij niet zozeer de tekst of de vormgeving maar de wijze van bevestiging de doorslaggevende factor was:

5. Horst

Oogt ondanks de brede plakband niet als een héél stabiel bouwwerk. Welke oetlul van een architect bedenkt nu ook dat zo’n deur zóveel reliëf moet hebben? Ik zou zeggen à la Luther spijkers erin!

4. Sevenum

‘Punaises op alle hoeken?’
‘Misschien boven twee en onder één, gecentreerd? Punaises zijn best duur.’
‘En dan verder verstevigen met gaastape?’
‘Strak plan!’
‘Ziet er wel niet uit.’
‘Ach, wie maalt daar nou om?’
‘Klopt ook wel weer. En Horst-sweet-Horst vertoont zich toch maar zelden in Sevenum.’

3. Grubbenvorst

‘Laten we het nu in één keer goed doen, ik heb écht geen zin om iedere dag te komen controleren of het nog allemaal vast zit.’

2. Lottum

Gewoon wat nietjes erin jassen. Ei van Columbus. Volgende keer wel graag rekening houden met de welvingen van het hout: drie van de vijf bovenste nietjes bereiken het hout niet of nauwelijks.

1. Tienray

Schattig toch, dit werkstukje uitgevoerd in de pauselijke kleuren? Martin Luther eat your heart out! Vette pluim voor pastoor Schreiber!

P.S. Getuigt het overigens in enkele gevallen niet van een tikkeltje grootheidswaanzin om te rekenen op meer dan honderd kerkgangers?

Ingezonden – Han aan de Kunst

(De behandeling van de kunst- en cultuurnota afgelopen dinsdag in de gemeenteraadsvergadering (klik ook hier) inspireerde Jan Duijf (Kloosterstraat Horst) tot een ingezonden bijdrage. Een gedicht nog wel!)

Han aan de Kunst

Aan de smachtende Kunsten

in Horst aan de Maas

verleent onze wethouder in een nevel van taal

geen gunsten.

Helaas.

Kunstmest raakt en Kunst mist

elke grond.

Leve het vlees, de boter, kaas en eieren!

Hoera! Hoera! Hoera!

Driewerf hoera

voor onze held van vroeger.

Intermezzo – Kunst en cultuur (1)

Gemeenteraadsvergadering dinsdag. Op de agenda onder meer de nieuwe kunst- en cultuurnota. Aan de nota en de behandeling daarvan vallen wel vijf stukjes te wijden. Ik houd het voorlopig op één, dat de kwaliteit (of het gebrek daaraan) illustreert van de bijdragen van zowel inspreker Ans Gielen (voorzitter van kunstenaarsvereniging Zeen) als van de aan het debat deelnemende gemeenteraadsleden als van verantwoordelijk wethouder Han Geurts (CDA). Daarbij spits ik het toe op het door Ans Gielen gehekelde op één hoop gooien van kunst en cultuur in de nota (klik hier voor het hele debat en ga naar 1.11.00).

Ans Gielen: ‘Onder cultuur wordt in het algemeen alles bedoeld wat de mens geschapen heeft. Kunst is echter niet hetzelfde als cultuur. Eerder kan gesteld worden dat kunsten door cultuur worden voortgebracht. Als belangrijkste functie van kunst kan worden genoemd het verrijken en vormen van het individu. Kunst geeft de gelegenheid de verbeelding te prikkelen, ongekende vergezichten te scheppen, uitzicht te bieden op de zin van het bestaan, inspiratie te bieden tot het vormen van een wereldbeeld. Deze functie van kunst kunnen we beschouwen als waardevol in zichzelf maar door deze functie van kunst komen ook kruisbestuivingen tot stand met andere sectoren. Daarmee is ook gezegd dat de functie van kunst niet beperkt is tot genieten en ontspannen. Kunst kan en moet ook op andere wijze bijdragen aan een betere wereld.’

Han Geurts: ‘Als het thema kunst onderbelicht is, is dat onbewust gebeurd. De definitie van kunst en cultuur is lastig. Kunst en cultuur is heel breed: van theatervoorstellingen tot toegepaste kunst. En ook daar zit een gigantische variatie in, van heel abstracte kunst tot heel pragmatische kunst. In onze optiek zit kunst en cultuur er goed in. Als ik het stuk zou moeten verbeteren zou ik waar nu “cultuur” staat, het vooral “kunst en cultuur” gaan noemen. In de uitvoering zou weinig verschil zitten.’

Kai Thijssen (Essentie): ‘Bent u bereid om naar aanleiding van de bijdrage van de inspreker nog eens kritisch te kijken naar het stuk?’
Han Geurts: ‘Je kunt altijd ergens kritisch naar kijken, maar wat ik al zeg: waar “cultuur” staat, kun je ook “kunst” en “kunstwerken” lezen.’
Kai Thijssen: ‘We hebben net gehoord dat kunst een andere definitie heeft als cultuur. U brengt het onder één noemer. Misschien moet u dat nog een keer goed terugluisteren.’
Han Geurts: ‘Dan zou je bijna uitkomen op een kunstbeleid en een cultuurbeleid. Dat lijkt me wat ver gaan.’

Yvonne Douven (VVD): ‘Het is wat kort door de bocht om steeds het woord “cultuur” te vervangen door “kunst en cultuur”: zojuist is duidelijk uitgelegd dat dat twee totaal verschillende dingen zijn.’
Han Geurts: ‘Kunst en cultuur zijn inderdaad twee verschillende dingen maar de doelstelling voor ons als gemeente blijft hetzelfde. De taak die we als gemeente hebben is bewustwording, het inzetten als middel, het trots zijn op. Dat is bij allebei hetzelfde.’

Het mantra van de wethouder: niet moeilijk doen, lees gewoon overal waar in de nota ‘cultuur’ staat ‘kunst en cultuur’ en alles is opgelost.

Arrogantie? Minachting van de kunst, de inspreker en de gemeenteraad? Onbenul? Ik ben geneigd te zeggen: alle drie. Het zou hoogst kwalijk zijn als de gemeenteraad de wethouder niet dwingt om z’n werk over te doen.

Klein mysterie 782 – Boodschappenbriefje (10)

Vanochtend bij Plus Lucassen boodschappenbriefje uit winkelwagentje gevist.
Met witte handschoentjes.
Uiteraard.

Goddelijk handschrift.
Fraai uitgelopen inktvlek.
‘Kaas + . .’
Ja, kaas plus wat? Haperende pen?
Brood, boeren witbrood en ontbijtspek in een andere winkel?
Of brood in een andere winkel en in weer een andere winkel boeren witbrood en ontbijtspek?
Hoe zit het eigenlijk precies met dat brood achter de punt?

Is de kaas soms voor de muizenval bestemd?
Wie is de man, wie de vrouw?
Hij de boodschappen, zij de muizenval?
Hij spant de val, zij ruimt de boodschappen op?

Wacht eens.
Ken ik dat handschrift niet ergens van?
Verrek.

Op 19 december 2019 bij Plus Lucassen uit een winkelwagentje gevist.
Zonder witte handschoentjes toen.
Uiteraard.
Ook toen eieren.
En kaas.
En melk.
En aardappelen.
En fruit.
En groente.
En onder de streep brood. Punt.
Toen geen smeerkaas.
En geen koekjes.
En geen boeren witbrood.
En geen ontbijtspek.
Toen wel yoghurt.
En Bona.
En Croma.
Toen geen muizenval.
Wel vuilnis.
Hij de boodschappen, zij het vuilnis?
Of toch hij het vuilnis en de muizenval en zij de boodschappen?
Is de hij (of zij) van het vuilnis wel de hij (of zij) van de muizenval?  

Klein mysterie 781 – Kasteelruïne (7)

‘Ik spreek de hoop uit dat de gemeente Horst een bevredigende oplossing zal kunnen vinden, die het oude kasteel Ter Horst een nieuwe plaats in het culturele leven van Horst zal geven, zonder dat men de grens tussen gebruik en misbruik van het culturele erfgoed zal overschrijden. Het bewijs van uw lange en roemruchte geschiedenis, namelijk de ruïne, is het waard.’

Marion Kuipers-Verbuijs, 1995

Na het vertrek van de laatste bewoner verwerd de eens zo machtige burcht Huis ter Horst in de loop van de negentiende en twintigste eeuw tot een zielig hoopje stenen. Moeder Natuur kreeg er de vrije hand en, het moet gezegd, ze deed goed haar best en maakte er iets heel moois van. Op loopafstand van het centrum van Horst ontstond zo een eldorado voor romantici. Alleen: je hebt romantici in vele soorten en maten. Vanaf de tweede helft van de vorige eeuw kregen de laten-we-dat-middeleeuwse-kasteel-opnieuw-tot-leven-wekken-romantici de overhand.

Het goede werk van Moeder Natuur werd tenietgedaan. Er werd gemetseld en gebouwd. Zonder al te veel visie. Aanleiding voor een studiedag over de toekomst van de ruïne, in 1995.

Conclusie: consolideren die hap en stoppen met al dat metselen en bouwen. Resultaat: er werd nóg meer gemetseld en nóg meer gebouwd. Met romantiek en idylle heeft het inmiddels ontstane allegaartje niets meer van doen. Met ‘folly’ (‘dwaas, nutteloos bouwsel’ volgens Van Dale) is het misschien nog wel het best omschreven. Beschouw je de ruïne – als je haar zo nog mag noemen – inderdaad als een folly dan valt het plan om het huidige mengelmoesje te voorzien van een zwevende zogeheten beweegbox zeker te verdedigen. Beschouw je de ruïne als aandenken aan het verleden met intrinsieke waarde, als iets dat niet per se functioneel hoeft te zijn of rendement hoeft te hebben, dan is die beweegbox totaal misplaatst.

Intussen heeft de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed door laten schemeren dat bovenstaande grens van ruïnedeskundige Marion Kuipers-Verbuijs wordt overschreden bij de komst van een beweegbox: de ruïne zal haar status als Rijkmonument in dat geval verliezen. Of het daaraan ligt of aan iets anders is niet helemaal duidelijk, maar feit is dat het Horster gemeentebestuur, en in navolging daarvan de gemeenteraad, twee weken geleden heeft besloten tot een pas op de plaats. Het nieuwe oude motto: consolideren die hap en stoppen met al dat metselen en bouwen. Nu maar vurig hopen dat de geschiedenis zich niet herhaalt.